VII SA/Wa 586/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania G. R., R. R., J. K. i U. W. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2003r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej inwestorowi S. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], decyzją z dnia [...] marca 2004r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał, iż projektowana inwestycja o wysokości [...] zgodna jest z warunkami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...], która została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2003r. Organ odwoławczy ustalił, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...]. Nadto inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak również zostały spełnione warunki wynikające z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. R. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej: 1) utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] przez Wojewodę [...] nastąpiło przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...], co narusza przepis art. 138 kpa. 2) w zatwierdzonym decyzją nr [...] projekcie budowlanym wjazd do garażu dla projektowanej inwestycji przewidziany jest od strony działki skarżącej co stoi w sprzeczności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która przewiduje wjazd od strony drogi publicznej ul. [...] jak również z wymaganiami dotyczącymi ochrony interesów osób trzecich m.in. poprzez ochronę przed uciążliwościami spowodowanymi przez hałas, wibrację, ochronę przed zanieczyszczeniami powietrza, wody lub gleby. 3) według projektu budowlanego usytuowanie garażu jest niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której podano, że garaż ma być garażem podziemnym. Z przekroju AA wynika, że poziom posadzki garażu jest usytuowany około 0,9m poniżej poziomu terenu, przy wysokości garażu 2,52 w świetle i grubości 24cm. Z drugiej strony (od ulicy [...]) poziom posadzki garażu jest usytuowany ok. 1,70m poniżej poziomu terenu. Zbyt mała ilość przekrojów poprzecznych uniemożliwia dokonanie pełnej analizy usytuowania garażu w odniesieniu od poziomu terenu. 4) Usytuowanie budynku w odległości 8,5m od budynku mieszkalnego na działce skarżącej jest niezgodne z § 13 ust 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który w swojej treści przewiduje, iż odległość przesłanianych okien pomieszczeń mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych nie może być mniejsza niż 20m od innych obiektów. 5) Z projektu zagospodarowania działki wynika, że powierzchnia biologicznie czynna działki będzie znacznie mniejsza niż 25 % z uwagi na to, że powierzchnia garażu podziemnego jest znacznie większa niż podane w opisie [...]m2 i wynosi nie mniej niż [...]m2. Biorąc pod uwagę powierzchnię dróg dojazdowych, chodników i zbiornika retencyjnego oraz pozostałych terenów utwardzonych powierzchnia biologicznie czynna nie jest większa niż 15 % powierzchni działki co narusza pkt 3.3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepis § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. 6) Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną. Tymczasem w opisie technicznym projektu budowlanego w zakresie architektonicznym w pkt 3.12 podano, że zaprojektowano 38 mieszkań, natomiast z załączonej części graficznej projektu wynika, że zaprojektowano 40 lokali, w tym jeden lokal dwupoziomowy, a także zaprojektowano na rzucie pierwszej kondygnacji dodatkowo 3 pomieszczenia jako "powierzchnie do wynajęcia". W opisie technicznym projektu brak jest opisu dla wymienionych wyżej dodatkowych 5 pomieszczeń. 7) Ze względu na występujące w budynku funkcje mieszane tj . mieszkalno- usługowe stosownie do pkt 3.3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, wysokość budynku na działce nr [...] powinna wynosić nie więcej niż 12m. Zgodnie z rysunkami oraz opisem technicznym wysokość budynku wynosi 13,70m, co narusza wymieniony przepis rozporządzenia, który stanowi, że budynki niskie o funkcjach mieszanych powinny mieć do 12m włącznie nad poziomem terenu, natomiast wysokość określona jako "do 4 kondygnacji naziemnych" dotyczy tylko budynków z funkcją wyłącznie mieszkalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi G. R. wyrokiem z dnia 13 października 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 680/05 uchylił zaskarżoną decyzję. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł inwestor. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi wyrokiem z dnia 17 stycznia 2007r, sygn. akt II OSK 164/06 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego "trafnie wykazuje wnoszący skargę kasacyjną, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest lakoniczne i ogólnikowe (...), nie określa przesłanek rozstrzygnięcia przy równoczesnym braku wskazań dla organu, co do kierunków dalszego postępowania". W dalszej części uzasadnienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż "w istocie Sąd Wojewódzki nie ustosunkował się do żadnego z zarzutów podniesionych w skardze i ograniczył się jedynie do ogólnej oceny, iż organ odwoławczy naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, bez przytoczenia bliższej argumentacji oraz uzasadnienia takiej oceny". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego "brak w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacji oraz uzasadnienia oceny o naruszeniu przez organ odwoławczy przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa prowadzi do uznania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając skargę G. R. uznał, iż jest ona nieuzasadniona. Na wstępie należy podnieść, iż ocena prawna wyrażona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążącą w sprawie dla sądu zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ustosunkowując się zatem do zarzutów skarżącej Sąd uznał je za bezzasadne. Nie można podzielić zarzutu, iż utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] przez Wojewodę [...] nastąpiło przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...] co narusza przepis art. 138 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] po rozpoznaniu odwołań od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydało ostateczną decyzję z dnia [...] sierpnia 2003r o sygn.[...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003r. Inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w dniu [...].10.2003r, a więc w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której ważność upływała z dniem [...].12.2004r. Nadto inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nieuzasadnione są również zarzuty dotyczące braku zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przewiduje budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (ok. 35 lokali) o zmiennej wysokości 3 - 4 kondygnacji. Z projektu budowlanego wynika natomiast, iż przedmiotowa inwestycja jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym ( 38 lokali ) o wysokości [...] kondygnacji, a zatem spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącej, iż zaprojektowany budynek posiada funkcje mieszane tj. mieszkalno- usługowe. Z opisu projektu budowlanego nie wynika aby zostały zaprojektowane jakiekolwiek pomieszczenia usługowe. Natomiast zaprojektowane pomieszczenia jako " powierzchnie do wynajęcia" nie oznaczają jeszcze pomieszczeń usługowych. Mogą bowiem oznaczać pomieszczenia mieszkalne przeznaczone do wynajęcia. Nieuzasadniony jest zarzut usytuowania garażu niezgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W pkt 4 decyzji dotyczącym warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji określony został "dojazd, wjazd do garażu i dojście do budynku od drogi publicznej – ul. [...], z zachowaniem przepisów § 14 i § 15 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690)". Z projektu zagospodarowania działki wynika, iż wjazd do garażu dla projektowanej inwestycji przewidziany jest od strony drogi publicznej ul. [...]. Natomiast od strony działki nr ew. [...] stanowiącej własność skarżącej zaprojektowany został ciąg pieszo – jezdny odpowiadający warunkom określonym w § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przedmiotowa inwestycja wbrew zarzutom skarżącej została usytuowana na działce z zachowaniem odległości od granic działki zgodnie z § 12 powołanego wyżej rozporządzenia. Z przedstawionej przez inwestora analizy nasłonecznienia i zacienienia tzw. linijka słońca wynika, że projektowany budynek spełnia wymagania dotyczące oświetlenia i nasłonecznienia budynków sąsiednich. Analiza nasłonecznienia potwierdza, iż istniejące budynki zacieniane posiadają od 7 do 6 godzin nasłonecznienia w ciągu dnia, a zatem spełniony jest wymóg określony w § 60 Rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 02.76.690 ze zm.). Z projektu zagospodarowania działki wynika, że powierzchnia zieleni wynosi [...]m2 co stanowi 30 % powierzchni zieleni w stosunku do powierzchni terenu i spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...]. W ocenie sądu projekt budowlany zgodny jest z warunkami decyzji Prezydenta [...], Nr [...]z dnia [...] lipca 2003r.o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz spełnia wymagania przewidziane w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.