VII SA/Wa 935/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na pismo Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2017 r., znak [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 25 stycznia 2017 r. do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wpłynął wniosek K. W. z dnia [...] stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji w trybie art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.) dotyczącej art. 22 ust 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.). Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) ustalił, że organem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku jest minister właściwy do spraw finansów publicznych. Zawiadomieniem z dnia 2 lutego 2017 r., znak [...] organ poinformował K. W. przekazaniu jego wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. zgodnie z właściwością, tj. do Ministra Rozwoju i Finansów. Na to zawiadomienie K. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie oraz zobowiązanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wydania interpretacji w formie decyzji administracyjnej na podstawie art. 10 ustawy o swobodzie o działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł odrzucenie skargi wskazując na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), określa art. 3 tej ustawy. Jest to katalog zamknięty co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego też niezbędne staje się w niniejszej sprawie odniesienie się do kwestii dopuszczalności zaskarżenia zakwestionowanego zawiadomienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 2 lutego 2017 r. znak [...] informującego skarżącego o przekazaniu jego wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. do rozpatrzenia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. Podstawę prawną do ww. zawiadomienia był art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r, poz. 23 ze zm.). Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. W przedmiotowej sprawie w związku ze złożonym w dniu 23 stycznia 2017 r. wnioskiem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego zawiadomieniem z dnia 2 lutego 2017 r. poinformował wnioskodawcę o przekazaniu ww. pisma zgodnie z właściwością, do rozpatrzenia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. W związku z powyższym, po analizie przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. stwierdzić należy, że zaskarżone zawiadomienie nie jest żadnym z rozstrzygnięć i aktów, o których mowa w tym przepisie. Bez wątpienia w swej istocie nie jest również skargą na bezczynność organów (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W ocenie Sądu nie mieści się również w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącego innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ponieważ nie rozstrzyga o obowiązkach lub uprawnieniach skarżącego. W ocenie Sądu przedmiotowe zawiadomienie nie podlega również kognicji sądowo-administracyjnej stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. ponieważ ani ustawa Kodeks postępowania administracyjnego ani żaden inny przepis nie przewidują środka zaskarżenia na zawiadomienie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.