VII SAB/Wa 1819/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski Sędziowie: sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Rektora Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Rektora Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie do rozpoznania wniosku K. C. o wydanie karty przebiegu studiów; 2. stwierdza, że Rektor Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w pkt 1; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałej części; 5. zasądza od Uczelni Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" w Warszawie na rzecz K. C. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. Ch. w dniu 28 maja 2025r. (data wpływu do organu) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora Uczelni [...] z siedzibą w W. w rozpoznaniu jej wniosku o wydanie karty potwierdzenia okresowych osiągnięć studenta. Uczelni [...] zarzuciła naruszenie: 1) § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz. U. z 2023 r., poz. 2787) stanowiącego, że odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą; 2) art. 7a k.p.a., w zakresie w jakim wątpliwości co do treści normy prawnej, rozstrzygane są na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ; 3) art. art. 8 § 1 k.p.a. w zakresie jakim organy prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; 4) art. 8 § 2 k.p.a. w zakresie w jakim sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie; 5) art. 12 k.p.a. w zakresie w jakim organy powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia; 6) art. 15 k.p.a. w zakresie w jakim organy nie podejmują działania, nie wydają rozstrzygnięcia pomimo obowiązku, blokując stronie możliwość zaskarżenia. Skarżąca domagała się; 1) zobowiązania Uczelni do załatwienia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdzenia, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w sprawie wydania karty przebiegu studiów; 3) stwierdzenia, że bezczynność Uczelni miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) wymierzenia Uczelni grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; 5) przyznania od Uczelni na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 40.000 zł; 6) zasądzenia od Uczelni na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniosła, że Uczelnia [...] (poprzednia nazwa [...] - Szkoła [...]) jest uczelnią niepubliczną utworzoną na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2018 r. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz statutu, prowadzi ona studia w formie studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, na poziomie studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, a także studia podyplomowe i inne formy kształcenia. Skarżąca w dniu 7.09.2022 r. zawarła z [...] - Szkolą [...] z siedzibą W. umowę o świadczenie usług edukacyjnych na studiach w formie niestacjonarnej na kierunku psychologia trwające 10 semestrów. Zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym uczelnia dokumentuje przebieg studiów. Natomiast zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz. U. z 2023 r., poz. 2787) odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Skarżąca w dniu 3.10.2024 wystąpiła do Uczelni w formie pisemnej o wydanie karty przebiegu studiów, następnie mailem ponawiała prośbą o wydanie karty przebiegu studiów. Ponagliła dwukrotnie swoją prośbę, a w celu przyśpieszenia rozparzenia wniosku przesłała tabelę ocen, jednak wniosek do dnia złożenia skargi nie został rozpatrzony. Przez kilka tygodni Uczelnia nie udzieliła jej żadnej informacji w tej sprawie, zamieszczając jedynie oficjalne komunikaty na stronie internetowej Uczelni. W dnu 31.10. 2024 r. skarżąca otrzymała mailem zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia do 31.01.2025 r. Wobec braku działania ze strony Uczelni skarżąca złożyła w dniu 12.11.2024 r. drogą mailową ponaglenie, które pozostało bez odpowiedzi. Termin na wydanie karty przebiegu studiów lub odmowę jego wydania określony został w art. 217 § 3 k.p.a. i stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Organ pozostaje w bezczynności, a przyczyna przekroczenia terminu załatwienia sprawy, jest nieistotna dla stwierdzenia bezczynności organu. Skarżąca wielokrotnie interweniowała mailowo, prosiła o wydanie karty przebiegu studiów zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, jednak Uczelnia utrudniała i wciąż utrudnia pozytywne zakończenie sprawy. Nieterminowość w załatwieniu sprawy wynikała z intencjonalnego ignorowania pism skarżącej. Na charakter bezczynności wpływa fakt, że organ po wpłynięciu ponaglenia nie podjął czynności mających na celu załatwienie sprawy. Okres pozostawania w bezczynności jest rażący, a jego przekroczenie ma negatywne konsekwencje dla skarżącej, należy mu przypisać szczególnie duży ciężar. Skarżąca nie może przenieść się do innej uczelni ani zakończyć edukacji w tej Uczelni. Jest w sytuacji stresowej, która wpływa na jej zdrowie psychiczne i fizyczne. Utrata zarobku jest oczywista i liczona przez prawie 2 lata. Rektor Uczelni [...] z siedzibą w W., w odpowiedzi na skargę wnosił o: 1. odrzucenie skargi, albowiem ponaglenie zostało złożone przez skarżącą w zwykłej formie mailowej, lub 2. w przypadku nieuwzględnienia ww. wniosku - umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania do wydania karty przebiegu studiów, a w pozostałym zakresie oddalenie skargi, 3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci: 1) uchwały Senatu numer 1/12/2024 z 2 grudnia 2024 r. w sprawie zatwierdzenia wzoru dyplomu ukończenia studiów I i II stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich - celem wykazania daty faktycznego zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu; 2) pisma z dnia 27 stycznia 2025 r. Departamentu Spraw Obywatelskich, Komisji do spraw dokumentów publicznych - celem wykazania daty zatwierdzenia opisu technicznego zabezpieczeń dla dyplomu dla studiów prowadzonych przez Uczelnię; 3) pisma z dnia 4 lutego 2025 r. Departamentu Spraw Obywatelskich, Komisji do spraw dokumentów publicznych w celu wykazania daty dopuszczenia do obrotu prawnego blankietu dyplomu ukończenia studiów; 4) odpowiedzi zastępcy dyrektora Departamentu Prokuratury Krajowej ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich w celu wykazania okoliczności faktycznych stojących za uchybieniem terminu, braku podstaw do nakładania na uczelnię grzywny oraz sumy pieniężnej, 5) korespondencji mailowej do skarżącej z dnia 10 czerwca 2025 r. wraz z załącznikiem w postaci zaświadczenia o przebiegu studiów. W uzasadnieniu odpowiedzi wskazano, że skarżąca złożyła ponaglenie w formie mailowej (nie za pośrednictwem poczty tradycyjnej lub ePUAP), co nie jest skuteczne w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. i uzasadnia odrzucenie skargi. Nadto podkreślano, że zaświadczenie o przebiegu studiów zostało skarżącej wydane w dniu 10 czerwca 2025 r. Uczelnia podjęła wszelkie możliwe działania mające na celu jak najszybsze wydanie skarżącej zaświadczenia o przebiegu studiów. Jednak od 14 marca 2024 r. w Uczelni ustanowiony został zarząd przymusowy. W trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania przez Uczelnię dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany dokument odzwierciedlał rzeczywisty przebieg kształcenia. Zarząd przymusowy funkcjonował do dnia 12 lutego 2025 r. W systemie informatycznym brakowało kilkaset tysięcy ocen (przy liczbie ponad 20 tysięcy studiujących). W Uczelni nie było wówczas Senatu. W okresie od 1 czerwca 2024 r. do 26 września 2024 r. był vacat na stanowisku Rektora. Wybory do Senatu Uczelni odbyły się w dniach 21-22 listopada 2024 r., a pierwsze posiedzenie Senatu odbyło się 2 grudnia 2024 r. Od drugiej połowy grudnia 2024 r., w związku z przejęciem czynności związanych z weryfikacją ocen przez Rektora Uczelni, dokonano modyfikacji i usprawnień wielu procesów związanych z realizacją wniosków studentów o wydanie dokumentów. Na konieczność weryfikacji dokumentów w celu wykluczeniu fałszerstwa, wskazały organy ścigania m.in. w odpowiedzi udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich. Uczelnia sukcesywnie wydaje studentom wnioskowane przez nich dokumenty, co jest zadaniem czasochłonnym zarówno, z uwagi na konieczność przeprowadzenia weryfikacji, jak i problemów organizacyjno-technicznych związanych z faktem, iż znaczna część dokumentacji znajduje się w posiadaniu organów ścigania. Po stronie organu nie doszło do bezczynności, w tym noszącej charakter bezczynności rażącej. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. W działaniach organu nie sposób dopatrzeć się lekceważenia jego obowiązków. Skarżąca otrzymała zaświadczenie o przebiegu studiów w dniu 10 czerwca 2025 r. Organ wnosił o odstąpienie przez sąd od korzystania ze środków przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz. U. z 2023r., poz. 2787) odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571), zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów. Karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców. Istnienie przepisów materialnego prawa administracyjnego nakładających na uczelnie określony obowiązek - dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."). Bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 891/19, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotowa skarga była formalnie dopuszczalna, gdyż skarżąca w dniu 14 listopada 2024 r. (data wpływu do organu) na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., złożyła ponaglenie na bezczynność Uczelni i domagała się wydania karty przebiegu studiów (k. 14 akt administracyjnych). Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń zostało uregulowane w przepisach Działu VII k.p.a. Stosownie do art. 217 § 1 i § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Istotne jest, że zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a., zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Przepis art. 218 k.p.a. przewiduje, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, stosownie do art. 219 k.p.a., następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się uproszczoną procedurą. Obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący to postępowanie, jest dokonanie porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ może zaświadczyć tylko o tym, co wynika z dokumentów pozostających w jego dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez niego ustawowych kompetencji. Termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 k.p.a. stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a. Oznacza to, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2/14). Pojęcie bezczynności wynika z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W przepisie tym ustawodawca określa bezczynność jako stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę na bezczynność bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Dla uznania bezczynności konieczne jest ustalenie, czy w zaistniałym stanie faktycznym, na organie administracji publicznej spoczywał obowiązek dokonania czynności, a następnie, czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1296/17). Uwzględniając ustawowy 7-dniowy termin dla załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, stwierdzić trzeba, że Rektor Uczelni [...] dopuścił się wobec skarżącej kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku wyznaczony w art. 217 § 3 k.p.a. Skarżąca w dniu 3.10.2024 wystąpiła w formie pisemnej o wydanie karty przebiegu studiów, następnie ponawiała (mailowo) prośbę o wydanie karty przebiegu studiów. Ponagliła dwukrotnie swoją prośbę, a w celu przyśpieszenia rozparzenia wniosku przesłała tabelę ocen, jednak wniosek do dnia złożenia skargi nie został rozpatrzony. W dnu 31.10.2024 r. skarżąca otrzymała mailem zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia do 31.01.2025 r. Wobec braku działania ze strony Uczelni skarżąca złożyła w dniu 12.11.2024 r. (wpływ do organu - 14.11.2024r.) pisemne ponaglenie, które pozostało bez odpowiedzi. W aktach sprawy znajduje się pisemne ponaglenie skarżącej z dnia 12 listopada 2024r. (k. 14 akt) o wydanie jej karty przebiegu studiów. W tej sytuacji twierdzenia Uczelni zawarte w odpowiedzi na skargę - o konieczności odrzucenia skargi, wobec braku ponaglenia spełniającego wymogi procesowe - były całkowicie bezzasadne. Do dnia złożenia skargi do WSA w Warszawie, pomimo wcześniejszego ponaglenia, Uczelnia nie wydała skarżącej karty przebiegu studiów. Nie jest sporne, że nastąpiło to dopiero w dniu 10 czerwca 2025 r., (a zatem ponad siedem miesięcy od złożenia pierwotnego wniosku) kiedy uczelnia przesłała skarżącej kartę przebiegu studiów. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że organ - Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku), jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). Przedmiotem kontroli w postępowaniu zainicjowanym złożeniem tej skargi była ocena, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie spoczywał obowiązek dokonania czynności, a następnie czy uczyniono to w terminie, a dalej - czy ewentualne opóźnienie było zawinione czy też nie. Dlatego dokumenty przedkładane przez Uczelnię w odpowiedzi na skargę, nie mogły stanowić okoliczności wyłączających konieczność stwierdzenia bezczynności w wydaniu skarżącej karty przebiegu studiów. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia, jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli również terminów załatwienia sprawy. Opóźnienie organu musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W realiach badanej sprawy, zwłoka organu w załatwieniu sprawy nie miała charakteru kwalifikowanego. Sąd uwzględnił, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora [...] w W., ustanowiony został przez prokuratora Zarządca, a następnie nowe władze Uczelni (po zmianie jej nazwy), zmuszone były do wnikliwego sprawdzenia prawidłowości danych ujawnionych w rejestrach Uczelni dotyczących osiągnięć studentów, co niewątpliwie miało wpływ na terminowe realizowanie wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z urzędu znane jest Sądowi, że ponad 17 000 studentów złożyło wnioski o wydanie zaświadczeń o ukończeniu studiów, kart przebiegu studiów czy dyplomów i suplementów do dyplomów. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach informatycznych. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany. Ocena Sądu o braku w niniejszej sprawie rażącego naruszenia prawa, wynika również z powoływanych w odpowiedzi na skargę dokumentów - potwierdzających, że po stronie Uczelni istniały ograniczenia w możliwości prawidłowego działania. W sprawie tej bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie organu do wydania w określonym terminie karty przebiegu studiów (art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.), skoro organ załatwił już wniosek, wydając skarżącej żądany dokument. Tym samym postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć w części dotyczącej zobowiązania organu do załatwienia sprawy (pkt 1 sentencji wyroku). Sąd oddalił skargę w zakresie zasądzenia sumy pieniężnej (pkt 4 sentencji wyroku), o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę to, że w kontrolowanej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego i była efektem działalności aresztowanego Rektora [...], któremu przedstawiono szereg zarzutów związanych m.in. z podrabianiem dokumentów dotyczących przebiegu studiów. W orzecznictwie wyraża się pogląd, że przyznanie sumy pieniężnej ma charakter przede wszystkim prewencyjny i kompensacyjny, służąc zadośćuczynieniu za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej (tak NSA w wyroku z 23 maja 2017 r., I OSK 1662/16). W konsekwencji suma pieniężna może być przyznana w przypadku dopuszczenia się przez organ bezczynności o szczególnym charakterze, uzasadniającym zastosowanie wobec strony środka kompensacyjnego. W ocenie Sądu niekwalifikowany charakter stwierdzonej bezczynności nie przemawiał za zasadnością przyznania skarżącej sumy pieniężnej. Z tych samych powodów nie było podstaw do wymierzenia Uczelni grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej. Skarga w tym zakresie również została oddalona. Sąd orzekł w sprawie na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność w postępowaniu administracyjnym. O kosztach postępowania (punkt 5 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023r., poz. 1935) zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 597 zł jako sumę: wpisu od skargi –100 zł, wynagrodzenia adwokata - 480 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 17 zł.