VIII SA/Wa 719/15
PostanowienieWSA w Warszawie2017-01-10
Skład orzekający: Monika Kramek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, pomimo otrzymywania świadczeń socjalnych i wsparcia finansowego od ojca?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że wnioskodawca nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca nie przedłożył wyciągu z rachunku bankowego, co uniemożliwiło ocenę faktycznych środków finansowych. Ponadto, otrzymywane świadczenia wychowawcze i rodzinne oraz wsparcie od ojca, a także fakt, że żona nie pracuje, mimo posiadania dzieci w wieku szkolnym, nie potwierdzają wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący M. B. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, po tym jak jego poprzednie zażalenie zostało oddalone przez NSA. Wnioskodawca podał swoje dochody, sytuację rodzinną (żona bezrobotna, dwoje małoletnich dzieci) oraz wsparcie od ojca. Sąd wezwał do uzupełnienia wniosku, m.in. o wyciąg z rachunku bankowego. W odpowiedzi skarżący przedstawił część dokumentów, ale nie wyciąg z rachunku. Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał wystarczająco swojej trudnej sytuacji finansowej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy
Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. sygn. akt I FZ 78/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. B. na postanowienie z dnia 15 stycznia 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W dniu 22 listopada 2016 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że aktualnie jest zatrudniony jako kierowca z wynagrodzeniem w wysokości [...] zł, natomiast żona jest osobą bezrobotną. Na utrzymaniu pozostaje dwoje małoletnich dzieci (7 i 10 lat), a większość środków finansowych jest przeznaczana na wydatki związane z wychowaniem dzieci. Rodzina zamieszkuje w domu użyczonym przez ojca skarżącego, który wspomaga ją finansowo. Skarżący podał, że posiada 1 ha gruntu rolnego, którego nie uprawia gdyż nie stać go na zakup maszyn i środków niezbędnych do produkcji rolnej.
Pismem z dnia 2 grudnia 2016 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez m.in. złożenia wyciągów z rachunku bankowego skarżącego, na który wpływa wynagrodzenie, wyjaśnienia czy rodzina otrzymuje świadczenie wychowawcze na dzieci oraz z jakich obiektywnych przyczyn żona skarżącego nie podejmuje pracy. W odpowiedzi skarżący oświadczył, że na każde dziecko otrzymuje świadczenie w wysokości 500 zł oraz zasiłek rodzinny, żona nie podejmuje pracy gdyż zajmuje się dziećmi, natomiast środki na uiszczenie wpisu od skargi w wysokości [...] zł pochodziły od ojca skarżącego. Do pisma załączył zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego i świadczenia wychowawczego oraz fakturę za wodę i odpady komunalne.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Przepis art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Podzielić należy stanowisko ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że instytucja prawa pomocy powinna być traktowana jako wyjątek od ogólnej zasady
ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. To z kolei oznacza, że wnioskodawcy powinni poczynić wszelkie kroki mające na celu uzasadnienie i uprawdopodobnienie okoliczności, na które się powołują, zaś uznanie, czy nastąpiło to w sposób dostateczny zostaje ocenione w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy.
Dlatego instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. Zatem przytoczone we wniosku okoliczności, jak i przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.
Konieczne jest również wskazanie, że strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy składa stosowny wniosek na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Sporządzony w ten sposób wniosek ma na celu ogólne zobrazowanie sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej wnioskodawcy. W razie pojawienia się wątpliwości, co do przedstawionych na formularzu danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, na podstawie art. 255 p.p.s.a. należy wezwać stronę do złożenia dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, stanu rodzinnego i dochodów.
W świetle powyższych regulacji uznać należy, że skarżący nie wykonał należycie wezwania do uzupełnienia wniosku, w szczególności nie nadesłał wyciągu z rachunku bankowego, na który wpływa jego wynagrodzenie. Trudno zatem ocenić jakimi faktycznie środkami finansowymi skarżący dysponuje, jak również stosunku wpływu tych środków do ponoszonych wydatków. W sprawie istotne jest również to, że czteroosobowa rodzina skarżącego poza deklarowanym we wniosku dochodem – [...] zł, otrzymuje zasiłek rodzinny i świadczenie wychowawcze na dzieci w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie, które pominięte we wniosku przez skarżącego, bez wątpienia zmniejszają obciążenia finansowe rodziny związane z wychowywaniem dzieci, zaspokajają ich potrzeby oraz wydatki w zakresie realizacji obowiązku szkolnego. Natomiast okoliczność, że żona skarżącego nie podejmuje jakiejkolwiek pracy (opieka nad dziećmi w wieku szkolnym tego nie uniemożliwia) wskazuje, że sytuacja finansowa rodziny nie wydaje się być szczególnie trudna, zwłaszcza wobec wsparcia finansowego ze strony ojca skarżącego.
Należy podkreślić, że samo przekonanie strony o tym, że przysługuje jej prawo pomocy, bez próby bliższego wyjaśnienia stanu faktycznego, i to nawet na wystosowane wezwanie, nie uzasadnienia uwzględniania jej żądania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt I OZ 115/10 dostępne: LEX nr 591337 oraz http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazano, podstawą pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o prawo pomocy może być wyłącznie rzeczywisty stan majątkowy i dochodowy strony ubiegającej się o przyznanie tego prawa. Ustaleniu tych okoliczności nie posłużyło w dostateczny sposób wykonane przez skarżącego wezwanie z dnia 2 grudnia 2016 r. Uznać w tej sytuacji należy, że skarżący nie wykazał ponad wszelką wątpliwość jakoby nie był w stanie ponieść wydatku w wysokości [...] zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło