VII SA/Wa 808/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A. R. i R. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia rozbudowy obiektu do stanu poprzedniego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. R. i R. R. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] lutego 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy podał, że zw. z pismem E. O. dotyczącym prowadzenia na działce nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w [...] robót budowlanych prowadzonych niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją przedstawiciel Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadził w dniu 1 lipca 2007r. czynności kontrolne na terenie w/w nieruchomości. Organ I instancji ustalił, iż inwestor A. R. prowadzi roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2005r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego na działce i przy ul. [...] w [...]. Ponadto ustalono, że w trakcie wykonywania robót dopuszczono się odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie układu połaci dachowej oraz spadków dachu (dach wysunięto nad działką sąsiednią ok. 25cm) oraz na rezygnacji z nadbudowy piętra. PINB [...], uznając w/w odstępstwa od projektu budowlanego za istotne, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2007 r., wstrzyma! prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną wykonanych robót. Po umorzeniu z uwagi na upływ terminu określonego wart. 50 ust. 4 Prawa budowlanego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...]z dnia [...] stycznia 2008r. postępowania zażaleniowego na postanowienie Nr [...], organ I instancji postanowieniem Nr [...]z dnia [...] lutego 2008r., ponownie wstrzymał prowadzenie robót budowlanych prowadzonych na w/w działce. Postanowienie to zostało po rozpatrzeniu zażalenia A. R. utrzymane przez [...]WINB w mocy postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2008r. Następnie PINB [...] wydał w dniu [...] kwietnia 2008r. decyzję Nr [...], na mocy której nałożył na A. R. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji. Po rozpatrzeniu odwołania Pani O. [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...]maja 2008r. utrzymał w/w rozstrzygniecie w mocy. Prezydent [...] na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. uchylił decyzję Prezydenta [...]nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...]. W dniu 10 lipca 2008r. A. R. przedłożyła projekt budowlany zamienny spornej inwestycji, wraz z inwentaryzacją dotychczas wykonanych robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dn. [...] września 2008r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i zezwolił na wznowienie robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania E. O.od w/w decyzji, [...] WINB decyzją Nr [...]z dn. [...] listopada 2008r. utrzymał zaskarżone rozstrzygniecie w mocy. Decyzja [...]WINB Nr [...] stała się przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dn. 2 kwietnia 2009r. (sygn. akt: VII SA/Wa 91/09) uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z dnia 15 października 2010r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt: II OSK 1035/10) oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA. Po ponownym rozpatrzeniu przez [...] WINB odwołania E. O. od decyzji Nr [...], organ II instancji decyzją Nr [...]z dnia [...] lutego 2011r. utrzymał zaskarżone rozstrzygniecie organu I instancji w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dn. 16 czerwca 2011 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 883/11) uchylił decyzję [...]WINB Nr [...]. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...] lutego 2012r. uchylił decyzję PINB Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] przedstawiciel PINB [...]przeprowadził w dn. 30 maja 2012r. kontrolę na przedmiotowej nieruchomości. Podczas wizji ustalono, że inwestor dokonał rozbudowy usytuowanego na terenie w/w działki budynku mieszkalnego zgodnie z przedłożonym do zatwierdzenia projektem zamiennym w części dotyczącej parteru budynku. Nadbudowy nie wykonano. Odprowadzenie wód opadowych z przedmiotowego budynku odbywa się poprzez system rynnowy na działkę inwestora. Po analizie przedłożonego projektu zamiennego przedmiotowej inwestycji organ I instancji uznał, że projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dn. 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003r. Nr 120, poz.1133), jak również przedmiotowa nadbudowa i rozbudowa nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał, że przedłożony projekt jest zgodny z decyzją Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...]z dnia [...] grudnia 2003r. i decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił Pani A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. O. od w/w decyzji, decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2012r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na niekompletność przedłożonego projektu zamiennego. W związku z powyższym, PINB [...]przy piśmie z dnia 18 stycznia 2013r. zwrócił A. R. projekt zamienny w celu uzupełnienia go o projekt zagospodarowania działki lub terenu, jak również ze wskazaniem, że winien on być zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanym, ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz winien być kompletny i posiadać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, jak również spełniać wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowalnego (Dz. U. Nr 120 z 2003 r. poz. 1133). Jednocześnie poinformowano Inwestora, że uzupełniony projekt budowlany zamienny należy złożyć w terminie jednego miesiąca, a w przypadku nieprzedłożenia wymaganego projektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]rozpatrzy przedmiotową sprawę w oparciu o posiadane dokumenty. W odpowiedzi na wniosek inwestora, w sprawie przedłużenia terminu do złożenia uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne, organ I instancji pismem z dnia 13 lutego 2013r. przedłużył termin na przedłożenie kompletnego projektu zamiennego do dnia 30 kwietnia 2013r. Z uwagi na nieprzedłożenie w określonym terminie w/w dokumentów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2013r., nakazał A. R. doprowadzenie rozbudowanego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...], położonej przy ul. [...]w [...] do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę rozbudowanej części budynku o wymiarach ok. 4,50 x 4,00 m od strony północnej i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej oraz spadków dachu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...].09.2013 r. uchylił decyzję Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozstrzygając sprawę decyzją Nr [...]z dnia [...].10.2013 r. organ I instancji nakazał A. R. doprowadzenie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...]położonej przy ul. [...]w [...] do stanu poprzedniego (poprzez rozbiórkę rozbudowanej części budynku o wym. ok. 4,50 m x4,00 m od strony północnej ul. [...] i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej). W ocenie organu odwoławczego decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem bowiem inwestor A. R. nie przedłożyła w wyznaczonym terminie - pomimo jego przedłużenia - uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i nadbudowy przedmiotowego budynku mieszkalnego. Zgodnie natomiast z przepisem art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Organ podkreślił, że zawarta w odwołaniu polemika dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego jest pozbawiona podstaw, gdyż jak wynika z powyżej wymienionych faktów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2012r. uchylił decyzję PINB [...] Nr [...] z dnia [...].06.2012r. zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na niekompletność przedłożonego projektu zamiennego. Pomimo wezwania inwestora do uzupełnienia projektu A. R. nie przedłożyła ponownie uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego. Obowiązek ten ma charakter bezwzględny, a jego niewypełnienie powoduje brak możliwości zatwierdzenia projektu zamiennego. Zgodnie z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepis cytowanego artykułu określa tok postępowania po sprawdzeniu wykonania nałożonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli obowiązek ten został wykonany, organ stwierdza ten fakt w drodze decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Jeżeli nie, wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu albo doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z drugą sytuacją. Skarżący, mimo wezwania przez organ pismem z dnia 18.01.2013 r. do uzupełnienia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr ew. [...] z obr. [...]położonej przy ul. [...] w [...] (w piśmie były wytyczne dotyczące uzupełnienia), nie przedłożyli dokumentacji. Tym samym nie można mówić o wykonaniu obowiązku oraz o prawidłowości projektu budowlanego zamiennego. Nietrafne jest także twierdzenie skarżących jakoby szeregiem wydanych decyzji organy nadzoru budowlanego zatwierdzały wcześniej przedłożony projekt budowlany zamienny, gdyż decyzje te wyeliminowane zostały zapadłymi wyrokami w niniejszej sprawie jak też decyzje organu I instancji uchylane były decyzjami organu II instancji. W świetle tak przedstawiającego się stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ma podstaw do podjęcia odmiennej decyzji ponieważ została wypełniona przesłanka do zastosowania art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego i tym samym jest zobowiązany do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. i R. R. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podnieśli, iż organ żądając uzupełnienia i usunięcia nieprawidłowości miał obowiązek zgodnie z art. 9 k.p.a. wskazać jakie braki i nieprawidłowości posiada przedstawiony projekt zamienny. W którym miejscu projekt narusza decyzję o warunkach zabudowy oraz jakich elementów nie posiada powodujących, że projekt jest nie kompletny. Organ powinien również wskazać z jakimi przepisami projekt zagospodarowania działki znajdujący się w budowlanym projekcie zamiennym jest niezgodny. Organ miał obowiązek enumeratywnie wyliczyć wszystkie braki i dopiero potem żądać ich usunięcia. Właśnie, aby strona postępowania wiedziała jakiego zachowania żąda od niej organ, ustawodawca wprowadził art. 9 do kodeksu postępowania administracyjnego jako naczelną zasadę postępowania. Co więcej zgodnie z tą zasadą organ miał obowiązek wprost wyjaśnić skarżącej, że z uwagi na złożenie budowlanego projektu zamiennego, który posiada brakami i jest niezgodny z przepisami to nie usunięcie tych braków i nieprawidłowości w wyznaczonym terminie będzie przez organ traktowane jak niewykonanie decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. tzn. nie wykonania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Skarżąca informację: w przypadku niezłożenia wymaganego w/wym. decyzja projektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]rozpatrzy przedmiotową sprawę w oparciu o posiadane dokumenty, zrozumiała, że sprawa zostanie rozpatrzona o projekt, który złożyła w 2008 r. Brak dostatecznej informacji ze strony Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]czego żąda od skarżącej i jakie są konsekwencje tego żądania spowodowało, że skarżąca nie uzupełniła projektu zamiennego. Uznając, że skoro organy od 2008r. kilkakrotnie uznawały ten projekt za prawidłowy i zgodny z przepisami, to przygotowany przez nią projekt w istocie braków takich nie posiada. Zwłaszcza, że z decyzji nr [...][...] Inspektora Nadzoru Budowanego decyzją z dnia [...] września 2013 r., wynika jedynie, że organ zgłasza zastrzeżenia co do prawidłowości poprawienia numeracji stron oraz co do kompletności projektu zamiennego, nie wskazując czego konkretnie w tym projekcie brakuje. Poza powyższym skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, a także art. 107 § 3 kpa. Skarżący podkreślili również, iż w ich ocenie podjęte rozstrzygniecie jest nieadekwatne do zakresu wykonanych odstęp od projektu. Wszystkie prace budowlane wykonane na parterze przedmiotowego budynku zostały wykonane zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę i niema żadnego uzasadnienia ani prawnego, ani technicznego, ani społecznego aby nakazać rozbiórkę wykonanych robót. Organy nadzoru budowlanego w ogóle nie wzięły pod uwagę, że prace na parterze tego budynku polegały między innymi na spięciu istniejącego (starego) budynku konstrukcją stalową. Rozbiórka tej konstrukcji, a to właśnie ona wymusiła podniesienie dachu i częściową zmianę kierunku spadku połaci dachowej, spowoduję, że budynek się rozpadnie. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając odwołanie skarżącej nie zwrócił w ogóle uwagi na nieprawidłowości postępowania jak i na brak merytorycznego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji. Co więcej organ odwoławczy w swoim uzasadnieniu stwierdza nieprawdę, twierdząc że skarżąca w piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. otrzymała wytyczne dotyczące uzupełnienia projektu. Wytyczne te nic nie wyjaśniały. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art 134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanych decyzji podnosić z urzędu. Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jak i postępowania administracyjnego - art. 7- 10 § 1 i 77 k.p.a. oraz z naruszeniem przepisów art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., mającymi istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są określone w art. 6 i 7 k.p.a. zasada praworządności oraz dochodzenia do prawdy obiektywnej. Nakładają one na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym, jak i prawnym, w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji państwowej są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy. Treść tego przepisu oznacza obowiązek przeprowadzenia wszystkich niezbędnych dowodów, co obciąża organ prowadzący postępowanie. Zgodnie z przepisem art. 8 kpa organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa. Przepis art. 9 k.p.a. stanowi, że organy administracji są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z kolei przepisy art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. stanowią, między innymi, że decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przedmiotem kontroli Sadu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] lutego 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora nadzoru Budowalnego [...] z dnia [...]października 2013 r. Podstawą materialno-prawną kontrolowanych decyzji był art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Aby móc zastosować przepis art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego niezbędne jest wcześniejsze nałożenie na inwestora, czy też inne osoby wymienione w art. 52, obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, przy czym nie może budzić wątpliwości to, iż tylko wówczas organ może stosować sankcje przewidziane w ust. 5, gdy wcześniej w sposób prawidłowy określi obowiązek, jaki ma wykonać inwestor. Niewłaściwe określenie przez organ nadzoru budowlanego obowiązków nie może pociągać za sobą negatywnych dla strony skutków. Zgodnie z art 51 ust 1 pkt 3 w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robot oraz - w razie potrzeby - wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W rozpoznawanej sprawie prowadząc postępowanie naprawcze w sprawie do robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce przy ul. [...] w [...] Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego [...]decyzją wydaną dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestorkę A. R. obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...], w obrębie [...], przy ul. [...] w [...] (zawierającego także ocenę techniczną dotychczas wykonanych robót i ich zgodności z obowiązującymi warunkami technicznymi oraz wskazanie zakresu robót jakie należy wykonać aby zakończyć inwestycję). W wydanej decyzji organ zakreślił miesiąc na wykonanie ww. obowiązku od dnia uprawomocnieni się tego orzeczenia. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r., żądany projekt zamienny został złożony, przedstawiony w dniu 10 kwietnia 2008 r. i zatwierdzony decyzją Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego dnia [...] września 2008 r. utrzymaną w mocy decyzją [...] WINB z dnia [...] listopada 2008 r. Decyzja ta, oraz wydana w ponownym postępowaniu decyzja WINB-u z [...] lutego 2011 r. były przedmiotem kontroli Sądu, wyrokami wydanymi w dniu 2 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VII SA/Wa 91/09) i z dnia 16 czerwca 2011 r. (sygn. akt VII SA/Wa 883/11) sąd uchylił decyzje zatwierdzające przedstawiony projekt zamienny. Uwzględniając wytyczne sądu, ponownie rozpatrując sprawę PINB przy piśmie z dnia 18 sierpnia 2013 r. zwrócił inwestorce projekt zamienny w celu jego uzupełnienia i usunięcia nieprawidłowości tak aby: 1. zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 2. projekt zagospodarowania działki lub terenu był zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. kompletny i posiadał wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz informację i dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; oraz spełniał wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w spawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. u. Nr 120 z 2003r. poz. 1133). Jednocześnie poinformowano Inwestora, że uzupełniony projekt budowlany zamienny należy złożyć w terminie jednego miesiąca, a w przypadku niezłożenia wymaganego projektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] rozpatrzy przedmiotową sprawę w oparciu o posiadane dokumenty. Wobec tego, iż inwestorka nie uzupełniła projektu, organ nadzoru budowlanego wydał rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. W ocenie sądu ustalenia organów w niniejszej sprawie nie były prawidłowo. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nakłada określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przepisem o którym mowa w w/w artykule jest art. 35 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność i projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej | bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W myśl art. 35 ust, 3 Prawa budowlanego, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W ocenie sądu organy nieprawidłowo zastosowały przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego bowiem nie wydały w/w postanowienia lecz zwróciły inwestorce projekt budowlany zamienny przy piśmie z dnia 18 stycznia, informując ją jedynie o konieczności uzupełnienia projektu w sposób ogólnikowy i nieprecyzyjny nadto bez pouczenia, iż nieusunięcie stwierdzonych nieprawidłowości skutkować będzie wydaniem rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Zdaniem sądu, z treści art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wynika, że organ nakładając określone .obowiązki na inwestora powinien wskazać, jakimi materialnoprawnymi brakami jest obarczony wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Innymi słowy, nakładając na inwestora obowiązki w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, organ musi nałożone obowiązki jasno wyliczyć i powiązać z konkretnymi przepisami prawa, których wymogów wniosek inwestora nie spełnia. Idąc dalej, trzeba powiedzieć, że ogólnikowe sformułowanie postanowienia wydanego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego stawia inwestora w sytuacji niepewności, co do żądania organu, a tym samym podważa zaufanie do organu administracji, czym narusza art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie naruszenie to uzasadnia konieczność uchylenia decyzji. Ponownie rozstrzygając sprawę, organy będą miały obowiązek uwzględnić powyższe uwagi sądu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.