VII SA/Wa 904/21
PostanowienieWSA w Warszawie2021-07-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Mirosław Montowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na działanie organu administracji publicznej, wniesiona w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na działanie organu administracji publicznej, wniesiona w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ czynności podejmowane przez organy w tym trybie nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym określonym w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie zmierzają do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. Wobec tego, taka skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na działanie Wójta Gminy, wskazując na wezwania do naprawy siedliska rolniczego oraz odmowę umieszczenia go w planie zagospodarowania przestrzennego, a także wyrażając niezadowolenie z prowadzenia postępowania. Organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc m.in. brak wskazania, czy skarży działanie czy zaniechanie. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym wskazania numeru PESEL, numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności oraz określenia naruszenia prawa. Skarżący uzupełnił numer PESEL, przedstawił przebieg postępowania i podtrzymał swoje niezadowolenie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. na działanie Wójta Gminy [...] postanawia : odrzucić skargę.
Pismem z 27 lutego 2021 r. T M (dalej: "skarżący") wniósł
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Wójta Gminy [...]. Skarżący wskazał w skardze, że dotyczy ona wielu wezwań Wójta Gminy [...]do naprawy utworzenia siedliska rolnika B i T M utworzonego w latach 1983-2005 na działkach ewidencyjnych nr [...];[...] i [...]położonego we wsi [...]gmina [...]. Wskazał ponadto na wielokrotną odmowę Wójta Gminy [...]do umieszczenia siedliska rolniczego skarżącego w planie zagospodarowania przestrzennego. Ponadto z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący wyraża niezadowolenie z prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Ponadto wskazał, że skarżący nie wskazuje czy wnosi skargę na działanie czy zaniechanie Wójta Gminy [...]. Wyjaśnił również, że obecnie skarżący nie jest rolnikiem z punktu widzenia kodeksu cywilnego, gdyż nie posiada na terenie Gminy [...] gruntów rolnych. Działki nr ew. [...],[...] i [...]zostały przepisane na B J M i A M D.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z 14 maja 2021 r., skarżący wezwany został m.in. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi,
W pismach z 16 czerwca 2021 r. i 18 czerwca 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący wskazał numer PESEL. Ponadto przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia dokonane przez organy. Podtrzymał również swoje niezadowolenie z prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z § 2a ww. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie skarga T M dotyczy działania Wójta Gminy [...].
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wskazać zatem należy, iż do właściwości sądu administracyjnego nie należy ocena sposobu działania organów, gdyż jest to wewnętrzna sprawa tych organów. Sprawy skargowe rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie działają strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W orzecznictwie prezentowany jest niekwestionowany pogląd, iż postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04, publ: LEX nr 171200, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2011 r. VII SA/Wa 1846/10, publ: www.cbois.nsa.gov.pl; z 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, publ: LEX nr 165916; z 7 grudnia 2006 r. sygn. I SA/Wa 1785/06 publ: LEX nr 320599). Sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 ).
Wobec powyższego skardze T M można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zauważyć należy, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., chociaż unormowane jest również w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany pozostaje pogląd, że czynności podejmowane przez organy w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło