VIII SA/Wa 732/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi S. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2015r., sygn. akt VIII SA/Wa 556/14 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok postanowił: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2) zwrócić S. W. kwotę 206 (dwieście sześć) złotych uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania. S. W. (dalej skarżący lub strona) pismem z 7.10.2025r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA lub Sąd) skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA z 8 stycznia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 556/14 oddalającym skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 17 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok. Uzupełniając na wezwanie Sądu braki formalne skargi o wznowienie, w piśmie z 3.11.25r. skarżący jako podstawę wznowienia wskazał wyrok TK z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt SK 64/20, mocą którego Trybunał orzekł, że art. 21 ust. 21 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., w związku z art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) w zakresie, w jakim uzależnia skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych od złożenia oświadczenia o zameldowaniu, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Uzasadnił, że wyrok TK został wydany 9 lipca 2025r., dlatego też termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania został zachowany. Skargę wnosi się bowiem w terminie 3-miesięcznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 934 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy (Wznowienie postępowania), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stosownie do postanowień art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). W takim przypadku skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jednocześnie wskazać wypada, iż zgodnie z art. 278 p.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin ten jest terminem materialnym, czyli nie podlega przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 p.p.s.a. i art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 p.p.s.a. lub 277 p.p.s.a., ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a. będzie zatem podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. np. postanowienie NSA II FSK 1864/14; publikowane w internecie pod adresem http://cbois.nsa.gov.pl); podobnie H.Knysiak-Molczyk (w:) T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 341). Termin przewidziany w art. 278 nie ma zastosowania, jeżeli podstawą wznowienia postępowania jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej reprezentacji. Sytuacja taka w realiach rozpoznawanej sprawy nie wystąpiła, gdyż jak wynika z protokołu rozprawy (k. 70 akt VIII SA/Wa 556/14) skarżący stawił się osobiście na rozprawie w dniu 8.01.2015r., był obecny podczas ogłoszenia wyroku i został pouczony o prawie, terminie i sposobie wywiedzenia skargi kasacyjnej. Mając zatem na względzie powyższe uznać należy, że skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., liczonym od uprawomocnienia się orzeczenia objętego skargą, tj. od dnia 10 lutego 2015 r., co uzasadniało jej odrzucenie. Z tych względów, na podstawie art. 278 p.p.s.a. w zw. z art. 280 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia. Orzeczenie z punktu 2 postanowienia Sąd oparł o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a.