VII SO/Wa 15/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J C-M o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) za nieprzekazanie skargi na bezczynność Wojewody [...] postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie [...] grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz J C-M kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 5 września 2019 r. J. C. złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że złożyła do Wojewody [...] odwołanie od decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie ul. [...] w L.. Wobec bezczynności organu i przewlekłego prowadzenia postępowania odwoławczego pismem z 23 maja 2019 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poprzedzoną ponagleniem (pismo z 29 kwietnia 2019 r.). Ponadto 28 czerwca 2019 r. w siedzibie organu skarżąca dodatkowo złożyła pismo stanowiące uzupełnienia skargi. Wojewoda [...] udzielił odpowiedzi na skargę dopiero na wezwanie Sądu z 26 lipca 2019 r. przy piśmie z 9 sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na złożony wniosek Wojewoda [...] w piśmie z 21 października 2019 r. wyjaśnił, że w związku z koniecznością przekazania akt sprawy wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 5 czerwca 2019 r. zwrócił się do Ministra Inwestycji i Rozwoju o wypożyczenie akt sprawy, którymi tenże organ dysponował w związku z ich przekazaniem organowi wyższego stopnia z uwagi na złożone przez skarżącą ponaglenie. Po otrzymaniu akt Wojewoda [...] 26 lipca 2019 r. przekazał je Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. Organ podkreślił, że niezwłocznie po otrzymaniu skargi przystąpił co czynności kompletowania akt sprawy oraz dołożył wszelkich starań, aby skarga została przekazana Sądowi w możliwie najkrótszym terminie wraz z kompletnymi aktami sprawy. Czynności te podjął, jak wskazał, bez zbędnej zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny, które za tym stały. Okoliczności te powinny natomiast zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wymierzaniu grzywny, gdyż zasadniczo wpływać będą na jej wysokość. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany. Pozostaje środkiem prawnym o charakterze jednocześnie dyscyplinującym, represyjnym, a zarazem prewencyjnym (por. postanowienie NSA z 25 września 2019 r. sygn. II OZ 800/19; postanowienie NSA z 12 stycznia 2016 r. sygn. II OZ 1368/15; postanowienie NSA z postanowienie NSA z 12 lutego 2014 r. sygn. I OZ 72/14) Na gruncie niniejszej sprawy za niesporne należy uznać, że skarga na bezczynność (przewlekłość postępowania), stanowiąca pismo z 23 maja 2019 r., wpłynęła do Wojewody [...] 27 maja 2019 r. Zgodnie z przytoczonymi na wstępie przepisami obowiązkiem organu było zatem jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni, czyli do 26 czerwca 2019 r. Wojewoda [...] temu zobowiązaniu niewątpliwie uchybił, przekazując ww. skargę na wezwanie Sądu z 26 lipca 2019 r. dopiero przy piśmie z 9 sierpnia 2019 r. Określając wysokość grzywny Sąd zważył na to, że ustawodawca wprowadził górną granicę grzywny opartą zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., na wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, pozostawiając jednakże jej dolną granicę uznaniu sądu. Miarkując wymiar grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił w niniejszej sprawie niewielki okres zwłoki w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz powody, które nie pozwoliły organowi zachować trzydziestodniowego terminu. Wprawdzie wskazana przez organ okoliczność łączona z nałożeniem się na siebie w aspekcie czasowym czynności wniesienia skargi oraz kontroli zasadności złożenia ponaglenia nie powinna prowadzić do odstąpienia od przekazania Sądowi samej skargi zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż dokumentem tym organ dysponował, a reszta dokumentacji mogła zostać nadesłania w momencie jej zwrócenia organowi, o czym Wojewoda mógł poinformować Sąd, tym niemniej działanie sprowadzające się do odczekania na zwrot przez Ministra Inwestycji i Rozwoju akt sprawy i po ich skompletowaniu przekazania ich Sądowi, w ocenie tego Sądu, nie wynikało z lekceważenia obowiązków procesowych spoczywających na organie ani nie miało na celu doprowadzenia do zwłoki w rozpatrzeniu środka prawnego, z którym strona skarżąca wystąpiła, uznając postępowanie odwoławcze za prowadzone w sposób naruszający zasadę wynikającą z art. 12 k.p.a. Z tych powodów za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wymiarze 200 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 oraz art. 200 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.