VII SA/Wa 701/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu postanawia: odrzucić wniosek M. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, bądź nadesłanie jednego egzemplarza podpisanego odpisu skargi. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 26 czerwca 2015 r. W dniu 1 października 2015 r. (data nadania w UP), wpłynął do Sądu wniosek skarżącego reprezentowanego przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...]. Sąd potraktował ww. pismo jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, z uwagi na przyczynę odrzucenia skargi. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, iż termin do usunięcia braku formalnego w postaci własnoręcznego podpisu na skardze upłynął dnia 28 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca jest osobą nieposiadającą wiedzy prawniczej. Z racji tego udał się do sekretariatu Sądu dnia 23 kwietnia 2015 r., gdzie oczekiwał wyjaśnienia mu kolejnych kroków jakie ma w sprawie podjąć. Wnioskodawca został pouczony o konieczności wystąpienia o pomoc prawną, co niniejszym uczynił i osobiście złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zwolnienie od kosztów sądowych w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 23 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca wyraził w sekretariacie prośbę o podpisanie przez niego skargi, jednak dostał odpowiedź, iż taka czynność w sytuacji gdy skarga znajduje się już w aktach sprawy jest niemożliwa. Tym samym złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zwolnienie od kosztów sądowych i następnie oczekiwał na dalszy bieg sprawy, nie będąc świadomym konsekwencji nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu na skardze. Wnioskodawca wszystkimi znanymi dla siebie środkami starał się dokonać niezbędnych czynności, jednakże na skutek uzyskania nieprecyzyjnych informacji w sekretariacie Sądu nie udało mu się tego dokonać. Przeszkoda do usunięcia braku ustała dopiero po skontaktowaniu się przez stronę z pełnomocnikiem w dniu 24 września 2015 r., kiedy dopiero autor skargi dowiedział się o przyczynach odrzucenia skargi oraz sposobie usunięcia braku formalnego w postaci braku podpisu. Wówczas złożył podpis na sporządzonej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu należy przyjąć dzień, w którym strona otrzymała odpis postanowienia z dnia 16 czerwca 2015 r., odrzucającego skargę. W tym bowiem dniu dowiedziała się o przyczynach odrzucenia skargi. Od tego też momentu biegł termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu nie było czynnością skomplikowaną, wymagającą udziału profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący będąc już świadomym konsekwencji nieuzupełnienia braku formalnego skargi, winien podjąć odpowiednie działania, nie zaś oczekiwać na wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika. Brak wiedzy prawniczej, błąd wynikający z nieznajomości przepisów prawa, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienia NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 181/09, niepubl., z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 782/09, niepubl.). Ponadto, licząc najkorzystniej dla strony, nawet gdyby przyjąć, iż termin na uzupełnienie braku formalnego skargi i złożenie wniosku o przywrócenie terminu biegł od momentu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, również i w tym względzie wniosek zostałby złożony z uchybieniem terminu. Na gruncie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przyjmuje się, że w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 tej ustawy), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Po upływie tego terminu liczony jest siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy, wskazać należy, że o okoliczności uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ustanowiony pełnomocnik z urzędu dowiedział się w dniu 14 września 2015 r., kiedy to otrzymał pismo z Sądu o stanie sprawy, zawierające m.in. informację, że postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym odrzucono skargę M. M. Nawet gdyby uznać, że od tego momentu biegł termin na uzupełnienie braku formalnego skargi, a następnie termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, to należy przyjąć, że upłynęły one w dniu 28 września 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu został tymczasem nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 1 października 2015 r., a więc z uchybieniem. Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika, iż przeszkoda do usunięcia braku ustała dopiero po skontaktowaniu się przez stronę z pełnomocnikiem w dniu 24 września 2015 r., kiedy to dowiedział się o przyczynach odrzucenia skargi oraz o sposobie usunięcia braku formalnego w postaci braku podpisu. W tym dniu ustanowiony pełnomocnik dowiedział się jedynie o ewentualnej okoliczności wyłączającej winę w uchybieniu terminu. O fakcie odrzucenia skargi pełnomocnik dowiedział się z pisma z Sądu zawierającego informację o stanie sprawy. O przyczynie, w postaci braku podpisania skargi, mógł się także dowiedzieć wcześniej, albowiem w dniu 1 września 2015 r., upoważniony przez niego aplikant adwokacki, przeglądał akta sprawy. Ponadto, orzeczenie dostępne było (wprawdzie w formie zanonimizowanej, jednakże meritum sprawy było zachowane) w bazie orzeczeń dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.