VII SO/Wa 32/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze wniosku M Ł w sprawie pozbawienia uprawnień zawodowych radcy prawnego postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 22 października 2021 r. M Ł wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek w sprawie pozbawienia uprawnień zawodowych radcy prawnego [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi/wniosku Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi/wniosku, w szczególności, czy dotyczą one przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy wniosek nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek M Ł należało w pierwszej kolejności ustalić, co jest jego przedmiotem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że o tym, w jakim przedmiocie pismo rozpozna Sąd decyduje jego treść. Niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, pismo inicjujące postępowanie przed sądem powinno być bowiem rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia NSA z dnia: 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II FZ 530/09, LEX nr 580779; 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194). Z analizy wniosku wynika, że wnioskodawca wniósł o potwierdzenie przez Sąd niezgodnych z prawem (poświadczanie nieprawdy, uchybienia Konstytucji RP, formułowanie pozaprawnych opinii) – zdaniem wnioskodawcy – działań radcy prawnego [...], działającej z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów w piśmie z dnia 23 września 2021 r., które stanowiło odpowiedź na inna skargę skarżącego. Wskazać należy, że ww. zarzuty nie mogą być podstawą wniosku do sądu administracyjnego. Radcowie prawni w związku ze swoją działalność podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej przed organami samorządu zawodowego. Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy dotyczące porządku i dyscypliny pracy, określone w Kodeksie pracy, które podlegają ocenie na zasadach ogólnych, a wiec mogą być przedmiotem rozpoznania przez sądy pracy. Wskazane kwestie reguluje art. 64 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2020. poz. 75). Wniosek ze skargą na działania radcy prawnego w szczególności dotyczącą pozbawienia uprawnień wykonywania zawodu nie może być zatem przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny, gdyż nie jest to sprawa, która ma charakter administracyjny. Przypomnieć należy, że sprawą administracyjną jest sprawa polegająca na uzewnętrznieniu przejawu woli państwowego organu administracyjnego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę, indywidualnie określonej osoby fizycznej i prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne, powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie wniosku może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Reasumując uznać należy, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni wniosek niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Mając powyższa na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.