VII SAB/Wa 96/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2010 r. sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Rady Miejskiej w [...] postanawia: odrzucić skargę D. S. pismem z dnia 24 maja 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...], w związku z nierozpoznaniem jego skargi na burmistrza [...] dotyczącej przeproszenia za obraźliwe słowa skierowane pod jego adresem podczas sesji Rady Miejskiej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazała, że skarga nie zawiera żadnych zarzutów, z których wynikałoby, aby jej rozpoznanie podlegało kognicji sądownictwa administracyjnego. Zarzuty zaś skarżącego dotyczące zachowania burmistrza Gminy [...], mogą być ewentualnie podnoszone przed sądami cywilnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ppsa). Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przyjęto, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie w sprawie, jednakże nie zakończył go wydaniem stosownego aktu (por. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt: I SAB/Wa 15/09, Lex nr 551895, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, Lex nr 552736, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wniesiona przez skarżącego D. S. skarga na bezczynność Rady Miejskiej w [...] nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Należy stwierdzić, że zarzuty wskazane przez skarżącego dotyczą w istocie naruszenia dóbr osobistych i jako takie mogą być przedmiotem postępowania przed sądami powszechnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.