VII SA/Wa 675/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji M. K., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...]. Decyzją tą organ odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki parterowego budynku usługowego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji jest zagrożone wyrządzeniem znacznej szkody, a skutki wykonania tej decyzji będą trudne do odwrócenia. Skarżąca wskazała, że dokonanie rozbiórki istniejącego budynku będzie wiązało się z poniesieniem przez skarżącą ogromnych kosztów. Ponadto dokonanie rozbiórki spowoduje, że w przypadku uchylenia decyzji, skarżąca będzie musiała wznieść ponownie budynek, co nie ma żadnego uzasadnienia ekonomicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej decyzji wydanej w postępowaniu nadzwyczajnym. Zauważyć należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Taki pogląd ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OZ 852/11 Sąd uznał, że "przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie". Również w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., o sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony". Sąd, mając powyższe na uwadze uznał, że wniosek skarżącej nie wywoła żądanego skutku, ponieważ zaskarżona decyzja, odmawiająca uchylenia decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ona również skutków materialnoprawnych w części dotyczącej odmowy uchylenia określonej decyzji. Decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Zatem w stosunku do skarżonej decyzji, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.