VII SA/Wa 690/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący – J. T., pismem z dnia [....] marca 2016 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [....] lutego 2016 r. znak: [....] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 marca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2016 r., zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 8 kwietnia 2016 r. Skarżący w dniu 11 kwietnia 2016 r. uiścił wymagany wpis od skargi. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2016 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że opóźnienie w uiszczeniu wpisu od skargi było spowodowane tym, że skarżący był zaabsorbowany badaniami lekarskimi związanymi z jego umiarkowaną niepełnosprawnością i wnioskiem złożonym do ZUS o leczenie sanatoryjne układu krążenia i problemami krążeniowymi nóg. Do wniosku dołączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [....] 2015 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 maja 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 9 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu przez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (np. przez przedłożenie dokumentów potwierdzających okoliczności powołane we wniosku), w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu na podstawie informacji zawartych w piśmie z dnia 9 kwietnia 2016 r. Pomimo skutecznego doręczenia ww. wezwania skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi (uiszczenia wpisu) nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy ustalić należało, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (uiszczenia wpisu od skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak tego wymaga art. 87 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu z okoliczności faktycznych sprawy jednoznacznie wynika, że termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. został dochowany. Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zauważyć również należy, że wraz ze złożeniem wniosku skarżący uiścił wymagany wpis od skargi. Natomiast ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W swoim wniosku skarżący powołał okoliczności, które nie pozwoliły na uznanie za uprawdopodobnione, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Sąd winien zatem każdorazowo oceniać, czy przy dokonywaniu czynności zachowano staranność, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2010, s. 244 oraz powołana tam literatura i orzecznictwo). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za brak winy uważa się sytuację, gdy wnioskodawca nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 313/14 LEX nr 1461916). Wobec powyższego stwierdzić należało, że powołane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Okoliczność, że skarżący był pochłonięty: badaniami lekarskimi związanymi z jego umiarkowaną niepełnosprawnością i załatwianiem spraw urzędowych w związku z wnioskiem złożonym do ZUS o leczenie sanatoryjne układu krążenia oraz problemami krążeniowymi nóg nie stanowi o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Nie ulega wprawdzie wątpliwości, że dolegliwości, na które cierpi skarżący mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie, jednakże nic nie wskazuje na to, aby pojawiła się nagła przeszkoda, która uniemożliwiła skarżącemu dochowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym miejscu wskazać należy, że sam fakt choroby (potwierdzonej nawet orzeczeniem o niepełnosprawności) nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W takim przypadku należy bowiem wykazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się zatem do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy o chorobie jest wiarygodne, ale musi również uwzględniać na przykład to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II FZ 525/11). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest również stanowisko, że choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie jest wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 925/08 oraz z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 877/12). W tej sytuacji, nie można uznać, że skarżący nie ponosi winy za uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem nie wykazał, że dołożył wszelkich możliwych działań, by dokonać czynności w przewidzianym do tego terminie. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącemu odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.