VIII SA/Wa 733/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę. 1.1. W dniu [...] września 2001 r. [...] działająca w imieniu S. P. Spółki z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca", "Spółka"), dokonała zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod nr [...] [...] [...]. Zgłoszenie celne obejmowało towar w postaci m.in. listew, rozet, kasetonów, narożników oraz płyt ocieplających wykonanych ze styropianu. 2. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wydał [...] sierpnia 2004 r. decyzję, którą uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej w pozycji nr [...] SAD. Orzekając w tym zakresie organ celny ustalił, iż dla tych wyrobów nie jest właściwy deklarowany kod PCN 3925 90 80 0 (artykuły budowlane z tworzyw sztucznych gdzie indziej nie wymienione, ani nie wyłączone), 3. Orzekając na skutek odwołania, Dyrektor Izby Celnej w W. wydał [...] maja 2005 r. decyzję, którą uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej powołania podstawy prawnej, klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki i wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do towarów z poz. 1 i 7 oraz uchylił ją w części dotyczącej odsetek za zwłokę od podatku i umorzył postępowanie w tym zakresie. W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji. Organ odwoławczy orzekając w powyższym zakresie, m.in. dodał poz. 8, w której ujął towar w postaci wzorników listew i wzorników belek, przyporządkowując go do kodu PCN 3926 90 99 0. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 21 lutego 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1856/05 uchylił powyższą decyzję w części obejmującej pozycję 8 SAD i ogólną wartość podatku od towarów i usług. W powołanym wyroku Sąd stwierdził m.in., że za chybione uznać należy argumenty skarżącej uzasadniające przyporządkowanie spornych towarów do pozycji 3925 PCN, w związku z Uwagą 11 do Działu 39 Załącznika do Taryfy celnej. Sąd podzielił natomiast stanowisko skarżącej spółki, iż organy celne orzekające w sprawie, nie wskazały, dlaczego uznając za nieprawidłową klasyfikację skarżącej, przyporządkowały towar do określonego kodu taryfowego. Sąd wskazał, iż nie kwestionując prawidłowości rozstrzygnięcia co do zastosowanej klasyfikacji do kodu PCN, zaskarżona decyzja (w tej części) nie spełniała wymogów uzasadnienia. Organ odwoławczy, wyodrębniając sporny towar do poz. 8 i przyporządkowując go do kodu towarowego, ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, iż importowane wzorniki listew i wzorniki belek będące materiałem reklamowym przedstawiającym wzory listew styropianowych i belek poliuretanowych powinny zostać zaklasyfikowane zgodnie z regułą 1 do kodu PCN 3926 90 99 0, czego w ocenie Sądu nie sposób uznać za uzasadnienie decyzji w zaskarżonej części, w rozumieniu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. 5. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. wydał decyzję z [...] grudnia 2006 r., którą uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki i wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do towaru stanowiącego wzorniki listew i wzorniki belek z pozycji 8 i orzekł w tym zakresie dokonując charakterystyki zastosowanego kodu klasyfikacji taryfowej PCN 3926 90 99 0 wobec zaimportowanych przez skarżącą spółkę wzorników listew i wzorników belek. Organ odwoławczy scharakteryzował również sporne wzorniki listew i wzorniki belek, wskazując, że nie stanowiły one ani materiału budowlanego, ani nie służyły do ocieplania i ozdabiania fasad budynków, czy wnętrz, dlatego nie spełniały wymogów pozycji 3925 klasyfikacji taryfowej. Organ powołał się w tym względzie na ocenę zawartą w wyroku WSA z 21 lutego 2006 r. 5.1. Na powyższą decyzję S. P. Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie: - Części II, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253, ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; - Części I, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; - Sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. Nr 120, poz. 1271), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto wskazano, iż zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia w zakresie przyporządkowania spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0. W uzasadnieniu skargi powołano się na motywy uzasadniające zgłoszone zarzuty, podnosząc w szczególności, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia w żaden sposób, aby zastosowana przez organ odwoławczy klasyfikacja taryfowa kodu PCN 3926 90 99 0 była prawidłowa, co stanowi naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego oraz art. 73 ust. 1 Prawa celnego. 5.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy zaskarżonej decyzji. 6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1040/07 oddalił skargę. Uznając wniesioną skargę za niezasadną Sąd wskazał, że sprawa klasyfikacji taryfowej, zaimportowanych przez skarżącą wzorników listew i wzorników belek, do kodu PCN 3926 90 99 0 przez Dyrektora Izby Celnej w W., była już przedmiotem oceny prawnej dokonanej w wyroku z 21 lutego 2006 r., w którym wskazano, iż klasyfikacja ta była prawidłowa, lecz organ odwoławczy nie uzasadnił tego w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie uznał się za związany oceną prawną dokonaną w powołanym wyroku. Ponadto z mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd uznał się za związany również w zakresie wskazań co do dalszego postępowania, dlatego przedmiotem oceny stało się także spełnienie przez organ odwoławczy w decyzji z 21 grudnia 2006 r. wskazania Sądu co do właściwego uzasadnienia tej decyzji wobec przyjętej klasyfikacji taryfowej spornego towaru do kodu PCN 3926 90 99 0. W ocenie Sądu, organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i scharakteryzował obowiązujący w tym względzie stan prawny, jak również wyjaśnił przyczyny, z powodu których nie uznał racji skarżącej co do zastosowanej przez spółkę klasyfikacji taryfowej spornego towaru. W konsekwencji, organ odwoławczy wskazał również przesłanki, którymi kierował się przy zastosowaniu wobec spornego towaru kodu PCN 3926 90 99 0. Dla Sądu – nie bez znaczenia w tym względzie – były również okoliczności wskazane przez Sąd w wyroku z 21 lutego 2006 r., jako przemawiające za prawidłowym przyjęciem przez organ odwoławczy kodu PCN 3926 90 99 0 klasyfikacji taryfowej wobec spornych towarów, co z mocy art. 153 p.p.s.a. było wiążące także dla organu odwoławczego przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, na co organ powołał się w swojej decyzji. Omawiane uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zawierało zatem wszystkie elementy, których brak wytknięty został organowi odwoławczemu w wyroku z 21 lutego 2006 r. 6.1. Od powyższego wyroku S. P. Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. 6.2. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 listopada 2008 r. sygn. akt I GSK 1148/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż kluczowe znaczenie w sprawie miała ocena, czy i w jakim zakresie organ odwoławczy i Sąd I instancji związane były, na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi we wcześniejszym wyroku WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r. Podniósł, że aby określić zakres związania oceną prawną i wskazaniami zawartymi we wcześniejszym wyroku w pierwszym rzędzie należało odtworzyć, na ile Sąd orzekający wcześniej wyraził ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru. Rzecz sprowadzała się do tego, czy, po pierwsze, w wyroku z 21 lutego 2006 r. wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu PCN 3925 90 80 0 Taryfy celnej i, po drugie, czy wiążąco wskazano jako właściwą klasyfikację do kodu PCN 3926 90 99 0. NSA podniósł, że zaakceptowany we wcześniejszym wyroku stan faktyczny jest wiążący dla sądu ponownie rozpatrującego sprawę, o ile nie zachodzą istotne zmiany w tym zakresie wynikające w szczególności z nowych faktów. Ma to istotne znaczenie w sprawach, w których rozstrzygnięcie zależne jest od odpowiedniej klasyfikacji taryfowej towaru. W ocenie NSA, WSA w Warszawie w wyroku z 21 lutego 2006 r. jednoznacznie wyraził stanowisko odpowiadające wiążącej ocenie prawnej, że towar nie mógł być klasyfikowany do pozycji 3925 PCN przedstawiając szczegółowe wywody, oparte na interpretacji Uwagi 11 do Działu 39 Załącznika do Taryfy celnej oraz odniesieniach do dokonanej przez organy celne oceny dowodów, prowadzących do kategorycznie sformułowanego wniosku co do niedopuszczalności klasyfikacji proponowanej przez importera. NSA stwierdził zatem brak podstaw do przyjęcia, by po zapadnięciu wyroku z 21 lutego 2006 r. ujawniły się nowe okoliczności faktyczne względnie nastąpiły zmiany stanu prawnego i w konsekwencji wyraził pogląd, że ocena prawna co do wyłączenia możliwości klasyfikacji towaru do pozycji 3925 Taryfy celnej zachowała moc wiążącą dla organu celnego i Sądu powtórnie rozpatrującego sprawę. NSA nie odmówił natomiast zasadności zarzutowi naruszenia art. 153 p.p.s.a. sprowadzającemu się do stwierdzenia, że WSA w Warszawie w wyroku z 21 lutego 2006 r. nie ocenił merytorycznie prawidłowości klasyfikacji przez Dyrektora Izby Celnej spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego "pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3091 do 3914; Pozostałe; Pozostałe; Pozostałe". Podniósł, że Sąd wydający zaskarżony wyrok przyjął, że we wcześniejszym orzeczeniu wyrażono wiążącą z mocy art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną w zakresie klasyfikacji towaru do kodu PCN 3926 90 99 0, co w ocenie NSA spowodowało, że przyjęta przez Sąd I instancji interpretacja stanowiska sformułowanego w wyroku z 21 lutego 2006 r. nie była uprawniona. NSA uznał końcowo, że nadal nieznane pozostały powody zastosowania przez organ celny kodu PCN 3926 90 99 0. Niemożliwą stała się więc kontrola rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem. Z tej też przyczyny przedwczesne jego zdaniem byłoby zajmowanie przez NSA stanowiska w zakresie wykładni i stosowania prawa materialnego, w szczególności pozycji i podpozycji Taryfy celnej. 7. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 3091/08 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, mając na względzie art. 190 p.p.s.a., iż rozpoznając sprawę związany był wykładnią prawa zawartą w powołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2008 r., sygn. akt I GSK 1148/07 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej Spółki z o.o. S. P.. Odnosząc się do zarzutów skargi uznał za chybiony zarzut, jakoby prawidłowym dla klasyfikacji spornych towarów był kod 3925 90 80 0. Powołał się w tej kwestii na prawomocny wyrok z 21 lutego 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 1856/05, w którym wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu PCN 3925 90 80 0 Taryfy celnej, co jednoznacznie potwierdził NSA w w/w wyroku. Podzielił natomiast zarzut skargi dotyczący braku pełnego zastosowania się przez organ celny do wytycznych zawartych w wyroku z 21 lutego 2006 r., odnoszących się do tego, że organ celny rozstrzygając o klasyfikacji towaru do kodu PCN 3926 90 99 0, nadal nie uzasadnił swego stanowiska w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Wskazał nadto, że prawidłowe wyłączenie możliwości klasyfikowania towaru w sposób proponowany przez importera samo przez się nie uzasadnia zastosowania innej, podanej przez organ celny, klasyfikacji taryfowej. Należyte uzasadnienie zastosowanej klasyfikacji wymaga podania pozytywnych przesłanek zastosowania tej, a nie jakiejkolwiek innej pozycji i podpozycji Taryfy celnej. Brak jakichkolwiek rozważań co do tych zagadnień, który zdaniem Sądu mógł wynikać z błędnego przekonania co do wyrażenia przez Sąd w wyroku z 21 lutego 2006 r. wiążącej oceny prawnej, pozwalał uznać według Sądu za uprawniony wniosek, iż zastosowanie kodu PCN 3926 90 99 0 w ogóle nie zostało uzasadnione, co stanowiło o naruszeniu art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Zaś zasadność wyżej wymienionych zarzutów oznaczała według tego Sądu, że nadal nieznane pozostały powody zastosowania przez organ celny kodu PCN 3926 90 99 0. Sąd zobligował zatem organ celny, aby w ponownie przeprowadzonym postępowaniu podjął próbę pełnego uzasadnienia zasadności zastosowania do spornych towarów kodu PCN 3926 90 99 0. 8. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W., (dalej: "organ odwoławczy" lub "DIC"), w wyniku ponownego rozpoznania odwołania skarżącej z dnia [...] sierpnia 2004 roku od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "organ I instancji" lub "Naczelnik UC") z dnia [...] sierpnia 2004 roku – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki i wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do wzorników listew i belek objętych pozycją 1 decyzji oraz ogólnej kwoty podatku od towarów i usług i orzekł w tym zakresie, iż wzorniki listew i wzorniki belek winny być sklasyfikowane do kodu PCN 3926 90 99 0 (pozycja 3926 obejmuje brzmienie "pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914", a podgrupa 3926 90 99 – Pozostałe). Jako podstawę materialnoprawną decyzji organ wskazał przepisy art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz. U. z 2001r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119,poz. 1253) w zw. z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), jak również art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), w zw. z art. 33 ust. 2 oraz art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535). 8.1. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż wobec kwestii spornej w sprawie, tj. klasyfikacji taryfowej, zastosowania stawki i wymiaru podatku od towarów i usług od towaru w postaci wzorników listew i belek, na skutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w/w decyzji zaistniała konieczność dokonania powtórnej analizy stanu faktycznego sprawy. Następnie, w wyniku dokonania tej analizy organ celny zauważył, iż skarżąca w zgłoszeniu celnym spornych towarów zadeklarowała kod PCN 3925 90 80 0, który wskazał obejmuje: "Artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienione, ani niewłączone". Następnie organ dokonał analizy podpozycji wymienionych w tej taryfie przy uwzględnieniu uwagi 11 do działu 39 Taryfy celnej i wyprowadził wniosek, iż towary wymienione w tej uwadze do działu 39 stanowią katalog zamknięty czyli, że artykuły w nim nie ujęte nie mogą być klasyfikowane do pozycji 3925 Taryfy celnej. Mając na uwadze towary objęte zgłoszeniem celnym doszedł do przekonania, iż nie mogą one zostać zadeklarowane do wskazanej powyżej grupy Taryfy celnej, co zdaniem organu potwierdził również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21.02.2005 r. (V SA/Wa 1856/05). Za wadliwą organ odwoławczy uznał też klasyfikację wskazaną w decyzji Naczelnika UC z dnia [...].08.2004 r. (kod PCN 3916 90 59 0). Organ celny wywiódł bowiem, iż biorąc pod uwagę wyprowadzone wnioski, jak również stan towaru z dnia jego zgłoszenia do odprawy celnej (listwy styropianowe i belki poliuretanowe przycięte do rozmiaru umożliwiającego umocowanie ich na tekturze o wymiarach 57x80 cm – tzw. wzorniki) oraz jego wykorzystanie (jako materiały reklamowe) nie może być wątpliwe, iż przedmiotem zgłoszenia nie były towary wymienione w tej Taryfie celnej. Następnie organ wskazał, iż według jego przekonania właściwą pozycją Taryfy celnej, która w jego opinii ma zastosowanie w sprawie jest pozycja 3926, obejmująca z brzmienia "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". Zdaniem organu w zestawieniu tym ujęto szereg przykładowych towarów z tworzyw sztucznych, a katalog tych towarów nie jest zamknięty, zatem zasadnym jest, stosownie do postanowień reguły 1 i 6 ORINS zaklasyfikowanie spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0. Za takim stanowiskiem przemawia również w jego przekonaniu pogląd wyrażony przez WSA w Warszawie w wyroku uchylającym uprzednią decyzję, który w jego ocenie wyraził pogląd iż "w prawomocnym wyroku z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1856/05 wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu 3925 90 80 0 Taryfy celnej, co jednoznacznie potwierdził NSA w wyroku z dnia 5 listopada 2008 r.". 9. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego. Zaskarżając decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki oraz wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do towarów: wzorniki listew i wzorniki belek – określonych w pozycji 8 decyzji, wniosła o jej uchylenie w tej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie: • przepisów postępowania, tj. art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej Op), w zw. z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), w zw. z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68, poz. 623), oraz art. 153 p.p.s.a. jako mające istotny wpływ na wynik sprawy; • - Części II, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253, ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; • - Części I, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; • - Sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. Nr 120, poz. 1271), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Wskazać należy, iż część ze wskazanych zarzutów jest tożsama z uprzednio prezentowanymi w skardze w 2006 r. 9.1. W obszernym uzasadnieniu skargi, pełnomocnik wskazała jako zasadnicze uchybienie dalszy brak uzasadnienia decyzji organu odwoławczego w zakresie przyporządkowania spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0. Według Spółki organ ten nie podał przyczyn, dla których zastosował właśnie tą klasyfikację do wskazanego kodu Taryfy celnej, w znacznej części jej zdaniem powtórzył lakoniczne stwierdzenia cytując obszerne opisy pozycji 3926 i 3925 w Taryfie celnej wraz z komentarzem zawartym w Wyjaśnieniach do taryfy. Argumentację organu oceniła za niewystarczającą opartą jedynie na powtórzonych stwierdzeniach, że : - klasyfikacja przyjęta przez Spółkę do kodu PCN 3925 90 80 0 była nieprawidłowa, co przesądził WSA w wyroku z dnia 21.02.2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1856/05); - klasyfikacja Naczelnika UC przyjęta w decyzji do kodu 3916 90 59 0 była również nieprawidłowa. Według oceny pełnomocnika stanowiło to również o naruszeniu art. 153 p.p.s.a. jako niezastosowanie się do wyroku WSA w Warszawie z dnia 24.02.2009 r. W konsekwencji Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, uznając za prawidłowe zaklasyfikowanie spornych towarów do kodu PCN 3925 90 80 0. 10. Odpowiadając na skargę, DIC w W. wniósł o jej oddalenie, nie znalazł podstaw do zmiany swojego stanowiska w sprawie. Dodatkowo wskazał, iż w sprawie poza sporem pozostaje asortyment sprowadzonych towarów. Organ uznał zarzuty skargi za bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. 10.1. Przed przystąpieniem do dalszych rozważań przypomnieć należy, że zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień. Należy powtórzyć, że w sprawie istotą sporu na tle zapadłych orzeczeń sądów administracyjnych jest rodzaj zgłoszonego do odprawy celnej towaru pod kątem jego klasyfikacji do odpowiedniej podpozycji i kodu PCN w ramach działu 39 Taryfy celnej. Strony nie kwestionują, iż przedmiotem importu stały się wzorniki listew i belek – towary o wymiarach 57x80 cm, które wykonane zostały z tektury o grubości 3 mm, na którą naniesiono kolorowe zdjęcia przedstawiające sposób aranżacji produktów firmy. Na tekturę natomiast naklejono próbki listew styropianowych i belek poliretanowych. Skarżąca nie zgodziła się natomiast z organami celnymi, iż sporne towary winny być klasyfikowane do kodu PCN 3926 90 99 0, uznała natomiast, że towary te odpowiadały wyrobom wymienionym w uwadze 11 do działu 39 taryfy celnej (lit. /h/ i /i/ i prawidłowo były zgłoszone do kodu PCN 3925 90 80 0. Sąd zwraca w tym miejscu uwagę, iż organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 153 p.p.s.a. związany był oceną prawną i wskazaniami do dalszego postępowania zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 3091/08 wydanym na skutek orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5.11.2008 r., sygn. akt I GSK 1148/07. Z analizy tych orzeczeń za zasadnicze należy uznać wyrażone tam poglądy prawne, iż w rozpoznawanej sprawie wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu PCN 3925 90 80 0 Taryfy celnej, co wyraźnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w motywach swojego rozstrzygnięcia, i w tym zakresie uznać należy związanie organu wyrażoną oceną prawną. Otwartą kwestią natomiast, podlegającą ocenie pozostał zarzut naruszenia art. 210 § 4 Op w zakresie uchybienia organu celnego co do właściwego uzasadnienia dlaczego w sprawie za właściwą uznał klasyfikację towarów do kodu PCN 3926 90 99 0. W tym kontekście nie sposób zatem w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie przyznać rację skarżącej w zakresie stawianych zarzutów i jej stanowiska co do tego, że właściwym była klasyfikacja towarów do kodu, który przecież w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mógł mieć zastosowania w sprawie. Kwestia ta pozostała przesądzona, zatem zarzuty skargi w tym zakresie, jak również pozostałe co do naruszenia prawa materialnego uznać należało za chybione. Jak bowiem Sąd zauważa stanowią one powtórzenie zarzutów ocenionych już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wydanych uprzednio orzeczeniach, zatem ponowne ich zgłaszanie nie ma znaczenia prawnego w sprawie i nie wymaga szczegółowego ustosunkowania się do nich. Sąd stwierdza nadto, iż stan faktyczny sprawy jest niesporny a stan prawny nie uległ zmianie. W dalszej kolejności przystępując do kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd obowiązany był w pierwszej kolejności zbadać, czy organ celny zastosował się zatem do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2009 r., tj. czy należycie wyjaśnił i uzasadnił powody zastosowania kodu PCN 3926 90 99 0 do spornych towarów objętych zgłoszeniem celnym. W wyniku rozpoznania sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tym zakresie odpowiada prawu, tj. organ celny uzasadnił w pełni motywy zastosowania jako właściwego kodu PCN 3926 90 99 0 taryfy celnej do wskazanych towarów, wyjaśniając przesłanki, którymi kierował się przy jego wyborze. Spełnił zatem w konsekwencji wymogi art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 Op w tym zakresie, czyniąc niezasadnymi zarzuty skargi. Zdaniem Sądu, organ celny należycie wyjaśnił, dlaczego właściwą w jego opinii jest klasyfikacja spornych towarów do pozycji 3926 Taryfy celnej, która obejmuje "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". Przeanalizował przy tym w szczególności skład zgłoszonego towaru, jak także wyjaśnił normatywną treść kodów klasyfikacji taryfowej wnioskowanych przez skarżącą, jak i tych przyjętych przez organ pod kątem zbadania czy sporne towary odpowiadają charakterystyce towarów opisanych w poszczególnych kodach dla celów klasyfikacji taryfowej. Zdaniem Sądu wobec powyższego nie można czynić organowi zarzutu, iż nie wskazał pozytywnych przesłanek zastosowania tej, a nie jakiejkolwiek innej pozycji i podpozycji Taryfy celnej, skoro w sposób wyczerpujący dokonał analizy poszczególnych pozycji taryfy celnej, mając na względzie skład zgłoszonych towarów i wyjaśnił zastosowanie reguł ORINS, a wyraz temu dał w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, stosownie do treści art. 210 § 1 pkt 6 Op w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Powyższe wypełnia również, w ocenie tutejszego Sądu wytyczne zawarte w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2009 r. , którym na podstawie art. 153 p.p.s.a. organ był związany. Biorąc zatem to wszystko pod uwagę, działając na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.