VII SAB/Wa 126/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Nogal Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Marcin Maszczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Rektor Uczelni [...] z siedzibą w W. w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni [...] z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku J. C. o wydanie karty przebiegu studiów; II. stwierdza, że Uczelnia [...] z siedzibą w W. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w pkt I; III. stwierdza, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; IV. w pozostałej części oddala skargę; V. zasądza od Uczelni [...] z siedzibą w W. na rzecz J. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 28 stycznia 2025 r. J. C. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" (dawniej Collegium Humanum Wyższa Szkoła Menadżerska w Warszawie - zwana dalej także: "Uczelnią") w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz.U. z 2023 r., poz. 2787, dalej: "rozporządzenie w sprawie studiów") w zakresie jakim przepis ten stanowi, że odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Odpisy lub wydruki wydaje się w zakresie, w jakim dotyczą wnioskodawcy; 2) art. 8 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), w zakresie jakim organy prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; 3) art. 8 § 2 k.p.a. w zakresie w jakim sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie; 4) art. 12 k.p.a. w zakresie w jakim organy powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Z uwagi na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Uczelni do załatwienia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdzenie, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w sprawie zainicjowanej wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów; 3) stwierdzenie, że bezczynność Uczelni miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) przyznanie od Uczelni na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 2 000 zł; 5) zasądzenie od Uczelni na rzecz Skarżącej wszelkich kosztów postępowania wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że Skarżąca w dniu 22 września 2022 r. zawarła z Collegium Humanum - Szkołą Główną Menedżerską z siedzibą Warszawie umowę o świadczenie usług edukacyjnych na studiach niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku Pedagogika przedszkola i wczesnoszkolna od roku akademickiego 2022/2023 trwających 10 semestrów. Zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571) uczelnia dokumentuje przebieg studiów. Natomiast zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Odpisy lub wydruki wydaje się w zakresie, w jakim dotyczą wnioskodawcy. Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2024 r. Skarżąca wystąpiła do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów. Przez kilka miesięcy Uczelnia nie udzieliła jej żadnej informacji w sprawie, zamieszczając jedynie komunikaty na stronie internetowej Uczelni. Dopiero w dniu 6 października 2024 r. Skarżąca otrzymała zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia wyznaczonego na dzień 31 października 2024 r. W uzasadnieniu zawiadomienia Uczelnia wskazała, że przyczyna wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy wynika z konieczności przeprowadzenia ponownej weryfikacji przebiegu studiów prowadzonych przez Uczelnię ze względu na ujawnione rażące nieprawidłowości w procesie wystawiania ocen przez poprzednie władze Uczelni. Jak wskazano, z tego powodu przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego w tej sprawie jest w pełni uzasadnione. W dniu 31 października 2024 r. Skarżąca otrzymała ponowne zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej rozpoznania na dzień 31 stycznia 2025 r. Wobec powyższego w dniu 9 października 2024 r. Skarżąca złożyła ponaglenie do załatwienia sprawy, które do dnia wniesienia skargi pozostało bez odpowiedzi. Skarżąca zaznaczyła, że przedmiot postępowania o wydanie karty przebiegu studiów jest wąski i nie obejmuje kompetencji do analizy czy weryfikacji przez Uczelnię uzyskanych wyników studenta, to jest ustalania praw lub obowiązków podmiotów prawa, a sprowadza się wyłącznie do poświadczenia faktów lub stanów prawnych wynikających z dokumentów będących w dyspozycji Uczelni. Uczelnia może zatem zaświadczyć tylko o tym, co w bezpośredni sposób wynika z dokumentów pozostających w jej dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez nią ustawowych kompetencji. Przywołując postanowienia Regulaminu Studiów obowiązującego na Uczelni oraz mając na uwadze normy ujęte w k.p.a., Skarżąca podkreśliła, że postępowanie zainicjowane wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów może zakończyć się poprzez wydanie dokumentu dotyczącego stanu faktycznego lub stanu prawnego, którego potwierdzenia żąda osoba zainteresowana, lub przez odmowę wydania tego dokumentu. Zatem po złożeniu wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jako de facto zaświadczenia strona powinna uzyskać zaświadczenie o żądanej treści albo postanowienie odmawiające wydania takowego bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Termin na wydanie karty przebiegu studiów lub jego odmowę, wobec braku odpowiednich uregulowań w Regulaminie Studiów, określony jest w art. 217 § 3 k.p.a. i stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a. Tak określony termin nakłada na organ, do którego został złożony wniosek, duży rygoryzm co do sprawności prowadzonego postępowania związanego z rozpatrzeniem żądania wydania dokumentu, albowiem podstawowym nakazem dla organu jest w tym przypadku działanie nieujawniające zbędnej zwłoki. Pomimo tego, Uczelnia nie wydała Skarżącej wnioskowanych dokumentów, nie wskazała jaka jest rzeczywista przyczyna bezczynności. Zdaniem Skarżącej, działania podejmowane przez Uczelnię mają charakter czynności pozornych, które to skutkują naruszeniem zasady praworządności oraz zasady prawdy obiektywnej. Ponadto działanie Uczelni doprowadziło do utraty zaufania Skarżącej do tej jednostki jako uczelni wyższej realizującej swoje zadania publiczne w oparciu o zapisy ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W odpowiedzi z dnia 11 lutego 2025 r. na skargę, Uczelnia wniosła m.in. o jej oddalenie. Rektor Uczelni przyznał, że Skarżąca złożyła wniosek o wydanie karty przebiegu studiów, a następnie ponaglenie. Wskazał, że pismem z 30 września 2024 r. Skarżąca została zawiadomiona o niezałatwieniu sprawy w terminie, przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie oraz o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy na dzień 31 października 2024 r. Wobec braku możliwości załatwienia sprawy w terminie, pismem z 31 października 2024 r. poinformowano Skarżącą o nowym terminie załatwienia sprawy. Uczelnia podkreśliła, że Skarżącej została wydana karta przebiegu studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, natomiast w odniesieniu do jednej oceny wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie. Na tę okoliczność przedłożono w załączeniu kartę przebiegu studiów wydaną Skarżącej oraz postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie. W ocenie Rektora skarga na bezczynność Uczelni wobec dokonania czynności, w odniesieniu do której skarga została wniesiona oraz w świetle przedstawionych niżej okoliczności winna zostać oddalona jako nieuzasadniona. Wydanie karty przebiegu studiów wymaga posiadania bazy danych zawierającej rzetelne informacje o stanie faktycznym danej sprawy, z której dokument ten mógłby być wygenerowany. Wydanie tego dokumentu bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałby być w nim zawarte, mogłoby stanowić przestępstwo. Władze Uczelni podejmują działania mające na celu wydanie wszystkich żądanych przez studentów dokumentów, o ile jednak ich wydaniu nie będą sprzeciwiają się przepisy prawa. Tym niemniej, z przyczyn niezależnych nie można było wydać Skarżącej karty przebiegu studiów w momencie, gdy o to wnosiła, lecz dokument ten został wydany niezwłocznie, gdy to stało się możliwe tj. po przeprowadzonej przez zarządcę przymusowego Uczelni weryfikacji informacji i dokumentów dotyczących przebiegu kształcenia Skarżącej. Rektor wyjaśniła, że z uwagi na prowadzone wobec poprzednich władz Uczelni śledztwo, w którym przedstawiono dotychczas 75 zarzutów, w tym dotyczące fałszowania dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe, konieczne stało się uprzednie zweryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia przed wystawieniem danego dokumentu. Dopiero po przeprowadzeniu tych czynności dokument taki będzie dokumentem autentycznym, którym student będzie mógł się posługiwać bez obawy, że wartość dokumentu zostanie podważona, zakwestionowana lub w przyszłości unieważniona. Pracownicy Uczelni ogromnym nakładem pracy starają się dokonać weryfikacji przebiegu ich kształcenia, aby możliwe było wystawienie dokumentów, którymi bez obaw będą mogli się legitymować w dalszej ścieżce naukowej i zawodowej. Procesem weryfikacji objęty jest przebieg kształcenia ponad 17 000 studentów. W ramach weryfikacji badane są dokumenty zarówno papierowe, jak i elektroniczne, w tym dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Dodatkowo wydano polecenie służbowe pracownikom naukowym, aby przesłali zarządcy prace etapowe potwierdzające uzyskanie wyników kształcenia przez studentów. Zwrócono się także do studentów o złożenie oświadczeń, w jakich zaliczeniach brali udział i jakie osiągnęli wyniki przesyłając im stosowne formularze. Proces weryfikacyjny jest procesem wymagającym czasowo i skomplikowanym, niemniej jednak - co należy podkreślić - jest to proces przejściowy, a po jego zakończeniu bez zbędnej zwłoki zostają podjęte, stosownie do wyników procesu weryfikacji, dalsze czynności, co w przedmiotowej sprawie oznaczało wydanie Skarżącej karty przebiegu studiów oraz postanowienia o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie. Uczelnia wyjaśniła, że z uwagi na niespotykaną dotychczas skalę nadużyć oraz liczbę studentów dotkniętych przestępczym procederem, a także braki kadrowe wynikające z rezygnacji pracowników administracyjnych Uczelni po aresztowaniu jej poprzedniego Rektora - mimo podejmowanych starań - nie ma fizycznej i technicznej możliwości udzielenia odpowiedzi na wszystkie próby komunikacji ze strony studentów, prowadząc jednocześnie bardzo czasochłonną i angażującą procedurę weryfikacyjną. Dlatego też publikowane są w tym zakresie komunikaty na stronie internetowej Uczelni, w tym "Informacja dotycząca wydawania kart przebiegu studiów, zaświadczeń o ukończeniu studiów, dyplomów ich ukończenia". W niniejszej sprawie Uczelnia prowadziła postępowanie wyjaśniające, którego przedmiotem była weryfikacja przebiegu kształcenia Skarżącej na potrzeby wydania jej karty przebiegu Studiów. Z danych ujawnionych w systemach Uczelni wynika jednak, że Skarżąca nie ma zaliczonych kilku przedmiotów (enumeratywnie wymienionych przez Uczelnię). W odniesieniu do nich brak jest wpisów potwierdzających udział w teście bądź dokumentów potwierdzających odbycie praktyk w Biurze Praktyk Studenckich. Na podstawie powyższych danych została wydana Skarżącej karta przebiegu studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, tj. 41 ocen, natomiast w odniesieniu do ww. przedmiotu wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie. Rektor Uczelni raz jeszcze podkreśliła, że nie było dopuszczalne wcześniejsze wydanie Skarżącej żądanego dokumentu, bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałyby być ujawnione w tym dokumencie oraz podstaw do jego wydania w sytuacji, gdy istniały wątpliwości, dotyczące faktycznego przebiegu procesu kształcenia. Niedopuszczalnym było zaś wydanie tego dokumentu bez upewnienia się, że nie doszło do fałszerstwa, zarówno o charakterze materialnym, jak i intelektualnym. Zdaniem Uczelni, powyższe działanie nie świadczy o jej bezczynności, a wydanie żądanego dokumentu bez weryfikacji stanu faktycznego, mając także na względzie prowadzone postępowanie karne i wykryte już nieprawidłowości, mogłoby narazić zarówno Skarżącą jak i Uczelnię na odpowiedzialność kamą. Postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r. Sąd odmówił zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów. Wymaga wyjaśnienia, że karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców. Skoro istnieją przepisy materialnego prawa administracyjnego nakładające na uczelnie określony obowiązek - dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, to niewątpliwie w przedmiotowej sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Bezczynność postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2019 r., sygn. I OSK 891/19). Przedmiotowa skarga była też formalnie dopuszczalna, gdyż nie jest sporne, że Skarżąca w dniu 9 października 2024 r. na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., złożyła ponaglenie do Uczelni na bezczynność i domagała się wydania karty przebiegu studiów. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń zostało uregulowane w przepisach Działu VII k.p.a. Stosownie do art. 217 § 1 i § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Co istotne, zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a., zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Przepis art. 218 k.p.a. przewiduje, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, stosownie do art. 219 k.p.a., następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się uproszczoną procedurą. Obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący to postępowanie, jest dokonanie porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ może zaświadczyć tylko o tym, co wynika z dokumentów pozostających w jego dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez niego ustawowych kompetencji. Termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 k.p.a. stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a. Oznacza to, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2/14). Pojęcie bezczynności wynika z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W przepisie tym ustawodawca określa bezczynność jako stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, czy i w jakim stopniu do nieterminowości działania organu przyczyniła się sama strona. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę na bezczynność bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Dla uznania bezczynności konieczne jest ustalenie, czy w zaistniałym stanie faktycznym, na organie administracji publicznej spoczywał obowiązek dokonania czynności, a następnie, czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1296/17). Uwzględniając ustawowy 7-dniowy termin załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, stwierdzić trzeba, że Uczelnia dopuściła się kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku J. C., wyznaczony w art. 217 § 3 kpa. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca w dniu 11 czerwca 2024 r. złożyła do Uczelni wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. Do dnia złożenia skargi, pomimo wniesienia ponaglenia, Uczelnia nie wydała Skarżącej karty przebiegu studiów. Nie jest sporne, że nastąpiło to dopiero w dniu 11 lutego 2025 r., a zatem ponad pół roku po złożeniu wniosku i dwa tygodnie po wniesieniu skargi. Uczelnia wydała wtedy Skarżącej kartę przebiegu studiów, a dodatkowo Rektor Uczelni postanowieniem z tego samego dnia, tj. 11 lutego 2025 r., odmówił wydania Skarżącej karty przebiegu studiów w zakresie wskazanym w tym postanowieniu. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że organ (Uczelnia) dopuścił się bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku), jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia, jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli również terminów załatwienia sprawy. Opóźnienie organu musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W realiach badanej sprawy, zwłoka organu w załatwieniu sprawy nie miała charakteru kwalifikowanego. Sąd uwzględnił, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora Collegium Humanum w Warszawie, ustanowiony przez prokuratora Zarządca, a następnie nowe władze Uczelni zmuszone zostały do wnikliwego sprawdzenia prawidłowości danych ujawnionych w prowadzonych na Uczelni rejestrach dotyczących osiągnieć studentów, co niewątpliwie miało wpływ na terminowe realizowanie wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było bowiem uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że ponad 17 000 studentów złożyło wnioski o wydanie zaświadczeń o ukończeniu studiów, kart przebiegu studiów czy dyplomów i suplementów do dyplomów, a niemożliwe było wydawanie tych dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany. W sprawie tej bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie organu do wydania w określonym terminie karty przebiegu studiów (art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.), skoro organ załatwił już sprawę wydając Skarżącej wnioskowany dokument oraz odmawiając jego wydania w części wskazanej w powołanym postanowieniu. Tym samym postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć w części dotyczącej zobowiązania Uczelni do załatwienia sprawy (pkt 1 sentencji wyroku). Na marginesie Sąd jednak wskazuje, iż jak wynika z pouczenia zawartego w tym postanowieniu, Skarżąca miała prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie Sąd poucza Skarżącą, iż gdyby Uczelnia ponownie rozpoznając sprawę utrzymała w mocy to postanowienie, to Skarżącej będzie przysługiwała skarga do tutejszego Sądu na to postanowienie. Tym samym Sąd będzie miał podstawy prawne do tego aby ocenić, czy odmowa wydania Skarżącej karty przebiegu studiów (co do przedmiotów opisanych w tym postanowieniu) odpowiada prawu czy też to prawo narusza. Jak wynika bowiem z pism Skarżącej kierowanych do Uczelni oraz do Sądu jej celem jest przede wszystkim uzyskanie karty przebiegu studiów co do wszystkich zaliczonych przedmiotów. Sąd oddalił skargę w zakresie zasądzenia sumy pieniężnej (pkt 4 sentencji wyroku), o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę to, że w kontrolowanej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego i była skutkiem działalności aresztowanego Rektora Collegium Humanum, któremu przedstawiono szereg zarzutów związanych m.in. z podrabianiem dokumentów dotyczących przebiegu studiów w postaci kart okresowych osiągnięć studenta. W orzecznictwie wyraża się pogląd, że przyznanie sumy pieniężnej ma charakter przede wszystkim prewencyjny i kompensacyjny, służąc zadośćuczynieniu za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej (tak NSA w wyroku z dnia 23 maja 2017 r., I OSK 1662/16, publ. CBOSA). W konsekwencji suma pieniężna może być przyznana w przypadku dopuszczenia się przez organ bezczynności o szczególnym charakterze, uzasadniającym zastosowanie wobec strony środka kompensacyjnego. W ocenie Sądu niekwalifikowany charakter stwierdzonej bezczynności nie przemawiał za zasadnością przyznania Skarżącej sumy pieniężnej. Dlatego też skarga w tym zakresie została oddalona. O kosztach postępowania (pkt 5 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi. Sąd orzekł w sprawie na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność w postępowaniu administracyjnym.