VII SA/Wa 84/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić wniosek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Przemyślu o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia 19 marca 2010 r. Nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa drogi obwodowej miasta [...], łączącej drogę krajową Nr [...] z drogą krajową Nr [...] na odcinkach od km 0+000,00 do km 1+804,00 oraz od km 2+250,00 do km 3+840,00 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi". W piśmie z dnia 13 grudnia 2010r., zawierającym skargę na powołaną na wstępie decyzję Ministra Infrastruktury strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Pismem z dnia 2 lutego 2011r. strona skarżąca uzupełniła wniosek zawarty w skardze i wskazała, że część nieruchomości położonych w [...] wydawanych na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. nie została jeszcze wydana, m. in. nie zostały wydane: budynek magazynu chemicznego, budynek garażowy 4-segmentowy wraz z drogami dojazdowymi. Skarżąca spółka podała, że ww. obiekty zostaną wydane do dnia 31 marca 2011 r., zatem nadal są spełnione przesłanki niezbędne do wstrzymania wykonania w całości zaskarżonej decyzji. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wskazała, że wydanie budynków, które znajdują się w jej posiadaniu powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem skarżącej spółki wykonanie przedmiotowej decyzji wywłaszczającej sporą część terenu, na którym funkcjonuje spółka – przez wydanie nieruchomości, spowoduje znaczne szkody w postaci konieczności wyburzenia lub rozbiórki znajdujących się tam budynków, których istnienie jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania spółki. Ponadto strona skarżąca podniosła, że realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje szkody w postaci utraconych korzyści, spowodowanych niemożnością wykorzystania dotychczasowej infrastruktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09, opubl. Lex nr 564208). W niniejszej sprawie strona skarżąca wskazała, że bezpośrednią konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie to, iż skarżący poniesie szkodę w postaci konieczności wyburzenia lub rozbiórki budynków, których istnienie jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania spółki. Ponadto strona skarżąca podniosła, że realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje szkody w postaci utraconych korzyści, spowodowanych niemożnością wykorzystania dotychczasowej infrastruktury. Należy zważyć, iż zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić jedynie wówczas gdy mamy do czynienia ze znaczną szkodą, co oznacza, że nie każda szkoda uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy w tym miejscu przywołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2008 r., I OZ 834/08, zgodnie z którym za nieuzasadnione należy uznać stanowisko, iż jakikolwiek uszczerbek w majątku, winien stanowić przesłankę dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2009 r., I OZ 779/09 uznał, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Posłużenie się przez ustawodawcę pojęciem "znacznej szkody" oznacza, iż należy wpierw ustalić jakie są zwykłe skutki wywołane wykonaniem danego rodzaju aktu i jaką szkodę mogą one zazwyczaj wyrządzić stronie, a następnie zbadać czy w danej sprawie zachodzą nietypowe, wyjątkowe, charakterystyczne tylko dla danej sprawy okoliczności, które powodują, że wyrządzona stronie szkoda jest znaczna. Odrębną kwestią jest to czy okoliczność, że dany akt zazwyczaj pociąga za sobą skutki, które powodują dla strony znaczną szkodę, uzasadnia wstrzymanie wykonania tegoż aktu. Wówczas należałoby przyjąć, że znaczną szkodą jest szkoda, której rozmiary są większe niż zwykłe skutki zazwyczaj wywołane wykonaniem aktu administracyjnego. Istotną kwestią jest również i to, iż pojęcie "znacznej szkody" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W przedmiotowej sprawie należałoby wziąć pod uwagę również interes inwestora, gdyż to na inwestorze ciąży ryzyko rozpoczęcia procesu inwestycyjnego przed skontrolowaniem decyzji przez Sąd. Ewentualne uchylenie decyzji może mieć znacząco negatywne skutki dla inwestora. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 22/05 - niepubl. wskazał, że kontynuacja prac budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora związane z ewentualnym nakazem rozbiórki oraz kosztami z tym związanymi. Dlatego też wstrzymanie realizacji inwestycji o jakim mowa w pozwoleniu na budowę z uwagi na interes inwestora nie znajduje uzasadnienia. Wreszcie należy zauważyć, że przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Wskazać należy, że istotą takiego postępowania jest jego szybkość, co oznacza, że wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie takie szczególne okoliczności nie zaistniały. Stwierdzenie strony skarżącej, iż wywłaszczenie nieruchomości spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem za przejętą nieruchomość skarżącej spółce przysługuje odszkodowanie. Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej, iż realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje szkody w postaci utraconych korzyści, spowodowanych niemożnością wykorzystania dotychczasowej infrastruktury Sąd stwierdził, iż przedstawione w argumentacji wniosku ograniczenia są teoretyczne, a ich zaistnienie nie musi nastąpić. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, na obecnym etapie postępowania sądowego przedwczesnym byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Jednocześnie należy podkreślić, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.