VIII SA/Wa 33/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić od Skarbu Państwa, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz P. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z [...] stycznia 2022 r. (data wpływu do Sądu) P. S. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na powołane na wstępie postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta odbywa się w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 225 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Merytoryczne rozpatrzenie skargi, każdorazowo poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tego powodu nastąpi w szczególności w sytuacji, w której skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie GITD z 30 listopada 2021 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W myśl art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18) nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Ratio legis wskazanych zmian było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne, przy jednoczesnym wyłączeniu możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że strona niezadowolona z tego rodzaju rozstrzygnięcia nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, ponieważ stosownie do art. 142 k.p.a. może je kwestionować w treści środka odwoławczego oraz skardze do sądu administracyjnego (tu we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionym od decyzji z 30 listopada 2021 r. lub skardze na decyzję wydaną po jego rozpoznaniu) (por. NSA w wyroku z 18 czerwca 2013 r., II OSK 2296/12; w postanowieniu z 19 listopada 2013 r., II OSK 1272/12 oraz w wyroku z 22 października 2013 r., II OSK 1188/12 – dostępne w CBOSA). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13: "Przepis art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. (dostępne w CBOSA). Z powyższą sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy. Reasumujące stwierdzić należy, że niedopuszczalność zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania wynika wprost z art. 101 § 3 k.p.a. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a., jak również nie wpisuje się w żadną inną kategorie aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 225 p.p.s.a.