VII SA/Wa 785/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 4 marca 2015 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlane w W. z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] wymierzające inwestorowi – P. Sp. z o.o. karę w wysokości 187.500,00 złotych z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu handlowo-usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą położonego na działkach nr ew. [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. P. w M. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 14 kwietnia 2015 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 27 kwietnia 2015 r. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 28 maja 2015 r. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę z uwagi na fakt, iż wpis od skargi został uiszczony po terminie. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej spółce w dniu 20 listopada 2015 r. W dniu 27 listopada 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 10 listopada 2015 r. oraz wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zarządzenie Przewodniczącego z dnia 14 kwietnia 2015 r. zostało doręczone pod adres B. ul. W., [...] K. pod którym to adresem mieści się kilka podmiotów gospodarczych i zostało odebrane przez osobę nie związaną w żadnym stosunku cywilno-prawnym ze skarżącą spółką. Osoba, która potwierdziła odebranie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie była pracownikiem skarżącej. Osoba ta przyznała, że przesyłkę odebrała a następnie omyłkowo przekazała ją Spółce K. S.A. z siedzibą również w B. pod adresem W. Następnie pracownik spółki K. S.A. zapomniał o przekazaniu poczty do spółki skarżącej i dopiero w dniu 21 maja 2015 r. przekazał pocztę. Skarżąca wprowadzona w błąd, co do terminu otrzymania korespondencji, na podstawie otrzymanego w dniu 28 maja 2015 r. zarządzenia do uiszczenia wpisu, uiściła wpis od skargi w przekonaniu, że powyższa czynność została dokonana w ustawowym terminie. W ocenie skarżącej nie można traktować doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jako doręczonego prawidłowo, skoro zamiast prawidłowego adresata odebrała zarządzenie nie z winy strony skarżącej inna osoba. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak stanowi natomiast § 5 omawianego przepisu po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie od dnia doręczenia postanowienia z dnia 10 listopada 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje, że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Należy przy tym wskazać, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OZ 1106/12). Na wstępie wskazać należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skierowane do skarżącej na adres wskazany w skardze. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka została odebrana w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez osobę, która podpisała się "Z.", a obok podpisu widnieje pieczątka firmowa P. Sp. z o.o., nadto listonosz obok podpisu osoby odbierającej umieścił pieczątkę "znany osobiście" oraz dokonał adnotacji "sekretarka". Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, iż osoba która pokwitowała odbiór przesyłki nie jest pracownikiem spółki, tym samym nie można uznać, że zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 kwietnia 2015 r., wskazać należy, że Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom. Powyższym twierdzeniom przeczy przede wszystkim okoliczność, iż osoba kwitująca odbiór posiadała do dyspozycji pieczątkę firmową skarżącej spółki, a zatem miała uprawnienia do tego aby podjąć korespondencję w jej imieniu. W przypadku, gdy skarżąca nie nadała takich uprawnień K., winna zabezpieczyć swoje interesy i zgłosić u operatora pocztowego sposób prawidłowego doręczenia przesyłek spółce. Natomiast skarżąca nie wskazała, aby podjęła jakiekolwiek kroki w tym kierunku np. żeby złożyła do operatora pocztowego reklamację na nieprawidłowe wykonanie usługi tj. przekazanie przesyłki osobie nieuprawnionej. Nadto, jak wynika z akt sprawy, K. kwitowała również odbiór wszystkich pozostałych przesyłek nadanych do skarżącej spółki i każdorazowo posługiwała się firmową pieczątką skarżącej. Zatem nawet jeżeli przyjąć, że K. nie była uprawniona do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie spółki do uiszczenia wpisu od skargi, to skarżąca nie uprawdopodobniła powyższej okoliczności, a tym samym nie uprawdopodobniła zaistnienia po jej stronie braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać również należy, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Skarżąca natomiast do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła wydruk potwierdzający dokonanie w dniu 28 maja 2015 r. wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. Wpis ten, jak wynika z treści punktu 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2015 r., został zwrócony na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 4 maja 2015 r. Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz nie dokonała czynności o której przywrócenie wnosi, zatem na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.