VII SA/Wa 887/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dn. [...].02.2010r. po rozpatrzeniu odwołania S. S., utrzymał w mocy decyzję Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dn. [...].10.2009r. odmawiającą nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności tj. zlikwidowania istniejących otworów okiennych (dwa okna na parterze i jedno na poddaszu) w ścianie szczytowej budynku zwróconej do granicy działki nr [...] w B., a stanowiącej własność K. i T. O. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny: W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 18.12.2007r. sygn. akt VII SA/Wa 1649/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił po rozpatrzeniu skargi G. i S. S. decyzję [...]WINB z dnia [...].07.2007r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję PINB w O. z dnia [...].04.2007r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie remontu budynku mieszkalnego drewnianego, usytuowanego na działce położonej przy ul. [...] [...] w B. stanowiącej własność K. i T. O. Następnie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02.04.2009r. sygn. akt II OSK 477/08 oddalona została skarga kasacyjna K. i T. O. od w/w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18.12.2007r. Wobec powyższego przedmiotowa sprawa została ponownie rozpoznana przez organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego tj. PINB w O.. Decyzją PINB w O. z dnia [...].10.2009r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. podjętą w związku z w/w wyrokami sądów administracyjnych odmówiono nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych tj. zlikwidowania istniejących otworów okiennych (dwa okna na parterze i jedno na poddaszu) w ścianie szczytowej zwróconej do granicy działki [...], w budynku mieszkalnym drewnianym usytuowanym na działce przy ul. [...] [...] w B. Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji organ wojewódzki stwierdził prawidłowość tej decyzji jak również postępowania dowodowego przeprowadzonego w nin. sprawie. Organ odwoławczy podkreślił związanie organów oceną prawną wyrażoną w zapadłych w nin. sprawie wyrokach z której wynika, iż podstawowe znaczenie ma fakt istnienia (bądź nie) okna w ścianie szczytowej poddasza przed przystąpieniem do wykonywania robót remontowych oraz konieczność przesłuchania w tej sprawie świadków w przepisanej formie. Kontrolując postępowanie przed I instancją organ wojewódzki stwierdził wykonanie zaleceń wynikających z orzeczeń sądowych tj. przesłuchanie świadków na okoliczność okresu istnienia otworu okiennego w ścianie szczytowej poddasza. Z zeznań tych świadków wynika, iż w przedmiotowym budynku istniały trzy otwory okienne, przy czym dwa z nich przesłonięte, zaś w trzecim (środkowym) dokonano jedynie wymiany okna drewnianego na PCV. W świetle powyższych dowodów organ wojewódzki podzielił stanowisko I instancji, iż brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów technicznych z 12.04.2002r., a tym samym – jakkolwiek bezspornym jest wykonanie robót remontowych bez zgłoszenia – brak podstaw do nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania określonych czynności w trybie art. 51 Prawo budowlane. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł S. S. domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, art. 153 ppsa, art. 7 i 77 kpa oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a także niezastosowanie § 12 przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem skarżącego organy powinny ustalić wielkość otworu okiennego i rozważyć możliwość przebudowy środkowego świetlika dachowego na okno, a także przesłuchać świadków wskazanych przez skarżącego i przeprowadzić dowód z KW i złożonych do niej dokumentów. Ograniczenie się do przesłuchania 5 świadków losowo wybranych ze wskazanych przez współwłaścicieli budynku i zlekceważenie wskazań skarżącego co do konieczności ustalenia i przesłuchania osób montujących okno w 2004r. oraz zgromadzenia dokumentacji fotograficznej sprzed remontu wskazuje na lekceważenie tych faktów przez organy. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontrolą sadową objęta została decyzja wydana w sprawie istniejących otworów okiennych ( dwa okna na parterze i jedno na poddaszu) w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego inwestorów O., zwróconej do granicy działki nr [...] należącej do skarżącego. Sprawa remontu budynku inwestorów O. położonego na działce przy ul. [...] [...] w B. była już przedmiotem postępowania sądowego, które zakończyło się wyrokiem WSA z dn. 18.12.2007r., uchylającym decyzję organów administracji w przedmiocie umorzenia tego postępowania. Z uzasadnienia orzeczenia sądowego wynikało, że podstawowe znaczenie w sprawie ma fakt, czy stanowiące istotę sporu okno w ścianie szczytowej poddasza istniało przed przystąpieniem do robót remontowych, czy też nie oraz konieczność przesłuchania świadków w przepisanej formie tj. po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej. Stosownie do tych zaleceń, mając na uwadze ocenę prawną wyrażoną w wyroku, organ I instancji dokonał uzupełnienia materiału dowodowego i przesłuchał świadków pod odpowiedzialnością karną. Świadkowie zeznali, że odkąd pamiętają na parterze budynku inwestora znajdowały się dwa okna, natomiast na poddaszu jedno okno środkowe w kształcie prostokąta i dwa boczne w kształcie rombów, zaś podczas remontu okna drewniane zostały wymienione na okna PCV, natomiast okna w kształcie rombów zostały zasłonięte nową elewacją z desek. Powyższe wraz z analizą całości materiału sprawy oraz z materiałem fotograficznym z oględzin, pozwoliło organowi stwierdzić, że sporne okno na poddaszu zostało wykonane w czasie budowy budynku w latach powojennych, a więc nie wykonano go w czasie remontu budynku przez obecnego właściciela, a zatem nie zostały naruszone przepisy warunków technicznych z 12.04.2002r. Taki stan sprawy w ocenie obu organów nie daje podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku zlikwidowania okien w ścianie szczytowej budynku od strony działki sąsiedniej nr [...]. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. Aczkolwiek bezspornym jest, że prace remontowe wykonano bez zgłoszenia, to jednak, gdy chodzi o usytuowanie okien inwestor nie wykonał tu żadnych innowacji, ani też nie wykonał nowych otworów okiennych, dotychczas nie istniejących, co ustaliły organy w toku postępowania. Nie istniała zatem podstawa do nałożenia obowiązku z art. 51 ust 1 Prawa budowlanego będącego trybem naprawczym. W takiej sytuacji prawidłowo organy odmówiły nałożenia obowiązku wykonania określonych robót tj. zlikwidowania istniejących otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku zwróconej do granicy działki skarżącego. Za chybione należy uznać zarzuty skargi o niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy i nie przesłuchaniu świadków ze strony skarżącego, których imiennie nie wskazał. Błędne jest też twierdzenie skargi, iż w wyroku sądowym, uchylającym decyzję umarzającą postępowanie, podkreślono istnienie tzw. świetlika w miejscu gdzie jest zlokalizowane okno, bowiem jak wynika z uzasadnienia wyroku, sąd stwierdził jedynie, że ustalenia co do tego otworu w ścianie nie są jednoznaczne i że mogła mieć miejsce przebudowa istniejącego otworu na poddaszu na otwór okienny. Takie sformułowanie oznacza tylko konieczność dokonania dokładnych ustaleń faktycznych przez organ administracji, a to nie jest równoznaczne z ustaleniem przez sąd kwestii istnienia świetlika. Ustalenia w tej materii poczyniły organy rozpatrując sprawę po wyroku sądowym. Reasumując skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podst. art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).