VII SAB/Wa 60/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Ewa Machlejd, sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe M. S. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GINB") w przedmiocie rozpatrzenia odwołania T. W. ("inwestor") od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2015 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługami (lecznica dla zwierząt) wraz z instalacjami wewnętrznymi na działkach nr [...] (część), [...] obr. [...] [...] wraz z budową zjazdu z ul. [...] dodatkowo na działce nr [...] obr. [...] [...] w [...]) w części dotyczącej zjazdu, a w pozostałym zakresie odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji. W odpowiedzi na skargę, GINB wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, oraz 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z akt sprawy wynika, że po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność GINB, organ ten wydał decyzję z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], którą rozpoznał odwołanie inwestora. Bezczynność organu drugiej instancji w rozpatrzeniu tego odwołania była przedmiotem skargi. Należy podkreślić, że w sprawach ze skarg na bezczynność znaczenie ma stan sprawy, istniejący w dacie orzekania przez Sąd. Podstawową funkcją skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu przez Sąd do wydania w sprawie aktu, którego domaga się skarżący (art. 149 § 1 P.p.s.a.). Przy ocenie zasadności skargi Sąd nie może więc pominąć tego, że w dacie orzekania organ wydał decyzję załatwiającą odwołanie, którego rozpoznania domagał się skarżący. W takiej sytuacji orzeczenie przez Sąd o zobowiązaniu organu do wydania aktu mogłoby bowiem doprowadzić do sytuacji, w której organ wykonując wyrok Sądu (wydając drugą decyzję administracyjną w tej samej sprawie) zobowiązany byłby wydać akt w warunkach rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., "k.p.a."). Jednocześnie należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W trybie art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 439/15, oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 695/15, publ. CBOSA). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, GINB, decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., rozpoznał odwołanie inwestora, a więc organ załatwił sprawę i nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania odwołania. W sprawie zaistniały więc przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu z uwagi na jego bezprzedmiotowość – przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (tj. ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 2798/15, LEX nr 2 261 496. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.