VII SA/Wa 652/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę K. H. wniosła w dniu 23 lutego 2017 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe, które z uwagi na brak wskazania charakteru tego pisma zostało przekazane w dniu 28 lutego 2017 r. do Wydziału Informacji Sądowej. Po ustaleniu, iż pismo to stanowi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania, skarga została przekazana do IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia jest ostateczne, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika z akt sprawy skarżąca otrzymała zaskarżone postanowienie w dniu 24 stycznia 2017 r. W dniu 23 stycznia 2017 r. skarżąca nadała bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę, która została w dniu 2 marca 2017 r. wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą IV KO/Wa 51/17. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. Sąd przekazał ją w dniu 8 marca 2017 r. według właściwości do Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję (postanowienie) zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08). W rozpoznawanej sprawie, postanowienie stanowiące przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono skarżącej w dniu 24 stycznia 2017 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 23 lutego 2017 r. Zatem ów dzień był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Co prawda skarżąca nadała w dniu 23 lutego 2017 r. w urzędzie pocztowym skargę, jednakże uczyniła to z uchybieniem trybu, bowiem skarga została nadana bezpośrednio do Sądu. Powyższe spowodowało, że Sąd zobligowany był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 8 marca 2017 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 8 marca 2017 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 23 lutego 2017 r., skutkuje jej odrzuceniem. Na marginesie należy wskazać, że skarga nie została przez skarżącą podpisana. Sąd nie wzywał skarżącej do podpisania skargi, ponieważ skarga została wniesiona po terminie, który to brak formalny stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.