VII SAB/Wa 143/12

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2015r. po rozpoznaniu wniosku adwokata P. H. w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie dofinansowania w ramach programu "[...]" przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. H. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), na którą składa się: kwota 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) wraz ze stawką 23% podatku VAT w kwocie 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie dofinansowania w ramach programu "[...]" Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 7 marca 2013r. przyznał A.K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 20 maja 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. H. pełnomocnikiem z urzędu dla A. K. W dniu 3 czerwca 2013r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu, w której zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 grudnia 2012r. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 9 października 2013r. sygn. akt II GSK 1842/13 oddalił skargę kasacyjną. W dniu 23 października 2013r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu polegającą na sporządzeniu skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 grudnia 2012r. Pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. Nr 461)., zwane dalej rozporządzeniem. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c rozporządzenia, tj. 240,00 złotych, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia). Z powyższego wynika, że w sytuacji gdy pełnomocnik z urzędu zostanie ustanowiony już po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd pierwszej instancji to w świetle ww. przepisów należne jest mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Natomiast wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej należne jest wówczas, gdy prowadził sprawę także przed Sądem pierwszej instancji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 154/13 oraz I OZ 155/13). Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie wynosi ona 23 %. W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie adwokat P. H. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji tj. postanowienia 7 grudnia 2012r. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 7 grudnia 2012r. postanowienia odrzucającego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd postanowienia przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych ( tj. 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych-łącznie kwotę 221,40 złotych. Na marginesie wyjaśnić należy, iż przyznane wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem II instancji z tytułu sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej obejmuje także wynagrodzenie za sporządzenie oraz wniesienie wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Należy mieć bowiem na uwadze, iż czynność polegająca na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej należy do zakresu postępowania przed sądem w drugiej instancji – stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a. skarga kasacyjna winna być złożona równocześnie z wnioskiem o przewrócenie terminu do jej wniesienia. Przywoływane wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. nie daje także podstaw prawnych do zasądzenia odrębnych opłat za dokonanie tej czynności (nie przewiduje odrębnej stawki wynagrodzenia). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. rozporządzenia i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.