VII SA/Wa 732/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi D. M. i Z. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania D. M. i Z. M. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...], odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] grudnia 2003 r. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie, miało następujący przebieg. W dniu [...] grudnia 2003 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją znak: [...] wyraził zgodę na prowadzenie przez A. M. działalności w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej wina i piwa, bez konsumpcji na miejscu w K. Nr [...] gm. G. W dniu 24 września 2007 r. D. M. i Z. M. zwrócili się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z wnioskiem o cofnięcie decyzji wydanej A. M. w listopadzie 2003r. W odpowiedzi na w/w pismo organ pismem z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] wezwał wnioskodawców do usunięcia braku podania poprzez sprecyzowanie w terminie 7- dni od dnia otrzymania pisma, jakiego rodzaju orzeczenia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. ono dotyczy. Pismem z dnia 9 października 2007 r., radca prawny P. K. informując Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. o udzielonych mu pełnomocnictwach przez D. M. i Z. M., zwrócił się z prośbą o udzielenie przez organ dodatkowych 14 dni do uzupełnienia braków podania i zajęcia merytorycznego stanowiska w sprawie. Organ pozytywnie rozpatrzył wniesioną prośbę i informacja w przedmiotowej sprawie została dostarczona pełnomocnikowi w dniu 15 października 2007 r. D. M. i Z. M., reprezentowani przez pełnomocnika w dniu 23 października 2007 r. sprecyzowali wniosek uszczegóławiając zakres interesujących ich informacji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. w dniu 8 listopada 2007 r. przekazał stronie pismem znak: [...] szczegółowe wyjaśnienia dotyczące okoliczności stanowiących podstawę do wydania A. M. decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. [...]. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawców w dniu 13 listopada 2007 r. Mając na uwadze powyższe oraz brzmienie art. 148 k.p.a., Powiatowy Inspektor Sanitarny w G., decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] grudnia 2003 r. Po rozpoznaniu odwołania D. M. i Z. M. od wymienionej decyzji organu I instancji, zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. W jej uzasadnieniu organ przedstawił stan sprawy i przywołał treść art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał również, że bieg jednomiesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji, przy czym nie można ograniczać form "dowiedzenia się" o decyzji jedynie do przypadków w których stronie doręczono decyzję. Przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga bowiem dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Argumentując swe rozstrzygnięcie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zauważył, iż w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. skierowanym do D. M. i Z. M., które zostało doręczone wnioskodawcom w dniu [...] listopada 2007 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. w sposób wyczerpujący przedstawił przesłanki stanowiące podstawę do wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., jednocześnie informując o jej istnieniu. W niniejszej sprawie należało więc otwarcie biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. liczyć od dnia 13 listopada 2007 r. Złożenie przez D. M. i Z. M. dopiero w dniu 11 grudnia 2008 r. podania o wznowienie postępowania w przedmiocie udzielenia zgodny na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej wina i piwa, bez konsumpcji na miejscu, na terenie nieruchomości położonej w K. Nr [...], gmina G. zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji znak: [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., należało zaś uznać za dokonane z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyli D. M. i Z. M. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania poprzez niedopełnienie obowiązków nałożonych na organ z mocy art. 107 k.p.a., a uzasadniając skargę wskazali, iż wbrew twierdzeniom organów, określenie "dzień w którym strona dowiedziała się o decyzji", którym ustawodawca posłużył się w przepisie art. 148 § 2 k.p.a., nie może być rozumiany inaczej niż dotarcie do strony informacji o treści decyzji, a nie o samym fakcie jej istnienia. Wiadomość odnośnie wydania decyzji, bez określenia w jakiej sprawie i jakie zapadło rozstrzygnięcie jest dla strony, która nie brała udziału nie z własnej winy w postępowaniu, zwyczajnie bezużyteczna, co wyraźnie wskazuje na konieczność odrzucenia takiej interpretacji. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga D. M. i Z. M. nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wskazać trzeba, iż sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania kontrolowanego rozstrzygnięcia. Kwestionowana decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. została wydana w postępowaniu wznowieniowym, które jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna, w sytuacji gdy po wydaniu tej decyzji ujawniła się wadliwość postępowania, na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Wznowienie postępowania administracyjnego składa się z dwóch etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego. Złożenie przez dany podmiot wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 § 1 lub § 3 k.p.a. Wskazać należy, iż organ administracji obowiązany jest z urzędu badać czy został zachowany termin określony w art. 148 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wskazać należy także, że to na stronie spoczywa ciężar udowodnienia zachowania terminu określonego w przywołanym przepisie. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowi podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania, zaś wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (zob. np. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 976/05 LEX, Nr 275519; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1740/07 LEX nr 489207; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1114/07, LEX nr 420121). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie podniósł Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż bieg jednomiesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji, przy czym nie można ograniczać form "dowiedzenia się" o decyzji jedynie do przypadków, w których stronie doręczono decyzję. Przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga bowiem dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarta wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (zob. np. wyrok NSA z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 547/07, LEX nr 489632; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 84/08, LEX nr 499765; wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2270/07). Wbrew twierdzeniom skargi stwierdzić więc trzeba, iż przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., faktu "przesłania przez organ odpisu prawomocnej decyzji" w stosunku, do której żądano wznowienia postępowania administracyjnego. Bieg terminu do wniesienia tego podania rozpoczyna się bowiem już w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danego rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie, w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. skierowanym do D. M. i Z. M., które zostało doręczone wnioskodawcom w dniu 13 listopada 2007 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. w sposób wyczerpujący przedstawił przesłanki stanowiące podstawę do wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...], jednocześnie informując o jej istnieniu. Sąd podziela stanowisko organu, iż w niniejszej sprawie należało więc otwarcie biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. liczyć od dnia 13 listopada 2007 r. tj. dnia doręczenia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. pisma, w którym organ w sposób wyczerpujący przedstawił przesłanki stanowiące podstawę do wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. i jednocześnie poinformował o jej istnieniu. Złożenie zatem przez D. M. i Z. M. dopiero w dniu [...] grudnia 2008 r. podania o wznowienie postępowania w przedmiocie udzielenia zgody na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej wina i piwa, bez konsumpcji na miejscu, na terenie nieruchomości położonej w K. Nr [...], gmina G. zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji znak: [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., należało uznać za dokonane z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż organ orzekając w niniejszej sprawie naruszył przepisy postępowania, gdyż nie dopełnił obowiązkom nałożonym na niego z mocy art. 107 k.p.a. Sąd stwierdza, że organ orzekający w niniejszej sprawie, będąc związanym przepisami art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., wypełnił swoje obowiązki wynikające z powołanych przepisów. Organ podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, dokonał oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ponadto w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazał okoliczności faktyczne sprawy, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny z powodu, których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.