VIII SA/Wa 520/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie sprostowania treści decyzji 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty P. z dnia [...] października 2010 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej W. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., nr rej. [...] Starosta P. na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 126 kpa orzekł o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] października 2007 r. dotyczącym sprostowania treści decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę i rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr [...],[...],[...]przy ul. [...][...] w P. Organ I instancji wskazał, że w sprawie zapadły rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach VII SA/Wa 551/09 i VII SA/Wa 110/10, zgodnie z którymi jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem postanowienia z dnia [...] października 2007 r. powinien być potraktowany wniosek W. W. z dnia [...] października 2008 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wskazał, że w dniu [...].07.2007 r. Starosta P. wydał decyzję nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr ew. [...],[...],[...], przy ul. [...][...] w P. Następnie w dniu [...].10.2007 r. zostało wydane postanowienie dotyczące sprostowania treści w/w decyzji w zakresie zmiany kategorii budynku z [...] na [...]. Na niniejsze postanowienie w dniu [...].10.2008 r. do organu I instancji wpłynęło zażalenie W. W., reprezentowanej przez adwokata R. Z. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, jako wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie sprostowania wyżej wymienionej decyzji. W/w zażalenie zostało przekazane w dniu [...].12.2008 r. do Wojewody [...] celem rozpatrzenia. Postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2009 r. organ II instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wojewoda [...] w uzasadnieniu do w/w postanowienia stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie można uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, gdyż jak wynika z akt sprawy zainteresowana sprawą Pani W. nie została uznana przez organ I instancji za stronę przedmiotowego postępowania, więc nie zostało do niej skierowane zaskarżone postanowienie. Zatem Wnioskodawczyni nie mogła wykazać, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy, ponieważ przedmiotowe postanowienie nie zostało do niej skierowane przez organ I instancji. Pismem z dnia [...].02.2009 r. Pani W. W. złożyła w Starostwie Powiatowym w P. wniosek o potraktowanie pisma z dnia [...].10.2008 r., już po jego rozpatrzeniu w trybie zażaleniowym, jako podania o wznowienie postępowania. Starosta P. wskazał, że swoim postanowieniem z dnia [...].04.2009 r. odmówił wznowienia postępowania, w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem tegoż organu z dnia [...].10.2007 r., dotyczącego sprostowania treści decyzji nr [...] z dnia [...].07.2007 r. W uzasadnieniu do niniejszego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że brak jest możliwości weryfikacji podania z dnia [...].10.2008 r. w trybie wznowieniowym, skoro było ono już przedmiotem postępowania zażaleniowego. Po rozpatrzeniu zażalenia Pani W. W. na w/w postanowienie, postanowieniem nr [...] z dnia [...].11.2009 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty P. z dnia [...].04.2009 r. W dniu [...].12.2009 r. adwokat R. Z., reprezentujący Wnioskodawczynię zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie do WSA w Warszawie, który wyrokiem z dnia 30.03.2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 110/10 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Organ wskazał, że z uzasadnienia do powyższego wyroku wynika, iż zarówno organ I, jak i II instancji bezzasadnie uznały, że wnioskiem o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej postanowieniem Starosty P. z dnia [...].10.2007 r., dotyczącym sprostowania treści decyzji nr [...] z dnia [...].07.2007 r. jest pismo pełnomocnika W. W. z dnia [...].10.2008 r.: "w ocenie Sądu, jako wniosek o wznowienie postępowania, powinien być potraktowany wniosek z dnia [...].10.2008 r. (...)." Ponadto Sąd zalecił, aby organ ponownie rozpatrujący sprawę wziął pod uwagę ustalenia WSA w Warszawie zawarte w uzasadnieniu prawomocnego wyroku, jaki zapadł w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 551/09, po rozpoznaniu skargi Pani W. W. na postanowienie nr [...] wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...].01.2009 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Mając na uwadze całokształt sprawy organ I instancji potraktował zażalenia W. W. z dnia [...].10.2008 r., jako wniosek o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej postanowieniem Starosty P. z dnia [...].10.2007 r., dotyczącym sprostowanie treści decyzji nr [...]. Wobec powyższego organ badając z urzędu zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, zapoznał się z treścią uzasadnienia do wyroku WSA w Warszawie z dnia 8.10.2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 551/09, w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].01.2009 r., z którego wynika, że: "skarżąca o wydaniu postanowienia Starosty P. z dnia [...].10.2007 r. prostującego decyzję Starosty P. z dnia [...].07.2007 r. Nr [...], o pozwoleniu na budowę dowiedziała się w dniu [...].10.2008 r, co potwierdziła w piśmie kierowanym do tego organu z dnia [...].10.2008 r. Niewątpliwym jest zatem, iż termin 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie został zachowany." Organ wskazał, że po wnikliwej i rzeczowej analizie akt sprawy, biorąc jednocześnie pod uwagę ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którymi jest związany stwierdził, iż W. W., wnioskująca o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Starosty P. z dnia [...].10.2007 r., dotyczącym sprostowania treści decyzji nr [...] z dnia [...].07.2007 r., nie spełniła przesłanki wynikającej z art. 148 § 2 Kpa. Wobec uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, organ architektoniczno-budowlany nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania i orzekł, jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła W. W. zarzucając rozstrzygnięciu błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów prawa. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 roku, nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 kpa podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Oznacza to, że dla przywrócenia terminu konieczne jest łączne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: uchybienie terminowi, złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie, uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminu oraz dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z 8.10.2009 r. sygn. akt VII SA/WA 551/09), dokonanych na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skarżąca o wydaniu postanowienia z dnia [...] października 2007 r. prostującego treść decyzji Starosty P. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. o pozwoleniu na budowę dowiedziała się w dniu [...] października 2007 r., co stwierdziła w piśmie skierowanym do tego organu z dnia [...] października 2007 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony [...] października 2008 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Ponieważ strona nie wskazywała na inne przeszkody w złożeniu zażalenia na postanowienie niż brak wiedzy o jego wydaniu, to WSA oddalił skargę W. W. na postanowienie nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., w którym Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Starosty P. z dnia [...] października 2007 r. Wobec tych okoliczności wniosek o przywrócenie terminu z dnia [...] października 2008 r. (data wpływu [...].10.2008 r.), potraktowany zgodnie z życzeniem skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Starosty P. z dnia [...] października 2007 r. dotyczącym sprostowania treści decyzji nr [...] Starosty P. z dnia [...] lipca 2007 r. złożony został również z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania, a także terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 kpa. A zatem nie może być podstawą do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem z [...] października 2007 r. Wobec ustalenia, że podanie o wznowienia postępowania zostało wniesione z uchybieniem terminu, w ocenie organu odwoławczego zbędna była analiza pozostałych zarzutów zażalenia. Skargę na ww. postanowienie Wojewody [...] wniosła W. W. (dalej jako skarżąca). Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa, a w szczególności: – art. 7 i 77 w zw. z art. 80 oraz art. 107 ust. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz pobieżną i wybiórczą analizę materiału dowodowego, prowadzącą organ do wniosku, iż strona skarżąca dowiedziała się o postanowieniu z dnia [...].10.2007 r. prostującym treść decyzji z dnia [...].07.2007 r. Nr [...], w dniu [...].10.2007 r. oraz wskazania, iż wniosek taki wypływa z pisma strony skarżącej z tej samej daty, jak również na dokonaniu ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy odmiennych od ustaleń dokonanych przez organ I instancji, z pominięciem wskazania dowodów na jakich organ II instancji oparł swoje ustalenia (data dowiedzenia się o treści postanowienia: według organ I instancji - [...].10.2008 r., według organu II instancji - [...].10.2007 r.), jak również sporządzenie uzasadnienia decyzji stanowiącego de facto powielenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8.10.2009 r., sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, bez poczynienia własnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy oraz nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego i pominięcie wyników owego postępowania w uzasadnieniu skarżonego postanowienia; – art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 141 § 4 ppsa, poprzez uznanie, iż zawarte w wyroku WSA, sygn. akt: VII SA/Wa 110/10, stwierdzenie, iż "organ rozważy związanie ustaleniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w uzasadnieniu prawomocnego wyroku jaki zapadł w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 po rozpoznaniu skargi Wandy Wróblewskiej w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia" zobowiązuje organ do uwzględnienia ustaleń zawartych w przedmiotowym uzasadnieniu, co doprowadziło do powielenia treści uzasadnienia ww. wyroku sądu, bez poczynienia ustaleń w zakresie stanu faktycznego przez organ administracji rozpatrujący przedmiotową sprawę; – art. 148 § 1 i 2 oraz art. 149 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, iż strona skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, oraz na wydaniu postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, podczas, gdy okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy wskazują iż organ winien wznowić przedmiotowe postępowanie; które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie powyższych postanowień i zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy. W dniu [...].07.2007 r. Starosta P. wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego na terenie działek nr [...],[...],[...] przy ul. [...][...] w P. Obiekt realizowany w ramach inwestycji w ww. decyzji został w zakwalifikowany do kategorii I. W tym samym dniu, tj. [...].07.2007 r. W. W. wniosła wniosek o uznanie jej za stronę ww. postępowania. Wniosek ten nie został jednak nigdy rozpoznany, organ nie odniósł się do niego w treści decyzji nr [...], a co więcej wniosek ten zaginał, co organ potwierdził m.in. pismem z dnia [...].05.2009 r. W dniu [...] października 2007 r. Starosta P. wydał postanowienie, którym to postanowieniem na postawie art. 113 § 1 i 3 kpa, dokonał sprostowania decyzji Starosty P. z dnia [...] lipca 2007 roku nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestorom – J. C. i A. G., dla przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...][...] w P., poprzez wpisanie w osnowie decyzji innej kategorii obiektu, tj. kategorii [...] zamiast kategorii [...]. O wydaniu postanowienia w przedmiocie sprostowania strona skarżąca dowiedziała się z pisma Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. doręczonego w dniu [...] października 2008 r., wzywającego do zapoznania się z materiałami postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., sprostowanej postanowieniem z dnia [...].10.2007 r. zmieniającym kategorię budynku. Po czym w dniu [...] października 2008 r. za pośrednictwem swego pełnomocnika skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Starosty P. z dnia [...].10.2007 r., składając jednocześnie zażalenie. W postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] odmawiającym przywrócenia terminu, wniosek powyższy został potraktowany jako wniosek o wznowienie postępowania, w związku z czym pełnomocnik W. W. skierował do Starosty P. pismo z dnia [...] lutego 2008 r. wnoszące o potraktowanie i rozpoznanie owego zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu jako wniosku o wznowienie postępowania. Przedmiotowa sprawa wywołana pismem z dnia [...].10.2008 r. pełnomocnika W. W., zatytułowanym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia [...].10.2007 r., na skutek potraktowania przez organy administracji owego pisma jako wniosku o wznowienie postępowania toczyła się więc "dwutorowo". Skutkiem powyższego było wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dwóch wyroków, z których każdy zapadł jednak w osobnej sprawie administracyjnej, a mianowicie: wyroku z dnia 8.10.2009 r., sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddalającego skargę oraz wyroku z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt: VII SA/Wa 110/10 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uwzględniającego skargę W. W. i uchylającego zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku o sygn. akt: VII SA/Wa 110/10 w przedmiocie wznowienia postępowania Sąd wskazał, iż "jako wniosek o wznowienie postępowania powinien być potraktowany wniosek z dnia [...] sierpnia 2008 r. Taka interpretacje pisma skarżącej z dnia [...] sierpnia 2008 r., w stosownej części przedstawił Wojewoda [...] w postanowieniu nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Należy podzielić stanowisko skarżącej, iż w piśmie z dnia [...].02.2009 r. wyraziła tylko zgodę na przedstawioną przez organ koncepcje". I dalej: "Rozpoznając sprawę ponownie właściwy organ będzie miał na uwadze powyższe wskazanie Sądu. Ponadto organ rozważy związanie ustaleniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w uzasadnieniu prawomocnego wyroku jaki zapadł w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 551/09, po rozpoznaniu skargi W. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].01.2009 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienie zażalenia". Z kolei w wyroku o sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 Sąd wskazał, iż: "Na podstawie akt administracyjnych sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca o wydaniu postanowienia Starosty P. z dnia [...].10.2007 r., prostującej decyzje Starosty P. z dnia [...].07.2007 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę dowiedziała się w dniu [...].10.2007 r., co potwierdziła w piśmie kierowanym do tego organu z dnia [...].10.2007 r." Wskazane wyżej rozstrzygnięcia Sądu mają istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, gdyż organ opiera na treściach zawartych w ich uzasadnieniach własne rozstrzygnięcie w sprawie. Przy czym organ orzekający związany jest jedynie stanowiskiem i wytycznymi zawartymi w wyroku WSA sygn. akt: VII SA/Wa 110/10 wydanym w niniejszej sprawie, zaś w zakresie stanowiska wyrażonego w wyroku WSA sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 winien jedynie "rozważyć związanie ustaleniami sądu", a więc mógł, a co więcej winien poczynić ustalenia we własnym zakresie, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy. Organy administracji obu instancji pominęły jednak de facto potrzebę przeprowadzenia postępowania dowodowego w kwestii momentu dowiedzenia się przez skarżącą o wydaniu postanowienia z dnia [...].10.2007 r. Powyższe czyni koniecznym zwrócenie uwagi na rzeczywistą treść wskazanych orzeczeń i zakres związania w przedmiotowej sprawie organu treścią obu wyroków. Skarżąca wskazała, iż w zasadzie całość uzasadnienia skarżonego wyroku, poza przedstawieniem dotychczasowego toku postępowania, stanowi powtórzenie wyroku WSA o sygn. akt: VII SA/Wa 551/09, który to wyrok został wydany przecież w innej sprawie, a mianowicie w sprawie o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, nie zaś w sprawie o wznowienie postępowania. Organ całkowicie bezzasadnie przytacza za sądem przepisy dotyczące przywrócenia terminu w postępowaniu administracyjnym, gdyż w niniejszej sprawie nie znajdują one zastosowania. Ponadto bezzasadnym jest twierdzenie organu, jakoby był związany treścią uzasadnienia WSA w sprawie VII SA/Wa 551/09, gdyż sam WSA w uzasadnieniu wyroku VII SA/Wa 110/10 wskazał, iż "organ rozważy związanie" przedmiotowym wyrokiem, a dodatkowo rozstrzygniecie to zostało wydane w innej sprawie administracyjnej. Organ administracji w zakresie treści wskazanych w uzasadnieniu wyroku VII SA/Wa 551/09, a więc i terminu dowiedzenia się przez stronę o postanowieniu o sprostowaniu z dnia [...].10.2007 r., nie był więc bezwzględnie związany ustaleniami Sądu, takie stanowisko byłoby sprzeczne nie tylko z przepisami prawa - art. 141 § 4 p.p.s.a., ale i z samym zamierzeniem Sądu orzekającego w sprawie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Organ winien więc we własnym zakresie przeprowadzić postępowanie dowodowe w tej kwestii, i dopiero po stwierdzeniu istnienia w aktach sprawy pisma z dnia [...].10.2007 r., świadczącego o wiedzy skarżącej uzyskanej w tym dniu na temat postanowienia z dnia [...].10.2007 r. o sprostowaniu, określić datę dowiedzenia się o postanowieniu. Powyższe jest tym bardziej zasadne, iż w niniejszym postępowaniu w aktach sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 551/09 w ogóle nie widnieje pismo ze wskazywanej daty - [...].10.2007 r., a pismo skarżącej - wniosek o wydanie kserokopii pisma z dnia [...].10.2007 r. złożony do Wojewody [...] - Delegatura Zamiejscowa w R. w dniu [...].03.2011 r., do dnia złożenia skargi nie został rozpoznany (wniosek w załączeniu). Jedyne pismo z dnia [...].10.2007 r., które znajduje się w aktach sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...].07.2007 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany, to pismo złożone przez skarżącą i jej męża, w którym Państwo W. złożyli oświadczenie, iż w związku z otrzymanym postanowieniem PINB z dnia [...].09.2007 r. oraz decyzją Starosty P. z dnia [...].10.2007 r. uważają sprawę za zakończoną i niebyłą (ww. pismo oraz pismo z dnia [...].07.2008 r.). Z pisma tego w żaden jednak sposób nie wynika, iż skarżąca miałaby wiedzę na temat sprostowania decyzji poprzez zmianę kategorii budynku postanowieniem wydanym w dniu [...].10.2007 r., w szczególności postanowienia tego nie stanowi wskazana w piśmie skarżącej decyzja z dnia [...].10.2007 r., gdyż było to zupełnie inne rozstrzygnięcie organu, a mianowicie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - decyzja nr [...]. Strona skarżąca nie wiedziała więc w podawanej przez organ (również Sąd) dacie [...].10.2007 r. o wydaniu postanowienia z dnia [...].10.2007 r. prostującego treść decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie mogła się o powyższym dowiedzieć choćby i z tej przyczyny, iż nie została uznana przez organ za stronę postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].07.2007 r. i nie miała wglądu do akt owego postępowania, a o wydanym postanowieniu w przedmiocie sprostowania dowiedziała się w rzeczywistości w okolicznościach przedstawionych powyżej za pośrednictwem swego pełnomocnika, pośrednio z pisma Wojewody [...] doręczonego w dniu [...].10.2007 r., bezpośrednio zaś dokonując wglądu do akt postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]. Ponadto skarżąca wskazała, iż w niniejszym postępowaniu organ winien wykazać wzmożoną czujność i dokładność w przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy, a wynika to z faktu, iż w licznych postanowieniach i wyrokach wydanych w niniejszej sprawie, jak również w sprawie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia dochodziło do różnorakich i częstych pomyłek, w tym w szczególności w zakresie ustaleń faktycznych, poprzez podawanie w rozstrzygnięciach różnych dat tych samych istotnych zdarzeń. W szczególności rozbieżności owe mają miejsce w zakresie złożenia wniosku o wznowienie postępowania, gdzie organ posługuje się datą [...].10.2008 r., [...].10.2008 r., jak i [...].10.2008 r., co wynika z faktu, iż wniosek o przywrócenie terminu wraz z zażaleniem, uznany za wniosek o wznowienie postępowania był datowany na [...].10.2008 r., nadany w dniu [...].10.2008 r., a wpłynął do organu [...].10.2008 r. Dodatkowo Sąd w wyroku o sygn. akt: VII SA/Wa 110/10 wskazuje omyłkowo na datę [...] sierpnia 2008 r., jako datę wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, podczas gdy z uzasadnienia wynika wprost, iż ma na myśli pismo pełnomocnika W. W. z dnia [...].10.2008 r. Ponadto w przedmiotowej sprawie organ I, jak i II instancji z powołaniem na to samo uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8.10.2009 r., sygn. akt: VII SA/Wa 551/09, wskazują dwie różne daty dowiedzenia się o postanowieniu przez skarżącą: postanowienie Starosty P. z dnia [...].10.2010 r.: "skarżąca o wydaniu postanowienia Starosty P. z dnia [...].10.2007 r. dowiedziała się w dniu [...].10.2008 r., co potwierdza w piśmie kierowanym do tego organu z dnia [...].10.2008 r."; postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].02.2011 r.: "skarżąca o wydaniu postanowienia Starosty P. z dnia [...].10.2007 r. dowiedziała się w dniu [...].10.2007 r., co stwierdziła w piśmie kierowanym do tego organu z dnia [...].10.2007 r.". Powyższe wskazuje na możliwość, iż również w uzasadnieniu wyroku z dnia 8.10.2009 r., sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 wkradła się pomyłka w określeniu daty zdarzenia jakim jest dowiedzenie się przez skarżącą o wydaniu postanowienia z dnia [...].10.2007 r., poprzez wskazanie daty [...].10.2007 r., tym bardziej iż okoliczność taka nie wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Powyższe okoliczności wskazują, iż organ winien przeprowadzić postępowanie dowodowe, weryfikując w szczególności datę dowiedzenia się przez skarżącą o postanowieniu w przedmiocie sprostowania. Wojewoda [...] jednak błędnie uznał, iż jest bezwzględnie związany wskazaniem WSA w Warszawie zawartym w wyroku o sygn. VII SA/Wa 551/09, zaniechał przeprowadzenia czynności dowodowych, a co więcej nie wskazał w uzasadnieniu o jakie pismo potwierdzające dowiedzenie się przez skarżącą o przedmiotowym postanowieniu z dnia [...].10.2007 r. chodzi w niniejszej sprawie. Należyte zastosowanie przepisów procedury administracyjnej i zasad tego postępowania musiałoby doprowadzić organ do wniosku, iż strona skarżąca o wskazanym postanowieniu dowiedziała się najwcześniej w dniu [...].10.2008 r., a wniosek o wznowienie wniosła w dniu [...].10.2008 r., a co za tym idzie podjęcia postanowienia w zakresie wznowienia przedmiotowego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem datowanym na dzień [...] kwietnia 2011 r. skarżąca sprostowała oczywistą omyłkę pisarską w treści swojej skargi w określeniu daty doręczenia pisma Wojewody [...], wzywającego do zapoznania się aktami postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności, poprzez błędne określenia daty tego pisma na dzień [...].10.2007 r., podczas gdy właściwa data to [...].10.2008 r. Pismem datowanym na dzień [...] czerwca 2011 r. skarżąca uzupełniła skargę. Wskazała, że z pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego załączonego do pisma skarżącej z dnia [...].05.2011 r. wynika, iż w aktach sprawy dotyczącej zażalenia na postanowienie Starosty P. z dnia [...] października 2010 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Starosty P. z dnia [...].10.2007r. prostującego treść decyzji Starosty P. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, nie znajduje się pismo z dnia [...].10.2007 r., o którym mowa w uzasadnieniu skarżonej decyzji Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny - jako pismo z dnia [...].10.2007 r., o którym mowa w wyroku Sadu, w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 551/09 - wskazuje zaś pismo, w którym Państwo W. oświadczają, że w związku z otrzymaniem postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2007 r. oraz decyzją Starosty P. z dnia [...].10.2007 r. uważają sprawę za zakończoną i niebyłą. W piśmie tym nie ma jakiejkolwiek wzmianki o tym, iż państwo W. mogli w dniu [...] października 2007 r. uzyskać informację o wydaniu postanowienia przez Starostę P. w dniu [...].10.2007r. prostującego decyzję Starosty P. z dnia [...].07.2007r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. Pismo to nie świadczy o rzekomym dowiedzeniu się przez skarżącą o treści postanowienia o sprostowaniu z dnia [...].10.2007r., a dotyczy zupełnie innego rozstrzygnięcia administracyjnego, choć wydanego również w dacie [...].10.2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze powyższe kryteria, należy uznać, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się na skutek wznowienia postępowania w sprawie sprostowania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 145 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Skarżąca wnosiła o wznowienie postępowania podnosząc, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu jako strona. Organy obu instancji w uzasadnieniach swych rozstrzygnięć powołały się na ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniach wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zapadłych w sprawach VII SA/Wa 551/09 i VII SA/Wa 110/10. Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Tymczasem organy w sposób sprzeczny z treścią tego przepisu powieliły treść przytoczonego przez sąd stanu faktycznego sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r., zapadłym w sprawie II GSK 961/09 wskazał, że "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej, zarówno gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, a tym bardziej w orzeczeniach organów administracyjnych wydanych w innych sprawach." (lex nr 746364). W wyroku z dnia 26 października 2010r. zapadłym w sprawie II OSK 1631/09, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "użyte w art. 153 p.p.s.a. pojęcie "ocena prawna" należy rozumieć wąsko, jako ustalenie znaczenia przepisów prawa i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Związanie organu oraz sądu I instancji oceną prawną dokonaną przez ten sąd w poprzednim postępowaniu nie obejmuje kwestii ustaleń oraz oceny stanu faktycznego sprawy dokonanych przy jej ponownym rozpoznaniu, a dokonana przez sąd wykładnia prawa może wiązać jedynie na tle stanu faktycznego sprawy uznanego przez ten sąd za niewadliwy." (lex nr 746696). Zgodnie z treścią art. 7 kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie zaś do treści art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Sprzeczne z treścią tego przepisu jest czynienie ustaleń faktycznych na podstawie dokumentów nieznajdujących się w aktach sprawy lub czynienie ustaleń wbrew treści konkretnych dokumentów, jeśli z ich treści wynika co innego. Wskazać i podkreślić należy, że w piśmie skarżącej z dnia [...] października 2007 r. jest tylko mowa o postanowieniu PINB z dnia [...] września 2007 r. oraz o decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2007 r., nie ma zaś w nim mowy o postanowieniu tegoż organu z tej daty. Poza powołaniem się przez organy na treść tego pisma nie wskazano innych dowodów na potwierdzenie tej okoliczności. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 kpa, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W świetle powyższego przepisu rozstrzygnięcia organów obu instancji wymogów tych nie spełniają. Naruszenie ww. przepisów postępowania poprzez niepełne i niewyczerpujące ustalenie przez organy stanu faktycznego sprawy mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Dodatkowo wskazać należy, że w dniu wydawania zaskarżonych postanowień, art. 149 § 3 kpa miał następujące brzmienie: "Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji". W pouczeniu organ I instancji wskazał, że od decyzji przysługuje odwołanie. Strona zaś złożyła zażalenie, na skutek którego organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim wyroku. W toku ponownego rozpoznania sprawy organy powinny w sposób należyty ustalić stan faktyczny sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, a zwłaszcza kiedy skarżąca dowiedziała się o treści postanowienia organu I instancji z dnia [...] października 2007 r. Dopiero prawidłowe ustalenie stanu faktycznego pozwoli Sądowi na ocenę legalności aktu administracyjnego i możliwość odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi, których rozpatrzenie na obecnym etapie byłoby przedwczesne.