VIII SA/Wa 584/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku T. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za 2014 r. postanawia : odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem ogłoszonym w dniu 29 stycznia 2016 r. oddalił skargę T. B. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za 2014 r. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika M. B. (pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2015 r. k. 44 akt sądowych) wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 584/15. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, iż skarżący nie mógł uczestniczyć w sprawie, ani w terminie złożyć przedmiotowego wniosku, gdyż od [...] grudnia 2015 r. do nadal przebywa na kontrakcie marynarskim poza granicami kraju. W piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. (stanowiącym uzupełnienie wniosku) pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż skarżący (jego syn) udzielił (jeszcze w 2015 r.) pełnomocnictwa do działania w niniejszej sprawie i reprezentowania go przed Sądem profesjonalnemu pełnomocnikowi. Działał zatem w pełnym zaufaniu do pełnomocnika, który w ramach udzielonego pełnomocnictwa miał stawić się na rozprawie, a następnie poinformować skarżącego o rozstrzygnięciu Sądu i ewentualnie podjąć dalsze czynności prawne po konsultacji. Dopiero w dniu [...] lutego 2016 r. pełnomocnik poinformował żonę skarżącego o negatywnym rozstrzygnięciu sprawy, jak i o niestawieniu się na rozprawie i niezłożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik skarżącego wywiódł, iż zarówno on, jak i skarżący nie mogli przypuszczać, że profesjonalny pełnomocnik nie dopełni ciążących na nim obowiązków. W jego ocenie przedstawiona przyczyna uchybienia terminu nastąpiła bez woli skarżącego, który udzielając pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi dołożył odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik skarżącego dołączył kopię pełnomocnictwa udzielonego adw. R. G.. Pełnomocnik skarżącego nadmienił także, iż w okresie od [...] grudnia 2015 r. do [...] lutego 2016 r. skarżący przebywał w B., co wykluczało możliwość stawienia się w Sądzie na terminie rozprawy, czy dopełnienie czynności procesowych m.in. złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadany listem poleconym przez pełnomocnika skarżącego dnia [...] lutego 2016 r., tj. w terminie. Termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął [...] lutego 2016 r., a zatem od tej daty rozpoczął się bieg terminu do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie wielokrotnie wskazywano też, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą zostać uznane za okoliczności uprawdopodobniające braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. Z akt sądowych rozpatrywanej sprawy wynika, że skarżący w zawiadomieniu o wyznaczeniu rozprawy na dzień 28 stycznia 2016 r. został prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (punkt 3 pouczenia). Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu, gdyż jego odbiór w dniu [...] grudnia 2015 r. pokwitował M. B.– ojciec (dorosły domownik), który był już wówczas ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego. Powyższe potwierdza przekazane Sądowi [...] lutego 2016 r. pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2015 r. (k. 44 akt sądowych). Na powyższą okoliczność nie ma wpływu dokonana przez Sąd zmiana terminu rozprawy z 28 stycznia 2016 r. na 29 stycznia 2016 r. Odbiór zawiadomienia o zmianie terminu rozprawy również pokwitował M. B.. A zatem działając jako pełnomocnik skarżącego mógł on dokonać uchybionej czynności. Niedochowanie terminu było efektem niestaranności pełnomocnika skarżącego w prowadzeniu sprawy swojego mocodawcy, co wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Powoływanie się także na fakt ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata R. G. i niedopełnienie przez niego ciążących na nim obowiązków, nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Jak wynika bowiem z przesłanej Sądowi kopii pełnomocnictwa, adwokat R. G. został ustanowiony przez T. B. pełnomocnikiem do prowadzenia sprawy na decyzję Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Tymczasem przedmiotem wyrokowania Sądu była decyzja ww. organu z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 30 marca 2012 r. (II SA/Wa 2717/11, Lex nr 1138996) to osoba zainteresowana obowiązana jest uwiarygodnić przytaczaną argumentację i swoją staranność w zakresie prowadzenia własnych spraw oraz fakt, że przeszkoda, która zaistniała była od niej niezależna, nie do przewidzenia. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 584/15. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.