VIII SA/Wa 851/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku D. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z 23 września 2016 r. (data złożenia w organie odwoławczym) D. C. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2016 r. znak [...]w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w treści skargi, że decyzja organu I instancji, dopuszczając do nadbudowy istniejącej na działce nr [...] i [...] zabudowy "usługowej", usytuowanej w granicy z jego działką i nie wskazując potrzeby zachowania powszechnie obowiązujących wymagań dla nowej zabudowy, wynikających m. in. z warunków technicznych i nakazu zachowania odległości 3 m i/lub 4 m od granicy z działką sąsiednią, narusza jego interes i wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu jego działki. Podał, iż na działce nr [...] zamierza zrealizować budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący z garażem, który zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy nr [...] musi sytuować w głębi działki, zachowując min. 14 m linię zabudowy od linii rozgraniczenia drogi dojazdowej. Ustalone w ten sposób warunki zmuszają go do sytuowania projektowanego budynku w obszarze, w którym będą występowały ograniczenia w dostępie do światła dziennego, gdyż przedmiotowa zabudowa działki nr [...] i [...], podlegająca dodatkowo nadbudowie, usytuowana jest od strony południowo-wschodniej i będzie powodowała zacienienie jego działki. Ustalone w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji warunki umożliwiające rozbudowę i nadbudowę budynku usytuowanego w granicy z jego działką będą wprowadzać istotne ograniczenie w dostępie światła dziennego do budynku mieszkalnego, który zamierza zlokalizować na działce nr [...] zwłaszcza, iż nadbudowany obiekt może mieć wysokość 7 m od poziomu terenu i zachowując wymagania warunków technicznych skarżący powinien odsunąć swoją zabudową na odległość równą minimum wysokości budynku przesłaniającego, tj. 7 m. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., II GZ 95/14). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W ocenie Sądu, decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, nie kwalifikuje się do wykonania. Decyzja o warunkach zabudowy nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania, bowiem nie wywołuje takich skutków materialnoprawnych, ze względu na które podlegałaby wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta – co niejednokrotnie podnosi się w aktualnym orzecznictwie - ma charakter deklaratoryjny i jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi ona aktu, który dawałby inwestorowi podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw strony skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienia NSA z 13 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 606/08, z 4 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 104/16, z 29 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1322/15 oraz z 1 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 1200/16, publ.: cbois). Przedmiotowa decyzja stwierdza wobec tego jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem i sama w sobie nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego też kwestie podnoszone przez skarżącego nie mogą być spowodowane przez wykonanie decyzji o warunkach zabudowy (por. postanowienie NSA z 12 listopada 2015 r., sygn. akt II OZ 1078/15) i nie mogą stanowić przesłanki wstrzymania jej wykonania. Może to nastąpić dopiero w odrębnym postępowaniu - o pozwoleniu na budowę, w przypadku zaskarżenia decyzji w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie natomiast przedmiotem rozpoznawania sądu jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.