VII SA/Wa 672/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant st.sekr.sąd. Sylwia Rosińska-Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Gminnej Biblioteki Publicznej w M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] uchylającej w całości własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr [...] udzielająca inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej wybudowanej na działkach oznaczonych nr ewid. [...] i [...], położonych w miejscowości M. oraz odmawiającej udzielenia inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.). 2. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Gminna Biblioteka Publiczna w M. wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej wybudowanej na działkach oznaczonych nr ewid. [...] i [...], położonych w miejscowości M.. Organ powiatowy po przeprowadzeniu w dniu [...] września 2015 r. kontroli obowiązkowej decyzją z dnia [...] października 2015 r. udzielił inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części tego budynku. Wojewoda [...] w wyniku prowadzonego postępowania, po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej (pomieszczenie do zajęć o charakterze edukacyjno – literackim) powiązany funkcjonalnie z budynkiem Biblioteki Publicznej z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr ewid. [...] i [...] w M., uchylił w całości tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej rozbudowy zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] października 2015 r. PINB w M. decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. oraz odmówił udzielenia inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej. Odwołanie od tej decyzji złożyła Gminna Biblioteka Publiczna w M.. 3. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że rozstrzygnięcie organu powiatowego było prawidłowe. Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2015 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej (pomieszczenie do zajęć o charakterze edukacyjno – literackim) powiązany funkcjonalnie z budynkiem Biblioteki Publicznej z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr ewid. [...] i [...] w M.. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1837/15 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., a Wojewoda [...] w wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Organ wskazał, że po rozpatrzeniu wniosku Gminnej Biblioteki Publicznej w M. PINB w M. decyzją z dnia [...] października 2015 r. udzielił inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej. Organ podał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. II OSK 3048/12 stwierdził, że "W sytuacji wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, którą następnie uchylono, postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie podlega wznowieniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a." Organ stwierdził, mając na uwadze ww. orzeczenie oraz art. 145 § 1 pkt 8 kpa, że organ powiatowy zasadnie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. udzielającą inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej oraz odmówił udzielenia inwestorowi – pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej. Zdaniem organu, argumenty przedstawione przez stronę skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych argumentów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Decyzja Wojewody [...] nr [...] jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, a zatem organ powiatowy zasadnie przeprowadził postępowanie nadzwyczajne w sprawie, natomiast złożenie skargi do WSA w Warszawie na ww. decyzję nie wyklucza wydania decyzji w trybie wznowieniowym. Stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego jest tylko inwestor, a zatem stroną jest Gminna Biblioteka Publiczna w M.. 4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. wniosła Gminna Biblioteka Publiczna im. [...] w M., i zarzuciła naruszenie art. 7, 8, 77, 80 kpa poprzez nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego z uwzględnieniem słusznego interesu inwestora. Strona skarżąca podniosła, że wszystkie zamierzenia dotyczące prowadzonej inwestycji realizowane były zgodnie z obowiązującym prawem. Strona posiada decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. zatwierdzającą projekt przebudowy i rozbudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej (pomieszczenie do zajęć o charakterze edukacyjno-literackim) powiązany funkcjonalnie z budynkiem Biblioteki Publicznej z instalacjami wewnętrznymi; wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie i otrzymała je decyzją PINB z dnia [...] października 2015 r., a obiekt użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem. W dniu 20 grudnia 2016 r. Gminna Biblioteka Publiczna złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wnosząc o uchylenie tej decyzji, lecz sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 128/17 jest w toku. Zdaniem strony skarżącej, decyzja PINB z dnia [...] listopada 2016 r. o uchyleniu pozwolenia na użytkowanie budynku została wydana przedwcześnie i w pospiechu, ponieważ inwestorowi służyło prawo zaskarżenia decyzji Wojewody [...] do WSA. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. 7. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] listopada 2016 r. uchylającą w całości własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. udzielającą inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej wybudowanej na działkach oznaczonych nr ewid. [...] i [...], położonych w miejscowości M. oraz odmawiającą udzielenia inwestorowi – Gminnej Bibliotece Publicznej w M. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego, ze zmianą sposobu użytkowania na budynek użyteczności publicznej. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga jest zasadna. 8. Jak wynika z akt sprawy, Gminna Biblioteka Publiczna w M. – inwestor, uzyskała decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] zatwierdzającą projekt przebudowy i rozbudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej, powiązany funkcjonalnie z budynkiem Biblioteki Publicznej z instalacjami wewnętrznymi, a następnie wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, i decyzją PINB z dnia [...] października 2015 r. – uzyskała pozwolenie na użytkowanie. Decyzja została wydana po przeprowadzeniu przez organ obowiązkowej kontroli. Odwołanie od decyzji Starosty [...] do Wojewody [...] złożył J. K., a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] r., po uwzględnieniu wniosku J. K. z dnia [...] maja 2015 r. o wycofanie odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. - umorzył postępowanie odwoławcze. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1837/15, po rozpoznaniu skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] – uchylił zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] – zatwierdzającą projekt przebudowy i rozbudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania - i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W dniu [...] grudnia 2016 r. Gminna Biblioteka Publiczna złożyła skargę na decyzję Wojewody [...] do WSA w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji - sygn. akt VII SA/Wa 128/17. PINB w M. postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej przebudowy i rozbudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej. 9. Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym od dnia 16 stycznia 2018 r. wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 128/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że "(...) zgodnie z art. 153 p.p.s.a. to właśnie Wojewoda [...] zobowiązany był przy rozstrzyganiu sprawy uwzględnić wskazania co do dalszego postępowania, wynikające z wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1837/15, a nie nakazywać (poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania) ich uwzględnienie organowi I instancji. W ocenie tut. Sądu w sprawie nie występowały przesłanki, umożliwiające Wojewodzie [...] wydanie decyzji kasatoryjnej z art. 138 § 2 k.p.a. i nie było takiej potrzeby, aby sprawę przekazywać organowi I instancji do rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w ww. wyroku, nakazał Wojewodzie [...] zbadanie przesłanek negatywnych umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. (...) W związku z powyższym, tut. Sąd nakazał temu organowi dokonanie oceny zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy M. Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. ( Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz.[) i to w oparciu o tekst planu, a nie zaświadczenie wystawione inwestorowi przez Burmistrza Gminy M., a także oceny dopuszczalności rozbudowy obiektu budowlanego usytuowanego w granicy z działką ew. nr [...] stanowiąca własność skarżącego, w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie "zwłaszcza, iż § 12 ust 3 pkt 3 rozp. pozwala na rozbudowę między innymi budynku usytuowanego w granicy z zachowaniem szczególnych warunków, ale wyłącznie w zabudowie jednorodzinnej". W świetle powyższego uznać należy, że WSA w Warszawie nakazał organowi II instancji przed dokonaniem merytorycznej oceny decyzji Starosty [...], ocenę dopuszczalności cofnięcia odwołania "w zakresie jej zgodności, zarówno z prawem, jak i z interesem społecznym". Takie bowiem postępowanie było – w ocenie Sądu – niezbędne do tego, aby stwierdzić, czy merytoryczna kontrola zaskarżonej decyzji była nie tylko konieczna, ale wręcz możliwa. (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwraca uwagę, że zgodnie z przyjętym i niekwestionowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, zakończenie budowy (zwłaszcza potwierdzone decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu) przesądza o bezprzedmiotowości postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. (...) Sąd w składzie orzekającym w sprawie stoi na stanowisku, że gdyby Wojewoda [...] postąpił zgodnie z art. 153 p.p.s.a. i nie zlekceważył obowiązku zastosowania się do oceny prawnej i zaleceń WSA w Warszawie co do dalszego sposobu postępowania, to zamiast wydawać decyzję kasatoryjną (co znacznie i niepotrzebnie przedłuża postępowania w sprawie o niskim stopniu skomplikowania) orzekłby co do meritum sprawy – a więc w zakresie tego, czy postępowanie w sprawie nie jest w ogóle bezprzedmiotowe i w związku z tym należy je umorzyć - lub też, że nie występują przesłanki z art. 105 § 1 k.p.a. do jego umorzenia. Wojewoda [...] w żaden sposób nie zajął stanowiska co do faktu, że J. K. "cofnął" swoje wcześniejsze "cofnięcie" odwołania, pismem z dnia [...] maja 2016 r. Organ odwoławczy, który wydaje decyzję prawie pół roku od daty takiego oświadczenia i do tego został zobowiązany wyrokiem WSA w Warszawie do określonego sposobu postępowania w zakresie oceny skuteczności prawnej cofnięcia odwołania przez J. K., powinien był bez wątpienia przeanalizować treść ww. oświadczenia z [...] maja 2016 r., dokonać oceny skutków prawnych takiego oświadczenia, jak również powiązać wynik tej oceny z treścią własnej decyzji. Tut. Sąd wyjaśnia, że dla dokonania ww. czynności nie jest konieczne stosowanie art. 138 § 2 k.p.a. lub art. 136 § 1 k.p.a., Wojewoda [...] może powyższe uczynić w ramach własnej kognicji i we własnym zakresie. (...) Ponownie rozpoznając odwołanie, Wojewoda [...] związany dokonaną, sądową oceną prawną w niniejszym wyroku, we własnym zakresie wykona zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1837/15. Ponadto, organ ten dokona analizy wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych (wskazanych przez Sąd w niniejszym wyroku) w celu ustalenia, czy przedmiotowe jest prowadzenie postępowania (także odwoławczego) w zakresie decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonania robót budowlanych dla omawianej inwestycji na działkach nr ew. [...] i [...] w M.. Wojewoda [...] ponadto weźmie pod uwagę, że – co wynika wprost z akt sprawy – inwestycja nie miała być (pomimo błędnego, acz dokonanego na żądanie organu dopisku na wniosku o pozwolenie na budowę) realizowana na działce o nr ew. [...], a wyłącznie na działce nr [...] (vide: projekt budowlany). Działka o nr ewid. [...] została skarżącej użyczona wyłącznie dlatego, że realizacja inwestycji następowała w granicy działek [...] i [...], a więc celem użyczenia działki nr [...] było zapewnienie dostępu na czas robót budowlanych, a nie budowa na tej działce. (...)." 10. Podkreślić należy, że jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zasada stabilności (trwałości) decyzji ostatecznych, określona w art. 16 § 1 kpa. Z przepisu tego wynika, że wzruszenie decyzji ostatecznych ma charakter wyjątkowy, i może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kpa lub ustawach szczególnych. Z akt sprawy wynika, że PINB w M. postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej przebudowy i rozbudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek użyteczności publicznej, ponieważ decyzja Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] kwietnia 2015 r. w oparciu o którą została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, została uchylona, i jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 8 kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zawarty w tym przepisie zwrot "w oparciu" wskazuje, że musi zachodzić związek przyczynowy pomiędzy decyzją organu a inną decyzją lub orzeczeniem sądu. Chodzi tu zatem o sytuację, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę innej decyzji, od nich zależnej (pochodnej). Nie budzi również wątpliwości, że musi dojść do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji lub orzeczenia sądu, w oparciu o które została wydana ostateczna decyzja zależna. Skoro wykładnia przesłanek wznowieniowych musi mieć charakter zawężający oraz skoro w art. 145 § 1 pkt 8 kpa jednoznacznie mowa jest o uchyleniu lub zmianie decyzji czy orzeczenia, to oczywistym jest, że inne sytuacje w tym zakresie nie mogą wchodzić w rachubę. Wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych, który stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym taka decyzja została wydana, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością, enumeratywnie wymienioną w art. 145 § 1, art. 145a, 145b kpa. Katalog tych przesłanek jest zamknięty, i nie budzi wątpliwości, że z uwagi na zasadę trwałości (stabilności) decyzji administracyjnych, nie mogą one podlegać wykładni rozszerzającej, lecz wykładnia przesłanek wznowieniowych musi mieć charakter zawężający. Nie budzi wątpliwości, zdaniem Sądu, że do uchylenia decyzji, w oparciu o którą została wydana inna decyzja, może dojść w szczególności w wyniku wydania wyroku sądu administracyjnego. Prawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego wywiera bowiem skutek w postaci skutecznego wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. A zatem w przypadku uchylenia decyzji wyrokiem sądu administracyjnego, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 kpa zachodzi po uprawomocnieniu się tego wyroku. Taka jednakże sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała, bowiem PINB w M., nie czekając na sądową kontrolę negatywnego dla inwestora rozstrzygnięcia eliminującego z obrotu prawnego decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego, i na uprawomocnienie się wyroku sądowego – uchylił własną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie i odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zdaniem strony skarżącej, było to rozstrzygnięcie przedwczesne, i Sąd stanowisko to podzielił, uznając, że rozstrzygnięciem tym organ naruszył zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Podkreślić jeszcze należy, na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w cytowanym wyżej wyroku, iż zgodnie z przyjętym i niekwestionowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, zakończenie budowy (zwłaszcza potwierdzone decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu) przesądza o bezprzedmiotowości postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. 11. Oznacza to, że organ nie wyjaśnił należycie sprawy, czym naruszył art. 7, 77 i 80 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę, organ weźmie pod uwagę powyższe. 12. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.