VII SA/Wa 973/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego i wykonania robót budowlanych w sprawie ze skargi T.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07 postanawia -odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] W dniu 13 czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07. Przedmiotowym wyrokiem Sąd oddalił skargę T.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego i wykonania robót budowlanych. Pismem z dnia 21 września 2008 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o wstrzymanie wykonania cyt. wyżej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że Sąd uwzględnił wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 258/07, w związku z czym istnieje szansa uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. W dalszej części uzasadnienia podniosła, że wykonanie obowiązków nałożonych na skarżącą wywoła trudne, wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki, ze względu na zakres i charakter robót budowlanych. Dodatkowo, duże koszty wynikające z konieczności wykonania tych robót mogą narazić skarżącą na niebezpieczeństwo powstania szkody znacznych rozmiarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, natomiast obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego. Podkreślić w tym miejscu należy, iż wstrzymanie wykonania decyzji lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd i zgodnie z art. 61 § 6 cyt. ustawy upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozpatrując wniosek T.K. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] należy przede wszystkim mieć na uwadze charakter niniejszego postępowania, w ramach którego skarżąca wystąpiła z wnioskiem. Podkreślenia wymaga, że – jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów – instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności może zostać zastosowana po złożeniu do sądu administracyjnego skargi na akt lub czynność i w ramach postępowania sądowego zainicjowanego tą skargą, począwszy od momentu jej wniesienia do wydania orzeczenia kończącego postępowanie. Należy bowiem wskazać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W rezultacie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stronie przysługuje środek procesowy określony w art. 61 § 3 p.p.s.a. jedynie do czasu zakończenia postępowania w pierwszej instancji. Wprawdzie możliwe jest także złożenie analogicznego wniosku w postępowaniu kasacyjnym stosownie do treści art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., niemniej jednak sądem właściwym do jego rozpatrzenia nie będzie już sąd administracyjny pierwszej instancji, lecz Naczelny Sąd Administracyjny. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszego postępowania należy zauważyć, że jego przedmiotem nie jest kontrola zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz ocena przesłanek wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07. Jednym z elementów charakterystycznych takiego postępowania, a jednocześnie warunkującym dopuszczalność skargi o wznowienie jest to, że dotyczy wyroku prawomocnego. Dopiero po dokonaniu oceny przesłanek wznowieniowych oraz innych warunków formalnych, w tym zachowania przez stronę trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania możliwe jest dalsze procedowanie, które może spowodować ewentualne wzruszenie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego. Wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na obecnym etapie nie rozstrzygnął jeszcze o dopuszczalności skargi o wznowienie. Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Dodatkowo na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Natomiast zgodnie z art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Dopiero po przeprowadzeniu tych czynności Sąd -stosownie do treści art. 282 § 1 p.p.s.a. - rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia i stosownie do okoliczności oddala skargę o wznowienie postępowania albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza (282 § 2 p.p.s.a.). Podsumowując powyższe wywody należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie dokonuje oceny legalności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]. Kontrola wspomnianych decyzji została bowiem dokonana w zupełnie innym postępowaniu tj. zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07. Rzeczą Sądu w niniejszej sprawie jest natomiast ocena dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem. Powoduje to również, że Sąd nie bada przesłanek ewentualnego wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, skontrolowanej w postępowaniu zakończonym istniejącym w obrocie prawomocnym wyrokiem Sądu. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby w istocie do możliwości wstrzymania wykonania aktów i czynności, które co do zasady jako ostateczne podlegają wykonaniu i dodatkowo zostały już ocenione jako legalne w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego. W rezultacie te akty lub czynności – posługując się nazewnictwem występującym w obowiązującym do 1 stycznia 1961 r. w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnem (art. 73 ust. 2), zaś obecnie w art. 269 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz doktrynie – są nie tylko ostateczne, ale także prawomocne. Jedynie uwzględnienie skargi o wznowienie i ewentualne wzruszenie prawomocnego wyroku Sądu z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07 otwierałoby teoretycznie drogę do zastosowania instytucji procesowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Postępowaniem, w którym T.K. może korzystać z możliwości złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest postępowanie w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 258/07. Wprawdzie postępowanie to zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, tym niemniej należy zauważyć, że po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 26 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 823/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 258/07 przywrócił T.K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 1 sierpnia 2007 r. Orzeczenie to umożliwia pozbawienie wyroku Sądu z dnia 1 sierpnia 2008 r. cechy prawomocności, a w dalszym postępowaniu kasacyjnym możliwość złożenia przez skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. O dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym przesądziła jednoznacznie uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07 (tak również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II OSK 1315/05). Dlatego wniosek T.K. może być obecnie rozpatrywany w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2008 r. a nie w niniejszym postępowaniu na etapie badania dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego. Z powyższych przyczyn Sąd – nie dokonując merytorycznej oceny wniosku z dnia 21 września 2008 r. i nie badając przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Na marginesie warto także podnieść, że do skuteczności ewentualnego wstrzymania wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. konieczne byłoby objęcie wnioskiem o wstrzymanie wykonania także ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1227/05 niepubl.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.