VII SAB/Wa 1833/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Ścieszka Sędziowie: sędzia WSA Izabela Ostrowska asesor WSA Lucyna Staniszewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2026 r. sprawy ze skargi V. E. W. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na lokalizację przebudowy magistrali ciepłowniczej I. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 14 listopada 2024 r., która nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; II. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania aktu w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz ze zwrotem akt administracyjnych; III. w pozostałej części oddala skargę; IV. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz V. E. W. S.A. z siedzibą w W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] czerwca 2025 r. V. S.A. z siedzibą w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy (dalej: ,,Organ’’) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na lokalizację przebudowy magistrali ciepłowniczej [...] z kanalizacją teletechniczną [...]. W stanie faktycznym sprawy pismem z [...] listopada 2024 2024 r. Spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o wydanie zezwolenia na lokalizację przebudowy magistrali ciepłowniczej [...] z kanalizacją teletechniczną [...]. Wezwaniem z dnia [...] grudnia 2024 r. doręczonym skarżącej dnia [...] stycznia 2025 r. Organ wystosował do Spółki – na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) wezwanie do uzupełnienia braków we wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. w pkt 6) poprzez podanie planowanego okresu zajęcia pasa drogowego, tj. miesiąca i roku, w którym planowane jest umieszczenie urządzenia. Informacja jest niezbędna ze względu na obowiązek koordynacji prac w pasie drogowym. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. Skarżąca uzupełniła wniosek, a w odniesieniu do wezwania z pkt 6, że ,,z uwagi na konieczność koordynacji prac, przebudowa przedmiotowego odcinka magistrali sieci ciepłowniczej przez V. powinna nastąpić przed remontem ulicy F. wykonywanym przez Dzielnicę [...]. Na dotychczasowych spotkaniach ze strony Urzędu Dzielnicy [...] W. nie padła konkretna deklaracja, kiedy V. będzie mogła zająć pas drogowy w celu wykonania swojej inwestycji. Zgodnie z notatką służbową dotyczącą ustaleń ze spotkania z dnia [...].11.2024 r., które odbyło się w Urzędzie Dzielnicy [...] W. przy udziale Przedstawicieli Urzędu Dzielnicy [...] W., V. S.A. oraz Biura Infrastruktury Urzędu m.st. Warszawy (dalej: notatka służbowa), V. poinformowała, że nie wykona przebudowy magistrali sieci ciepłowniczej w 2025 r., a realizacja zadania musi zakończyć się najpóźniej do końca czerwca 2027 r. W związku z powyższym, podanie przez V. planowanego okresu (tj. miesiąc oraz rok), zajęcia pasa drogowego na potrzeby robót jest na tym etapie niemożliwe. Spółka we wniosku starała się maksymalnie przybliżyć czas i termin wykonania planowanych robót z uwzględnieniem sezonu grzewczego.’’. Następnie, Skarżąca złożyła pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W piśmie wskazała, że uzupełnienie przez nią braków wniosku wpłynęło do organu [...] stycznia 2025 r. A organ do dnia wystosowania ponaglenia nie załatwił sprawy. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. uznało ponaglenie za nieuzasadnione. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny z tytułu bezczynności. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że wnioskiem z dnia [...].11.2024 r. Skarżący wniósł o wydanie zezwolenia na lokalizację przebudowy magistrali ciepłowniczej [...] z kanalizacją teletechniczną [...]. W ocenie Skarżącego, pismo z dnia [...] stycznia 2025 r. wyczerpało żądanie Organu zawarte w wezwaniu z dnia [...] grudnia 2024 r. a pomimo tego Organ nie podjął do dnia złożenia niniejszej skargi żadnych dodatkowych czynności związanych z załatwieniem sprawy. W konsekwencji Skarżący złożył ponaglenie z dnia [...] czerwca 2025 r. Skarżący przytoczył wyrokiem WSA w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt: 11 SAB/Go 16/25, w uzasadnieniu którego Sąd wskazał, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności. Innymi słowy bezczynność to brak działania organu, do którego jest on zobowiązany na podstawie przepisów prawa, polegającego zarówno na niewydaniu rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia) w przewidzianym przepisami terminie, jak również rozstrzygnięcie sprawy w niewłaściwej formie, przy czym za niewłaściwą formę rozstrzygnięcia należy uznać również pozostawienie podania bez rozpoznania w sytuacji, gdy nie zachodziły ku temu przesłanki. Ponadto Skarżąca z ostrożności podniosła, iż już samo wystąpienie przez Organ z wezwaniem z dnia 27 grudnia 2024 r. w trybie art. 64 § 2 kpa budzi uzasadnione wątpliwości w przedmiocie zasadności takiego wystąpienia w kontekście rzekomych braków formalnych wniosku Skarżącego co jednocześnie może uzasadniać przewlekłość prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy wskazał, że Spółka złożyła wniosek niekompletny, pismem z [...] stycznia 2025 r. tylko w części dokonano jego korekty. W szczególności nie wskazano planowanego okresu (miesiąc i rok) rozpoczęcia prac w terenie, co jest bardzo istotne z punktu widzenia prawidłowej koordynacji prac Skarżącej z pracami, planowanej przez zarządcę drogi - Miasto Stołeczne Warszawę Dzielnicę [...] - przebudowy tej drogi (konieczne jest skoordynowanie zarówno czasowe, jak i przedmiotowe prac obu inwestycji). Spółka została poinformowana o terminie i sposobie realizacji robót przez m.st. Warszawę. Jednak nie uzupełniła wniosku w tym zakresie, a zatem nie jest możliwe podjęcie rozstrzygnięcia. W zaistniałej sytuacji brak jest przesłanek do stwierdzenia bezczynności i wymierzenia organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (pkt 8). W rozpatrywanej sprawie zaskarżona została bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na lokalizację urządzenia w pasie drogowym. W piśmie procesowym z 11 września 2025 r. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie w postępowaniu sądowym dowodu z decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z lat 2018 - 2023 wydanych w innych sprawach Spółki - na fakt zawarcia przez ten organ w treści decyzji warunków określających obowiązek uzyskania zgody i określenia warunków prowadzenia prac z podmiotami trzecimi. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji jest wniesienie ponaglenia. Art. 53 § 2b p.p.s.a. precyzuje, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie warunek ten został spełniony. Z analizy akt sprawy wynika, że Skarżąca wniosła ponaglenie pismem z 3 czerwca 2025 r. Ponadto, do chwili orzekania do Sądu nie wpłynęła informacja, aby doszło do załatwienia sprawy przez organ administracji. Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ dopuścił się bezczynności. Przypomnienia wymaga, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje wyrażona w art. 12 k.p.a. ogólna zasada szybkości i prostoty postępowania. Powołany przepis stanowi, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Zasadę tę uszczegóławia art. 35 § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl zaś art. 35 § 5 k.p.a. do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (zob. art. 36 § 1 i 2 k.p.a.). Bezczynność definiuje art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowiąc, że zachodzi ona wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Pojęciem tym objęte zostały zatem przypadki przekroczenia terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. lub wynikającego z przepisów szczególnych, do których odsyła art. 35 § 4 k.p.a., względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Zastosowanie przywołanej definicji legalnej rozciąga się także na przepisy p.p.s.a., co oznacza, że skarga na bezczynność organu jest skargą na "bezczynność" w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie doszło do przekroczenia terminu załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W sprawie tej, jak wspomniano, wniosek o wydanie zezwolenia lokalizację przebudowy magistrali ciepłowniczej [...] z kanalizacją teletechniczną [...], wpłynął do organu [...] listopada 2024 r. Zgodnie więc z powołaną zasadą ogólną, niezwłocznie, nie później niż w ciągu miesiąca, a najdalej dwóch miesięcy tj. do [...] stycznia 2025 r. organ powinien był zakończyć sprawę. Na organie administracji publicznej, do którego wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania, spoczywa bowiem podstawowy obowiązek rozpoznania tego wniosku i zakończenia postępowania w sposób przewidziany prawem. W rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy nie dokonał niezwłocznie żadnych działań w związku z otrzymanym wnioskiem. Dopiero po upływie półtora miesiąca terminu organ wystosował do Skarżącej wezwanie z [...] grudnia 2024 r. Organ nie zawiadomił też strony o przyczynach zwłoki i nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy, naruszając tym samym art. 36 § 1 k.p.a. Przed postawionym zarzutem bezczynności nie mogło organu skutecznie ochronić twierdzenie, że wniosek Spółki był niekompletny, wymagał uzupełnienia i korekty. Należy, wskazać w pierwszej kolejności, że weryfikacja przez organ braków formalnych podania o wszczęcie postępowania nastąpić powinna niezwłocznie po jego wniesieniu, nie zaś – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie po półtora miesiąca. Ponadto, tryb przewidziany w art. 64 § 1 k.p.a., na który powołał się organ w skierowanym do niej wezwaniu z [...] grudnia 2024 r., dotyczy wyłącznie formalnych braków podania, których nieusunięcie nie pozwala na nadanie mu biegu. Nie dotyczy natomiast okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Stosowanie tego przepisu nie może bowiem zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2025, art. 64 i powołane tam wyroki sądowe). W niniejszej sprawie organ nie wskazał jakich konkretnie formalnych wymagań ustalonych w przepisach prawa nie spełnia wniosek Skarżącej z [...] listopada 2024 r. Organ w istocie nadał bieg wnioskowi Skarżącej, prowadził postępowanie wyjaśniające co do okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej tym wnioskiem, na co wskazuje treść wezwania z [...] grudnia 2024 r. Ponadto wystąpił do Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] Miasta W. dnia [...] stycznia 2025 r. w sprawie przeprowadzenia narady koordynacyjnej dotyczącej usytuowania sieci ciepłowniczej zgodnie z art. 28b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Do czasu wydania wyroku postępowanie to nie zostało zakończone. W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2010, s. 70; wyroki NSA z 24 lipca 2013 r., I OSK 2749/12; z 3 lipca 2014 r., II OSK 348/13; z 4 września 2014 r., I OSK 413/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOAS). Innymi słowy bezczynność to brak działania organu, do którego jest on zobowiązany na podstawie przepisów prawa, polegającego zarówno na niewydaniu rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia) w przewidzianym przepisami terminie, jak również brak informacji o pozostawieniu podania bez rozpoznania w sytuacji czy też dokonanie tej czynności materialno-technicznej bez podstawnie (szerzej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., I OPS 2/13; www.orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). W niniejszej sprawie Organ nie wydał decyzji ani też nie pozostawił sprawy bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Organ wskazuje, że nie załatwił sprawy bowiem wnioskodawca do chwili obecnej nie uzupełnił wniosku w zakresie pkt 6 wezwania, a zatem nie jest możliwe podjęcie rozstrzygnięcia. W tym miejscu wskazać przyjdzie, że przepis art. 64 § 2 k.p.a. stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przy tym, skutek wszczęcia postępowania administracyjnego (na wniosek strony - art. 61 § 3 k.p.a.) wywołuje również wniesienie podania nieczyniącego zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, o ile nie zajdą okoliczności wskazane w art. 61a § 1 k.p.a. Oznacza to, że organ podejmuje czynności wymienione w art. 64 § 2 k.p.a. (wezwanie wnoszącego podanie do usunięcia jego braków w terminie nie krótszym niż siedem dni, pouczenie go, że nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, czy samo pozostawienie podania bez rozpoznania) już w toku wszczętego postępowania (patrz np. wyroki NSA z dnia: 25 lutego 2025 r. sygn. akt II OSK 2618/24 i II OSK 2620/24, 12 lutego 2025 r. sygn. akt II OSK 2524/24, 11 lutego 2025 r. sygn. akt II OSK 2508/24). Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia. Brak poinformowania o pozostawieniu podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) stanowi przejaw bezczynności organu administracji. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania to czynność materialno-techniczna, o której organ ma obowiązek zawiadomić wnioskodawcę. Takie twierdzenie uzasadnia fakt, że w aktach sprawy brak pisma organu o poinformowaniu strony o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania. Z tych powodów skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy należało uznać za zasadną. Jednakże stwierdzona bezczynność nie miała cech rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie przyjmuje się, że kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie bezczynności organu do naruszającej prawo w sposób rażący, jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia. Wskazuje się szereg przypadków rażącej bezczynności, do których zalicza się zwykle zbyt długi okres prowadzenia sprawy, niemający uzasadnienia ani w jej stopniu skomplikowania, ani w konieczności prowadzenia szerokiego postępowania dowodowego, ani w ilości spraw do załatwienia przez organ, ani w ilości wniosków procesowych składanych przez strony. Nie jest uznawana za bezczynność z rażącym naruszeniem prawa sytuacja, w której do niezałatwienia sprawy dochodzi z powodu błędnych działań organu wynikających z oceny wniosku strony. Natomiast jako rażące naruszenie prawa traktuje się sytuację, w której organ jawnie wykazuje brak chęci załatwienia sprawy lub gdy ewidentnie nie stosuje się do bądź gdy dochodzi do oczywistego lekceważenia wniosków strony czy też do celowego uchylania się organu od podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie (zob. wyrok NSA z 25 lutego 2021 r. sygn. II GSK 1336/20 oraz powołane orzecznictwo; publ. w bazie internetowej pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż zezwolenie na lokalizację magistrali ciepłowniczej z kanalizacją techniczną wymaga uwzględnienia szeregu uwarunkowań i koordynacji realizacji różnych inwestycji. W tej sytuacji działanie organu, polegające na podejmowaniu czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej merytorycznego rozstrzygnięcia bez znaczącego uszczerbku dla celu nadrzędnego, choć nie odpowiadało regułom załatwienia sprawy obowiązującym na gruncie k.p.a., to jednak nie naruszało w sposób rażący przepisów prawa. Biorąc pod uwagę, że do dnia wydania wyroku Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy nie załatwił sprawy w sposób wymagany z prawem, Sąd zobowiązał organ do wydania aktu w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Sąd oddalił skargę w zakresie zasądzenia sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę to, że w kontrolowanej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego i była skutkiem podjęcia próby wyjaśnienia istotnych okoliczności. Sąd nie uwzględnił wniosku Skarżącej o dopuszczenie dowodów uzupełniających. W tym zakresie wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W rozpatrywanej sprawie uwzględnienie wniosku dowodowego nie było niezbędne dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowym, albowiem zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy stwarzał możliwość dokonania oceny zgodności z prawem działania organu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 149 § 1a i 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania, Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.