VII SAB/Wa 165/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynności Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postanawia: - oddalić wniosek Z. K. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 165/12. Z. K. -reprezentowany przez r. pr. P. S.- pismem z dnia 28 maja 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, w sprawie dotyczącej zjazdu indywidualnego. Skarga na bezczynność została zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 165/12, natomiast skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania - pod sygn. akt VII SAB/Wa 166/12. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt VII SAB/Wa 165/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej bezczynności Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oraz zasadził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Umorzenie postępowania nastąpiło na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej zw. p.p.s.a., z uwagi na okoliczność, iż organ przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, wydał w sprawie decyzję. W dniu 24 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 8 sierpnia 2012 r., w części dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania oraz w części dotyczącej stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z naruszeniem prawa. W omawianym piśmie skarżący wniósł ponadto o stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość postępowania miała miejsce z naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi grzywny oraz o przyznanie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na ww. wniosek (wykonując zarządzenie Sędziego sprawozdawcy) poinformowano skarżącego, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 166/12 i skierowana do rozpoznania na rozprawie. W związku z powyższym zobowiązano skarżącego do wskazania, czy podtrzymuje wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia Sądu. Jednocześnie poinformowano stronę skarżącą, że nie udzielenie odpowiedzi spowoduje rozpoznanie wniosku. Skarżący, reprezentowany w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zareagował na pismo Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, powołując się na ww. regulacje prawne, skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu o umorzeniu postępowania sądowego i zasądzeniu kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu. We wniosku tym skarżący podniósł, iż Sąd nie orzekł o całości skargi, w tym w zakresie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Dostrzegając powyższe wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Sąd orzekł co do skargi na bezczynności. W sprawie tej tylko skarga na bezczynność była przedmiotem zainteresowania Sądu, i tylko w tym zakresie Sąd wypowiedział się ww. orzeczeniem. Sąd nie zajmował się w tej sprawie skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, zarejestrowanej pod inną sygnaturą. Wskazać też należy, iż wymienione postanowienie z dnia 8 sierpnia 2012 r. Sąd wydał na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 (w zw. z art. 54 § 3) p.p.s.a., a orzekając w oparciu o wskazane regulacje prawne orzekł o całości skargi na bezczynność, w tym zawarł rozstrzygnięcie co do kosztów. Podstawę prawną orzeczenia Sądu nie stanowiły więc (jak z powyższego wynika) przepisy art. 149 p.p.s.a. (które to skarżący powołał w rozpoznawanym wniosku), i z tego też powodu Sąd w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2012 r. nie mógł stwierdzić, czy bezczynność miała charakter rażący, ani też zasądzić organowi grzywnę (Sąd nie orzekł bowiem w sprawie merytorycznie). Reasumując, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2012 r. żadnego dodatkowego orzeczenia ponad to co w tym orzeczeniu zostało zawarte. Zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których zaistnienie uprawnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Z przedstawionych przyczyn Sąd wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 165/12 nie uwzględnił. Sąd uznał, iż wniosek ten jako niezasadny na podstawie art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a. podlega oddaleniu.