VIII SA/Wa 1005/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi D. M., T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga D. i T. małżonków M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] października 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2012 r. określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji (fermy drobiu). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] czerwca 2011 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. (inwestor) złożył do Wójta Gminy O. (Wójt, organ I instancji) wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowego funkcjonowania na działce nr [...], obręb G. Decyzją znak [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Wójt Gminy O. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., zwanej dalej ustawą środowiskową) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwany dalej Kpa), po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora, określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowego funkcjonowania na działce nr [...], obręb G., gmina O., powiat s., województwo [...]. Jednocześnie Wójt określił: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; wymagania w zakresie dokumentacji niezbędnej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej; oraz stwierdził brak obowiązku tj. przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż strony niniejszego postępowania ustalono na podstawie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym liczba stron postępowania przekraczała 20, stąd zastosowano regulację z art. 49 Kpa w związku z art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej - tryb obwieszczeń. W ramach realizacji przedsięwzięcia przewiduje się wykonanie: 6 budynków inwentarskich (kurników – K1 do K6), zbiornik bezodpływowy na ścieki bytowe o pojemności około 6 m3, dwa zbiorniki na odcieki o pojemności około 30 m3 oraz 12 silosów paszowych o pojemności 24 Mg każdy. Działka, na której realizowane będzie przedsięwzięcie posiada powierzchnię [...] ha i jest położona na południe od wsi G. w odległości około [...] m. Obecnie użytkowana jest jako grunty orne. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia zlokalizowane są tereny rolnicze. Przedmiotowa działka nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazano w decyzji planowane przedsięwzięcie zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej w związku z § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397, zwane dalej rozporządzeniem z 2010 r.) należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z powyższym organ I instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. (RDOŚ) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. (PPIS) o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi na powyższe RDOŚ w piśmie z [...] kwietnia 2012 r. wyjaśnił, że warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia uzgodnił postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. znak: [...], które nie zostało uchylone przez organ odwoławczy i w związku z tym pozostaje ono w obrocie prawnym, bowiem nie zmieniły się okoliczności faktyczne w przedmiotowej sprawie. Natomiast PPIS opinią sanitarną z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia określając warunki jego realizacji. W związku z wielością stron, organ I instancji przeprowadził w dniu [...] czerwca 2012 r. rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa, na której przedstawiciele inwestora przedstawili wyjaśnienia w zakresie zgłaszanych przez uczestników rozprawy pytań dotyczących głównie specyfiki eksploatacji tego typu ferm drobiu oraz oddziaływania (szczególnie zapachowego) na środowisko i zdrowie ludzi. Nie zgłoszono żadnych wniosków i nie przedstawiono żadnych dowodów w sprawie. Określając środowiskowe uwarunkowania przedmiotowego przedsięwzięcia Wójt wskazał, iż w trakcie jego realizacji wystąpi emisja substancji do powietrza oraz hałasu, spowodowana eksploatacją sprzętu budowlanego i środków transportu, która ze względu na znaczną odległość od najbliższej zabudowy mieszkaniowej (ok. [...] m) nie będzie nadmiernie uciążliwa. Uciążliwość związana z realizacją przedsięwzięcia będzie okresowa i ustąpi po zakończeniu prac budowlanych. W trakcie realizacji przedsięwzięcia inwestor zabezpieczy materiały pyliste przed rozwiewaniem (np. poprzez przykrywanie plandekami skrzyń ładunkowych pojazdów). Teren inwestycji będzie systematycznie czyszczony, zaś Inwestor będzie usuwał zalegający pył w celu ograniczenia jego wtórnej emisji. W celu zminimalizowania oddziaływania akustycznego prace budowlane uciążliwe akustycznie będą prowadzone wyłącznie w porze dziennej, tj. w godzinach od 600 do 2200. Na etapie realizacji przedsięwzięcia zagospodarowanie terenu inwestycji prowadzone będzie w sposób oszczędny oraz przy zapewnieniu ochrony środowiska gruntowo-wodnego, w szczególności przed wyciekiem substancji ropopochodnych (prawidłowa organizacja zaplecza, wydzielenie miejsca na odpady, ograniczenie przedostawania się do gruntu i wód podziemnych zanieczyszczeń ropopochodnych i przechowywania paliw). Teren budowy zaopatrzony będzie w środki do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych. W przypadku ich rozlania zanieczyszczenie będzie niezwłocznie usuwane, a zebrany materiał będzie przekazany do utylizacji uprawnionemu odbiorcy. Powstające w trakcie budowy odpady magazynowane będą w przeznaczonych do tego pojemnikach lub kontenerach w wydzielonym miejscu o utwardzonym podłożu, a po zebraniu odpowiedniej ilości przekazywane będą uprawnionym odbiorcom w celu odzysku lub unieszkodliwienia. Dalej wskazano, że na etapie eksploatacji przedsięwzięcia źródłami emisji substancji do powietrza będą: praca wentylacji wyciągowej obiektów inwentarskich, transport związany z zasiedlaniem kurników, wywozem drobiu, dowozem paszy, wywozem obornika, odpadów i ścieków oraz ruch pojedynczych samochodów. W celu minimalizacji oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na stan i jakość powietrza atmosferycznego nałożono na inwestora obowiązek zaprojektowania maksymalnie 6 budynków inwentarskich - kurników o łącznej obsadzie maksymalnej 300300 sztuk. Ponadto nałożono na inwestora obowiązek zainstalowania w każdym kurniku K1 i K3 do K6 maksymalnie 12 wentylatorów dachowych o maksymalnej wydajności 12500 m3/h z odprowadzaniem zanieczyszczeń 12 emitorami o minimalnej wysokości 7,7 m i maksymalnej średnicy 0,67 m i 8 wentylatorów ściennych szczytowych o maksymalnej wydajności 37250 m3/h z odprowadzaniem zanieczyszczeń maksymalnie 8 emitorami, w tym: 6 o minimalnej wysokości 2 m i maksymalnej średnicy 1,3 m oraz 2 o minimalnej wysokości 3,5 m i maksymalnej średnicy 1,3 m. W kurniku K2 nałożono obowiązek zainstalowania 11 wentylatorów dachowych o maksymalnej wydajności 12500 m3/h z odprowadzaniem zanieczyszczeń 11 emitorami o minimalnej wysokości 7,7 m, maksymalnej średnicy 0,67 m oraz 8 wentylatorów ściennych szczytowych o maksymalnej wydajności 37250 m3/h z odprowadzaniem zanieczyszczeń maksymalnie 8 emitorami, w tym: 6 o minimalnej wysokości 2 m i maksymalnej średnicy 1,3 m oraz 2 o minimalnej wysokości 3,5 m i maksymalnej średnicy 1,3 m. Do kurnika K3 oraz do kurnika K4 zostaną przybudowane dwie kotłownie, każda wyposażona w 2 kotły węglowe, jeden o mocy 500 kW, a drugi o mocy 400 kW. Zanieczyszczenia odprowadzane będą 4 indywidualnymi emitorami (po jednym dla każdego z kotłów) o wysokości minimalnej 15 m i średnicy maksymalnej 0,5 m. Na cele ogrzewania budynków inwentarskich K1 i K3 do K6 zastosowane zostaną nagrzewnice, po 10 na budynek, opalanych propanem, natomiast w kurniku K2 zainstalowanych będzie 9 nagrzewnic. Inwestor zaprojektuje awaryjne źródło zasilania - agregat prądotwórczy o mocy 300 kW. Ponadto inwestor zaprojektuje 12 silosów paszowych o pojemności 24 Mg każdy, zaś w celu minimalizacji emisji pyłu do powietrza odpowietrzniki silosów zaopatrzone zostaną w worki odpylające, zastosowana będzie pełna hermetyzacja załadunku pasz oraz zapewniona będzie systematyczna konserwacja silosów paszowych. Sztuki padłe i ubite z konieczności przechowywane będą w warunkach w jak największym stopniu ograniczających uciążliwość odorową i zagrożenie chorobotwórcze oraz będą wywożone systematycznie z terenu fermy. Po każdym cyklu produkcyjnym inwestor będzie dokładnie czyścił kurniki oraz zapewni systematyczny wywóz sztuk padłych z terenu fermy. Transport obornika do miejsc przeznaczenia inwestor będzie prowadził przystosowanymi do tego środkami transportu w sposób w jak największym stopniu ograniczający uciążliwość odorową oraz wtórne pylenie (np. poprzez przykrywanie plandekami). Dodatkowo wzdłuż granic działki inwestor zaprojektuje pas izolacyjny złożony z roślin o szybkim przyroście, w tym gatunków zimozielonych (np. sosna, jedlica, świerk). Wyjaśniono, że na etapie eksploatacji przedsięwzięcia źródłami emisji hałasu będą wentylatory mechaniczne kurników, agregat prądotwórczy oraz ruch pojazdów samochodowych, nie mniej Inwestor w celu ochrony przed hałasem będzie wykonywać prace uciążliwe akustycznie wyłącznie w porze dnia (od 600 do 2200). Moc akustyczna wentylatorów dachowych nie przekroczy 78 dB, natomiast wentylatorów ściennych szczytowych nie przekroczy 89 dB (dla pojedynczego urządzenia). Agregat prądotwórczy uruchamiany będzie wyłącznie w sytuacjach przerw w dostawie prądu oraz kontrolnie w czasie konserwacji urządzenia prowadzonej w porze dziennej, zastosowaniu obudowy dźwiękoizolacyjną agregatu prądotwórczego oraz wyposażeniu odciąg spalin z agregatu w tłumik akustyczny. Powstające w wyniku funkcjonowania fermy prowadzącej chów brojlerów ścieki bytowe, będą odprowadzane do szczelnego zbiornika bezodpływowego, który w momencie maksymalnego napełnienia będzie opróżniany, a jego zawartość przekazywana będzie uprawnionemu podmiotowi. Ścieki pochodzące z utrzymania czystości w kurnikach będą gromadzone w dwóch zbiornikach o pojemności 30 m3. Wody opadowe odprowadzane będą na tereny zielone w granicach działki inwestora w sposób nie powodujący zalania gruntów sąsiednich, zaś wody popłuczne zostaną oczyszczone w urządzeniu podczyszczającym, osadniku wód popłucznych. Wytwarzane w wyniku funkcjonowania przedsięwzięcia odpady magazynowane będą w szczelnych pojemnikach lub kontenerach w wydzielonym miejscu o utwardzonym podłożu, z zachowaniem wymagań sanitarno-weterynaryjnych, w sposób nie zagrażający środowisku, a następnie przekazywane będą uprawnionym odbiorcom w celu odzysku lub unieszkodliwienia. Natomiast obornik po zakończeniu cyklu chowu wywożony będzie z każdego kurnika i przekazywany rolnikom w celu racjonalnego nawożenia pól uprawnych, po zawarciu z nimi stosownej umowy lub w sytuacji przekazywania obornika jako odpadu, przekazywany będzie firmom posiadającym stosowne zezwolenia za kartą przekazania odpadu. Po wywiezieniu obornika z kurników nastąpi ich omiatanie, czyszczenie i mycie wodą pod wysokim ciśnieniem, bez stosowania substancji szkodliwych dla środowiska, a następnie będzie ich dezynfekcja. Dezynfekcja pomieszczeń inwentarskich prowadzona będzie po całkowitym usunięciu odchodów zwierzęcych. Wójt wskazał, że ze względu na rodzaj instalacji, a także jej lokalizację nie stwierdzono możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania, ponadto przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest poza formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.). Najbliższy obszar Natura 2000 zlokalizowany jest w odległości około [...] km od przedsięwzięcia - obszar specjalnej ochrony siedlisk Natura 2000 P. [...]. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia zarówno w sposób bezpośredni, jak również pośredni nie będzie skutkować wystąpieniem negatywnych oddziaływań dla prawidłowego funkcjonowania gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk, będących przedmiotem ochrony ww. obszaru Natura 2000. W decyzji nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W odwołaniu złożonym na powołaną decyzję D. i T. małżonkowie M. (skarżący) wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Podnieśli, iż działka na której planowana jest inwestycja sąsiaduje z ich działką. Hałas oraz zapachy będą utrudniać zagospodarowanie ich działek, na których chcą budować domy mieszkalne dla swoich dzieci. Zaznaczyli również, że blisko planowanej fermy drobiu znajduje się budynek szkoły podstawowej z placem zabaw i nowocześnie wyposażonym boiskiem szkolnym, zaś bliska odległość wybudowanych kurników wpłynie negatywnie na zdrowie uczących się dzieci oraz jej pracowników. Skarżący podkreślili, iż sporna decyzja wydana została wbrew sprzeciwowi ich oraz mieszkańców okolicznych wsi. Ponadto w decyzji Wójt całkowicie pominął kwestie ochrony środowiska dotyczące oddziaływania dwóch kotłowni, a także negatywne oddziaływanie tej inwestycji na system wód gruntowych. Z dokumentacji wynika, że przy kurnikach K3 i K4 zostaną wybudowane kotłownie węglowo - miałowe o mocy 500kW i 400kW, przy czym w decyzji środowiskowej nie przedstawiono szczegółowej analizy. Podnieśli także, iż teren na którym planowane jest sporne przedsięwzięcie jest zmeliorowany z określonym układem odwodnienia gruntu. Zajęcie [...] ha gruntu pod budowę kurników i urządzeń technicznych mocno zakłóci stosunki wód gruntowych. Decyzją znak [...] z dnia [...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (Kolegium, organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1Kpa, orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy wskazał, iż wniosek inwestora zawierał wymagane prawem załączniki, tj. raport oddziaływania na środowisko i wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren inwestycji oraz poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej. Planowane przedsięwzięcie polegające na budowie fermy drobiu należało zaliczyć do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej oraz w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia z 2010 r. - chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). Kolegium wskazało, że zgodnie z informacjami inwestora wynikającymi z przedłożonego do wniosku raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (str. 5 raportu) łączna obsada w fermie wyniesie: 300300 szt. tj. 1201,2 DJP w cyklu do 5 tygodnia, 250250 szt. tj. 1001 DJP w cyklu po 5 tygodniu. DJP oznacza dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza. Współczynnik przeliczenia sztuk rzeczywistych na DJP wynosi dla kur 0,004. Przelicznik obowiązuje również dla przeliczania piskląt - zgodnie z tabelą stanowiącą załącznik do rozporządzenia z 2010 r. Po przedstawieniu przebiegu postępowania przed organem I instancji, Kolegium stwierdziło zasadność podjętego przez Wójta rozstrzygnięcia, prawidłowo opartego na ustaleniach raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz opinii PPIS i postanowienia RDOŚ, uznając, że sentencja decyzji określa wszystkie uwarunkowania wskazane przez organ uzgadniający oraz wynikające z opracowanego raportu. Analizując przebieg postępowania przed organem I instancji Kolegium stwierdziło, że postępowanie to prowadzone było zgodnie z zasadami wynikającymi z Kpa i regulacji szczególnej zawartej w ustawie środowiskowej. Zarówno strony postępowania jak i społeczeństwo było informowane o kolejnych fazach postępowania w formie obwieszczeń, na każdym etapie postępowania zarówno stronom jak również społeczeństwu umożliwiono składanie wniosków, czy wyjaśnień. Inwestor brał czynny udział w postępowaniu, udzielał wyjaśnień na każde żądanie organu. Podjęta przez organ I instancji decyzja zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 82 ustawy środowiskowej. W ramach przeprowadzonego postępowania, w oparciu o raport środowiskowy Wójt przeprowadził ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium podało, iż złożony przez inwestora raport jest opracowaniem specjalistycznym. Co do zasady, raport ten jest jednym z elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Raport już w trakcie postępowania administracyjnego wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód składany przez stronę czy zgromadzony przez organ podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 Kpa. Oceniając ww. dokument organ odwoławczy stwierdził, iż planowana inwestycja nie jest zlokalizowana na terenach chronionych przyrodniczo. Powstające w trakcie użytkowania obiektu odpady będą segregowane i gromadzone w przeznaczonych do tego odpowiednio oznakowanych pojemnikach lub kontenerach. Odpady niebezpieczne związane ze specyfikacją produkcji będą magazynowane w konfiskatorze. W sytuacji przekazywania pomiotu jako odpadu następować to będzie z udziałem firm posiadającym stosowne zezwolenia. W odniesieniu do spornej inwestycji organ odwoławczy podał, że hałas pochodzić będzie głównie z czterech źródeł - ruchu kołowego (pojazdów ciężkich dostarczających paszę i paliwo do kotłowni, z wywozu szamba i pomiotu); wentylacji mechanicznej (łącznie 119 wentylatorów, w tym dachowych o średnicy 63 cm o mocy akustycznej 78 dB i szczytowych wielkośrednicowych o średnicy 140 cm o mocy akustycznej 89 dB); silników elektrycznych w paszociągach wewnątrz budynku i agregatu prądotwórczego pracującego sporadycznie usytuowanego wewnątrz budynku (część [...] raportu oraz uzupełnienie raportu str. [...] i [...] oraz uzupełnienie nr [...] str. [...]). Przeprowadzone analizy akustyczne według wyjaśnień Kolegium (tabela [...] raportu) wykazały, że równoważny poziom dźwięku A - LAeq wynosi 21,2 dB (z uwzględnieniem kumulacji), co stanowi wartość niższą od dopuszczalnej określonej przepisami rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 826). Wskazano ponadto, że na terenach zabudowy zagrodowej, terenach rekreacyjno-wypoczynkowych i terenach mieszkaniowo-usługowych dopuszczalny poziom hałasu określony został wskaźnikami LAeq, który dla pory dnia wynosi 55 dB, a dla pory nocy 45 dB -zgodnie z tabelą nr 1 do ww. rozporządzenia, określającą dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Jednak poza szeroko rozumianymi terenami zabudowy mieszkaniowej, przepisy nie precyzują dopuszczalnych norm hałasu. Dodatkowo, w porze nocnej nie obowiązują normy hałasu w przypadku, kiedy teren nie jest wykorzystywany zgodnie z jego funkcją. W niniejszej sprawie, co zaznaczył organ odwoławczy, w promieniu kilkuset metrów od działki, na której planowana jest inwestycja, znajdują się obszary użytkowane rolniczo, brak tam natomiast nieruchomości zabudowanych. Kolegium przyjęło, że z uwagi na rolniczy charakter nieruchomości pozostających w obszarze oddziaływania inwestycji (w tym działek skarżących) oraz brak zabudowy, oddziaływanie to nie przekracza określonych przepisami norm hałasu. Oceniając negatywne oddziaływanie inwestycji poprzez wystąpienie zanieczyszczeń powietrza Kolegium wyjaśniło, że najbardziej uciążliwym oddziaływaniem mogą być odory, amoniak i pył. Do oceny stanu istniejącego i prognozowania zanieczyszczeń zastosowano program OperatFB, oparty o algorytmy opisane w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87). Przeprowadzone badania wykazały, że planowana inwestycja nie będzie generowała zanieczyszczeń powietrza w rozmiarach większych niż dopuszczalna częstość przekraczania dopuszczalnego poziomu (dla stężeń jednogodzinowych) i stężeń substancji uśrednionych dla roku z uwzględnieniem tła substancji - w odniesieniu do pyłu zawieszonego PM 10, dwutlenku siarki, tlenków azotu, amoniaku i siarkowodoru (raport i uzupełnienie [...] do raportu). Ponadto w raporcie uwzględniono emisje powodowane przez spalanie węgla w kotle węglowym (część [...] uzupełnienia nr [...] do raportu). Analizując gospodarkę wodno-ściekową na etapie eksploatacji inwestycji organ odwoławczy podał, że wody opadowe i roztopowe będą odprowadzane powierzchniowo na tereny zielone, biologicznie czynne, należące do inwestora. Ferma zaopatrywana będzie w wodę z własnego ujęcia, a ścieki bytowe magazynowane będą w szczelnym zbiorniku bezodpływowym. Podkreślono, co wynika z raportu, że gospodarka wodno - ściekowa nie budzi obaw dla środowiska. Planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie także na walory krajobrazowe, obiekty zabytkowe oraz na ludzi. Przedsięwzięcie nie będzie również w sposób transgraniczny wpływało na środowisko. Sporne przedsięwzięcie nie jest także zaliczone do zakładów o zwiększonym, czy dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W konsekwencji Kolegium podało, że dla celów wydania niniejszej decyzji brak było potrzeby uzupełniania materiału dowodowego. Dokumentem, który ma podstawowe znaczenie w sprawie, jest raport dotyczący oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony przez osobę posiadającą w tym zakresie niezbędną wiedzę. Z jego treści wynika, że projektowana inwestycja nie będzie stwarzać znacznych zagrożeń dla środowiska, w tym dla zdrowia i życia ludzi, pod warunkiem prawidłowej eksploatacji oraz zastosowania zalecanych w raporcie rozwiązań technicznych i określonych postanowieniem uzgadniającym warunków realizacji przedsięwzięcia. Raport zawiera szczegółowy opis fermy oraz jej umiejscowienie, opis środowiska przyrodniczego w otoczeniu planowanej inwestycji z uwzględnieniem fauny, flory. Omawia również wpływ zamierzenia inwestycyjnego na wymienione elementy przyrody, a także na otoczenie ludzi w fazie budowy inwestycji, jej eksploatacji oraz likwidacji. Dokument ten w ocenie Kolegium spełnia zatem wymogi z art. 66 ust.1 ustawy środowiskowej. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że jako uciążliwości planowanej fermy drobiu inwestor uwzględnił hałas oraz nieprzyjemny zapach. Z materiału dowodowego wynika jednak, że realizacja spornej inwestycji nie spowoduje przekroczenia norm ww. negatywnych oddziaływań ustalonych obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Wyjaśniło także, że ocenie w przedmiotowym postępowaniu podlegała inwestycja jako całość, tj. ferma wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Wspomniane w odwołaniu kotłownie były zatem uwzględnione w tej ocenie, w szczególności ze względu na stopień zanieczyszczenia powietrza oraz hałas. Kolegium podkreśliło przy tym, że decyzja środowiskowa nie jest decyzją lokalizacyjną, a jedynie rozstrzygnięciem, które stwierdza, w jaki sposób i przy zachowaniu jakich warunków realizacja inwestycji jest możliwa bez negatywnego wpływu na środowisko. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyli skarżący wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W opisowej skardze skarżący podkreślili, że wydane w sprawie decyzje organów obu instancji nie uwzględniają ich interesu prawnego polegającego na zagospodarowaniu działki nr [...], na której zamierzają wybudować dom mieszkalny dla swoich dzieci. Działkę tę nabyli w 2002 r. z zamiarem budowy domu, podjęli także konkretne czynności prawne i faktyczne związane z budową, posiadają wydane przez Wójta warunki zabudowy działki i zlecili wykonanie dokumentacji budowlanej. Na ww. działce oprócz domu planują wybudować domki z przeznaczeniem na agroturystykę, zaś budowa fermy całkowicie zniweczy te plany. Zdaniem skarżących zarówno Wójt jak i Kolegium bezkrytycznie przyjmują teoretyczne opisy budowy fermy i eksploatacji kurników zawarte w raporcie. Zdaniem autorów skargi w praktyce w istniejących tego typu obiektach panuje odór i smród, gdyż ilość ok. 2200 DJP (drobiu), odpowiada liczbie 2200 krów o wadze ponad 500 kg zgromadzone na obszarze [...] ha. Określili także, iż daje to 13,6 m2 na krowę zalecenia Unii Europejskiej przy zrównoważonej gospodarce rolnej przewiduje 10000 m2 na 1 sztukę, czyli 735 razy więcej. Ponadto raport oddziaływania na środowisko według skarżących nie uwzględnia tego, że ferma drobiu ma powstać na terenach objętych melioracją gruntów rolnych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Istotnym dla rozpoznania niniejszej sprawy jest ustalenie, czy podjęta decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu (wraz z infrastrukturą towarzyszącą, niezbędną do jej prawidłowego funkcjonowania), określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przedsięwzięcia jest zasadna. Materialnoprawną podstawę wydanych przez organy decyzji stanowiły przepisy ustawy środowiskowej. W świetle tej regulacji wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m.in. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy), co stanowi o prejudycjalności rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla wymienionych rozstrzygnięć. Zaznaczyć należy, co wynika z art. 73 ustawy środowiskowej, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, do którego winien on dołączyć odpowiednie dokumenty określone w art. 74 ustawy środowiskowej. Planowane przedsięwzięcie zaliczane jest do kategorii przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej, a więc zaliczane jest do tych przedsięwzięć, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto wskazane przedsięwzięcie wymienione jest w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia z 2010 r., dla których zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej, wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do wniosku o wydanie zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie ze wskazaniami art. 74 ust. 1 ww. ustawy należy dołączyć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie oraz wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W myśl art. 62 ust. 1 ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Ocena oddziaływania na środowisko jest etapem prowadzącym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i pozwala organowi jedynie zorientować się, jakie ewentualnie zagrożenia dla środowiska mogą wystąpić. Powinno to pomóc organowi właściwie określić uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Podkreślić szczególnie należy, że ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i o udzielenie pozwolenia na budowę następuje konkretyzacja i materializacja warunków określonych w decyzji środowiskowej. Innymi słowy, decyzja środowiskowa statuuje ograniczenia realizacji przedsięwzięcia konieczne ze względu na wymogi ochrony środowiska w różnych jego aspektach. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1). Na mocy art. 80 ust. 1 ustawy, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ww. ustawy wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Zauważyć należy, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach występuje jedynie w razie: 1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2); 2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w trybie art. 77 ust. 1 ustawy; 3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy); 4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy); 5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nie osiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy). Odnosząc powyższe regulacje do ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że nie zaistniały warunki do odmowy wydania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Wniosek inwestora inicjujący przedmiotowe postępowanie był kompletny i zgodny z wymogami art. 74 ust. 1 ustawy środowiskowej. Planowane przedsięwzięcie polega na budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowego funkcjonowania na działce nr [...] położonej w obrębie miejscowości G. Działalność fermy będzie wiązała się z tuczem brojlera kurzego w sześciu kurnikach o powierzchni hod. 2400 m2 każdy i łącznej obsadzie 1201,2 DJP w cyklu do 5 tygodnia życia i 1001 DJP w cyklu po 5 tygodniu życia. Ponadto przewiduje się wykonanie zbiornika bezodpływowego na ścieki bytowe o pojemności ok. 6 m3, dwa zbiorniki na odcieki o pojemności ok. 30 m3 oraz 12 silosów paszowych o pojemności 24 Mg każdy. Na terenie objętym planowaną inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wobec powyższego nie istniała potrzeba badania zgodności planowanego przedsięwzięcia z jego postanowieniami. Stwierdzić należy, iż działka nr [...] objęta planowaną inwestycją ma łączną powierzchnię [...] ha i sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomościami o przeznaczeniu rolnym. W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie procedując w zgodzie z art. 80 ust. 1 ustawy ustaliły środowiskowe uwarunkowania biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień z RDOŚ, opinię PPIS, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, którego przebieg uzasadniono w zaskarżonej decyzji zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy, oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Również sentencja decyzji ujmuje wszystkie uwarunkowania wskazane przez organ uzgadniający oraz wynikające z opracowanego raportu. Planowane przedsięwzięcie prawidłowo zakwalifikowane zostało jako inwestycja mogąca zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji zawarto informacje co do sposobu wykorzystania uwag i wniosków wniesionych przez społeczność lokalną. Sąd nie dopatrzył się uchybień organów w zakresie zapewnienia społeczeństwu czynnego udziału w postępowaniu, co potwierdza uzasadnienie decyzji, które w prawidłowy sposób opisuje przebieg prowadzonego postępowania i w dostateczny sposób relacjonuje przebieg udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Zgodnie z dyspozycją art. 33 ust. 1 ustawy środowiskowej, organ I instancji podał do publicznej wiadomości poprzez obwieszenie oraz na stronie BIP Gminy O. oraz w sposób zwyczajowo przyjęty tj. ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu właściwego do wydania decyzji i sołectw G., G. K, O. i Ł. informacje o wszczęciu postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań przedmiotowej inwestycji, przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, składania uwag i wniosków oraz wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanego przedsięwzięcia. Podkreślić należy, że w toku postępowania organ I instancji w celu umożliwienia wszystkim stronom postępowania bezpośredniego wypowiedzenia się, złożenia wyjaśnień i wniosków przeprowadził w dniu [...] czerwca 2012 r. rozprawę administracyjną pomimo tego, że nie miał takiego obowiązku (zorganizowanie rozprawy administracyjnej z udziałem społeczeństwa jest fakultatywne - art. 36). W trakcie rozprawy przedstawiciele inwestora przedstawili wyjaśnienia w zakresie zgłaszanych przez uczestników rozprawy pytań dotyczących głównie specyfiki eksploatacji tego typu ferm drobiu oraz oddziaływania (szczególnie zapachowego) na środowisko i zdrowie ludzi. Należy zaznaczyć, że nie zgłoszono żadnych wniosków i nie przedstawiono żadnych dowodów w sprawie. W decyzji uwzględniono również kwestię oddziaływania odorowego i hałasu wprowadzając stosowne ograniczenia zarówno w fazie realizacji, jak i eksploatacji inwestycji. Z ocen ujętych w raporcie wynika, że eksploatacja fermy nie będzie powodowała przekroczenia dopuszczalnych stężeń emitowanych zanieczyszczeń oraz dopuszczalnego poziomu hałasu. Działając w trybie art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy Wójt uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z RDOŚ, który postanowieniem z [...] września 2011 r. znak: [...] uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia określając jej warunki. Stanowisko to podtrzymał w piśmie z [...] kwietnia 2012 r. Treść stanowiska wyrażona w tej formie wiąże organ prowadzący postępowanie główne. Niniejsze uzgodnienie dokonane zostało prawidłowo w oparciu o raport przedłożony przez inwestora. Planowane przedsięwzięcie uzyskało także pozytywną opinię PPIS z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...]. Ww. opinia w przeciwieństwie do uzgodnienia charakteryzuje się tzw. względną skutecznością polegającą na braku związania nią organu orzekającego w sprawie głównej. W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Raport ten jest jednym z elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Raport już w trakcie postępowania administracyjnego wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód składany przez stronę, czy zgromadzony przez organ podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2007 r., IV SA/Wa 15/07, LEX nr 362515). Waga dokumentu jakim jest raport, jest niebagatelna, jako że stanowi on jeden z podstawowych dokumentów, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Sporządzony dla potrzeb uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest zatem jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, ale nie jedynym, który warunkuje wydanie końcowej decyzji. Dodatkowo zwrócić uwagę należy, że Sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny merytorycznej raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki, np. biologii, fizyki czy chemii. Ocena raportu przez Sąd powinna dotyczyć jego spójności, kompletności oraz spełniania ustawowych wymagań co do jego treści, w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy środowiskowej. W ocenie Sądu, niezasadnym jest dopatrywanie się przez skarżących jakiegokolwiek braku obiektywizmu po stronie podmiotu sporządzającego raport tylko z tego powodu, że obowiązek jego przedłożenia został nałożony na inwestora. Raport każdorazowo pozostaje przedmiotem krytycznej oceny właściwego organu administracji, a zawarte wnioski pozostają weryfikowalne w oparciu o dostępną wiedzę. Na straży rzetelności ekspertyzy rzeczoznawcy, nie będącego biegłym, powołanym przez organ, stoi także prawo karne. W doktrynie trafnie wskazuje się, że osoba posiadająca wiadomości specjalne i sporządzająca ekspertyzy dla celów zarobkowych ponosi odpowiedzialność karną za swą opinię niezależnie od tego, czy została jej zlecona jako biegłemu czy prywatnemu specjaliście. W drugim przypadku może ponosić odpowiedzialność za oszustwo z art. 286 § 1 kk, polegające na wprowadzeniu organu procesowego w błąd, co do zakresu wykonanej ekspertyzy i wyłudzenie za nią nienależnej zapłaty. Autorzy skargi pośrednio kwestionując rzetelność raportu, poza sformułowaniem określonych zarzutów, nie przedstawili konkretnych okoliczności świadczących za ich zasadnością, a przede wszystkim nie przedstawili jakichkolwiek innych dowodów przemawiających za nieprawidłowościami w przygotowaniu Raportu. W weryfikowanym postępowaniu organy administracji zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 Kpa dokonały wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Organy prawidłowo oceniły raport (i jego uzupełnienia) przedstawiony w sprawie przez inwestora, zweryfikowały czy uwzględnia on wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją przedmiotowego zamierzenia, aby następnie określić konkretne wymagania ochrony środowiska na etapie prac budowlanych. Treść raportu odpowiada wymogom stawianym przez art. 66 ustawy środowiskowej obejmując oddziaływanie projektowanego przedsięwzięcia na środowisko zarówno w fazie budowy jak i eksploatacji, ocenę wpływu na stan sanitarny powietrza (pkt [...] raportu), ocenę wpływu na klimat akustyczny (pkt [...]–[...] raportu), ocenę wpływu na grunt i wody gruntowe (pkt [...] raportu), ocenę wpływu na zdrowie ludzi i środowisko przyrodnicze (pkt [...] raportu), ocenę wpływu na dobra materialne oraz obiekty dziedzictwa kulturowego (pkt [...] raportu), ocenę wpływu na gospodarkę odpadami (pkt [...], [...], [...], [...] raportu). Raport zawiera również zestawienie przewidywanych rodzajów i ilości zanieczyszczeń związanych z funkcjonowaniem przedsięwzięcia. Uwzględniono emisję hałasu określając jego źródła w postaci wentylatorów, agregatów i samochodów, zanieczyszczenia powietrza, szacując jednocześnie poziom emisji amoniaku, siarokowodoru i pyłu oraz odpady w postaci odchodów kurzych, które przewidziano do wykorzystana jako nawóz naturalny oraz w postaci sztuk padłych lub ubitych z konieczności, podlegających utylizacji przez specjalistyczne przedsiębiorstwo. Z raportu wynika, że przedstawione obliczenia i informacje zostały dokonane na podstawie przepisów wykonawczych (regulujących kwestię emisji hałasu – rozporządzenie z 2007 r.), zanieczyszczeń do powietrza - popartych danymi pochodzącymi z literatury naukowej oraz z opracowań redagowanych przez Ministerstwo Środowiska. Uciążliwość akustyczną inwestycji wykonano w oparciu o instrukcję ITB 3338/2003. Obliczenie stężeń emitowanych zanieczyszczeń wykonano według wskaźników podanych w Dokumencie Referencyjnym o najlepszych dostępnych technikach dla intensywnego chowu drobiu i świń oraz prac badawczych prof. Z. Dobrzańskiego i mgr inż. M. Mikułki. W metodyce rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych wzięto pod uwagę także dane meteorologiczne dla stacji pomiarowej R. W następstwie analizy danych zawartych w raporcie, organ ustalił warunki realizacji przedsięwzięcia najkorzystniejsze z punktu widzenia ochrony środowiska. Szczegóły techniczne i technologiczne dotyczące zastosowanych metod oraz urządzeń zmniejszających negatywne skutki oddziaływania przedsięwzięcia w zakresie hałasu, zanieczyszczeń powietrza i odpadów są materią objętą zakresem projektu budowlanego, którego zatwierdzenie nastąpi dopiero na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Dotyczy to między innymi ilości wentylatorów i ich rozmieszczenia. Natomiast w decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zobowiązano inwestora do uwzględnienia w projekcie budowlanym technologii oraz materiałów budowlanych certyfikowanych oraz do wyposażenia kurników w system wentylacji. Przewidziano, że ścieki technologiczne pochodzące z mycia urządzeń inwentarskich winny być odprowadzane do zbiornika bezodpływowego, a następnie okresowo wywożone do oczyszczalni ścieków. Polecono ustalić technologię i kolejność wykonywanych robót w sposób zabezpieczający środowisko przed zanieczyszczeniami. Określono warunki usuwania obornika i innych odpadów oraz ograniczono możliwość podejmowania czynności emitujących hałas i oddziałujących na tereny chronione akustycznie do pory dnia w godzinach od 600 do 2200. W ocenie Sądu treść kwestionowanej decyzji pozostaje w zgodzie z wymogami art. 82 ust. 1 ustawy środowiskowej i koreluje z wymogami zaleconymi przez RDOŚ. Jest efektem nieszkodliwego dla środowiska naturalnego kompromisu pomiędzy interesami inwestora, a oczekiwaniami społeczności lokalnej, która negowała jakąkolwiek działalność fermy kurzej w swoim sąsiedztwie. Odnosząc się do zarzutów skarżących, dotyczących planowanego przyszłego zagospodarowania działki nr [...] z przeznaczeniem pod budowę domu mieszkalnego związanego z działalnością agroturystyczną, Sąd stwierdza, iż przyszły zamiar właścicieli nieruchomości sąsiednich, co do realizacji na tych nieruchomościach funkcji mieszkaniowej, nie może stanowić okoliczności ograniczającej inwestora w realizacji przedsięwzięcia pod warunkami umożliwiającymi właściwą ochronę środowiska. Zwrócić uwagę należy, że wywody skarżących, co do warunków zabudowy własnej działki – wskazanej przez autorów skargi jako sąsiadującej, są gołosłowne, nie zostały poparte jakimikolwiek dowodami. Działka skarżących w świetle dotychczasowych ustaleń organów stanowi działkę rolną. Sąd nie podziela także innych argumentów skarżących. Z przedstawionej wyżej analizy raportu wynika bowiem, że zarówno hałas jak i nieprzyjemny zapach są ewidentne w przypadku inwestycji o tym charakterze. Przeprowadzone na ww. okoliczność obliczenia wykazały jednak, że emisje substancji emitowanych do powietrza, poza terenem będącym w dyspozycji inwestora, nie stanowią zagrożenia dla czystości powietrza atmosferycznego. Również, co do emisji zapachowych, autorzy skargi nie przedstawili dowodów, aby miały one wpływ na zdrowie. Podkreślić należy, że Prawo ochrony środowiska nie wprowadziło odpowiedniej normy dotyczącej ochrony powietrza przed zapachami. Zapachy, pomimo, że mogą być uciążliwe, nie mogą być badane, gdyż w polskim systemie prawnym nie obowiązują normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 223/09). Należy podkreślić, że zapach, czy też odór jest substancją niemierzalną. Analizując prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie oraz treść podjętych rozstrzygnięć, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonych decyzji lub też stwierdzeniem ich nieważności. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.