VII SA/Wa 876/18
WyrokWSA w Warszawie2018-12-11
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Bogusław Cieśla, Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opinia psychiatryczno-psychologiczna, niebędąca orzeczeniem wydanym w wymaganym trybie, może zastąpić wymagane orzeczenie lekarskie lub psychologiczne w postępowaniu o zwrot prawa jazdy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że opinia psychiatryczno-psychologiczna, która nie stanowi wymaganego orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego wydanego w określonym trybie, nie może być podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. jest uzasadniona, gdy brak jest oczywistych podstaw prawnych do wydania decyzji, co ma miejsce w sytuacji nieprzedłożenia wymaganych dokumentów.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwrot prawa jazdy, dołączając opinię psychiatryczno-psychologiczną z dnia 24 października 2017 r. Starosta G. odmówił wszczęcia postępowania, wskazując na brak wymaganego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, argumentując, że opinia została wystawiona na zlecenie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy oddala skargę
Starosta G. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r., znak [...], na podstawie art. 61a § 1 oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 r., poz. 1257 ze zm.) , w związku z art. 103 ust. 3 i 49 ust. 1 pkt 3 lit. a oraz ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2017 r. , poz. 978 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy na wniosek S. E. M. złożony dnia 13 grudnia 2017 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt [...], uznając winnego popełnienia czynu z art. 178 a § 1 kk Sąd Rejonowy w G. w pkt IV wyroku orzekł w stosunku do oskarżonego S. E. M. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 1 roku. Wyrok uprawomocnił się dnia 23 kwietnia 2014 roku. Wyrok przesłany został do realizacji do Starostwa Powiatowego w G. w dniu 29 kwietnia 2014 r. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] Starosta G. cofnął S. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A,B,T numer dokumentu [...] numer druku [...] wydanego przez Starostę G. w dniu [...] października 2004 r. na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 1 stycznia 2015 r. Natomiast decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] skierowano S. M. na badania lekarskie prowadzone w celu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Decyzja z dnia [...] września 2014 r., znak [...] na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) i b) ustawy o kierujących pojazdami zatrzymano S. M. prawo jazdy kategorii A,B,T numer dokumentu [...], numer druku [...] wydanego przez Starostę G. w dniu [...] października 2004 r. w związku z nie przedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami.
Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., znak [...] Starosta G. uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2014 r. o zatrzymaniu prawa jazdy i cofnął S. E. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A,B,T.
Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] marca 2015 r., znak [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Kolejne postanowienie z dnia [...] marca 2015 odmawiające wznowienia postępowania w przedmiocie sprawy zakończonej decyzją ostateczną Starosty G. z dnia [...] września 2014 r. zostało również uchylone
i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015r., znak [...]).
Ponownie rozpoznając sprawę Starosta G. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. cofnął S. E. M. uprawnienia kategorii A,B,T wobec stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami.
Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższą decyzję.
Rozpoznając wniosek z dnia 13 grudnia 2017 r. Starosta uznał, że w sprawie zachodzą inne uzasadnione przyczyny uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania, tj. brak wymaganego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, który nie może być zastąpiony opinią z dnia 24 października 2017 r., ponieważ nie stanowi ona wymaganego orzeczenia lekarskiego ani orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Opinia stanowi o tym co w niej stwierdzono na okoliczność historii uzależnienia badanego do wniosków końcowych co do zespołu uzależnienia od alkoholu. Opinia nie została wydana jako orzeczenie na wymaganym formularzu w trybie art. 75 lub 82 ustawy o kierujących.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy podzielił ustalenia dokonane przez organ I instancji oraz uznał, że w sprawie zapadło prawidłowe rozstrzygnięcie.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. M.
Skarżący wyjaśnił, że opinia psychiatryczno-psychologiczna z dnia [...] października 2017 r. została wystawiona na zlecenie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie Starosty G. z dnia [...] stycznia 2018 r., o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy na wniosek S. E. M.
Sąd zauważa, że odmowa wszczęcia postępowania, m. in. z przyczyny przedmiotowej, na podstawie art. 61a § 1 kpa, może mieć miejsce jedynie w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów.
Nie budzi wątpliwości, że przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a. muszą być oczywiste, dostrzegalne prima facie, obiektywne, a zatem których ustalenie i podanie nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego ze strony organu. Z art. 61a § 1 k.p.a wynika, że uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego jest oczywisty brak podstaw prawnych do wydania w jego toku decyzji załatwiającej wniesione żądanie.
Przenosząc powyższe na sprawę niniejszą należy uznać rozstrzygnięcie organów za prawidłowe.
Jak wynika z ustalonego przez organy stanu faktycznego , wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2014 r., sygn. akt [...], uznając skarżącego winnym popełnienia czynu z art. 178 a § 1 kk Sąd Rejonowy w G. w pkt IV wyroku orzekł w stosunku do S. E. M. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 1 roku. Wyrok uprawomocnił się dnia 23 kwietnia 2014 roku. , zaś przesłany został do realizacji do Starostwa Powiatowego w G. w dniu 29 kwietnia 2014 r. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., Starosta G. cofnął S. M. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A,B,T numer dokumentu [...] numer druku [...] wydanego przez Starostę G. w dniu [...] października 2004 r. na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 1 stycznia 2015 r. Natomiast decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] skierowano S. M. na badania lekarskie prowadzone w celu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Decyzją z dnia [...] września 2014 r., na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) i b) ustawy o kierujących pojazdami zatrzymano S.M. prawo jazdy kategorii A,B,T w związku z nie przedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami.
Starosta G. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. cofnął S. E.M. uprawnienia kategorii A,B,T wobec stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami.
Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższą decyzję., uznając orzeczenie lekarskie oraz orzeczenie psychologiczne wydane przez [...] Wojewódzki Ośrodek medycyny Pracy w P. z dnia [...] października 2014r. za wiążące.
Składając wniosek w dniu 13 grudnia 2017r.o zwrot prawa jazdy , skarżący nie przedłożył wymaganych art. 79 i 84 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami ( Dz.U z 2017r, poz.978 ze zm.) dokumentów tj. orzeczenia psychiatryczno- psychologicznego wydanego przez uprawnione do tego organy.
Orzeczenia z [...] października 2014r. wydane zostały przez powołane jednostki o których mowa § 10 ust. 1 oraz § 11 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (DZ.U. 2014 poz. 949 ze zm.), który to akt wykonawczy wydany został na podstawie delegacji zawartej w art. 81 ustawy o kierujących pojazdami. Wymienione w rozporządzeniu jednostki orzecznicze są jednostkami specjalistycznymi, dysponującymi wiedzą szczególną. Dokument w postaci opinii z dnia [...] października 2017r. przedłożony przez stronę w toku postępowania należy zakwalifikować jako dokumenty prywatne, które mają moc dowodową i służą wyjaśnieniu stanu faktycznego, ale nie podważyły treści orzeczenia lekarskiego wydanego przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z 30 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 3273/14, zgodnie z którym dokonywanie ocen istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami zostało przekazane wyłącznie uprawnionym lekarzom z wojewódzkich ośrodków medycyny pracy (art. 77 u.k.p. i § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r. poz. 133).
Tego rodzaju regulacja dotycząca czynności specjalistycznych, jakimi są badania lekarskie kierowców, oznacza, że na potrzeby postępowania prowadzonego przez organy administracji w celu kontroli uprawnień do prowadzenia pojazdów, nie jest dopuszczalne przeprowadzenie badań medycznych wskazanych osób w inny sposób. W szczególności nie jest możliwa weryfikacja treści orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, na podstawie dowodu z przedłożonej przez stronę opinii nawet jeśli jj autor jest psychiatrą i psychologiem.
Należy więc podzielić stanowisko organu, że sam fakt nie przedłożenia wymaganych przepisami dokumentów stanowi przeszkodę dla wszczęcia postępowania którego celem ma być rozpoznanie wniosku skarżącego niezależnie od jego merytorycznej zasadności.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło