VIII SA/Wa 1078/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. W. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w uzupełnieniu skargi skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") pismo z [...] listopada 2021 r., w którym wskazując na zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza S., z uwagi na możliwość zastosowania egzekucji wniosła o ich wstrzymanie do czasu rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Zdaniem pełnomocnika wyrok w niniejszej sprawie będzie miał istotny wpływ na prowadzone czynności egzekucyjne, tymczasem wszczęcie czynności egzekucyjnych będzie jednoznaczne z nieodwracalną szkodą dla podatnika. W tym spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków. Dodał, że skarżąca prowadzi działalność w branży, która ponownie z uwagi na pandemię koronawirusa jest zagrożona ewentualnymi obostrzeniami (zamknięcie działalności, czy też bardzo istotny spadek liczby klientów). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, iż zawarty w uzupełnieniu skargi wniosek nie zawiera podstawy prawnej jego złożenia. Jego treść, a mianowicie wskazanie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków może wskazywać na to, iż intencją autora wniosku było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. A zatem, powołany przepis daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2021r., sygn. akt I GSK 1583/21). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd zauważa, że skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej organu administracji, tj. odmawiającej skarżącej zastosowania wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości, a zatem decyzji, która jest decyzją odmowną i nie nadaje się do wykonania, ani w drodze dobrowolnej, ani w drodze postępowania egzekucyjnego. Decyzje odmowne, co do zasady, od której wyjątki w sprawie nie zachodzą, nie mają cech wykonalności polegającej na spowodowaniu stanu rzeczy, który byłby zgodny z rozstrzygnięciem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 122). Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienia NSA: z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, z 14 października 2021 r. sygn. akt III FZ 657/21). Dotyczy to również decyzji o odmowie udzielenia ulg w spłacie zobowiązań publicznoprawnych (por. wyrok NSA z 28 lutego 2008r., I FSK 431/07, CBOSA). W tej sytuacji nie budzi wątpliwości Sądu, że nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.