VIII SA/Wa 1105/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącej [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej jako "Kierownik ARiMR" lub "organ I instancji") decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] działając m.in. na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r., Nr 229 poz. 2273 z późn. zm.), § 2 ust. 1, § 14 ust. 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm., dalej jako "rozporządzenie RM z dnia 20 lipca 2004 r.") po rozpatrzeniu: - wniosku z dnia [...] maja 2010 r. złożonego przez [...] Sp. z o. o. z siedzibą w B. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, oraz - wniosku z dnia [...] maja 2014 r. o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania kolejnej płatności rolnośrodowiskowej złożonego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej jako "skarżąca"), odmówił skarżącej jako następcy prawnemu [...] Sp. z o. o. z siedzibą w B. przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kierownik ARiMR wskazał, że skarżąca, która w wyniku połączenia przejęła w całości majątek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. złożyła wniosek o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. w wyniku następstwa prawnego. Przedmiotowy wniosek został również złożony w związku z przejęciem w dniu [...] maja 2010 r. przez poprzednika skarżącej gruntów rolnych zadeklarowanych we wnioskach o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. przez spółki cywilne [...] oraz [...]. Organ I instancji wskazał, że rozpatrując wniosek złożony w trybie § 14 rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r., w pierwszej kolejności należy ustalić czy przejmujący posiadanie gruntów rolnych, może przejąć uprawnienie do płatności wynikające z wniosku złożonego przez przekazującego te grunty, o co w przedmiotowej sprawie wnioskuje skarżąca jako następca prawny [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. - podmiotu przejmującego posiadanie gruntów rolnych od spółek cywilnych [...] oraz [...]. Podniósł, że złożony w niniejszej sprawie wniosek odnosił się do płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r., natomiast zmiana stanu faktycznego (tj. przejęcie przez poprzednika skarżącej gruntów położonych na działkach ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]) została dokonana po zakończeniu roku kalendarzowego, której dotyczył wniosek skarżącej. Zmiana ta zaistniała bowiem dopiero w miesiącu maju 2010 r. W ocenie Kierownika ARiMR, z uwagi na przejęcie gruntów rolnych objętych wnioskami o przyznanie płatności na 2009 r., w roku następnym, tj. w 2010 r., podmiot [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. nie nabył prawa do wnioskowanej płatności. Podmiot ten w 2009 r. nie posiadał bowiem gruntów rolnych objętych wnioskami o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. złożonymi przez [...] s.c. oraz [...] s.c. Do końca 2009 r. to ww. spółki cywilne spełniały przesłanki, od których przepisy ustawy uzależniały nabycie wskazanego prawa. Na stan posiadania zadeklarowanych we wniosku gruntów rolnych nie miało zaś wpływu przeniesienie posiadania gruntów bowiem czynności w tym zakresie podjęte zostały już po upływie roku kalendarzowego na który wnioskowano o przyznanie płatności. Od ww. rozstrzygnięcia skarżąca wniosła odwołanie, w którym wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenie § 14 rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że ww. przepis stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisów powoływanego rozporządzenia stosowanych w przypadku braku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego - przesłanki wniosku transferowego. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej jako "Dyrektor ARiMR" lub "organ odwoławczy" decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., Nr 23) po rozpatrzeniu ww. odwołania utrzymał w całości decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Dyrektor ARiMR w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał, że w dniu 17 maja 2010 r. do organu I instancji wpłynął wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, złożony przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.. Do niniejszego wniosku strona postępowania załączyła oświadczenia o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na lata 2007-2013 na przejętych działkach rolnych. Przedmiotowy wniosek, został złożony w związku z przejęciem w dniu [...] maja 2010 r., przez ww. spółkę gruntów rolnych zadeklarowanych we wnioskach o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. przez [...]s.c. oraz [...] s.c. Dyrektor ARiMR wskazał, że spółka cywilna [...], wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r., złożyła do organu I instancji w dniu [...] maja 2009 r. Przedmiotem deklaracji w niniejszym wniosku, były grunty rolne o łącznej powierzchni 115,03 ha, znajdujące się na działkach ewidencyjnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] zgłoszone do płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. w ramach pakietu P01 (utrzymanie łąk ekstensywnych) oraz S02 (rolnictwo ekologiczne). Z kolei spółka cywilna [...], wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r., złożyła do organu I instancji w dniu [...] maja 2009 r. Przedmiotem deklaracji ww. wniosku, były grunty rolne o łącznej powierzchni 104,95 ha, znajdujące się na działkach ewidencyjnych o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], zgłoszone do płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. w ramach pakietu P01 (utrzymanie łąk ekstensywnych) oraz S02 (rolnictwo ekologiczne). Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., Kierownik ARiMR odmówił przyznania wnioskowanych płatności podmiotowi [...] sp. z o.o. z siedzibą w B., z uwagi na złożenie wniosku po wydaniu decyzji w sprawach wszczętych z wniosków podmiotów przekazujących, tj. [...] s. c. oraz [...] s.c. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy ww. decyzję. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 973/12 uchylił ww. decyzje organów ARiMR wskazując, że w chwili wydania przez organy obu instancji ARiMR decyzji, toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawach z wniosków [...] s.c. oraz [...] s.c. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. Dyrektor ARiMR wskazał, że złożony w niniejszej sprawie wniosek odnosił się do płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r., natomiast zmiana stanu faktycznego (tj. przejęcie przez producenta rolnego o nazwie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. gruntów położonych na działkach ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] została dokonana po zakończeniu roku kalendarzowego, której dotyczył wniosek skarżącej. Zmiana ta zaistniała bowiem dopiero w miesiącu maju 2010 r. W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na przejęcie gruntów rolnych objętych wnioskami o przyznanie płatności na 2009 r., w roku następnym, tj. w 2010 r., podmiot [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. nie nabył prawa do wnioskowanej płatności. Na potwierdzenie powyższego, Dyrektor ARiMR, podobnie jak organ I instancji powołał się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 751/11. W wyroku tym wskazano, że płatność rolnośrodowiskowa jest ustalana w relacji do danego roku kalendarzowego na podstawie składanego corocznie wniosku. Stan posiadania gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności powinien trwać przez cały rok objęty wnioskiem o płatności. Tym samym, decyzja w sprawie płatności rolnośrodowiskowej powinna, co do zasady uwzględniać stan faktyczny zaistniały do końca roku kalendarzowego, którego płatność dotyczy. Organ winien więc wydać decyzję w oparciu o stan faktyczny istniejący na koniec roku kalendarzowego wymienionego we wniosku. Przeszkodą do wypłaty producentowi rolnemu za dany rok płatności rolnośrodowiskowej nie mogą być natomiast zmiany stanu faktycznego w zakresie gospodarowania na danych gruntach zaistniałe po upływie określonego we wniosku roku kalendarzowego. Odnośnie uprawnienia do płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r. podmiotu [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. którego następcą prawnym jest skarżąca, organ odwoławczy zauważył, że ww. podmiot w 2009 r. nie posiadał gruntów rolnych objętych wnioskami o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na ww. rok złożonymi przez [...] s.c. oraz [...] s.c. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję organu odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. Zarzucając naruszenie § 14 rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podobnie jak w uprzednio złożonym odwołaniu wskazała, że ww. przepis stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisów rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. stosowanych w przypadku braku przeniesienia gospodarstwa rolnego - przesłanki wniosku transferowego. Jako zaś przepis szczególny winien być przez organ zastosowany w niniejszej sprawie. Skarżąca dodała, że organ I instancji nie zważył, że przepisy obowiązujące od 2009 r. w przypadku następstwa prawnego w ogóle nie ustanawiały żadnych ograniczeń powszechnie obowiązującej zasady sukcesji generalnej w przypadku płatności rolnośrodowiskowych PROW 2004-2006. W związku z czym sam wniosek transferowy złożony przez skarżącą w sprawie niniejszej ma jedynie pomocnicze znaczenie. W przypadku bowiem następstwa prawnego po [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. z mocy samego prawa skarżąca przejęła wszelkie obowiązki poprzednika prawnego. Tym samym wstąpiła z mocy prawa do postępowań rolnośrodowiskowych, których [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. była stroną. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania dla skarżącej płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi czy skarżącej jako następcy prawnemu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. można odmówić przyznania ww. płatności z uwagi na fakt, że przejęcie przez jej poprzednika prawnego wskazanych przez skarżącą we wniosku o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej (tj. w tzw. wniosku transferowym) gruntów nastąpiło dopiero w 2010 r. Organy wskazują, że skoro poprzednik prawny skarżącej w 2009 r. nie był posiadaczem ani użytkownikiem gruntów wskazanych we wniosku, to nie nabył on prawa do wnioskowanej płatności. Przejęcie gruntów przez poprzednika skarżącej nastąpiło bowiem dopiero w 2010 r. Zmiany stanu faktycznego w zakresie gospodarowania na danych gruntach zaistniałe po upływie określonego we wniosku roku kalendarzowego stanowią przeszkodę do wypłaty producentowi rolnemu płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r. W konsekwencji zaś powyższego, skarżąca jako następca prawny swojego poprzednika również nie może ubiegać się o przedmiotową płatność. Bezspornym faktem w niniejszej sprawie jest, że skarżąca jest następcą prawnym [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.. Poza sporem jest, że w 2009 r. z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej z tytułu użytkowania wskazanych we wniosku transferowym skarżącej gruntów wystąpiły dwie spółki cywilne, tj. [...] oraz [...]. Organy ARiMR wydały wobec ww. spółek cywilnych decyzje o umorzeniu postępowania, a w wyniku złożonych skarg decyzje te zostały uchylone wyrokami tutejszego Sądu. W 2010 r. poprzednik prawny skarżącej (tj. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.) przejął przedmiotowe grunty od ww. spółek cywilnych i złożył oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na przejętych działkach rolnych na lata 2007 – 2013. Następnie organy ARiMR obu instancji wydały decyzje odmawiające przyznania przedmiotowej płatności dla poprzednika prawnego skarżącej. Również i te decyzje zostały uchylone przez tutejszy Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 973/12. Istotnym jest, że w ww. wyroku, Sąd wskazał, iż postępowanie w sprawie przedmiotowej płatności za 2009 r. może toczyć się od nowa, jak również, że nie ma żadnych przeszkód, aby do tego postępowania wstąpił poprzednik skarżącej, tj. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.. Tym samym za zupełnie nieuzasadnione należy uznać dywagacje organów obu instancji czy skarżąca jako przejmująca posiadanie gruntów rolnych może przejąć uprawnienie do płatności wynikające z wniosku złożonego przez przekazującego te grunty (tj. poprzednika prawnego skarżącej). O takim uprawnieniu poprzednika skarżącej do ubiegania się o przedmiotową płatność za 2009 r. przesądził już bowiem Sąd w ww. wyroku. Powyższy wyrok jest wiążący dla organów obu instancji w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Twierdzenie więc organów obu instancji, że poprzednik skarżącej nie nabył przedmiotowej płatności bowiem przejęcie przez niego gruntów nastąpiło dopiero w 2010 r. narusza ww. przepis w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby organy ARIMR po ww. wyroku Sądu rozpoznały ponownie wniosek poprzednika skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. i wydały kolejne rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Z akt sprawy wynika zaś, że w 2014 r. do nadal toczącego się postępowania o przyznanie przedmiotowej płatności wstąpiła skarżąca jako następca prawny [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B., składając w tym zakresie stosowny wniosek o przejęcie zobowiązania rolnośrodowiskowego. Tym samym, uznać należy, że skarżąca jako następca prawny swojego poprzednika skutecznie wstąpiła do toczącego się postępowania o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r. Przedmiotowe postępowanie nadal nie zostało bowiem zakończone przez organy wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu trafnie wskazuje skarżąca, że organy rozstrzygając obecnie sprawę dotyczącą płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r., powinny zastosować § 14 rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, jeżeli w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje producentowi rolnemu, na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych, jeżeli w terminie 35 dni od dnia tego przeniesienia złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 ust. 1, złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. Słusznie też wskazuje skarżąca, że obowiązujące od 2009 r. przepisy w przypadku następstwa prawnego w ogóle nie ustanawiały żadnych ograniczeń powszechnie obowiązującej zasady sukcesji generalnej w przypadku płatności rolnośrodowiskowych PROW 2004-2006. W związku z czym sam wniosek transferowy złożony przez skarżącą w sprawie niniejszej faktycznie ma jedynie pomocnicze znaczenie. W przypadku bowiem następstwa prawnego po [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. z mocy samego prawa skarżąca przejęła wszelkie obowiązki poprzednika prawnego. Tym samym wstąpiła z mocy prawa do postępowań rolnośrodowiskowych, których jej poprzednik prawny był stroną. Odnosząc się zaś do powoływanego przez organy obu instancji a zapadłego w innej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 751/11, zauważyć należy, że w wyroku tym wskazano, iż przeszkodą do wypłaty producentowi rolnemu za dany rok płatności rolnośrodowiskowej nie mogą być zmiany stanu faktycznego w zakresie gospodarowania na danych gruntach zaistniałe po upływie określonego we wniosku roku kalendarzowego. W niniejszej sprawie zmiana producenta rolnego w 2010 r. nastąpiła wprawdzie w następnym roku kalendarzowym po roku złożenia wniosku o przyznanie płatności. Niemniej jednak - co jest najbardziej istotne w kontrolowanej obecnie przez Sąd sprawie - zmiana ta miała miejsce przed ostatecznym rozstrzygnięciem przez organy ARiMR o uprawnieniu do przedmiotowej płatności. W wyniku bowiem wyroków tutejszego Sądu z dnia 9 listopada 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 653/10 (dotyczącym spółki cywilnej [...]) oraz z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt VIII Sa/Wa 643/10 (dotyczącym spółki cywilnej [...]) uchylone zostały decyzje organów ARiMR dotyczące płatności rolnośrodowiskowych za 2009 r. W chwili więc wystąpienia w 2010 r. z wnioskiem transferowym poprzednika prawnego skarżącej sprawa dotycząca płatności rolnośrodowiskowej za 2009 r. nadal nie była rozstrzygnięta. Toczyło się bowiem postępowanie sądowoadministracyjne o przyznanie przedmiotowej płatności. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje oparcie w art. 200 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi w wysokości 200 zł.