VIII SA/Wa 318/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2015 r. sprawy ze skargi Zakładu Garbarskiego [...] spółka jawna z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu odesłania przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Zakładu Garbarskiego [...] spółka jawna na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii znak [...] z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie nakazu odesłania przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] marca 2012 r. wspólnicy spółki cywilnej działającej pod nazwą [...] s.c. (zwana dalej: "[...] s.c.") dokonali zgłoszenia przesyłki, zawierającej skóry surowe, bydlęce mokrosolne, dostarczone statkiem z [...]. Przesyłce towarzyszyło świadectwo zdrowia o numerze [...] wystawione w dniu [...] lutego 2012 r. Podczas kontroli granicznej dokumentów towarzyszących ww. przesyłce stwierdzono szereg nieprawidłowości: 1) świadectwo zdrowia w języku hiszpańskim zostało wystawione na nieaktualnym wzorze; 2) niejednoznaczne wykreślenia w punkcie II.2 świadectwa zdrowia; 3) świadectwo zdrowia w języku polskim zawiera: błędny tytuł, zbędny zapis w polu 1.10, niejednoznaczne zapisy dotyczące liczby i rodzaju opakowań w polach I.22 i I.24, brak oznakowania numeru strony drugiej, wpisy i skreślenia odręczne na drugiej stronie nie opatrzone podpisem ani pieczęcią, nieuzasadnione umieszczenie odręcznego dopisku "nie" w punkcie II.2, niepełną treść uwag do części I świadectwa. Na skutek wezwania Granicznego Lekarza Weterynarii w [...] (zwany dalej: "LW", "organ I instancji") [...] s.c. złożyła [...] kwietnia 2012 r. do organu I instancji kopię świadectwa zdrowia nr [...] z naniesionymi poprawkami oraz zwróciła się z prośbą o uwzględnienie przekazanej kopii świadectwa zdrowia. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., LW działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwana dalej: "k.p.a.") oraz art. 34 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 3 pkt 1 lit. b) i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o granicznej kontroli weterynaryjnej (Dz.U. z 2003 r. Nr 165 poz.1590 ze zm., zwana dalej: "u.g.k.w."), nakazał odesłanie przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej w nieprzekraczalnym terminie do dnia 8 czerwca 2012 r. Uzasadniając podjętą decyzję organ I instancji wskazał, że "[...]" s.c. czterokrotnie składała kopie dokumentu prezentowanego jako świadectwo zdrowia, zawsze z pierwotną datą wystawienia i tym samym numerem lecz bez adnotacji, że jest to dokument wystawiony w miejsce pierwotnego. Podał, że powyższe budzi uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości sposobu wystawiania dokumentów świadectwa zdrowia oraz związanych z tym okoliczności. W związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w sposobie wypełnienia świadectwa zdrowia LW, w oparciu o regulację art. 13 ust. 1 i art. 34 ust. 2 pkt 1 u.g.k.w. orzekł o nakazie odesłania przesyłki poza granicę Unii Europejskiej w nieprzekraczalnym terminie do 8 czerwca 2012 r. W odwołaniu złożonym na powołaną decyzję Zakład Garbarski [...] Spółka Jawna (zwana dalej: "skarżąca", "spółka") podała, że w dniu [...] marca 2012 r. dostarczyła do organu I instancji świadectwo zdrowia, poprawione zgodnie z wytycznymi LW. Zarzuciła nadto, że podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły tylko i wyłącznie drobne uchybienia, tzn. omyłka polegająca na przedłożeniu kolejnych poprawianych świadectw zdrowia z niezmienioną datą i znakiem, która nie miała wpływu na meritum przedmiotowej sprawy. Do odwołania dołączono świadectwo zdrowia w języku polskim i hiszpańskim. Pismem z [...] kwietnia 2012 r. spółka przesłała egzemplarz świadectwa zdrowia z [...] kwietnia 2012 r. nr [...], wystawiony w dwóch wersjach językowych (polskiej i hiszpańskiej) z dopiskiem, iż niniejszy dokument zastępuje świadectwo zdrowia nr [...] z [...] lutego 2012 r. Przekazała również urzędowe pismo władzy państwa trzeciego, wyjaśniające, iż świadectwo zdrowia z [...] lutego 2012 r. jest nieważne, zastępuje je nowe świadectwo o numerze [...] z [...] kwietnia 2012 r. Decyzją znak [...] z [...] czerwca 2012 r. Główny Lekarz Weterynarii (zwany dalej: "GLW", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego. Wyrokiem z 27 grudnia 2012 r., sygn. akt. VIII SA/Wa 604/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi spółki orzekł o uchyleniu decyzji GLW z [...] czerwca 2012 r. W ocenie Sądu skarżącej przysługuje przymiot strony niniejszego postępowania, a zatem złożone przez nią odwołanie powinno zostać merytorycznie rozpatrzone. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej złożonej przez GLW, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 października 2014 r., sygn. akt. II OSK 838/13 oddalił skargę kasacyjną. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją znak [...]z [...] lutego 2015 r. GLW, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po ponownym rozpoznaniu sprawy, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2012 r. nakazującej odesłanie poza terytorium Unii Europejskiej skór bydlęcych mokrosolonych w nieprzekraczalnym terminie do 8 czerwca 2012 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie GLW podał, że świadectwo zdrowia jest kluczowym dokumentem, który podlega kontroli LW. Poza kontrolą tożsamości i fizyczną przewożonego produktu, LW dopuszcza przesyłkę do obrotu na podstawie prawidłowo wystawionego świadectwa zdrowia. Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 pkt 6 u.w.k.g. każdą przesyłkę zwierząt lub przesyłkę produktów, pochodzących z państwa trzeciego, poddaje się kontroli dokumentów, kontroli tożsamości i kontroli fizycznej, chyba że przepisy Unii Europejskiej w zakresie kontroli tożsamości i kontroli fizycznej stanowią inaczej. Graniczny Lekarz Weterynarii nie dopuszcza do przywozu przesyłki zwierząt, jeżeli świadectwo weterynaryjne lub inne dokumenty towarzyszące tej przesyłce nie spełniają wymagań określonych w przepisach o wymaganiach przywozowych i handlu wewnątrz Unii Europejskiej zwierzętami i produktami. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 2 pkt 1 u.w.k.g., jeżeli weterynaryjna kontrola graniczna wykaże, że przesyłka produktów nie spełnia wymagań przywozowych lub taka kontrola wykaże nieprawidłowości, po złożeniu wyjaśnień przez osobę odpowiedzialną za przesyłkę, graniczny lekarz weterynarii wydaje decyzję w sprawie: odesłania przesyłki poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej z tego samego granicznego posterunku kontroli do miejsca uzgodnionego z osobą odpowiedzialną za przesyłkę, przy użyciu tego samego typu środka transportu, w terminie 60 dni od dnia wydania decyzji, jeżeli wyniki weterynaryjnej kontroli granicznej oraz wymagania zdrowotne na to pozwalają. Podał, iż po dokonaniu kontroli spornej przesyłki, LW stwierdził, że świadectwo zdrowia nr [...] zawiera poważnie nieprawidłowości, które zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 6 u.w.k.g. nie pozwalają na przywóz skór bydlęcych do kraju. Po pierwsze, weterynaryjne świadectwo zdrowia w języku hiszpańskim wystawione było na nieaktualnym wzorze, co stanowiło poważne naruszenie zasad wystawiania świadectw zdrowia określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009, określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnej na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.02.2011, s. 1-524, ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem 142/2011"). Właściwy wzór świadectwa zdrowia dla skór solonych jest określony w rozdziale 5(B) załącznika XV do ww. rozporządzenia. Ponadto, uchybienia jakie zawierało świadectwo zdrowia, to w szczególności niejednoznaczne wykreślenia w punkcie II.2, błędny tytuł, zbędny zapis w polu I.10, niejednoznaczne zapisy dotyczące liczby i rodzaju opakowań w polach I.22 i I.24, brak oznakowania numeru strony drugiej, wpisy i skreślenia odręczne na drugiej stronie nie opatrzone podpisem, ani pieczęcią, nieuzasadnione umieszczenie odręcznie dopisku "nie" w punkcie II.2, niepełna treść uwag do części I świadectwa. Organ odwoławczy ocenił, że liczne błędy, jakie zawierało świadectwo powodują, iż nie można dopuścić możliwości zastąpienia pierwotnego świadectwa zdrowia nowym dokumentem. Ministerio Agropecuario y Forestal, stanowiące właściwą władzę Republiki [...], w tym zakresie wystawiło pięć różnych wersji świadectwa zdrowia dla jednej przesyłki. Wystawianie takich dokumentów nie może być dokonywane metodą prób i błędów, aż do uzyskania właściwego efektu finalnego czyli prawidłowo sporządzonego świadectwa. Takie działania podważają wiarygodność przesyłki, a także organu wystawiającego niniejszy dokument. Możliwość wymiany świadectwa zdrowia, jego sprostowanie istnieje tylko wobec działań polegających na dokonaniu drobnej korekty błędów językowych lub oczywistych omyłek pisarskich np. błędnie podany numer kontenera, adresu lub opisu produktu. Zmiany dokonane w treści świadectwa, nie powinny wskazywać żadnych odmienności w samej przesyłce, a zwłaszcza w poświadczeniu o jej zgodności z prawem UE. W przedmiotowej sprawie naruszenia zawarte w świadectwie zdrowia są na tyle poważne, że wydawanie kolejnego świadectwa zdrowia zastępującego pierwotny dokument należy uznać za niedopuszczalne. Na podstawie analizy wszystkich zgromadzonych w sprawie dokumentów GLW uznał, że w treści świadectwa zdrowia, które jest kluczowym dokumentem, występują poważne nieprawidłowości. W polach I.22 i I.24 wciąż widnieją niejednoznaczne i nieprecyzyjne zapisy dotyczące liczby i rodzaju opakowań. Ponadto, odręczne skreślenia dokonane na stronie drugiej świadectwa zdrowia nie są parafowane i opatrzone pieczęcią przez urzędnika wystawiającego świadectwo. Zgodnie z treścią załącznika XV rozporządzenia 142/2011, jeżeli wzór świadectwa wymaga niektórych nieistotnych oświadczeń, te nieistotne oświadczenia mogą zostać przekreślone, parafowane i opatrzone pieczęcią przez urzędnika wystawiającego świadectwo, albo całkowicie wykreślone ze świadectwa. Z treści powyższego zapisu wynika, że w przypadku dokonania skreśleń w tekście świadectwa zdrowia urzędnik wypełniający to świadectwo powinien umieścić swoją parafę i pieczęć urzędową, obok przekreślonego oświadczenia. Taka forma wypełniania świadectwa zdrowia ma na celu zapewnienia większej wiarygodności dla dokumentu wystawionego przez władze państwa trzeciego. W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości. Nadto złożyła wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów w postaci morskiego listu przewozowego (konosamentu) Bili of Lading No. [...] z dnia [...] września 2012 r., na okoliczność potwierdzenia odesłania przesyłki poza terytorium UE, tj. do [...] Republiki [...]. Wydanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, tj.: 1. art. 105 § 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy przesyłka została odesłana poza terytorium UE w dniu 22 września 2012 r., a w konsekwencji zaskarżona decyzja w momencie jej wydania nie była możliwa do wykonania, co powodowało, że postępowanie odwoławcze prowadzone przez GLW było w całości bezprzedmiotowe i powinno skutkować wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w całości; 2. art. 13 ust. 2 u.w.k.g., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, polegające na przyjęciu że import skór surowych bydlęcych mokrosolnych jest "przywozem przesyłki zwierząt", 3. art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a., mające istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, poprzez niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu właściciela przesyłki, co w konsekwencji doprowadziło do utraty zaufania obywateli do organów Państwa. Uzasadniając złożony środek zaskarżenia skarżąca wskazała, iż art. 105 k.p.a. kładzie nacisk na bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Spółka chcąc uniknąć dalszych strat materialnych związanych z zepsuciem przesyłki z [...], odesłała transport do [...] w dniu [...] września 2012 r. Spółka podała, że na żadnym etapie postępowania odwoławczego nie została zweryfikowana poprawność wydanej decyzji pod względem merytorycznym, tj. czy przedmiotowe świadectwo zdrowia z [...] kwietnia 2012 r. nr [...] wydane w zamian poprzednich świadectw z [...] lutego 2012 r. jest zgodne z przepisami prawa unijnego i polskiego. W toku postępowania organ I instancji stwierdził nieprawidłowości w wystawionym [...] lutego 2012 r. świadectwie zdrowia nr [...]. Skarżąca, za pośrednictwem agencji [...] S.C., przekazała poprawione egzemplarze świadectwa z [...] lutego 2012 r. zgodnie z wytycznymi LW. W dniu [...] kwietnia 2012 r. przekazano świadectwo zdrowia z [...] kwietnia 2012 r. o nr [...], wystawione w dwóch wersjach językowych (polskiej i hiszpańskiej), wraz z urzędowym pismem władzy państwa trzeciego wyjaśniającym, że świadectwo to zastępuje poprzednie świadectwa z [...] lutego 2012 r. i stwierdzające ich nieważność. Według skarżącej, anulowaniu podlegały wszystkie egzemplarze świadectwa opatrzone datą [...] lutego 2012 r., a które zostały dostarczone do organu I instancji po stwierdzeniu nieprawidłowości. Nadto, podana przez organ I instancji podstawa niedopuszczenia przesyłki do obrotu, tj. przepis art. 13 ust. 2 pkt 6 u.w.k.g. dotyczy przywozu przesyłki zwierząt. Przepis ten nie dotyczy natomiast przesyłki produktu, za który, zgodnie z definicją zawartą w ustawie, należy przyjąć przywóz skór bydlęcych surowych. Spółka za nieprawidłowe uznała stanowisko GLW, że liczne błędy jakie zawierało świadectwo wskazują, iż nie można uznać za dopuszczalną możliwości zastąpienia pierwotnego świadectwa zdrowia nowym dokumentem i wyjaśniła że za pośrednictwem agencji [...] s.c. dostarczyła w pierwszej kolejności poprawione świadectwa zawierającą tę samą datę wystawienia, a gdy uzyskała informację, że powyższe nie pozwala na przyjęcie przesyłki do obrotu, przedłożyła świadectwo zdrowia, wraz z urzędowym pismem właściwej władzy państwa trzeciego, zawierające aktualną datę drugiej certyfikacji z informacją, iż to świadectwo zastępuje poprzednio wydane świadectwa. Spółka zanegowała także ustalenia decyzji, iż w treści świadectwa zdrowia, występują poważne nieprawidłowości. W polach I.22 i I.24 wciąż widnieją niejednoznaczne i nieprecyzyjne zapisy dotyczące liczby i rodzaju opakowań. Ponadto, odręczne skreślenia dokonane na stronie drugiej świadectwa zdrowia nie są parafowane i opatrzone pieczęcią przez urzędnika wystawiającego świadectwo. Wskazała w tym zakresie, że obie wersje językowe, tj. polska i hiszpańska, zawierają identyczne oznaczenie w polach I.22 i I.24, tj. - I.22. Liczba opakowań - "900 szt.=18 palet=kontener 40'; - I.24. Rodzaj opakowań - "900 szt.=18 palet=kontener 40' ". Natomiast wersja hiszpańska zawiera oznaczenie: - l.22.Nurnero de bultos - "900 unidades=18 paleta=contenedor 40' "; "I.24. Tipo de embalaje - 900 unid. (tj. unidades - przyp. adw.)=18 paleta = contenedor 40' ". Powyższe wpisy jednoznacznie określają liczbę opakowań oraz ich rodzaj. Brak jest podstaw, aby uznać, że określenia te są "wciąż niejednoznaczne i nieprecyzyjne". Odnosząc się do drugiego zarzutu nieprawidłowości, tj. "odręcznych skreśleń dokonanych na stronie drugiej świadectwa", skarżąca wskazała, że obydwie pieczęci i własnoręczne podpisy stanowią potwierdzenie, że strona druga świadectwa, jest zgodna z rzeczywistością, a dokonane przekreślenia nie dają podstaw do twierdzenia, że dokonała ich inna, nieuprawniona osoba. W odpowiedzi na skargę GLW podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Oceniając wydane w niniejszej sprawie decyzje w kontekście powołanej regulacji Sąd stwierdził, iż są one prawidłowe, zatem skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem skargi jest decyzja GLW, którą organ utrzymał w mocy decyzję LW nakazującą odesłanie przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej w nieprzekraczalnym terminie do dnia 8 czerwca 2012 r. Organ I instancji podał w podstawie prawnej wydanego rozstrzygnięcia art. 34 ust. 2 pkt 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (publ. jw.), podobnie powołał się organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanej decyzji. Niewątpliwie materialnoprawną podstawę wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (publ. jw.), określające zasady przeprowadzania kontroli granicznej zwierząt i produktów wprowadzanych z państw trzecich na terytorium Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 4 ust.1 tej ustawy każdą przesyłkę produktów lub przesyłkę zwierząt wprowadzoną z państw trzecich poddaje się weterynaryjnej kontroli granicznej. Wedle art. 2 ust. 1 pkt 5 – 8 u.w.k.g. użyte w ustawie określenia oznaczają: kontrola dokumentów - sprawdzanie świadectw weterynaryjnych lub innych dokumentów towarzyszących przesyłce zwierząt lub przesyłce produktów (pkt 5); kontrola tożsamości - sprawdzanie wzrokowe i potwierdzanie zgodności świadectw weterynaryjnych lub dokumentów towarzyszących przesyłce z tą przesyłką lub sprawdzanie i potwierdzanie umieszczenia i zgodności oznaczeń znajdujących się na zwierzętach lub produktach z treścią świadectw weterynaryjnych lub dokumentów towarzyszących przesyłce (pkt 6); kontrola fizyczna zwierząt - sprawdzanie zwierząt obejmujące pobieranie próbek od zwierząt i przeprowadzanie badań laboratoryjnych tych próbek, a jeżeli jest to wymagane - dokonywanie dodatkowych czynności kontrolnych podczas kwarantanny (pkt 7); kontrola fizyczna produktów - sprawdzanie produktów obejmujące w szczególności kontrolę opakowania i temperatury, a także pobieranie próbek i przeprowadzanie badań laboratoryjnych (pkt 8). Z art. 10 ust. 1 u.w.k.g. wynika, że przesyłka zwierząt lub przesyłka produktów może być przywożona, jeżeli jest: 1) zaopatrzona w oryginał świadectwa weterynaryjnego sporządzonego co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa granicznego posterunku kontroli oraz państwa końcowego przeznaczenia, wydanego przez właściwą władzę państwa pochodzenia; 2) oznakowana w sposób umożliwiający jej identyfikację. Natomiast stosownie do art. 13 ust. 1 u.w.k.g., każdą przesyłkę zwierząt lub przesyłkę produktów, pochodzącą z państwa trzeciego, poddaje się kontroli dokumentów, kontroli tożsamości i kontroli fizycznej, chyba że przepisy Unii Europejskiej w zakresie kontroli tożsamości i kontroli fizycznej stanowią inaczej. Graniczny lekarz weterynarii nie dopuszcza do przywozu przesyłki zwierząt, jeżeli: 1) przesyłka ta pochodzi z państwa trzeciego lub jego części, z którego przywóz jest zabroniony; 2) przesyłka nie spełnia wymagań przywozowych; 3) zwierzęta objęte przesyłką cierpią lub zachodzi podejrzenie, że cierpią lub są chore na chorobę zakaźną lub inną chorobę stanowiącą zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt; 4) państwo trzecie, z którego pochodzi przesyłka, nie zastosowało się do wymagań przywozowych; 5) zwierzęta nie są zdolne do kontynuowania podróży; 6) świadectwo weterynaryjne lub inne dokumenty towarzyszące tej przesyłce nie spełniają wymagań określonych w przepisach o wymaganiach przywozowych i handlu wewnątrz Wspólnoty Europejskiej zwierzętami i produktami (art. 13 ust. 2). Jeżeli przesyłka produktów spełnia wymagania przywozowe, osoba odpowiedzialna za przesyłkę otrzymuje od granicznego lekarza weterynarii uwierzytelnione kopie świadectw weterynaryjnych lub innych dokumentów oraz weterynaryjne świadectwo przekroczenia granicy, potwierdzające, że przesyłka spełnia te wymagania; oryginały świadectw weterynaryjnych pozostają w granicznym posterunku kontroli (art. 13 ust. 3). Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 2 u.w.k.g., jeżeli weterynaryjna kontrola graniczna wykaże, że przesyłka produktów nie spełnia wymagań przywozowych lub taka kontrola wykaże nieprawidłowości, po złożeniu wyjaśnień przez osobę odpowiedzialną za przesyłkę, graniczny lekarz weterynarii wydaje decyzję w sprawie: 1) odesłania przesyłki poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej z tego samego granicznego posterunku kontroli do miejsca uzgodnionego z osobą odpowiedzialną za przesyłkę, przy użyciu tego samego typu środka transportu, w terminie 60 dni od dnia wydania decyzji, jeżeli wyniki weterynaryjnej kontroli granicznej oraz wymagania zdrowotne na to pozwalają; 2) zniszczenia przesyłki, jeżeli jej odesłanie jest niemożliwe albo upłynął termin, o którym mowa w pkt 1, albo osoba odpowiedzialna za przesyłkę wyraziła na to zgodę. Z powyższych regulacji wynika, że w razie stwierdzenia nieprawidłowości w dokumentacji dotyczącej przesyłki, graniczny lekarz weterynarii przed podjęciem decyzji co do przesyłki, obowiązany jest odebrać wyjaśnienia od podmiotu odpowiedzialnego za przesyłkę. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżąca działając przez [...] s.c., dokonała [...] marca 2012 r. zgłoszenia przesyłki nr [...] pochodzącej z [...] i zawierającej skóry bydlęce solone. Bezsporną jest także okoliczność, iż przedmiotowa przesyłka została odesłana do [...] w dniu [...] września 2012 r. Sporna jest natomiast pomiędzy stronami kwestia, czy wobec nieprawidłowości w świadectwie zdrowia dotyczącym ww. przesyłki właściwym było wydanie nakazu odesłania przedmiotowej przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej w nieprzekraczalnym terminie do 8 czerwca 2012 r. oraz czy podejmując zaskarżoną decyzję po odesłaniu przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej organ odwoławczy nie powinien umorzyć postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z akt administracyjnych wynika, że organ I instancji stwierdzając nieprawidłowości w przedstawionym świadectwie zdrowia pismami z [...] marca 2012 r. znak I.dz. [...] i I.dz. [...], informował s.c. [...] o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku kontroli dokumentów oraz wyznaczył termin zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. W związku z powyższym [...] s.c. trzykrotnie przedkładała poprawiane świadectwo zdrowia, zawsze z pierwotną datą wystawienia ([...] luty 2012 r.) i tym samym numerze ([...]) jednak bez adnotacji, że jest to dokument wystawiony w miejsce pierwotnego świadectwa zdrowia. Nie przedstawiła jednak żadnych wyjaśnień w odniesieniu do ww. sytuacji. Skutkiem powyższego było podjęcie przez organ I instancji decyzji nakazującej odesłanie spornej przesyłki poza terytorium Unii Europejskiej w związku ze stwierdzonymi w ww. dokumentach nieprawidłowościami. Sąd ocenia, iż ww. rozstrzygnięcie było prawidłowe. Złożenie przez skarżącą nowego świadectwa zdrowia wystawionego [...] kwietnia 2012 r. nr [...], na podstawie którego "anulowano" uprzednio wystawiony dokument nastąpiło już po wydaniu przez organ I instancji decyzji. Rację mają organy podnosząc, iż stwierdzone w świadectwie zdrowia dotyczące niniejszej przesyłki nieprawidłowości skutkowały orzeczeniem nakazu odesłania przesyłki. Te same nieprawidłowości były też podstawą wystawienia nowego dokumentu świadectwa zdrowia przez władzę państwa trzeciego w dniu [...] kwietnia 2012 r. Reasumując prawidłową podstawą prawną wydania zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy art. 10 ust. 1 i 3 w związku z art. 34 ust. 2 pkt 1 u.w.k.g., natomiast słusznie podniosła skarżąca, iż błędem było powołanie przez organ odwoławczy przepisu art. 13 ust. 2 pkt 6 u.w.k.g., który to przepis nie dotyczył niniejszej sprawy i nie znajdował zastosowania w sprawie. Nie mniej zgodzić należy się z organem odwoławczym, że powołanie przepisu odnoszącego się do przesyłki zwierząt, co było bezsprzecznie błędne, nie stanowi o tym, że organ odwoławczy potraktował przesyłkę jako przesyłkę zwierząt. O prawidłowości potraktowania w sposób zgodny z przepisami niniejszej przesyłki świadczy powołanie się przez oba organy na przepis art. 34 ust. 2 pkt 1 u.w.k.g., stanowiącego podstawę do odesłania przesyłki. Przepis ten jednoznacznie określa, jakie decyzje jest zobligowany podjąć graniczny lekarz weterynarii, gdy przesyłka produktów nie spełnia wymagań przewozowych. Nadto za słuszne należy uznać stanowisko organu odwoławczego zawartego w odpowiedzi na skargę, że gdyby organ, uznał, że przesyłka skór mokrosolnych stanowi przesyłkę zwierząt, wówczas podstawę rozstrzygnięcia stanowiłby art. 35 ww. ustawy, a taki przepis nie został powołany w zaskarżonych decyzjach. Zatem zaistniały błąd związany z powołaniem błędnego przepisu (tj. art. 13 ust. 2 pkt 6 u.w.k.g.) aczkolwiek dostrzeżony przez Sąd, to nie mniej nie mógł on stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. W rezultacie aczkolwiek okazał się słuszny zarzut skargi w tej materii, to nie mniej w ocenie sądu powyższe naruszenie nie miału wpływu na wynik wydania orzeczenia. Zatem brak prawidłowo wystawionego świadectwa zdrowia skutkował rozstrzygnięciem wydanym przez organ I instancji w oparciu o art. 34 ust. 2 pkt 1 u.w.k.g. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 105 § 1 k.p.a., to zdaniem Sądu brak było podstaw do orzeczenia o umorzeniu postępowania, gdyż nie zostały spełnione ustawowe przesłanki z art. 105 § 1 k.p.a., bowiem w dacie orzekania przez organ I instancji sporna przesyłka znajdowała się na terytorium PR i stwierdzone nieprawidłowości w dokumentach (świadectwie zdrowia) doprowadziły do wydania rozstrzygnięcia nakazującego odesłanie przesyłki. Orzekając jako organ odwoławczy GLW oceniał prawidłowość decyzji organu I instancji. Sąd w składzie orzekającym podziela wywody organów co do stwierdzonych nieprawidłowości w przedstawionym do badania i analizy świadectwie zdrowia. Właściwy wzór świadectwa dla skór solonych jest określony w rozdziale 5(B) załącznika XV rozporządzenia Komisji nr 142/2011. Na uwadze mieć należy, że graniczny lekarz weterynarii posiada stosowną wiedzę, doświadczenie i praktykę w zakresie oceny świadectwa zdrowia i nie może domyślać się co do niejednoznacznych zapisów w poszczególnych rubrykach. Świadectwo zdrowia jest kluczowym dokumentem, podlegającym kontroli tożsamości, ponadto stanowiącym element dopuszczenia przesyłki do obrotu. Nietrafne są również zarzuty skargi odnoszące się do instrukcji Głównego Lekarza Weterynarii, gdyż jak wynika z korespondencji z organem odwoławczym, funkcjonują jedynie wytyczne dla służb, czego jednak nie należy utożsamiać z instrukcją. Wywody strony skarżącej co do złożenia poprawionego świadectwa zdrowia, nie odnoszą się do faktu złożenia kilku sztuk świadectw zdrowia (kopii) bez adnotacji, że dokument jest wystawiony w miejsce pierwotnego, co mogło powodować wątpliwości w zakresie prawidłowości wystawienia dokumentu. Dlatego też w ocenie sądu w oparciu o przebieg postępowania i dokonane ustalenia, LG mógł podjąć decyzję nakazującą odesłanie przesyłki, mając na uwadze zakres uchybień, a nadto okoliczność dostarczania kolejnych świadectw. Sąd za zasadne uznał oddalenie wniosku dowodowego zawartego w skardze. Wreszcie w kontekście powyższych wyjaśnień za chybione Sąd uznaje zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.