VII SA/Wa 922/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak- Pęczkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lipca 2021 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO w [...] ", "organ II instancji") na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), po ponownym rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Zarządu Województwa [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...], umarzające postępowanie w sprawie wydania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postanowieniem z [...] marca 2009 r. Zarząd Województwa [...] nie uzgodnił projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych położonych na działce nr ew. [...] we wsi [...], gmina [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...] . Po rozpatrzeniu zażalenia złożonego od powyższego rozstrzygnięcia SKO w [...] postanowieniem z [...] listopada 2009 r., znak: [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Postanowienie to stało się następnie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd wyrokiem z 22 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 252/10, uchylił zaskarżone postanowienie SKO w [...] . W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w aktach przedmiotowej sprawy brak jest wymienionych załączników nr 2 do analizy urbanistycznej. W ocenie Sądu, skoro prawodawca w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określił obligatoryjne składniki decyzji o warunkach zabudowy, to jej projekt przekazany właściwemu organowi do uzgodnienia powinien je zawierać. W sytuacji zaś, gdy organ prowadzący postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie przekazał wraz z wnioskiem kompletnego projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanego przez inwestora przedsięwzięcia, to organ powinien wezwać do uzupełnienia wniosku. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło SKO w Warszawie. Po jej rozpatrzeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1421/10, oddalił skargę kasacyjną. Ponownie rozpatrując sprawę Zarząd Województwa [...] postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. umorzył postępowanie w sprawie wydania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "inwestor") wskazując na błędne przyjęcie przez organ I instancji, że postępowanie w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośredniego z drogi wojewódzkiej [...] dla potrzeb realizacji zakładu przetwórstwa tworzyw sztucznych oraz dojazdu stałego z drogi wojewódzkiej [...] za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...] wszczęte z wniosku inwestora w 2008 roku powinno zostać umorzone wskutek zmiany przepisów, która miała miejsce w dniu 1 stycznia 2017 roku. Po przeanalizowaniu przedmiotowego zażalenia SKO w [...] postanowieniem z [...] marca 2021 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...]. W uzasadnieniu organ II instancji zacytował przepisy stanowiące podstawę wydanego postanowienia. Wyjaśnił, że uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy są formą wiążącego wpływania organu uzgadniającego na wydawanie aktów administracyjnych przez organ prowadzący postępowanie. Organ wydaje decyzję po uzgodnieniu z organami, które wyliczone w sposób enumeratywny w ustawie. Uzgodnienie następuje w trybie k.p.a. i dokonywane jest w formie postanowienia, na które inwestorowi przysługuje zażalenie. Dodał, że uzgodnienie stanowi wiążący etap poprzedzający wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z uchwałą składu 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 1999 r., przez odmowę uzgodnienia decyzji należy rozumieć wydanie postanowienia zawierającego negatywne stanowisko w ocenie zgodności danej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub przepisami szczególnymi. Z kolei organ wydający decyzję jest związany stanowiskiem organu współdziałającego i nie może we własnym zakresie ocenić zasadności tego stanowiska. Wymaganie uzgodnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji zgodnej z żądaniem wnioskodawcy. SKO w [...] wyjaśniło, że w niniejszej sprawie projekt decyzji o warunkach zabudowy w świetle obowiązujących przepisów nie podlega uzgodnieniu przez Zarząd Województwa [...] w trybie art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dodało, że zgodnie z art. 29 ust. 6 ustawy o drogach publicznych budowa lub przebudowa zjazdu na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1. nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepis ten został wprowadzony ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. z 2016 r. poz. 2255), w której w art. 25 sprecyzowano, że do postępowań w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 29 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 3. Organ odwoławczy przypomniał, że przedmiotowy projekt decyzji ustalał warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośredniego z drogi wojewódzkiej nr [...]. Podkreślił, że obowiązujące przepisy prawa nie definiują pojęcia "dojazdu", jednakże Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w § 14 ust. 1 wskazuje, że do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej. Z kolei dostęp do drogi publicznej został zdefiniowany w art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jako bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje organ II instancji uznał, że Zarząd Województwa [...] słusznie stwierdził brak podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w trybie art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9, art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stąd umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). SKO w [...] dodało, że umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowe następuje w momencie, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ stwierdzi oczywisty brak podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Odnosząc się do realiów przedmiotowej sprawy organ II instancji podkreślił, że postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na budowę lub przebudowę zjazdu, w trybie art. 29 ust 1 ustawy o drogach publicznych, jest odrębnym postępowaniem od postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie może być uznany za wniosek o udzielenie zezwolenia na budowę lub przebudowę zjazdu, a zatem nie być przekazany, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., do zarządcy drogi. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], domagając się jego uchylenia, uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca spółka zarzuciła kwestionowanemu rozstrzygnięciu naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, bez analizy całego materiału dowodowego oraz nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób wyczerpujący oraz przeprowadzenie postępowania bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, - art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, - art. 9 k.p.a. poprzez zaniechanie udzielenia należytego i wyczerpującego poinformowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, - art. 105 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niewłaściwe uznanie organu II instancji, że postępowanie w sprawie wydania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych, położonego na działce nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...] stało się bezprzedmiotowe a tym samym wystąpiła podstawa do umorzenia postępowania przez organ I instancji, - art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne przyjęcie, że przesłany projekt decyzji o warunkach zabudowy w świetle obowiązujących przepisów nie podlega uzgodnieniu przez Zarząd Województwa [...], - art. 29 ust. 1 i 6 ustawy o drogach publicznych w zw. z art. 25 ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. 2016, poz. 2255), poprzez błędne przyjęcie, że postępowanie w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośredniego z drogi wojewódzkiej [...] dla potrzeb realizacji zakładu przetwórstwa tworzyw sztucznych oraz dojazdu stałego z drogi wojewódzkiej [...] za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...] wszczęte z wniosku skarżącej w 2008 roku powinno zostać umorzone wskutek zmiany przepisów, która miała miejsce w dniu 1 stycznia 2017 r., pomimo że nie zostało wydane zezwolenie zarządcy drogi na lokalizację zjazdu. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. Dodała, że organ II instancji stwierdzając w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że złożony przez skarżącą wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie może być uznany za wniosek o udzielenie zezwolenia na budowę lub przebudowę zjazdu i wobec tego nie może być przekazany do zarządcy drogi, który jest właściwy do wydania zezwolenia na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, pomija fakt, że wniosek inwestora został złożony w 2008 roku. Organ l instancji przez okres ponad 8 lat nie podjął zatem żadnych czynności w sprawie. Wniosek skarżącej został tymczasem złożony zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa do właściwego organu. Fakt, że następnie nastąpiła zmiana przepisów nie uzasadnia automatycznie bezprzedmiotowości złożonego przez skarżącą wniosku, który nie został rozpoznany z uwagi na wieloletnią opieszałość organu administracji. Takie działanie narusza zasadę zaufania jego uczestników do władzy publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2021., utrzymujące w mocy postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2020r., umarzające postępowanie w przedmiocie wydania uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych położonych na działce nr ew. [...] we wsi [...], gmina [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...]. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że z postępowaniem w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy wiąże się konieczność dokonania szeregu uzgodnień, bez których organ prowadzący postępowanie nie będzie mógł wydać decyzji. Uzgodnienie jako forma współdziałania organów i wiążąca się z nią konieczność zajęcia stanowiska przez organ uzgadniający, stanowi odstępstwo od wynikającego z art. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.), domniemania kompetencji organów gminy w kwestii kształtowania polityki przestrzennej. Obowiązek przeprowadzenia uzgodnień w przypadku decyzji o warunkach zabudowy ustawodawca ukształtował posługując się odesłaniami do stosowanych regulacji poświęconych decyzji lokalizacyjnej inwestycji celu publicznego. W pierwszej kolejności obowiązek uzgadniana decyzji przewiduje art. 60 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta wydaje decyzję po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p., i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Z drugiej strony tożsamy obowiązek wynika z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., który nakazuje odpowiednie stosowanie do decyzji o warunkach zabudowy przepisów art. 53 ust. 4 u.p.z.p. Przepis art. 64 ust. 1 u.p.z.p. odsyła również do art. art. 51 ust. 3 u.p.z.p., przenosząc na grunt decyzji o warunkach zabudowy, regulację dotyczącą lokowania inwestycji celu publicznego na obszarze więcej niż jednej gminy i związanej z tym konieczności wydania decyzji w porozumieniu z organami wykonawczymi gmin, na których również biegnie inwestycja objęta wnioskiem. Uzyskanie wymaganych prawem uzgodnień leży w kompetencji organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, który powinien się zwrócić do właściwego organu uzgadniającego o akceptację projektu decyzji i poinformować jednocześnie o tym stronę. W sprawie niniejszej Burmistrz [...] w dniu [...] kwietnia 2008r. zwrócił się do Zarządcy drogi – Zarządu Województwa [...], o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji na podstawie art. 60 ust. 1 u.p.z.p w związku z art. 53 ust 4 pkt 9 u.p.z.p. Na skutek toczącego się postepowania oraz wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 marca 2010r. w sprawie IV SA/Wa 252/10 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2011r. ( II OSK 1421/10), nie zapadło ostateczne i prawomocne postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach dotyczącej przedmiotowej inwestycji. Skarżący uznając ,że organ pozostaje w bezczynności , wystosował w dniu 28 października 2020r. ponaglenie w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2020r., wyznaczyło organowi uzgodnieniowemu termin do 28 grudnia 2020r. na załatwienie sprawy. Następnie w dniu [...] grudnia 2020r. Burmistrza [...] decyzją Nr [...] umarzał postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych położonych na działce nr ew. [...] we wsi [...], gmina [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...], wobec wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2017r. art 29 ust 6 ustawy o drogach publicznych. W tym miejscu przypomnieć trzeba, że na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych innych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255), dodano ust. 6 do art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Zgodnie z tym przepisem budowa lub przebudowa zjazdu na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepis przejściowy zawarty w art. 25 ustawy z 16 grudnia 2016 r. wskazuje, że do postępowań w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 29 ust. 6 ustawy zmienionej w art. 3. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji toczy na skutek wniosku inwestora od początku 2008r. i nie zostało zakończone ostateczną decyzją administracyjną. Skoro zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia art. 29 ust 1 ustawy o drogach publicznych ( Dz.U z 2020r., poz.470 ze zm.) budowa zjazdu jest możliwa po uzyskaniu , w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu, to na to samo zamierzenie inwestycyjne nie jest konieczne uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U z 2020r., poz.293 ze zm.). Konsekwencją powyższego, jest uznanie, że toczące się postępowanie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych położonych na działce nr ew. [...] we wsi [...], gmina [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...], stało się bezprzedmiotowe, zaś inwestor winien uzyskać od zarządcy drogi, decyzję zezwalającą na lokalizację zjazdu. Sąd zauważa przy tym, że zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sąd dostrzega także, że zgodnie z orzecznictwem "bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, że wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem" (v. wyrok NSA z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1098/17). ). O bezprzedmiotowości postępowania w sprawie można zatem mówić, gdy zachodzi brak jego strony lub brak przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Co przy tym istotne, na zasadzie art. 126 k.p.a. (w brzmieniu wprowadzonym ustawą zmieniającą z 3 grudnia 2010 r.), art. 105 znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień. Za niezasadne Sąd uznał także zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na jego wynik i treść zaskarżonej decyzji - art. 7, art. 77 § 1 i art. 8 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia przez organy administracji stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dowolną ocenę materiału dowodowego. Przedstawiona wyżej wykładnia unormowania art. 29 ust. 6 ustawy o drogach publicznych skutkuje brakiem podstawy prawnej do wydania postanowienia w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Przyjęcie natomiast stanowiska zaprezentowanego w skardze, że umorzenie postępowania w sprawie wydania postanowienia uzgadniającego do warunków zabudowy jest możliwe wyłącznie w sytuacji gdy inwestor uzyskał decyzję o zezwoleniu na lokalizacje zjazdu, wprowadza możliwość nieuprawnionego dualizmu postępowań w tej samej sprawie, rozstrzyganych przez odmienne organy, na podstawie różnych reżimów prawnych. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2021r. o umorzeniu postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na urządzeniu dojazdu czasowego bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...]dla potrzeb realizacji zakładu przemysłowego przetwórstwa tworzyw sztucznych położonych na działce nr ew. [...]we wsi [...] , gmina [...] oraz dojazdu stałego z tej drogi za pośrednictwem istniejącego zjazdu położonego w sąsiedztwie działek nr ew. [...] i [...] , jest prawidłowa i zgodna z prawem. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).