VIII SA/Wa 1164/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Referent – stażysta Urszula Sieradz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi L. T. i M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Burmistrz Gminy i Miasta M. (zwany dalej: "Burmistrz", "organ I instancji"), działając na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust.1, art. 60, art. 61 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 7 i art. 6 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, zwana dalej: "u.p.z.p.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze. zm., zwana dalej: "k.p.a."), po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku Z. W. (zwany dalej: "strona", "inwestor"), orzekł o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego o funkcji przechowalni owoców na działce ew. nr [...] położonej w miejscowości O., gmina M. Organ I instancji podał, że działka nr ew. [...] położona jest na terenach zabudowy zagrodowej wsi O. z dostępem do drogi powiatowej. Na obszarze analizowanym znajduje się zabudowa zagrodowa wsi w formie zespołów budynków obejmujących dom mieszkalny i budynki gospodarcze w tym budynki o funkcji przechowalni owoców, położone w obrębie jednego podwórza. Na działce zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny oraz trzy budynki gospodarcze. Działka zaopatrzona jest w sieć elektroenergetyczną, gazową, wodociągową i własne szambo. Przez obszar analizowany przebiega granica zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "Doliny rzeki M.", zaś działka nr [...] wchodzi w skład ww. zespołu. Przedmiotowa działka i działki sąsiednie zabudowane są w sposób pozwalający ustalić warunki zabudowy. Burmistrz określił, iż rodzaj zabudowy to zabudowa zagrodowa, a funkcja zabudowy to budynek gospodarczy. Wyznaczono teren inwestycji oznaczony literowo: A, B, C, D, E, F, G, H po granicy działki nr [...]. Linię zabudowy wyznaczono: od strony drogi powiatowej (działka nr [...]) jako kontynuacja linii zabudowy działek nr: [...], [...], [...] i od strony drogi publicznej (działka nr [...]) analogicznie do linii zabudowy działki nr [...] w odległości 4 m od granicy działki nr [...]. Wskaźnik wielkości powierzchni istniejącej i nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki ustalono na poziomie 0,325. Określając parametry nowej zabudowy wskazano, że budynek gospodarczy to budynek jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony, powierzchnia zabudowy – 400 m2; geometria dachu - dwuspadowy, kąt nachylenia głównej połaci dachowej - 3°, wysokość głównej kalenicy od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku - 9,31 m, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej - 8,34 m, szerokość elewacji frontowej – 20 m, konstrukcja - murowana. Powierzchnia biologicznie czynna określona została na 10%, w stosunku do całkowitej powierzchni działki inwestycyjnej. Dla nowoprojektowanych budynków zalecono pokrycie dachu z zachowaniem jednorodnej kolorystyki w ramach jednej działki inwestycyjnej. Jednocześnie organ I instancji ustalił wymagania i warunki nowej zabudowy w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, infrastruktury technicznej i komunikacji oraz ochrony interesów osób trzecich. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, wskazując, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") dwukrotnie uchylało decyzję i przekazywało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji podał, iż jako strony postępowania uznano właścicieli działek graniczących z działką będącą przedmiotem postępowania. Z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunki zabudowy dla działki określonej we wniosku ustalono w sposób indywidualny. Po dokonaniu analizy urbanistycznej terenu zgodnie z art. 61 u.p.z.p. stwierdzono możliwość wydania decyzji. Warunki zabudowy ustalono zgodnie z art. 54 na podstawie art. 61 pkt 1 – 5 u.p.z.p., określających wymagania dotyczące nowej zabudowy oraz zagospodarowania terenu, według istniejącego zagospodarowania wnioskowanej działki i działek sąsiednich na podstawie analizy urbanistycznej wykonanej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588, zwane dalej: "rozporządzeniem MI"). Lokalizacja inwestycji nie koliduje z zadaniami rządowymi i samorządu województwa oraz powiatu. Projekt decyzji o warunkach zabudowy uzgodniono z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych, Zarządem Dróg Powiatowych, Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i Starostą G. Przy czym pozytywnie ww. inwestycję uzgodnił Starosta G., pozostałe organy nie zajęły stanowiska w ustawowym terminie, co skutkuje uznaniem uzgodnienia. Odwołanie na powołane rozstrzygnięcie złożyli M. i L. T. (zwani dalej: "skarżący") wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wydanej decyzji zarzucili naruszenie: 1. art. 138 § 2 w związku z art. 28 w związku z art. 7, art. 9 i art. 10 w związku z art. 107 § 3 k.p.a., wyrażającym się w zaniechaniu wypełnienia wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. dotyczących konieczności prawidłowego ustalenia stron postępowania i uzasadnienia tych ustaleń, 2. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 54 i art. 53 ust. 3 pkt. 1 u.p.z.p. w związku z § 5 pkt 1, § 6 pkt 1, § 7 pkt 1 i § 8 rozporządzenia MI, poprzez nie zastosowanie się do wytycznych zawartych w decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. i: • nie wyznaczenie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach, geometrii dachów występujących na całym obszarze analizowanym, • ograniczenie analizy w tym zakresie do czterech działek ([...],[...],[...]i [...]), podczas gdy ze wskazanych przepisów wynika, że analiza winna objąć cały obszar przyjęty do analizy co sprawia, że postępowanie dowodowe, w szczególności analiza urbanistyczno-architektoniczna jest niekompletna, a wymagania i warunki dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie ochrony ładu przestrzennego, określone w pkt I decyzji zostały ustalone dowolnie i bezpodstawnie; 3. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 54 i art. 53 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p. w związku z § 3 rozporządzenia MI, poprzez nie zastosowanie się do wytycznych zawartych w decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. i nie wskazanie czym kierował się organ przy wyznaczaniu wielkości obszaru do analizy; 4. art. 38 § 2 k.p.a w związku z art. 54 i art. 53 ust. 3 pkt 1 i w związku z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. wyrażającym się w tym, że analiza, stanowiąca załącznik do zaskarżonej decyzji, wbrew wytycznym zawartym w decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. nie zawiera precyzyjnej analizy zabudowy działek znajdujących się w obszarze przyjętym do analizy, brak jest wskazania okoliczności rzutujących na zastosowanie art. 61 ust. 1 pkt 1 i art. 61 ust. 4 u.p.z.p.; 5. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., w zakresie w jakim ani sama decyzja o warunkach zabudowy, ani stanowiąca jej załącznik analiza, nie wypełnia wytycznych decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. i nie zawiera uzasadnienia stwierdzenia, iż istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, 6. art. 138 § 2 w związku z art. 107 § 3 k.p.a., bowiem uzasadnienie decyzji jest lakoniczne, 7. art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 64 i art. 55 u.p.z.p. oraz art. 29 ust. 1 pkt. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229, zwana dalej: "p.w.") z zakresie w jakim zaskarżona decyzja jest sprzeczna ze wskazanymi p.w. i ostateczną Burmistrza z [...] listopada 2011 r. nakazującą inwestorowi przywrócenie stanu poprzedniego na działce nr [...], 8. art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 64 i art. 55 u.p.z.p. w związku z § 4 pkt 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego nr 36 z dnia 13 lipca 2007 r. w sprawie zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Rzeki Mogielanki" (Dz. Woj. Mazow. z 2007 r. Nr 138, poz. 3653, zwane dalej: "rozporządzeniem Wojewody") w zakresie w jakim zaskarżona decyzja usankcjonuje naruszenie przez wnioskodawcę zakazów przewidzianych w tym rozporządzeniu, w szczególności zakazu dokonywania zmian stosunków wodnych, likwidowania i zasypywania naturalnych zbiorników wodnych i obszarów wodno-błotnych, bowiem inwestor zanim wystąpił z wnioskiem inicjującym postępowanie w tej sprawie zasypał znajdujące się na obszarze inwestycji naturalne rozlewisko, a uzyskanie przez niego ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy będzie obligowało właściwy organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę organ nie będzie już uprawniony do badania kwestii związanych ze stanem faktycznym istniejącym na nieruchomości i kwestii naruszenia przez inwestora p.w.; 9. art. 53 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a.: • w zakresie dokonania przez inwestora samowolnej zmiany stosunków wodnych na tym terenie poprzez zmianę stanu wody na gruncie oraz kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ze szkodą dla gruntów sąsiednich, z naruszeniem art. 29 ust. 1 pkt 2 p.w. oraz § 4 pkt 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia Wojewody, co do której ostateczną decyzją z [...] listopada 2011 r. nakazano przywrócenie stanu poprzedniego, • w zakresie tego, że decyzja o warunkach zabudowy usankcjonuje obecny, niezgodny z prawem stan faktyczny, istniejący na terenie inwestycji i nada mu charakter trwały, uniemożliwi przywrócenie poprzednio istniejących stosunków wodnych oraz usankcjonuje jego skutek w postaci cyklicznego zalewania nieruchomości sąsiednich przez wody opadowe, nie mające ujścia przez rów zasypany przez inwestora oraz do naturalnego rozlewiska istniejącego uprzednio na działce inwestora, które zostało przez niego zasypane. Decyzją znak [...] z dnia [...] września 2014 r. Kolegium, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej ustalenia parametru nowej zabudowy (zawartego w pkt 1.4. decyzji): kąt nachylenia głównej połaci dachowej - 3° i w tym zakresie ustala dla przedmiotowej inwestycji kąt nachylenia głównej połaci dachowej - 7°, w pozostałej części orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, iż w przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu ustalone zostały istotne okoliczności sprawy i nie było potrzeby podejmowania w obecnym postępowaniu odwoławczym czynności wyjaśniających w szerszym zakresie, za wyjątkiem uzupełnienia przez Burmistrza akt sprawy o dokumenty potwierdzające powierzchnię gospodarstwa rolniczego inwestora oraz średnią wielkość gospodarstwa rolniczego na terenie gminy. Podniosło, iż zaskarżona decyzja jest kolejną decyzją w sprawie, zaś organ I instancji wykonał wszystkie zalecenia decyzji kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2013 r., w zakresie uzupełnienia materiału dowodowego sprawy, w stopniu umożliwiającym zgodne z prawem ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Kolegium oceniło, że znajdujący się aktach sprawy wniosek inwestora, po jego uzupełnieniu, spełnia wymagania art. 52 ust. 2 u.p.z.p. i mógł stanowić podstawę procedowania w sprawie. Wniosek ten składa się części opisowej i graficznej, załączono doń kopię mapy zasadniczej w skali 1:1000, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmującą teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać. Jednocześnie podało, iż za strony postępowania prawidłowo uznani zostali: inwestor - właściciel działki nr [...] objętej wnioskiem, E. S. - właściciel działek nr [...],[...] i [...] graniczących bezpośrednio z terenem inwestycji, M. i L. T. - właściciele działki nr [...] graniczącej bezpośrednio z terenem inwestycji. Mając na uwadze rodzaj planowanej inwestycji oraz jej parametry Kolegium stwierdziło, iż zasięg jej oddziaływania nie rozciąga się na inne działki. Kolegium stwierdziło, że na potrzeby niniejszej sprawy organ I instancji opracował analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (w wersji tekstowej i graficznej). Za prawidłowe uznało poczynione przez ten organ ustalenia, iż rodzaj planowanej inwestycji to zabudowa zagrodowa (budowa budynku gospodarczego o funkcji przechowalni owoców, stanowiącego uzupełnienie zabudowy gospodarczej w zabudowie zagrodowej). Punktem wyjścia do ustalenia rodzaju planowanej inwestycji powinno być pojęcie "zabudowy zagrodowej", którą należy definiować jako zespół budynków obejmujący dom mieszkalny i zabudowania gospodarskie, położony w obrębie jednego podwórza. Z dokumentów sprawy wynika jak wywiodło Kolegium, że na działce nr [...] znajduje się jeden budynek mieszkalny oraz pięć budynków o funkcji "produkcyjno-usługowe rolnictwa", należy zatem przyjąć, iż dotyczy on tej zabudowy. Ponadto z analizy urbanistyczno-architektonicznej (która stanowi integralną część decyzji) wynika, że planowana inwestycja stanowi uzupełnienie zabudowy zagrodowej w istniejącym gospodarstwie rolniczym o powierzchni [...] ha (średnia wielkość gospodarstwa rolniczego na terenie gminy 3,5 ha). W odniesieniu do ww. okoliczności Kolegium ustaliło (na podstawie wypisów z rejestru gruntów w gminie M. - obszar miejski oraz M. - miasto), że inwestor posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, natomiast średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego wynosi 3,7 ha (ogółem miasto i gmina M., na podstawie "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M." - uchwała nr [...] Rady Miejskiej w M.). Skutkiem powyższego ustalenia jest stwierdzenie organu odwoławczego, iż w niniejszej sprawie spełnienie warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. (tzw. kontynuacji funkcji) nie powinno być badane. W konsekwencji Kolegium postanowiło nie odnosić się merytorycznie do ustaleń organu I instancji w tym zakresie. Jednocześnie Kolegium oceniło, iż w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione zostały pozostałe warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p., bowiem: teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej (poprzez istniejący zjazd na działkę nr [...] z drogi powiatowej); uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanej inwestycji (zaopatrzenie w wodę i energię elektryczną z istniejących sieci, zaopatrzenie w ciepło z kotłowni indywidualnej na paliwo stałe, odprowadzanie ścieków sanitarnych do szczelnego zbiornika na nieczystości płynne, odprowadzanie wód opadowych przez infiltrację powierzchniową do gruntu na własną działkę); teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (w skład działki nr [...] wchodzą grunty klasy IV i IVa, natomiast wymóg uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne, wymagają grunty rolne stanowiących użytki rolne klas I-III), nadto rodzaj planowanej zabudowy ma charakter rolniczy, a więc nie wymaga uzyskania zgody na przeznaczenie przedmiotowego gruntu na cele nierolnicze. Zatem w ocenie Kolegium zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, nie narusza w szczególności przepisów rozporządzenia Wojewody, gdyż w § 4 brak jest bezwzględnego zakazu realizacji inwestycji takiego rodzaju jak wnioskowana, zaskarżona decyzja nie narusza także art. 29 p.w., w związku z tym, iż przedmiotowa inwestycja jest dopiero planowana do realizacji, nie można uznać, że spowodowała (spowoduje) zmianę stanu wody na gruncie oraz że wystąpiły szkody w rozumieniu art. 29 ust. 3. Nadto w kontekście zarzutów odwołania wywiodło, że wydanie decyzji nakazującej przywrócenie naruszonych stosunków wodnych nie może stanowić podstawy do odmowy ustalenia warunków zabudowy - nie jest ona przepisem odrębnym. Kolegium wskazało także, że projekt decyzji został sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów (architekt K. B.) oraz uzgodniono z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Oddział w R. Inspektorat w G., Zarządem Dróg Powiatowych w G., Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w W., które nie zajęły stanowiska w terminie 14 dni, co skutkuje uznaniem uzgodnienia oraz Starostą G., który uzgodnił projekt decyzji. Stwierdziło następnie, że z wniosku inwestora (z części opisowej i graficznej) bezspornie wynika, że kąt nachylenia głównej połaci dachowej powinien wynosić 7°, w decyzji zaś parametr ten ustalono na 3°, pozostałe parametry określono w wielkości podanej przez inwestora. W związku z tym Kolegium uznało, iż w tej części należy uchylić zaskarżoną decyzję i orzec zgodnie z wnioskiem inwestora. Odnosząc się do zarzutów skarżących organ odwoławczy podał, że strony przedmiotowego postępowania zostały ustalone i udokumentowane w sposób prawidłowy. Nieprawidłowości analizy urbanistycznej w zakresie ustalenia spełnienia warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. nie mają wpływu na wynik rozstrzygnięcia, bowiem spełnienie warunku kontynuacji funkcji nie powinno być badane. Spełniony jest również warunek, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Zaskarżona decyzja nie narusza również przepisów odrębnych. Zaś kwestia usytuowania planowanego budynku w miejscu urządzeń wodnych jest nieuzasadniona, bowiem w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy decyzja określa linie rozgraniczające teren inwestycji, konkretne usytuowanie budynku na działce odbywa się na etapie pozwolenia na budowę. Za nietrafiony uznano także zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 107 § 3 k.p.a., poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji, bowiem rozstrzygnięcie to zostało uzasadnione, a powstałe w tym zakresie wątpliwości zostały sanowane przez Kolegium, które w uzasadnieniu niniejszej decyzji szczegółowo odniosło się do okoliczności mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyli skarżący wnioskując o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w całości. Podjętej decyzji skarżący postawili zarzuty naruszenia: 1. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 54 i art. 53 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p. w związku z § 5 pkt 1, § 6 pkt 1, § 7 pkt. 1 i § 8 rozporządzenia MI, poprzez nie dostrzeżenie, że przy wydawaniu decyzji Burmistrz nie zastosował się do wytycznych zawartych w decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. i nie wyznaczył: średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach, geometrii dachów występujących na całym obszarze analizowanym; oraz ograniczył analizę w tym zakresie do czterech działek ([...],[...],[...] i [...]), podczas gdy z ww. przepisów wynika, że analiza winna objąć cały obszar przyjęty do analizy co sprawia, że postępowanie dowodowe, w szczególności analiza urbanistyczno-architektoniczna jest niekompletna, a wymagania i warunki dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie ochrony ładu przestrzennego, określone w pkt I zaskarżonej decyzji zostały ustalone dowolnie i bezpodstawnie; 2. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 54 i art. 53 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p. w związku z § 3 rozporządzenia MI, poprzez nie zauważenie i nie uchylenie decyzji organu I instancji pomimo, że organ ten nie zastosował się do wytycznych zawartych w decyzji Kolegium z [...] grudnia 2013 r. i nie wskazał czym kierował się organ przy wyznaczaniu wielkości obszaru do analizy; 3. art. 10 w związku z art. 140 k.p.a. w zakresie, w jakim organ odwoławczy nie zapewnił stronom czynnego udziału w postępowaniu albowiem po uzupełnieniu materiału dowodowego o fragment studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M. oraz wydruków z ewidencji gruntów nie zawiadomił skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy; 4. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 64 i art. 55 u.p.z.p. oraz art. 29 ust. 1 pkt. 1 i ust. 3 p.w., z zakresie w jakim organ odwoławczy nie uchylił decyzji organu I instancji, która jest sprzeczna ze ww. przepisami ustawy Prawo wodne i ostateczną decyzją Burmistrza z [...] listopada 2011 r. nakazującą inwestorowi przywrócenie stanu poprzedniego na działce nr [...]; 5. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 64 i art. 55 u.p.z.p. w związku z § 4 pkt 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia Wojewody, w zakresie w jakim Kolegium nie uchyliło zaskarżonej decyzji organu I instancji, pomimo że decyzja ta sankcjonuje naruszenie przez inwestora określonych w tym akcie zakazów, w szczególności zakazu dokonywania zmian stosunków wodnych, likwidowania i zasypywania naturalnych zbiorników wodnych i obszarów wodno-błotnych; 6. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 53 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., polegającym na nieprawidłowym uznaniu, że nie zaistniało naruszenie w postaci nie przeprowadzenia analizy prawnej i faktycznej terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji, zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia skarżący, szczegółowo uzasadnili ww. zarzuty. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane przepisy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, wydana została zgodnie z obowiązującymi w przedmiotowej materii przepisami prawa materialnego (u.p.z.p. i przepisami wykonawczymi) oraz przepisami procedury. W niniejszej sprawie niesporne jest, iż działka nr [...] znajduje się na terenie, na którym brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, iż inwestor przed realizacją inwestycji zobowiązany jest do uzyskania decyzji ustalającej sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy. Jak wynika bowiem z art. 58 ust. 1 u.p.z.p., zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy winno być poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust.1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Zgodnie z art. 61 ust. 4 u.p.z.p., przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Uzupełnieniem regulacji zawartej w art. 61 u.p.z.p. są przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (publ. jw.), które określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących ustalania: 1) linii zabudowy; 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu; 3) szerokości elewacji frontowej; 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki; 5) geometrii dachu. Przepisy rozporządzenia wyznaczają też zakres postępowania wyjaśniającego, prowadzonego przez organ w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z § 3 ust 1 rozporządzenia MI, w celu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p. Jak wynika z § 3 ust. 2 ww. aktu, granice obszaru analizowanego wyznacza się w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. Z powołanych regulacji prawnych wynika, że w ramach postępowania administracyjnego, prowadzonego z wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, organy administracji zobligowane są do przeprowadzenia czynności, polegających w pierwszej kolejności na wyznaczeniu obszaru analizowanego, a w drugiej – na metodycznym porównaniu prawnie relewantnych parametrów projektowanej inwestycji z parametrami istniejącej zabudowy. Efektem tego porównania są wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej, zawierające część tekstową i graficzną, stanowiące załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Ze sporządzonej w niniejszej sprawie analizy wynika, że granica obszaru analizowanego oznaczona została przerywaną linią i literami abcd-a, na kopii mapy zasadniczej o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., złożonej przez inwestora, w skali 1:1000, stanowiącej załącznik graficzny do analizy. Szerokość frontu działki nr [...] wynosi 40 m, zatem obszar analizowany prawidłowo wyznaczono w odległości 120 m od granicy działki nr [...], obejmując trzykrotną szerokość frontu działki. Powierzchnia obszaru analizowanego wynosi [...] m2. Obszar analizowany obejmuje działki lub części działek o numerach ewidencyjnych nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Na obszarze analizowanym stwierdzono: tereny zabudowy zagrodowej wsi; tereny otwarte - upraw rolnych, łąk i pastwisk; tereny komunikacji - droga powiatowa nr [...] - działka nr [...], droga gminna - działka nr [...], droga wewnętrzna - działka nr [...]; teren rzeki M. - działka nr [...]. Na obszarze analizowanym stwierdzono zabudowę zagrodową wsi w formie zespołów budynków obejmujących dom mieszkalny i budynki gospodarcze w tym budynki gospodarcze o funkcji przechowalni owoców, położone w obrębie jednego podwórza. Budynki mieszkalne, jednorodzinne - dwukondygnacyjne z dachami dwuspadowymi, dwuspadowymi z naczółkami o nachyleniu głównych połaci dachowych do 30°, wysokości kalenicy do 6 m, szerokości elewacji frontowej do 14 m. Budynki gospodarcze - jednokondygnacyjne z dachami jedno i dwuspadowymi o nachyleniu głównych połaci dachowych od 3° do 30°, wysokości kalenicy od 4 m do 10 m, szerokości elewacji frontowej od 5 m do 20 m. Ustalono, iż przez obszar analizowany przebiega granica zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "Doliny rzeki M.". Działka nr [...], na której planowana jest inwestycja wchodzi w skład ww. zespołu. Obszar analizowany zaopatrzony jest w sieć energetyczną, wodociągową i gazową. Na działce nr [...] stwierdzono budynek mieszkalny jednorodzinny i trzy budynki gospodarcze. Działka posiada przyłącze gazowe, energetyczne i wodociągowe oraz szczelne szambo. Analiza ustala, iż działka nr [...] położona jest na terenach zabudowy wsi O. i graniczy z działkami o tej samej funkcji i tym samym sposobie użytkowania. Według analizy projektowany budynek gospodarczy o funkcji przechowalni owoców stanowi kontynuację występującej funkcji terenu. Linię zabudowy wyznaczono: od strony drogi powiatowej (działka nr [...]) jako kontynuację linii zabudowy działek nr: [...],[...],[...], od strony drogi publicznej (działka nr [...]) analogicznie do linii zabudowy działki nr [...] w odległości 4 m od granicy działki nr [...] określając, że planowaną inwestycję należy zrealizować nie przekraczając wskazanych linii zabudowy jako nowy element istniejącej zabudowy gospodarczej zlokalizowanej na przedmiotowej działce. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy ustalono na poziomie 0,325, jako średni wskaźnik zabudowy dla działek nr [...],[...],[...],[...], których wskaźnik wynosi odpowiednio: 0,3, 0,5, 0,2, 0,3. Parametry nowej zabudowy analiza wyznaczyła w oparciu o budynki gospodarcze o funkcji przechowalni owoców położone na działkach nr: [...],[...],[...]. Planowany budynek gospodarczy to budynek jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony, powierzchnia zabudowy – 400 m2; geometria dachu - dwuspadowy, kąt nachylenia głównej połaci dachowej 7°, wysokość głównej kalenicy od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku - 9,31 m, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej - 8,34 m, szerokość elewacji frontowej – 20 m, konstrukcja - murowana. Powierzchnię biologicznie czynną określono na 10% jako wartość procentową stosunku powierzchni biologicznie czynnych na terenie działki inwestycyjnej do całkowitej powierzchni tej działki. Ponadto według analizy dostęp do drogi publicznej zapewnia istniejący zjazd na działkę z drogi powiatowej (działka nr [...]), istniejące uzbrojenie terenu uznano za wystarczające dla planowanej inwestycji - w liniach rozgraniczających drogę zlokalizowana jest sieć energetyczna, wodociągowa i gazowa. Na działce zlokalizowane jest szambo. W zakresie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych analiza ustala, że teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne zgodnie z ustawą z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) Ustalone warunki nie naruszają przepisów art. 7 ust. 1 i 2 tej ustawy. Działka nr [...] obejmuje powierzchnię [...] ha użytków rolnych klasy IV i IVa, a planowana inwestycja stanowi uzupełnienie zabudowy zagrodowej w istniejącym gospodarstwie rolniczym o powierzchni [...] ha (średnia wielkość gospodarstwa rolniczego na terenie gminy 3,5 ha). Ponadto planowana inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi - rozporządzeniem Wojewody w sprawie zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "Dolina Rzeki M." (publ. jw). Działka nr [...] wchodzi w skład ww. zespołu. Sąd ocenia, że załączona do akt analiza funkcji oraz cech zabudowy i będąca podstawą orzekania w postępowaniu administracyjnym w sposób wystarczający i adekwatny do sytuacji analizuje stan faktyczny, a następnie logicznie i przekonująco wyjaśnia, jakimi przesłankami kierowano się przy ustaleniu poszczególnych cech projektowanego zespołu budynków. Istotnym dla rozpoznania przedmiotowej sprawy jest ustalenie, czy Kolegium właściwie i trafnie oceniło, iż wpływu na wynik sprawy nie ma przesłanka określona w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. dotycząca kontynuacji funkcji w zakresie nowej zabudowy (tzw. zasada "dobrego sąsiedztwa"). Jak wynika z przywołanej wyżej regulacji art. 61 ust. 4 u.p.z.p. przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. W tym zakresie Kolegium ustaliło, że inwestor posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, zaś średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego na terenie gminy M. wynosi [...] ha. Ewidentnym jest zatem, iż powierzchnia gospodarstwa inwestora przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie definiuje pojęcia "zabudowa zagrodowa", natomiast w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowały się na tym tle dwa przeciwne stanowiska. Zgodnie z pierwszym stanowiskiem, zdecydowanie dominującym w judykaturze, pojęcie "zabudowy zagrodowej" w rozumieniu § 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690), nie może być uznane za definicję legalną "zabudowy zagrodowej" przy dokonywaniu wykładni przepisu art. 61 ust. 4 u.p.z.p., bowiem rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1129 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem z 2002 r."), który to przepis nie zawierał upoważnienia do formułowania w rozporządzeniu definicji ustalających znaczenia określeń ustawowych. Z samego brzmienia § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2002 r. wynika przy tym, iż przepisy w nim zawarte stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a co za tym idzie brak jest przesłanek do stosowania ich w postępowaniu prowadzonym na podstawie odrębnej ustawy w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu. Poza tym trzeba zwrócić uwagę, iż także z brzmienia § 3 rozporządzenia z 2002 r. wynika, że definicje w nim zawarte mają zastosowanie jedynie w ramach przepisów tego rozporządzenia, o czym świadczy zwrot: "Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o". Skoro zaś w systemie prawa brak jest legalnej definicji pojęcia zabudowy zagrodowej mogącej znaleźć zastosowanie w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy, to rzeczą organów stosujących prawo jest samodzielne dokonanie wykładni językowej tego pojęcia, przede wszystkim w oparciu o zasady wykładni językowej. Zgodnie z definicją słownikową, zabudowa to "budynki znajdujące się na określonym terenie", zaś zagroda to "dom wiejski z podwórzem i zabudowaniami gospodarczymi" (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN W-wa 2002, s. 1211, 1220). Tym samym pojęcie zabudowy zagrodowej należy definiować jako zespół budynków obejmujących wiejski dom mieszkalny i zabudowania gospodarskie, położony w obrębie jednego podwórza (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. II OSK 1536/07 – Lex nr 477263 oraz z dnia 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1118/06 – Lex nr 352065, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Po 1046/11 – Lex nr 1138736 oraz z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Po 504/10 – Lex nr 754452, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 513/09 – Lex nr 589081). Zgodnie natomiast z drugim stanowiskiem (przeciwnym) w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, które stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego, pojęcie zabudowy zagrodowej powinno być definiowane zgodnie z jego rozumieniem wynikającym z przepisów prawa budowlanego, obowiązujących na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Ustawa prawo budowlane nie definiuje pojęcia zabudowy zagrodowej, mimo że posługuje się nim w art. 29. Jak wynika z regulacji § 3 rozporządzenia z 2002 r., przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Pod pojęciem budynku gospodarczego należy natomiast rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 172/11 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1723/06 – Lex nr 372227). W rozpoznawanej sprawie Kolegium przyjęło definicję legalną "zabudowy zagrodowej" w rozumieniu § 3 pkt 3 rozporządzenia z 2002 r., właściwie oceniając, iż planowany budynek gospodarczy stanowi zabudowę zagrodową, zatem spełnienie warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 nie jest konieczne. W nawiązaniu do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że w pkt I i II skargi, strona skarżąca odnosi się do wytycznych zawartych w decyzji Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r., przy czym zaznaczyć należy, iż zarzuty objęte pkt I i II skargi są chybione. Faktycznie na stronie [...] decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., Kolegium wskazuje wady uchylonej decyzji organu I instancji, nie mniej nie ma to znaczenia w nowym stanie faktycznym. Kolegium w zaskarżonej decyzji wykazało i prawidłowo oceniło, że ust. 1 pkt 1 art. 61 powoływanej ustawy nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż art. 61 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej. Zatem te wytyczne (Kolegium) nie wiązały organu I instancji. W przekonaniu Sądu zgromadzony materiał dowodowy potwierdza występowanie zabudowy zagrodowej w zakresie nieruchomości inwestora. Inwestor posiada bowiem gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, natomiast średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego to 3,7 ha (Miasto i Gmina M.). Wobec tego niespornie powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestora przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa w gminie. Trzeba jeszcze podkreślić, iż na działce [...] znajduje się jeden budynek mieszkalny oraz pięć budynków o funkcji "produkcyjno-usługowe rolnictwa". W konkluzji w ocenie Sądu niezależnie od tego, którą definicję "zabudowy zagrodowej" uznamy za prawidłową, przytoczone wyżej okoliczności bez wątpienia dowodzą, że na działce oznaczonej nr ew. [...] występuje zabudowa zagrodowa. W tym kontekście nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowego wykonania przez Burmistrza decyzji Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r., bowiem wskazano powyżej art. 61 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej. Organy nie naruszyły art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 u.p.z.p. w zakresie uzgodnienia z właściwymi jednostkami i urzędami, planowana inwestycja została uzgodniona ze Starostą G. w zakresie ochrony gruntów rolnych oraz z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Oddział w R. Inspektorat w G., Zarządem Dróg Powiatowych w G., Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w W., które zajęły stanowiska w terminie 14 dni, zatem stosownie do przepisu 53 ust. 5 u.p.z.p. uzgodnienie należy uznać za dokonane. Nie zachodziła też konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko (art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej), bo taki obowiązek nie został stwierdzony przez organ, a planowane przedsięwzięcie nie oddziałuje potencjalnie znacząco na środowisko. Sąd ocenia również, iż zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami odrębnymi, nie narusza w szczególności przepisów rozporządzenia Wojewody w sprawie zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "Dolina Rzeki M." gdyż w § 4 brak jest bezwzględnego zakazu realizacji inwestycji takiego rodzaju jak wnioskowana. Może ona być zatem zrealizowana pod warunkiem, iż nie naruszy zakazów wskazanych w tym przepisie. Zatem inwestor realizując przedmiotową inwestycję zobowiązany będzie przeprowadzić ją tak, by nie naruszyła zakazów wskazanych w § 4 rozporządzenia. Wobec tego zarzuty skargi w tym zakresie Sąd uznał za nietrafne. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 p.w. w związku z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Budynek ma być posadowiony na terenie, na którym wnioskodawca dokonał naruszenia stosunków wodnych, według argumentów strony skarżącej. Jednak w ocenie Sądu kwestia ewentualnego naruszania stosunków wodnych nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia warunków zabudowy. Jak już wspomniano ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, które w sprawie zostały spełnione. Samo wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie mogło spowodować naruszenia stosunków wodnych, a postanowienia kwestionowanej decyzji nie zawierają postanowień niekorzystnych dla skarżących. Kwestionowana decyzja nie narusza też art. 29 ust. 1 p.w. Ocena ewentualnego zalewania gruntu, będzie analizowana na etapie pozwolenia na budowę przy ustaleniu konkretnego posadowienia przechowalni na gruncie. W nawiązaniu do tego zarzutu skargi, zauważenia wymaga, iż na etapie badania warunków zabudowy, wydający decyzję organ nie ma możliwości "przymuszenia inwestora" do wykonania ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy M. z dnia [...] listopada 2011 r. nakazującej wnioskodawcy przywrócenie stanu poprzedniego na działce [...], z tej przyczyny, że obie decyzje wydawał ten sam organ. Kwestia naruszenia stosunków wodnych objęta innym postępowaniem i w innej sprawie nie podlega ocenie w sprawie warunków zabudowy, a zatem te argumenty skarżących są pozbawione słuszności. Wykonania decyzji nakazującej wnioskodawcy przywrócenie stanu poprzedniego strona skarżąca może dochodzić w innym postępowaniu (np. poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego). Ponadto Sąd stwierdza, że decyzja o warunkach zabudowy nie musi określać miejsca usytuowania obiektu na działce lecz jedynie dopuszczalność jego wykonania na określonym terenie. Kwestia odległości budynku od granic działki sąsiedniej jest rozstrzygająca na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego (w ramach postępowania o pozwolenie na budowę). Rozstrzyganie kwestii usytuowania zabudowy na granicy działki już w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy jest sprzeczne z istotą tego postępowania i narusza art. 54 u.p.z.p. oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo Budowlane. Decyzja o warunkach zabudowy określa jedynie linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, nie ustala natomiast szczegółowo usytuowania planowanego obiektu w terenie. Sąd nie podziela stanowiska skarżących, że wydane decyzje stanowią promesę dla inwestora. Za zasadny uznać należy natomiast zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., jednak skarżący nie wykazali, że jego naruszenie w jakimkolwiek stopniu miało istotny wpływ na wynik sprawy. Brak zawiadomienia o wydrukach z ewidencji gruntów nie stanowi takiego naruszenia. Reasumując Sąd zauważa, iż zamierzona inwestycja spełnia łącznie wszystkie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 2 - 5 u.p.z.p., co determinowało pozytywne rozpoznanie wniosku inwestora. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Kolegium jest prawidłowo uzasadniona, jest jasna, pełna, odnosi się do wszystkich zarzutów odwołania. Kolegium dokładnie odniosło się do ustalonych stron postępowania, przedstawiło uzasadnienie w tym zakresie, usuwając tym samym niedokładność wynikającą z decyzji organu I instancji. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.