VIII SA/Wa 249/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-28
Skład orzekający: Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest uzasadniony, jeśli skarżący jedynie lakonicznie wskazuje na możliwość wystąpienia katastrofy budowlanej w przyszłości, nie uprawdopodabniając konkretnych przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Lakoniczne wskazanie na możliwość wystąpienia katastrofy budowlanej nie jest wystarczające do wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ryzyko związane z rozpoczęciem realizacji inwestycji obciąża inwestora, który w przypadku uchylenia decyzji będzie zobowiązany na własny koszt przywrócić stan poprzedni.Stan faktyczny
E. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej realizacja może doprowadzić w przyszłości do katastrofy budowlanej. Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji
Pismem z [...] marca 2016 r. (data złożenia skargi bezpośrednio w organie) E. K. (zwana dalej: skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej
i poprzedzającej ją decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek podała, iż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę, która doprowadzić może w przyszłości do katastrofy budowlanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, ustaloną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ustawodawca uregulował jednakże instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jako środek tymczasowej ochrony sądowej
w sprawach administracyjnych. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08).
Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji
o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wskazać
w pierwszej kolejności należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca (korzystająca z profesjonalnej pomocy) nie uprawdopodobniła, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bowiem nie wskazała żadnych okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż w realiach tej konkretnej sprawy zachodzi po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Lakoniczne wskazanie, że realizacja inwestycji zgodnie z udzieloną decyzją o pozwoleniu na budowę, może doprowadzić
w przyszłości do katastrofy budowlanej, nie jest wystarczające.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12).
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że ryzyko związane
z rozpoczęciem realizacji inwestycji obciąża inwestora, bowiem inwestor, podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego, będzie musiał liczyć się z tym, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 271/15).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło