VII SA/Wa 808/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. B., W. B., A. B. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 1928/12 postanawia: odrzucić skargę W dniu 15 kwietnia 2013 r. A. B., W. B. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012r. Sygn akt VII SA/Wa 1928/12 oddalającym skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] Nr [...],[...]wydaną w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...]z dnia [...] Listopada 2011 r., znak [...] nr [...],[...]zezwalającej O. S.A. z siedzibą w W. na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia [...], MOP 8,4 MPa relacji [...]-[...]w gminie [...]. Wyrok ten stał się prawomocny. Skarżący zażądali uchylenia wyroku, rozpoznania sprawy i uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze o wznowienie postępowania skarżący powołali – jako podstawę wznowienia postępowania – art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazali, że W dniu 7 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/ Wa 2604/12 orzekł, iż ostateczna decyzja Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...]września 2012r. nr [...] o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. została wydana z naruszeniem prawa Skarżacy podnieśli, że podstawą wydania pozwolenia na budowę, które było przedmiotem rozpoznania przez WSA w przedmiotowej sprawie była decyzja o ustaleniu lokalizacji (art. 15 ust. 2 ustawę z dnia [...]kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz.U. z [...]r. Nr [...], poz. [...]). Zdaniem Skarżących pozwolenie na budowę nie mogło być wydane, skoro decyzja lokalizacyjna została wydana z naruszeniem prawa. Zważywszy na wskazany dzień, w którym strony dowiedziały się o nowo wydanym wyroku, zachowany został trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a., z tym ,że zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę, tak jak uczynił to w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę, że Skarżący powołali, jako podstawę wznowienia, przepis art. 273 § 3 P.p.s.a. to należy zauważyć, że zgodnie z tym przepisem, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy przy czym przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Należy również wskazać, że instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Jakkolwiek w przedmiotowej sprawie Strony formalnie powołały ustawową podstawę wznowienia, tj. art. 273 § 3 P.p.s.a., to – w świetle uzasadnienia skargi i powołanego przez skarżącą wyroku WSA z dnia 7 lutego 2013 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2604/12 – w istocie podstawa ta nie występuje. Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, że wyrok ten nie został wydany w sprawie skarżącej zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012r. Sygn akt VII SA/Wa 1928/12 oddalającym skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. Powołany przez stronę prawomocny wyrok WSA nie dotyczy zatem tej samej sprawy, jak wymaga tego ustawodawca w art. 273 § 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że samo wskazanie podstawy wznowienia, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy oznacza wykrycie prawomocnego orzeczenia w sprawie, która jest tożsama podmiotowo i przedmiotowo ze sprawą rozstrzygniętą przez Sąd. Nie wystarcza zatem, że strona powoła się na jakiekolwiek prawomocne orzeczenie wydane w sprawie, która dotyczy tej samej inwestycji. W tego rodzaju przypadku nie mamy do czynienia z orzeczeniem, które dotyczy tej samej sprawy, jak wymaga tego przepis art. 273 § 3 P.p.s.a., a jedynie ze sprawą podobną przedmiotowo. Warunek określony w art. 273 § 3 p.p.s.a. jest spełniony w wypadku tożsamości przedmiotu i stron postępowania, a więc wówczas, gdy może i powinien być zgłoszony zarzut powagi rzeczy osądzonej. Z przepisu tego wynika, że późniejsze wykryte orzeczenie musi dotyczyć tej samej sprawy. W aspekcie podmiotowym chodzi o identyczność strony w postępowaniu, natomiast w aspekcie przedmiotowym - o stan faktyczny, podstawę prawną, treść żądania strony (uprawnienia) lub treść obowiązku (B. Adamiak, Przesłanki tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2007/1/7). Warunek ten jest spełniony w wypadku tożsamości przedmiotu i stron postępowania, a więc wówczas, gdy może i powinien być zgłoszony zarzut powagi rzeczy osądzonej. Stosownie do art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Podstawa restytucyjna z art. 273 § 3 p.p.s.a. związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom (A. Kabat w pracy zbiorowej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2009, wyd. III., s. 755, wyrok NSA z dnia 25 listopada 2011r. II FSK 976/10)). W pełni aktualne pozostaje na gruncie niniejszych rozważań postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967, Nr 11, poz. 209), przyjmujące, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może "tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda". Wymieniony w skardze o wznowienie postępowania wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 lutego 2013r. Sygn akt SA/Wa IV 2604/12 nie jest tożsamy z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 listopada 2012r. Sygn akt VII SA/Wa 1928/12, o którego wznowienie wnosi skarżąca ani pod względem podmiotowym, ani pod względem przedmiotowym no i przede wszystkim zapadło już po wydaniu w/w wyroku Sądu z dnia 23 listopada 2012 . Powołanie orzeczeń, które w ocenie strony świadczą o zasadności argumentacji prezentowanej przez nią w toku prawomocnie zakończonego skarżonym wyrokiem postępowania sądowoadministracyjnego, nie może zostać uznane za wskazujące na późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy w rozumieniu art. 273 § 3 p.p.s.a. Reasumując należy stwierdzić, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanki oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Takie stanowisko prezentowane było również w orzecznictwie Sądu Najwyższego (v. I CZ 122/67 OSNCP 1968/8-9 poz. 154). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. art. 273 § 3 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.