VII SO/Wa 39/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. J. o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r., sprecyzowanym pismem z dnia [..] grudnia 2014 r., W. J., dalej wnioskodawca, wniósł o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] lipca 2014 r. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nieuznania pracy za działalność twórczą w dziedzinie sztuk plastycznych lub sztuki ludowej. Skarżący w uzasadnieniu wniosku oraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., wskazał, że powyższą skargę wniósł za pośrednictwem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do Sądu pismem z dnia [...] lipca 2014 r., nadanym listem poleconym w dniu 31 lipca 2014 r. Podał, że skarga została doręczona organowi w dniu 4 sierpnia 2014 r. Do wniosku załączył skargę z dnia 30 lipca 2014 r. wraz z dowodem jej nadania i potwierdzeniem odbioru przesyłki przez organ. Skarżący wyjaśnił, że inny egzemplarz skargi na tę samą decyzję wniósł również bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu podał, że przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Sądu w dniu 9 września 2014 r. (data stempla pocztowego) przy odpowiedzi na skargę datowanej na dzień 8 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Na wstępie wskazać należy na przebieg sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 614/15 (poprzednia sygn. akt VII SA/Wa 1890/14), której dotyczy przedmiotowy wniosek. Skarga wnioskodawcy (pismo z dnia 30 lipca 2014 r.) wpłynęła do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu 4 sierpnia 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upływał z dniem 3 września 2014 r. Organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 9 września 2014 r. (data stempla pocztowego), a sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt VII SA/Wa 1890/14, a następnie pod sygn. akt VII SA/Wa 614/15. Skarga z dnia 30 lipca 2014 r. znajduje się w aktach sądowych sprawy (karta nr 2). Sąd wskazuje w tym miejscu, że skarżący złożył inny egzemplarz skargi na tę samą decyzję – (skarga z dnia 1 sierpnia 2014 r.) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga z dnia 1 sierpnia 2014 r. została zarejestrowana pod sygn. akt II KO 256/14, a następnie VII KO 170/14 i została przekazana do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Organ, przy odpowiedzi na skargę z dnia 8 września 2014 r., przekazał do Sądu zarówno skargę skarżącego z dnia 30 lipca 2014 r. oraz skargę z dnia 1 sierpnia 2014 r. (karty: 2, 69, 130 i 201 sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 614/15). Powyższy przebieg postępowania potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt II OSK 454/15 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] czerwca 2014 r. znak: [....] w przedmiocie nieuznania pracy za działalność twórczą w dziedzinie sztuk plastycznych lub sztuki ludowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że: "Ponadto, analiza akt sprawy, w tym składanych przez skarżącego dokumentów oraz przede wszystkim wyjaśnień organu, prowadzi do wniosku, że skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu, natomiast do Sądu I instancji doręczył jedynie jej inny egzemplarz. Skarga ta została przekazana przez organ do Sądu I instancji 9 września 2014 r. wraz z pozostałymi dokumentami złożonymi do sprawy przez skarżącego, w tym skargą, która została złożona bezpośrednio do Sądu I instancji. Znajduje to potwierdzenie w piśmie organu z 10 grudnia 2014 r. (k. 201 akt sądowych)". Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organ uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga z dnia 30 lipca 2014 r. wpłynęła do organu w dniu 4 sierpnia 2014 r. Oznacza to, że 30-dniowy termin do jej przekazania wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy upływał z dniem 3 września 2014 r. Jednak organ przesłał tę skargę do tut. Sądu wraz z wymaganą dokumentacją w dniu 9 września 2014 r. (data stempla pocztowego zamieszczona na kopercie przesyłki), gdzie skarga została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1890/14, a następnie pod sygn. akt VII SA/Wa 614/15. Z powyższych ustaleń wynika zatem, że w niniejszej sprawie przekazanie skargi przez organ nastąpiło wprawdzie z naruszeniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., tym niemniej Sąd nie może pomijać faktu, iż przekazanie skargi nastąpiło z nieznacznym kilkudniowym opóźnieniem, a zatem realnie nie miało wpływu na możliwość rozpoznania sprawy i nie wywołało ujemnych skutków dla skarżącego. Zważyć przy tym także należało, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed otrzymaniem wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności niniejszej sprawy, Sąd oddalił wniosek o wymierzanie grzywny organowi, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 151 oraz art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.