VIII SA/Wa 749/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. R. o przywrócenie terminu do złożenia skargi ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] września 2009r. M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2009r. w przedmiocie płatności obszarowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w okresie doręczenia awizo dotyczącego decyzji z dnia [...] marca 2009r. tj. od [...] do [...] marca 2009r. przebywał w szpitalu w K., gdzie był operowany. Następnie w okresie rekonwalescencji poszpitalnej przebywał u rodziny. Do domu wrócił w dniu [...] kwietnia 2009r. O fakcie wydania decyzji przez Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. dowiedział się w dniu [...] września 2009r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2009r. skarżący został wezwany do nadesłania skargi na powołaną wyżej decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. W dniu [...] grudnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. R., w której ponowił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 25 marca 2010r. wydanym w sprawie II GZ 44/10 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie skarżącego uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (87 § 2). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie to: 1. wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu; 3. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego; 4. równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ). Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej czterech przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym byłoby wydanie orzeczenia odmownego. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, Lex nr 344095). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] marca 2009r. Decyzja ta została doręczona na adres skarżącego. Decyzja doręczona została w trybie przepisu art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm.). Wezwanie uznano za doręczone po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo tj. w dniu [...] kwietnia 2009r. Tym samym termin do wniesienia skargi na w/w rozstrzygnięcie bezskutecznie upłynął w dniu [...] maja 2009 r. Skarżący złożył skargę w dniu [...] grudnia 2009r. Wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi M. R. udowodnił, iż w okresie od [...] do [...] marca 2009r. przebywał w szpitalu w K. Uznając, że w okresie od [...] do [...] kwietnia 2009r. przebywał u rodziny ze względu na konieczność sprawowania nad nim opieki, należy stwierdzić, że po tej dacie nie istniały żadne przeszkody uniemożliwiające zapoznanie się z treścią decyzji. Po powrocie do domu powinien podjąć kroki w celu ustalenia dalszych losów jego odwołania. Pomijając już tę okoliczność, że o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostawia się u adresata stosowną informację a Skarżący nie podnosił, że po powrocie do domu żadnej informacji nie znalazł, to należy podnieść, że postępowanie toczyło się na skutek złożonego przez niego odwołania w dniu [...] stycznia 2010 r. i wiedząc, że przez blisko miesiąc jest poza miejscem zamieszkania winien upewnić się czy nie była do niego w tym czasie kierowana korespondencja z tym związana. Niepodjęcie żadnych działań w tym zakresie przez skarżącego nie może stanowić pozytywnej przesłanki przywrócenia terminu. Niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia skargi nie jest więc następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.