VII SAB/Wa 31/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi D. O. i P. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] I. stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania; II. stwierdza, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] grzywnę w kwocie 2000 złotych (dwa tysiące złotych); IV. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżących D. O. i P. O. łącznie kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych). Pismem z dnia 21 marca 2016 r. [...]wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie w sprawie budowy szamba o poj. 10 m3 na terenie działki nr ewid. [...], położonej przy ul. [...]. Skarżący wskazali, że zgodnie z decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]sporządzili i przedstawili projekt budowlany zamienny, a następnie w dniu 30 grudnia 2015 r. uzupełnili braki projektu, zgodnie z postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Mimo upływu terminów określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego na załatwienie sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie zatwierdził projektu budowlanego zamiennego, jak również nie zawiadomił o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy. Ponadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dwukrotnie uznawał za zasadne zażalenia skarżących na przewlekłe prowadzenie postępowania (postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. i z dnia [...] stycznia 2016 r.). W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przedstawił skrótowo przebieg postępowania, wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzją nr [...]zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...]obręb [...]przy ul. [...]w [...]i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1 - 4a. Z kolei, w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W kwestii dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wskazać trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu uwarunkowane jest wyczerpaniem środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na przewlekłość postępowania, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; bądź gdy tryb określony w art. 37 k.p.a. nie znajduje zastosowania, stosownie do art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a., przed wniesieniem skargi wezwie organ do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego dopełnili wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, składając stosowne zażalenie. Przez "przewlekłe prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1956/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przewlekłość postępowania odmiennie od bezczynności organu zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2630/15, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 2854/13, orzeczenie sądu w zakresie przewlekłości postępowania ma charakter deklaratoryjny, potwierdzający fakt przewlekłego postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane, a także, czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie i nieprowadzące w istocie do wydania stosownego rozstrzygnięcia. Sąd nie ocenia natomiast merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy przez organ administracyjny. Sąd dokonuje oceny skargi biorąc pod uwagę czynności procesowe dokonywane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Przewlekłość jest stanem sprawy, którego zaistnienie sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, czy też nie, dalsze czynności w sprawie. Przy ocenie zwłoki organu nie można też abstrahować od charakteru sprawy, w której organ jest w przewlekłości. Przewlekłość postępowania będzie miała charakter rażący, jeżeli poważne opóźnienia w podejmowanych przez organ czynnościach, wbrew zasadzie szybkości postępowania, wyrażonej w art. 12 § 1 k.p.a., oczywiście pozbawione są jakiegokolwiek racjonalnego usprawiedliwienia. Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, Sąd bierze zatem pod uwagę czynności procesowe dokonane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Weryfikacja działań organu przez Sąd dokonywana jest z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy. Podkreślić należy, że przepis art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje załatwianie spraw bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów załatwienia spraw nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to także przyczyny zwłoki z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). Zwrócić również należy uwagę na zasadę ogólną szybkości postępowania, wyrażoną w art. 12 k.p.a., której realizacja zagwarantowana jest ww. przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Pomimo, że na dzień wydawania niniejszego wyroku postępowanie zostało zakończone, Sąd zobowiązany był do oceny, czy postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły i czy przewlekłości tej można przypisać cechy rażącego naruszenia prawa, a także, ewentualnie, do wymierzenia organowi grzywny (por. postanowienia NSA: z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2626/12, z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe rozważania prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd uznał, że zaistniały podstawy do stwierdzenia stanu przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w dniu [...] lipca 2014 r. w związku z wnioskiem [...] w sprawie budowy szamba o poj. 10 m3 na terenie działki nr ewid. [...]obręb [...] położonej przy ul. [...],[...]bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś organ administracji zakończył je dopiero w dniu [...] kwietnia 2016 r., zatwierdzając projekt budowlany zamienny. W międzyczasie w dniu [...] sierpnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) nakazał [...] wstrzymać prowadzenie robót budowlanych i nałożył obowiązek przedstawienia oceny technicznej wykonanego szamba w terminie 30 dni, a następnie decyzją z dnia [...] października 2014 r., Nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał [...]całkowitą rozbiórkę ww. zbiornika. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania [...]z dnia 3 listopada 2014 r., decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...], uchylając zaskarżoną decyzję w całości i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazał, że postępowanie powinno być prowadzone w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Ponownie rozpoznając sprawę, PINB w dniu [...] grudnia 2014 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...]o informację, czy w ulicy [...] wykonano sieć kanalizacyjną i pismem dnia 23 grudnia 2014 r. otrzymał odpowiedź negatywną. Pismami z dnia 20 lutego 2015 r. organ wezwał [...] do osobistego stawiennictwa w celu złożenia wyjaśnień na okoliczność realizacji budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...]położonej przy ul. [...]w [...]. W odpowiedzi [...]pismem z dnia 25 lutego 2015 r. poinformował organ, że nie widzi potrzeby składania dodatkowych wyjaśnień, ponieważ już dokonano kontroli budynku oraz wykonano dokumentację zdjęciową. Ponadto pismem z dnia 16 lutego 2015 r. [...]złożył zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie, zaś [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po otrzymaniu wyjaśnień organu I instancji z dnia [...] marca 2015 r., postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...]uznał zażalenie na przewlekłe i opieszałe działanie organu powiatowego za zasadne i wyznaczył temu organowi 45-dniowy termin na zakończenie postępowania w sprawie. Ponownie prowadząc postępowanie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 Prawa budowlanego, nakazał [...]wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych i przedstawienie oceny wykonanego zbiornika ścieków bytowych w terminie 30 dni. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia z dnia [...] kwietnia 2015 r., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W efekcie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], na podstawie art. 51 ust. 7 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nałożył na [...] obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie 90 dni projektu budowlanego zamiennego w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wymagane 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego inwestorzy złożyli w dniu 13 lipca 2015 r., zaś pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. wnieśli zażalenie na opieszałe i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB, które [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po otrzymaniu (dopiero po monicie) wyjaśnień PINB w dniu 29 grudnia 2015 r., uznał za zasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu PINB na załatwienie sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po otrzymaniu w dniu 13 lipca 2015 r. projektu budowlanego zamiennego, postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., Nr [...]wezwał inwestorów, na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, do usunięcia braków w przedstawionym projekcie w terminie 60 dni. Następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...], w związku z wnioskiem inwestorów z dnia 10 listopada 2015 r., zmienił własne postanowienie z dnia [...]września 2015 r. w zakresie terminu dostarczenia dokumentów i wyznaczył go na dzień 31 grudnia 2015 r. Inwestorzy braki projektu budowlanego zamiennego uzupełnili w dniu 30 grudnia 2015 r. Na wniosek PINB z dnia 18 marca 2016 r., Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...]uchylił decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2010 r., zmienioną decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Postępowanie zakończyło się decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...]zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. W rozpoznawanej sprawie działania podejmowane przez PINB w [...] uzasadniają stwierdzenie, iż organ ten prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Potwierdza to już sam fakt, iż organ dwukrotnie prowadził postępowanie na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego (postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r., i postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r.), mimo, że organ odwoławczy rozpoznając zażalenie od pierwszego z postanowień, wskazał, że właściwą podstawą prawną dla załatwienia niniejszej sprawy jest tryb przewidziany w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że od organu nadzoru budowlanego wyspecjalizowanego w sprawach dotyczących prawidłowości zabudowy nieruchomości należy oczekiwać prowadzenia postępowania w oparciu o prawidłową podstawę prawną, zwłaszcza gdy stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości i nie jest zbyt skomplikowany. Zatem nawet jeśli przyjąć, że w dacie wszczęcia postępowania organ miał prawo prowadzić postępowanie, w błędnym przekonaniu, iż jest ono właściwe, w nieodpowiednim trybie, to już po wskazaniu w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2014 r. właściwej podstawy prawnej, PINB miał obowiązek prowadzenia postępowania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Tak więc wszystkie czynności podejmowane przez PINB od dnia [...] grudnia 2014 r., przez pół roku, aż do dnia [...] czerwca 2015 r. należy uznać za powodujące bezzasadne przedłużenie postępowania. Także sprawność podejmowanych przez kontrolowany organ działań należy ocenić negatywnie. Po wszczęciu postępowania z urzędu w dniu [...] lipca 2014 r. dopiero po ponad miesiącu organ podjął kolejne kroki w dniu 21 sierpnia 2014 r. Przy czym ocena kompletności złożonego w dniu 13 lipca 2015 r. projektu budowlanego zamiennego zajęła organowi właściwie dwa miesiące, bo do uzupełnienia braków organ wezwał inwestorów dopiero w dniu 7 września 2015 r. Z kolei po uzupełnieniu braków projektu zamiennego wydanie decyzji w spawie zajęło organowi aż cztery miesiące. Co prawda w międzyczasie PINB zwrócił się do Starosty [...] o uchylenie decyzji zatwierdzających projekt budowlany i udzielających pozwolenia na budowę, jednakże krok ten organ mógł podjąć zaraz po stwierdzeniu ostateczności decyzji własnej z dnia [...] czerwca 2015 r. Oczywistym jest również, że organ nadzoru budowlanego jest związany terminami załatwienia sprawy określonymi w art. 35 i 36 kpa. W ocenie Sądu również wezwania inwestorów z dnia 20 lutego 2015 r. do osobistego stawiennictwa, były czynnościami pozornymi, nie istotnymi dla merytorycznego załatwienia sprawy, ponieważ jak słusznie wskazał inwestor w piśmie z dnia 25 lutego 2015 r., organ, po dokonaniu kontroli, dysponował materiałem dowodowym, dotyczącym budowy szamb. Organ w swoich pismach, w tym wyjaśnieniach z dnia 9 marca 2015 r. nie wskazał o jakie dokumenty czy oświadczenia materiał dowodowy winien zostać uzupełniony. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by tak długi okres rozpoznawania sprawy przez PINB był uzasadniony. Sąd wziął pod uwagę, iż w sprawie występowały przyczyny niezależne od organu, które nie miały wpływu na stwierdzenie przewlekłości postępowania PINB – postępowania odwoławcze i zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania, jak też przedłużenie na wniosek inwestorów terminu na uzupełnienie braków projektu budowlanego zamiennego. Pomimo to organowi I instancji należy przypisać opieszałość, wykonywanie czynności w długich odstępach czasu, co doprowadziło do tego, że postępowanie prowadzone było nieefektywnie. W ocenie Sądu zestawienie terminów załatwienia sprawy przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego z przebiegiem analizowanego postępowania, brak szczególnie starannego i sprawnego prowadzenia sprawy, która była dwukrotnie kontrolowana w postępowaniu administracyjnym (odwoławczym), a także dwukrotne uznanie przez organ odwoławczy za zasadne zażaleń inwestorów na opieszałe i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB, wskazuje na rażące naruszenie reguł określonych w art. 35 i art. 36 k.p.a., jak również art. 7, art. 8 i art. 12 k.p.a. Uzasadnia to stwierdzenie, iż do przewlekłości doszło z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd może orzec – z urzędu lub na wniosek strony – o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. (M.P. z 2016 r., poz. 145) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł. W niniejszej sprawie Sąd uznał za zasadne wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł. Ustalając jej wysokość Sąd miał na względzie z jednej strony łączną długość prowadzonego postępowania, na którą wpływ miało wielokrotne i nieuzasadnione przekraczanie przez PINB [...] ustawowych terminów na załatwienie sprawy, jak też fakt wydania decyzji w dniu [...] kwietnia 2016 r., Nr [...]. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Z tego też względu zdaniem Sądu wymierzona grzywna spełni funkcję prewencyjną, a jej wysokość, nieprzekraczająca jednokrotności przeciętnego wynagrodzenie, jest adekwatna do stopnia zaniechań organu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. stwierdził przewlekłość postępowania prowadzonego przez PINB w [...] (pkt I wyroku). Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt. II). O grzywnie orzeczono na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. W punkcie czwartym wyroku Sąd przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną na podstawie art. 154 § 7 w zw. z § 6 p.p.s.a.