VII SA/Wa 638/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną B. B. Wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi B. B. oddalił ww. skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania odwoławczego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej – adw. D. B. w dniu [...] listopada 2013 r. W dniu 5 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę tę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie opisu orzeczenia z uzasadnieniem. Uwzględniając fakt, iż wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 listopada 2013 r., stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 5 grudnia 2013 r. W ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi kasacyjnej powinien podjąć Sąd. Niemniej w doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, iż w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy datę przekazania skargi kasacyjnej przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Innymi słowy skargę kasacyjną wniesioną do niewłaściwego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Komentarz. Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 437; Bogusław Gruszczyński i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2009 r. str. 505-506 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 490/04 – niepublikowane, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FZ 196/08 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 3 kwietnia 2012r. o sygn. akt II OZ 240/12, postanowienie WSA w Warszawie III SA/Wa 3447/13, postanowienie WSA w Warszawie III SA/Wa 1870/10 – ostatnie cztery orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że przedmiotowa skarga została błędnie nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 5 grudnia 2013 r. Sąd ten przekazał tę skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 12 grudnia 2013 r. Mając zatem na uwadze, że prawidłowe wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 12 grudnia 2013 r., stwierdzić należy, iż została ona wniesiona z uchybieniem przewidzianego w przepisach prawa terminu, który upłynął w dniu 5 grudnia 2013 r. Podkreślić należy, iż omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić