VIII SA/Wa 1002/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. S. i G. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie decyzji w sprawie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. S. i G. S. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także: "MWINB", "organ odwoławczy") decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, dalej: "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu odwołania E. i S. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej także: "PINB", "organ I instancji") z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], nakładającej na E. B. i S. B. obowiązek zamurowania otworów okiennych o wymiarach 0,5 m x 1,4 m usytuowanych w ścianie budynku od strony działki o nr ew. [...] w pomieszczeniach łazienek na parterze i piętrze w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działkach o nr ew. [...] i [...] w m. F., gm. [...] - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie otworów okiennych o wymiarach 0,5 mx 1,4 m usytuowanych w ścianie budynku od strony działki o nr ew. [...] w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działkach o nr ew. [...] i [...] w m. F., gm. [...]. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Organ I instancji ustalił, że na działce nr [...] i [...] w miejscowości F. istnieje budynek mieszkalny, murowany, dwukondygnacyjny z poddaszem nieużytkowym o dachu dwuspadowym, kryty blachodachówką. Wymiary budynku wynoszą 12,3 m x 9,6 m i wysokość 8,9 m. W ścianie budynku od strony działki nr [...] wykonano okna o wymiarach 0,5 m x 1,4 m. Jedno z okien usytuowane jest na parterze w pomieszczeniu łazienki, drugie na piętrze również w pomieszczeniu łazienki. Powyższych ustaleń dokonano podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] kwietnia 2014 r. Ustalono także, iż budowa budynku mieszkalnego została rozpoczęta i zakończona w 1992 r. W oparciu o dokumentację pozyskaną z Urzędu Gminy [...] organ I instancji ustalił, iż budynek mieszkalny należący do E. B. i S. B., zlokalizowany na działce nr [...] i [...] w F. gm. [...] zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z dnia [...] maja 1992r. znak: [...] miał być usytuowany bezpośrednio w granicy z działką sąsiednią - obecnie z działką nr ewid. [...]. Projekt budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] i [...] w F. gm. [...] przewidywał w perspektywie dobudowę budynku bliźniaczego o takich samych wymiarach na działce sąsiedniej, obecnie nr [...]. Powyższe w ocenie organu I instancji oznacza brak okien w ścianie usytuowanej w granicy działek. W tych okolicznościach w ocenie PINB E. i S. B. wykonali samowolnie otwór okienny w łazience na parterze i piętrze, z jednoczesnym naruszeniem § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.; dalej także: "Rozporządzenie z 2002 r."), który nakazuje sytuowanie ściany z otworami okiennymi w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. W oparciu o powyższe ustalenia i argumentację PINB decyzją z dnia [...] maja 2014 r. znak [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 § 1 k.p.a. nałożył na S. B. i E. B. obowiązek zamurowania otworów okiennych o wymiarach 0,5 m x 1,4 m usytuowanych w ścianie budynku od strony działki nr [...] w pomieszczeniach łazienek na parterze i piętrze w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości F. gm. [...]. Odwołanie od tej decyzji wnieśli E. B. i S. B. W odwołaniu wnieśli o odstąpienie od nakazu zamurowania otworów okiennych w łazienkach. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie otworów okiennych o wymiarach 0,5 m x 1,4 m usytuowanych w ścianie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...] i [...] w m. F., gm. [...], od strony działki o nr ew. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypomniał przebieg postępowania w sprawie, po czym podniósł, iż w ocenie organu odwoławczego organ I instancji błędnie wskazał, że usytuowanie okna narusza przepisy techniczno-budowlane. Przywołał treść § 12 ust. 1 Rozporządzenia z 2002 r., ze szczególnym podkreśleniem, że obowiązek zachowania odległości wskazanych w tym przepisie dotyczy sąsiedniej działki budowalnej. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1145/10, w którym Sąd ten stwierdził, że: "Przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) jednoznacznie stanowi, iż w przypadku braku odrębnych uregulowań budynek na działce budowlanej należy sytuować w określonej tym przepisem odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Wskazanie zatem, że odległość od granicy dotyczy jedynie sytuacji graniczenia z działką budowlaną jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości. Ocena natomiast tego, czy działka sąsiednia jest działką budowlaną jest kwestią ustaleń faktycznych" oraz wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1718/06, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1193/09, zgodnie z którym: "działka budowlana w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. to każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego". Wskazując na wypis z rejestru gruntów z dnia [...] marca 2014 r. oraz mapy dołączone do akt sprawy organ odwoławczy podniósł, iż działka o nr ew. [...] w m. F., gm. [...] jest działką rolną. W tych okolicznościach MWINB podniósł, iż poprzez wykonanie okna w ścianie od strony działki nr ew. [...] nie zostały naruszone przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Tym samym nie istnieje faktyczny przedmiot postępowania, w stosunku do którego organy nadzoru budowlanego mogłyby podejmować dalsze czynności w sprawie. To wyczerpuje dyspozycję art. 105 k.p.a. i stanowi o bezprzedmiotowości postępowania z przyczyn przedmiotowych, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. S. i G. S. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżący decyzji zarzucili: naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu; naruszenie art. 7, 8 i 9 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy przez MWINB w sposób wszechstronny i wyczerpujący. Podnieśli, iż organ odwoławczy dał wiarę tylko wyjaśnieniom złożonym przez E. i S. B. w odwołaniu od decyzji PINB. Dodali także, iż przed wydaniem decyzji pojawiły się nowe okoliczności i dowody nieznane organowi, który wydał decyzję ostateczną, jak również fakt, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne są nieprawdziwe. W uzasadnieniu skargi wskazali także, iż nie miała miejsca ugoda z właścicielem działki sąsiedniej, a stwierdzenia, iż okienka zostały wmurowane w trakcie budowy budynku w 1992 r. są fałszywe, gdyż według oświadczeń współwłaścicielki działki sąsiedniej, jak i późniejszych jej właścicieli okienek tych nie było do 1996 r. Dodali, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wziął pod uwagę okoliczności, że otwory okienne o wymiarach 0,5 x 1,4 m usytuowane w ścianie budynku w odległości 40 cm od granicy działki [...] - od początku rażąco naruszały i były sprzeczne z wówczas obowiązującym § 12 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, a tym bardziej aktualnie nadal jest sprzeczny z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i uzasadnia wydanie przez właściwy organ nadzoru budowlanego stosownej decyzji nakazującej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przywrócenie stanu zgodnego z wymaganiami prawa poprzez usunięcie (zamurowanie) wspomnianych otworów okiennych w ścianie budynku sąsiadującej z granicą działki [...]. W odniesieniu do ustaleń organu odwoławczego, odnoszących się do oceny czy działka sąsiednia jest działką budowalną skarżący podnieśli, iż materiał dowodowy, na którym oparł się MWINB był niekompletny. Wskazali, iż decyzją Starosty Powiatowego znak [...] z dnia [...] maja 2014 r. część gruntów z działki [...] została na trwałe wyłączona z produkcji rolnej, w związku z planowaną budową budynku mieszkalnego oraz przestrzenny plan zagospodarowania terenu dla gminy P[...] przewiduje zabudowę w obrębie tej działki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. Nr 270; dalej: "p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli zgodności z prawem w niniejszej sprawie podlega decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w B., nakładającą obowiązek zamurowania otworów okiennych znajdujących się w ścianie budynku, usytuowanej w odległości ok. [...] cm od działki sąsiedniej i umarzająca postępowanie administracyjne z uwagi na jego bezprzedmiotowość na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Art. 105 k.p.a. stanowi podstawę do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1. Postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w celu zbadania zgodności z przepisami Prawa budowlanego wykonania okien w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości F. gm. [...] względem granicy z działką nr ewid. [...]. Organy obu instancji ustaliły, iż w odniesieniu do budynku mieszkalnego, o którym mowa w decyzji została wydana decyzja Wójta Gminy [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 1992 r. Budynek został zaprojektowany w granicy z działką nr [...], jako ½ bliźniaka, a według dokumentacji przewidywano budowę na tej działce drugiej części bliźniaka, która miała przylegać ścianą do tego budynku mieszkalnego. Budynek został wybudowany w odległości ok.[...] cm od granicy z działką nr [...] i w ścianie od strony tej działki wykonano dwa okna. Jak wynika z ustaleń organu I instancji budowę zakończono w 1992 r., a przewidywanie dobudowy bliźniaczego budynku wyłączało zaprojektowanie okien w ścianie, która miała powstać w granicy działek. Zgodnie z art. 103 ust. 1ustawy Prawo budowlane do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy (to jest przed dniem 1 stycznia 1995 r.), a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2. W art. 103 ust. 2, o którym mowa wyżej wskazano, iż przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne, a do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec tego, iż w budynek, o którym mowa nie został wybudowany w warunkach samowoli budowalnej, a tym samym przedmiotem postępowania nie jest obiekt budowlany, ale roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego (tak bowiem należy potraktować wykonanie otworów okiennych), zastosowanie mają przepisy aktualnie obowiązującego Prawa budowalnego (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2014 r. II SA/Gd 459/14 -LEX nr 1532671). W tych okolicznościach zastosowanie ma tryb naprawczy wskazany w art. 50 i nast. Prawa budowalnego, przy czym w przypadku zakończenia robót budowalnych zasadne jest pominięcie wydawania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i orzekanie, zależnie od dokonanych ustaleń i okoliczności na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 Prawa budowalnego. W przypadku ustalenia zasadności orzekania o nałożeniu obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem, należy przez to rozumieć stan zgodny z obowiązującymi w dacie orzekania przepisami prawa materialnego i wydanymi na ich podstawie przepisami wykonawczymi (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie II SA/Po 324/11- LEX nr 1086526). Tym samym w niniejszej sprawie zastosowanie ma Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm., określane także jako: "Rozporządzenie z 2002 r."). Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z 2002 r. jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Bez znaczenia są przy tym ewentualne odmienne uzgodnienia inwestora z podmiotem dysponującym sąsiednią działką. Umieszczenie okien w ścianie usytuowanej w odległości mniejszej od sąsiedniej działki, niż wskazana w § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia sprawia, iż dochodzi do sprzeczności z ww. przepisem Rozporządzenia i stanowi podstawę do prowadzenia przez organy nadzoru budowalnego postępowania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, mającego na celu doprowadzenie wykonywanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem. Pojęcie "działka budowlana" zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015, poz.199 j.t.; dalej: "u.p.z.p.") i art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014, poz. 518 j.t. ze zm.; dalej: "u.g.n."). W myśl tych przepisów o tym czy działka jest działką budowlaną nie stanowi rodzaj użytków widniejący w rejestrze gruntów, ale wielkość działki, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego (art. 2 pkt 12 u.p.z.p.). Działką budowlaną jest też zabudowana działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce (art. 4 pkt 3a u.g.n.). Tym samym wskazanie w § 12 ust. 1 Rozporządzenia z 2002 r., iż usytuowanie budynku odnoszone jest w odległościach od granicy z sąsiednią działką budowlaną, nie oznacza odniesienia do oznaczenia rodzaju użytków widniejącego w rejestrze gruntów, ale tego czy działka może być zabudowywana zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie II OSK 1718/06 - LEX nr 425345, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie II OSK 1145/10 – LEX nr 1083545). Przywołując ww. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i ww. przepisy u.p.z.p. i u.g.n. organ odwoławczy ustalając, iż działka [...] jest działka rolną, a nie budowlaną pominął istotne dla ustalenia powyższego okoliczności faktyczne, pozwalające na stwierdzenie czy działka ta może być zabudowywana zgodnie z wymogami odrębnych przepisów i prawa miejscowego. Z twierdzeń skargi oraz dołączonej do skargi kserokopii wyrysu i wyrysu z planu wynika, iż działka nr [...] jest położona w obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Nr XXXVI/265/06z 26 października 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 233, poz. 8599), na terenach oznaczonych RM/MN, to jest w myśl § 5 pkt 1 ppkt 1 terenach zabudowy zagrodowej. Do skargi została także dołączona decyzja Starosty B. z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], z której wynika udzielenie skarżącym zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów o powierzchni [...] m2, przewidzianych pod budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Z powyższego wynika, iż organ odwoławczy dokonując ustaleń co do braku charakteru działki budowlanej w odniesieniu do działki nr [...] dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 136 k.p.a. Naruszenie to może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem nie uwzględnienie ustaleń prawa miejscowego i nie ustalenie dopuszczalności zabudowy działki nr [...] w świetle powołanych wyżej przepisów u.p.z.p. i u.g.n. oraz orzecznictwa sądowego może prowadzić do błędnej wykładni § 12 ust. 1 Rozporządzenia z 2002 r. i wadliwości stwierdzenia wystąpienia bezprzedmiotowości postępowania. Jednocześnie w przypadku ustalenia, iż działka nr [...] jest działką budowalną, przy uwzględnieniu powyższych wywodów nie ulega wątpliwości, iż istnienie spornych otworów okiennych narusza postanowienia § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z 2002 r. i stanowi podstawę do prowadzenia przez organy nadzoru budowalnego postępowania na podstawie art. 51 Prawa budowalnego. Zaniechanie poczynienia powyższych ustaleń faktycznych doprowadziło także do naruszenia zasady pogłębiana zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, wyrażonej w art. 8 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skargi Sąd nie dopatrzył się naruszenia postanowień art. 9 i 10 k.p.a. Skarga nie zawiera argumentacji dotyczącej naruszenia art. 9 k.p.a., w szczególności, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych organ odwoławczy nie prowadził postępowania dowodowego, nie gromadził dowodów w sprawie, tym samym nie wystąpiły przesłanki obligujące ten organ do zapoznania z dowodami uczestników postępowania i nie doszło do naruszenia obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien uwzględnić powyższe rozważania i rozpoznać odwołanie w oparciu o kompletny i prawidłowo oceniony materiał dowodowy w sprawie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie z punktu 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200, 205 § 1 i 209 p.p.s.a. Wskazana w punkcie 3 kwota stanowi uiszczony przez skarżących wpis sądowy.