VII SA/Wa 887/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpoznaniu wniosku I. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., znak: [...]. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, z którego wynika, że do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek I. Sp. z o.o. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. uchylającą decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2004 r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla. S. pozwolenia na budowę dystrybutora i dwóch naziemnych zbiorników na gaz płynny propan-butan wraz z rozbudową wewnętrznej instalacji elektrycznej oraz ściany oddzielenia przeciwpożarowego na terenie położonym przy ul. [...] ([...]) w K., dz. Nr [...] obręb [...] i umarzającą postępowanie organu pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...], na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wznowienia postępowania. Organ podał, iż jak wynika z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor i właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, natomiast przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...], znak: [....]. [...] obszar oddziaływania obiektu obejmuje nieruchomości: dz. Nr [...], natomiast I. Sp. z o.o. jest właścicielem działki [...] oraz [...], a zatem żadna z działek należących do tej Spółki nie leży w obszarze oddziaływania obiektu. W związku z powyższym I. sp. z o.o. nie jest stroną postępowania zakończonego ww. decyzją Prezydenta Miasta K., jak również nie ma przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., znak: [...] uchylającą decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2004 r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2004 r. W konkluzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż nie można wznowić postępowania administracyjnego, gdyż podanie zostało złożone przez podmiot nie będący stroną w sprawie. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ uznał, że podnoszone we wniosku argumenty nie dają podstaw do zmiany rozstrzygnięcia podjętego w I instancji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi I. Sp. z o.o. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, polegającą na tym, że organ wydający zaskarżoną decyzję nie uznał I. Sp. z o.o. za właściciela nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu, a w konsekwencji za stronę postępowania, naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 10 kpa poprzez niewyjaśnienie dostatecznie sprawy oraz niezapewnienie skarżącej możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz art. 8, 9 i 107 kpa poprzez niewłaściwe uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W ocenie Spółki jej interes prawny związany z koncesją na wydobywanie wód leczniczych [..] w K. powoduje, iż powinna ona uzyskać przymiot strony w dotychczasowym postępowaniu administracyjnym, w którym do tej pory nie brano pod uwagę aspektów oddziaływania inwestycji na sferę jej interesów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1383/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2005 r. nr [...] wskazując, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. zapadła w postępowaniu nieważnościowym, a zatem organ powinien ocenić, czy skarżący składający wniosek o wznowienie postępowania posiada przymiot strony w oparciu o art. 28 kpa, jak również z urzędu zbadać zachowanie terminu określonego w art. 148 § 2 kpa, czego w zaskarżonej decyzji nie uczynił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 598/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Stosownie natomiast do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga I. Sp. z o.o. powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] jest zgodna z prawem. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę lub o wznowienie postępowania w takiej sprawie są prowadzone tylko w nadzwyczajnych trybach postępowań administracyjnych, jednakże nie zmienia to ich zasadniczego przedmiotu, czyli problemu udzielenia pozwolenia na budowę. Zarówno zatem w sprawie o takie pozwolenie prowadzone w zwykłym trybie, jak i w trybach nadzwyczajnych krąg podmiotów uznanych za stronę powinien być identycznie ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. Sąd podniósł także, że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności stroną mogą być nie tylko podmioty uznane za strony w postępowaniu zwykłym zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji np. osoby niesłusznie pominięte w postępowaniu zwykłym, jednakże krąg tych podmiotów powinien być ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Prawidłowe ustalenie tego kręgu ma zaś decydujące znaczenie. W wypadku bowiem złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot niebędący stroną w sprawie zachodzi niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 2 kpa. Podzielając w pełni stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny i rozpoznając ponownie niniejszą sprawę Sąd uznał, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób prawidłowy dokonał oceny braku przymiotu strony skarżącej Spółki I.. Należy zaznaczyć, że ocena ta została dokonana w oparciu o właściwe przepisy dotyczące stron postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę i obszaru oddziaływania inwestycji. Jak bowiem podniósł Naczelny Sąd Administracyjny prowadzenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie zmienia zasadniczego przedmiotu, jakim jest udzielenie pozwolenia na budowę, w związku z czym krąg podmiotów uznanych za stronę powinien być ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. Za niezasadne należy zatem uznać argumenty I. Sp. z o.o., która swój interes prawny wywodzi z udzielonej koncesji na wydobywanie wód leczniczych. Koncesja ta została bowiem wydana w oparciu o art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807) oraz art. 15 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96 ze zm.), zaś interes prawny Spółki jako podmiotu wnoszącego o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie podlega badaniu w oparciu o przepisy Prawa budowlanego regulujące kwestię pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jednocześnie, stosownie do art. 3 pkt 20 tej ustawy przez obszar oddziaływania terenu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W pkt [...] decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę dla S. jednoznacznie określono, iż obszar oddziaływania obiektu obejmuje nieruchomości dz. Nr [...] oraz [...] obręb [...]. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż Spółka I. jest właścicielem działek [...] oraz [...], które nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. Dlatego, zdaniem Sądu, organ w sposób właściwy dokonał oceny braku przymiotu strony skarżącej Spółki do wszczęcia i prowadzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego przedstawionej wyżej inwestycji, co z kolei stanowiło podstawę do odmowy wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych w oparciu o art. 149 § 3 kpa. Ponadto niezasadne są zarzuty skarżącej Spółki dotyczące niedostatecznego wyjaśnienia sprawy oraz braku właściwego uzasadnienia. W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo i wyczerpująco rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.