VII SA/Wa 909/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku, wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 2 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 96). W dniu 25 lipca 2018 r. (data nadania) skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. (doręczonym skarżącej w dniu 24 sierpnia 2018 r.) referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w ww. zakresie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. (data nadania: [...] sierpnia 2018 r.) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dołączając do niego skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 6 lutego 2018 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 25 sierpnia 2018 r., a więc po doręczeniu skarżącej postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy, skarżąca udzieliła mu pełnomocnictwa do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie. Pełnomocnik stwierdził więc, że nie był w stanie wnieść skargi kasacyjnej w terminie przewidzianym ustawą, skoro umocowanie do dokonania tej czynności miało miejsce już po upływie tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 P.p.s.a.). Na podstawie art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 177 § 6 P.p.s.a. przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy samej ustawy (art. 88 p.p.s.a.) i z tej przyczyny za podlegający odrzuceniu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 960/12, LEX nr 1 240 559, por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12, LEX nr 1 230 562 czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 283/09, LEX nr 582 847). W rozpoznawanej sprawie postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy doręczono skarżącej w dniu 24 sierpnia 2018 r. W związku z tym, termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 25 sierpnia 2018 r. Oznacza to, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w dniu 31 sierpnia 2018 r. złożyła go przed upływem terminu, o którego przywrócenie wnosiła (trzydzieści dni na złożenie skargi kasacyjnej). W związku z tym przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać należało za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 P.p.s.a.) i podlegający odrzuceniu. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd postanowił na podstawie art. 88 P.p.s.a.