VIII SA/Wa 864/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Cezary Kosterna, , Protokolant specjalista Małgorzata Domagalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi Fabryki [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 29 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Przedmiotem skargi Fabryki Maszyn M. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako "Spółka" lub "skarżąca") jest rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako "PARP" lub "organ") o nieuwzględnieniu protestu Spółki z 29 października 2024 r., nr [...] od oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...]. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Spółka w dniu 25 października 2023 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], w ramach naboru [...], Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, Priorytet Wsparcie dla przedsiębiorców, Działanie Ścieżka SMART, tytuł projektu Przeprowadzenie prac B+R i wdrożenie wiatrowej hybrydowej turbiny zespolonej (dalej zwany "Projektem"). Wniosek został złożony w ramach naboru organizowanego przez PARP. W toku dokonywania oceny wniosku, organ przeprowadził panel wyjaśniający dotyczący przedmiotowego wniosku. PARP w dniu 27 września 2024 r. doręczył Spółce arkusz oceny Projektu i jednocześnie poinformował ją o negatywnej ocenie wniosku z uwagi niespełnienie szeregu kryteriów oceny. W wyniku bowiem oceny dokonanej w ramach naboru stwierdzono, że Projekt nie spełnił następujących kryteriów oceny: Kryteria obligatoryjne wspólne dla Projektu: - Projekt spełnia zasadę zrównoważonego rozwoju - Projekt obejmuje moduł obligatoryjny - Zdolność wnioskodawcy do finansowej realizacji projektu Obligatoryjne kryteria modułowe "Moduł B+R": - Budżet modułu - Istota modułu - Potencjał do realizacji modułu - Wskaźniki modułu Obligatoryjne kryteria modułowe "Moduł Wdrożenie Innowacji": - Istota modułu - Wskaźniki modułu Projekt nie spełnił więc łącznie 9 kryteriów obligatoryjnych. Powyższa ocena oznaczała ocenę negatywną w rozumieniu art. 56 ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022 r., poz. 1079, dalej jako : "ustawa wdrożeniowa". Ponadto Projekt uzyskał tylko 2 punkty na 25 możliwych w następujących kryteriach rankingujących: - Innowacja w skali minimum krajowej jest efektem wyników prac B+R: 0 na 12 możliwych punktów; - Potencjał innowacji do transformacji rynku: 0 na 5 możliwych punktów; - Ekoinnowacja na poziomie kraju: 0 na 2 możliwe punkty; - Innowacja cyfrowa na poziomie kraju: 0 na 2 możliwe punkty; - Współpraca w związku z projektem: 2 na 2 możliwe punkty; - Społeczne znaczenie innowacji: 0 na 2 możliwe punkty. Spółka pismem z 13 listopada 2024 r., wniosła protest od negatywnej oceny Projektu. Po zapoznaniu się z treścią złożonego protestu, pełną dokumentacją Projektu, PARP w piśmie z 29 października 2024 r., nr [...], przeanalizowała zarzuty i argumentację podniesioną w treści protestu i nie uwzględniła protestu z powodu nie spełnienia ww. obligatoryjnych kryteriów oceny. Pismem z 13 listopada 2024 r., Spółka wniosła skargę od rozstrzygnięcia PARP z 29 października 2024 r., w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skarżącej, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3, 4 i 8 ww. ustawy przez dokonanie wadliwej oceny wniosku, tj. sprzecznej z wiążącymi opisami kryteriów oraz naruszającej zasady normatywne, czyli przeprowadzenie postępowania w sposób nie zapewniający rzetelności tego postępowania, przejawiających się w braku właściwego przedstawienia niezbędnych informacji statuujących niespełnienie poszczególnych kryteriów oceny, a także wadliwą ocenę elementów czy danych zawartych we wniosku. Skarżąca w oparciu o tak sformułowane zarzuty na podstawie art. 77 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej wniosła o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PARP. Nadto wniosła o zasądzenie od PARP na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, jej autor wskazał, że z rozstrzygnięciem organu nie można się zgodzić. Zarzuty jakie należy postawić przeciwko zaskarżonemu rozstrzygnięciu dotyczą przede wszystkim dokonanej oceny wniosku z punktu widzenia spełnienia poszczególnych kryteriów oceny, które zdaniem skarżącej nie spełniają wymogów określonych w art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. W ocenie skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie, a wcześniej arkusz oceny Projektu nie spełniają ustawowych przesłanek prawidłowego postępowania, o których mowa w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Rozstrzygnięcie zasadniczo dokonuje opisu poszczególnych kryteriów ocennych, które są następnie puentowane stwierdzeniem, że weryfikacja argumentów zawartych w proteście nie ma zasadniczego znaczenia w kontekście ostatecznego rozstrzygnięcia, ergo ostateczna negatywna ocena zostaje podtrzymana. PARP hasłowo wskazuje na elementy, które nie zostały wykazane, które rzekomo miałby świadczyć o niespełnieniu poszczególnych kryteriów, co w konsekwencji oznacza negatywną ocenę złożonego wniosku. Ocena wniosku została dokonana na podstawie pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie oraz po przeprowadzonym panelu eksperckim, bez możliwości uzupełnienia czy poprawienia ewentualnych wątpliwości czy uzupełnienia pewnych braków, w rezultacie przyjęcia, że wniosek rzekomo zawiera błędy krytyczne. Skarżąca zwróciła uwagę na rzekome błędy krytyczne w ramach kryterium "Potencjał do realizacji modułu" dla modułu B+R. Wskazała, że organ przyjął, że błąd krytyczny dotyczy niewyłonienia podwykonawcy badań krytycznych. Rozstrzygnięcie, potwierdza ustalenia arkusza oceny Projektu, tj.: że Spółka nie zadeklarowała podwykonawstwa, podczas gdy rzekomo podczas spotkania panelowego Spółka wskazała/potwierdziła, że zakres merytoryczny współpracy z Instytutem Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego Polskiej Akademii Nauk (dalej jako: "IMP PAN") jest kluczowy do prawidłowej realizacji projektu. Formalnie podmiot został wskazany we wniosku jako współpraca w ramach projektu, jednak poza oczywistym potwierdzeniem podwykonawstwa na panelu eksperckim. Co więcej, w ocenie PARP opis współpracy ma wskazywać na kluczowość prac B+R wykonywanych przez IMP PAN. Zdaniem skarżącej trudno jednak zaakceptować tak sformułowaną treść rzekomego błędu krytycznego, gdyż argumentacja PARP nie znajduje odzwierciedlenia w treści wniosku, jak i nie została sformułowana podczas rozmowy na panelu eksperckim. Spółka kategorycznie zaprzecza jakoby w trakcie spotkania panelowego zostało "oczywiście potwierdzone", że zakres merytoryczny współpracy z IMP PAN ma charakter podwykonawstwa. Ocena dokonana przez PARP zgłoszonego Projektu wynika z nieporozumienia co do formy oraz znaczenia współpracy z IMP PAN w przedsięwzięciu objętym wnioskiem. W żadnym przypadku współpraca z IMP PAN nie była i nie będzie planowana w formie zlecania badań do wykonania albo zlecania prac o charakterze merytorycznym polegających na opracowaniu elementu nowego produktu. Wyjaśnienia składane przez Spółkę podczas panelu ekspertów zostały albo źle zrozumiane albo przeinaczone. Także opis zakresu współpracy we wniosku został błędnie odczytany i zrozumiany, gdyż w arkuszu oceny Projektu można znaleźć stwierdzenie, że "opis zakresu współpracy jasno potwierdza kluczowość prac B+R wykonywanych przez IMP PAN. We wniosku określono obszary tematyczne, jakich będzie dotyczyła współpraca z IMP PAN, ponieważ wymaga tego kryterium rankingujące ("zakres współpracy jest powiązany z zakresem zadań przewidzianych w projekcie"). Stanowczego podkreślenia wymaga, że współpraca z IMP PAN ma polegać na konsultacjach, opiniowaniu, doradztwie, wymianie wiedzy - co było także przedmiotem wyjaśnień podczas panelu ekspertów. Rzeczona różnica - współpraca mająca charakter stricte doradczy, konsultacyjny czy opiniodawcy a współpraca polegająca na podwykonawstwu - ma zaś kluczowe znaczenie dla oceny poszczególnych kryteriów ocennych, a także wniosku jako całości. Wadliwe przyjęcie przez PARP, że współpraca z IMP PAN ma charakter podwykonawstwa, "pozwoliło" na postawienie tezy o braku zadeklarowania we wniosku owej współpracy jako podwykonawstwa, co jest błędem krytycznym. Niemniej jednak taka ocena nie jest rezultatem informacji czy danych jakie znajdują się we wniosku (gdyż takie dane we wniosku się nie znajdują), bądź zostały jakoby przekazane podczas panelu eksperckiego (gdyż takiego potwierdzenia czy stwierdzenia Spółka nie wyraziła). W konsekwencji, należy przedmiotową ocenę uznać za dowolną czy subiektywną, nie znajdującą potwierdzenia w materiałach jakie znajdują się we wniosku. Ocena taka nie spełnia normatywnych przesłanek rzetelnej oceny o jakiej mowa w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Skarżąca wskazała, że w konsekwencji takiego przyjęcia, organ był "zwolniony" z ewentualnego wezwania Spółki do uzupełnienia czy wyjaśnienia dodatkowych kwestii, które także zostały ocenione negatywnie, które jednak podlegają uzupełnieniu, wyjaśnieniu, poprawieniu bądź modyfikacji, na wezwanie PARP, do czego Spółka nie miała sposobności. Autor skargi wskazał, że w tożsamy sposób należy odnieść się do zewnętrznych badań akustycznych, które w ocenie PARP mają charakter krytycznego podwykonawstwa. Spółka kategorycznie nie zgadza się z taką oceną, gdyż nie wynika ona ani z treści wniosku, ani także z charakteru tego rodzaju badań. Ocena sformułowana przez PARP jest całkowicie dowolna i nie znajduje oparcia w jakimkolwiek dokumencie, informacji czy okoliczności, które zostały przez Spółkę wskazane czy przedłożone wraz z wnioskiem bądź na panelu eksperckim. Ocena prezentowana przez PARP bazuje tylko i wyłącznie na treści wniosku. Niemniej jednak uzasadnienie PARP nie zawiera w tym zakresie żadnego merytorycznego argumentu potwierdzającego hipotezę, że rzeczona usługa zawiera "kluczowy i niezbędny dla projektu kontent merytoryczny". Brak wskazania jaki kluczowy kontent merytoryczny zdaniem PARP wytworzy postprocessing akustycznych danych pomiarowych kompletnie dyskredytuje przedstawioną ocenę. Jak zostało wyraźnie i precyzyjnie wskazane we wniosku (co jest elementem prac B+R) w opisie zadania "Opracowanie mechanizmu uchylno-obrotowego z przeciwwagą, budowa i weryfikacja prototypu" (str. 104 wniosku) pomiary parametrów hałasu emitowanego przez nową turbinę będą zrealizowane w tunelu aerodynamicznym, na etapie prac. Powyższa informacja - co do zasady kluczowa - została całkowicie pominięta czy zignorowana przez PARP przy dokonywaniu oceny charakteru usługi badań akustycznych. Kluczowe dla Projektu są - co wyraźnie wynika z treści wniosku - pomiary hałasu realizowane w tunelu aerodynamicznym. Natomiast celem badań akustycznych w terenie jest weryfikacja wcześniej uzyskanych wyników. Powyższe bardzo zasadnicze rozróżnienie zostało całkowicie pominięte w ocenie znaczenia tego wydatku dla Projektu. W konsekwencji pozwoliło to PARP na sformułowanie hipotezy o tym, że tak opisana usługa stanowi "kluczowy i niezbędny dla projektu kontent merytoryczny", w sytuacji, gdy nie było ku temu jakichkolwiek przesłanek. Nie wynika to bowiem ani z wniosku (gdzie precyzyjnie opisano i wykazano charakter tych badań), ani z panelu eksperckiego (gdzie ten temat w ogóle nie został poruszony). Na podstawie takiej wadliwej oceny, organ był "zwolniony" z ewentualnego wzywania Spółki do uzupełnienia czy wyjaśnienia dodatkowych kwestii, które także zostały ocenione negatywnie, które jednak podlegają uzupełnieniu, wyjaśnieniu, poprawieniu bądź modyfikacji, na wezwanie PARP, do czego Spółka nie miała sposobności. Spółka podkreśliła, że zaplanowane na zakończenie projektu badania akustyczne nie mają krytycznego charakteru dla powodzenia modułu B+R, ponieważ nie przyczyniają się bezpośrednio do wytworzenia nowej wiedzy czy innowacji, a na rynku dostępnych jest więcej niż jeden potencjalny wykonawca usługi. Zauważyła, że wysokość kosztu kwalifikowanego badań akustycznych (40,000 zł netto) w kontekście całego modułu B+R, nie jest znacząca (stanowi wyłącznie 2,5% udziału w kosztach kwalifikowanych modułu). Wobec powyższego trudno jest przyjąć, że wadliwa ocena tak marginalnego kosztu jednej z usług zewnętrznych o charakterze stricte weryfikacyjnym, miała przesądzające znaczenie dla oceny wniosku. Reasumując, ocena kryterium "Potencjał do realizacji modułu" została przeprowadzona w sposób sprzeczny z normatywnymi zasadami przeprowadzania postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania, w szczególności z zasadą przejrzystości i rzetelności. Skarżąca wskazała, że należy się również odnieść się do zagadnienia finansowania Projektu. Mianowicie, w Kryteriach ogólnych - zdolność wnioskodawcy do finansowej realizacji projektu organ podniósł, że z uwagi na fakt, że Spółka złożyła dwa wnioski w naborze [...], ów fakt powinien zostać uwzględniony w modelu finansowym. Brak takiego uwzględnienia stanowił zaś podstawę do stwierdzenia, że Spółka nie spełniła rzeczonego kryterium. Skarżąca zauważyła, że przedmiotowa informacja została Spółce przekazana podczas panelu ekspertów, tj. konieczność uwzględniania w modelu finansowym projektu [...], drugiego wniosku o dofinansowanie złożonego przez Spółkę w tym samym naborze. Na panelu eksperckim wprost wskazano, że powyższe może zostać skorygowane czy odpowiednio zmodyfikowane na etapie poprawy merytorycznej projektu, w trybie określonym w Regulaminie wyboru projektów § 6 ust. 7. Niemniej jednak, z uwagi na negatywną ocenę kryterium B+R "Potencjał do realizacji modułu" Spółka nie otrzymała wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, mimo że element ten mógł podlegać poprawie. Powyższe działanie stoi w sprzeczności z zasadą przejrzystości w prowadzeniu postępowania w zakresie wyborów projektów do dofinansowania. Spółka uzyskując informację o możliwości dokonania stosownej korekty wniosku w zakresie modelu finansowego, słusznie oczekiwała, że w pozostałych kryteriach ocena wniosku nie jest krytycznie negatywna tudzież, że ewentualne wątpliwości czy nieścisłości, będą możliwe do skorygowania/ uzupełnienia/ modyfikacji w rezultacie wezwania, którego skarżąca jednak nie otrzymała. Reasumując skarżąca podniosła, że przedstawione przez PARP argumenty są nacechowane wysokim stopniem dowolności i subiektywizmu w zakresie weryfikacji Projektu, co oznacza dowolność w ocenie wniosku. Część argumentów organu stoi w sprzeczności z zasadami prawidłowego rozumowania czy doświadczenia życiowego. (vide usługi akustyczne przewidziane jako badania weryfikacyjne zostały uznane za kluczowe/ krytyczne, w sytuacji gdy nie ma ku temu żadnych przesłanek merytorycznych i nie wynika to z treści wniosku). Nie można również nie dostrzec, że argumentacja i ocena w zakresie charakteru współpracy z IMP PAN dokonana przez PARP wykazuje wewnętrzną sprzeczność - w jednym miejscu jest ona premiowana jako współpraca z organizacją badawczą, by w innym miejscu uznać ją za niezgłoszone podwykonawstwo, pomimo, że obie formy współpracy wzajemnie się wykluczają. Ocena wniosku dokonana przez PARP charakteryzuje się również bardzo "swobodnym" podejściem do zapisów i treści wniosku oraz załączonej dokumentacji, a także treści przekazywanych na panelu eksperckim. Zasadnicza i kluczowa część przesądzeń wyrażonych przez PARP bazuje na informacjach, dokumentach czy zapisach wniosku, które albo nie istnieją albo są interpretowane w sposób sprzeczny z ich wyraźną i precyzyjną treścią czy udzielonymi wyjaśnieniami. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej nie można przyjąć, że organ przeprowadził postępowanie w zakresie wyrobu wniosków do dofinansowania zgodnie z normatywnymi zasadami przejrzystości i rzetelności. Stanowisko PARP czy też uzasadnienie negatywnej oceny wniosku nie spełnia wymagań postępowania rzetelnego i przejrzystego, w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Stanowisko PARP świadczy o niedokładnym zapoznaniu się z treścią wniosku, przeinaczeniem wypowiedzi Spółki na panelu ekspertów, niestarannością działania i niedostatecznym przygotowaniem merytorycznym do oceny wniosku. Rozbieżności oceny z kryteriami wyboru projektów, zapisami dokumentacji aplikacyjnej oraz informacjami przekazanymi podczas panelu, subiektywne oraz niepoparte konkretnymi faktami i argumentami sądy na temat wniosku spowodowały, że złożony Projekt został wykluczony z dofinansowania w ramach programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, Działanie Ścieżka Smart. W ocenie skarżącej stanowisko PARP nie spełnia wymogów prawidłowego sporządzenia uzasadnienia dla pisma, które stanowi o negatywnym załatwieniu sprawy adresata, a dodatkowo nie spełnia wymogów odnoszących się do wyjaśnienia przesłanek, które mogłyby być w jakikolwiek sposób weryfikowalne w toku procedury kontrolnej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymując swoje stanowisko w sprawie w obszerny sposób odniósł się do zarzutów skargi uznając je za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie prawa nie narusza. Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy powoływanej już wyżej ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 ("ustawa wdrożeniowa"). W myśl art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu. W przepisie tym przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia. Wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 59, że do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 i art. 57 § 1-4, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów odnoszących się do perspektywy 2007-2013 i 2014-2020, tj. ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) oraz ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustaw wdrażających, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Tę praktykę należy zastosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy wdrożeniowej. Zatem prawo, jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, obejmuje nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustaw, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Na wstępie rozważań w niniejszej sprawie należy wyjaśnić, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają prawa. Sąd nie dokonuje zaś merytorycznej weryfikacji wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z art. 43 ustawy wdrożeniowej, do dofinansowania może zostać wybrany wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. PARP w ocenie projektu oraz w rozstrzygnięciu protestu wskazała kryteria, których nie spełnił projekt zgłoszony przez Spółkę. Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej Komisja Oceny Projektów (dalej także jako "KOP") ocenia projekty w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Na podstawie art. 56 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej KOP przedstawia właściwej instytucji wyniki oceny projektów. Właściwa instytucja zatwierdza wyniki oceny projektów. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej Regulamin wyboru projektów określa w szczególności kryteria wyboru projektów. Należy wskazać, że KOP w sposób bezwzględny związana jest dokumentacją aplikacyjną przedstawioną przez wnioskodawcę. Nie jest uprawniona do samodzielnego wywodzenia okoliczności, które z dokumentacji takiej nie wynikają. Ocena projektu jest przeprowadzana na podstawie dokumentacji, a zatem w oparciu o informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i dołączonych do niego załącznikach. Wynika z tego, że przedłożona dokumentacja powinna być sporządzona w sposób rzetelny i wyczerpujący oraz być kompletna, a więc zawierać wszystkie informacje i dane konieczne do przeprowadzenia pełnej oceny projektu. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania w treści dokumentacji aplikacyjnej, że złożony projekt spełnia wszystkie wymagane kryteria. To wnioskodawca ma obowiązek wypełnienia wniosku dofinansowanie w taki sposób, by był on zgodny z Regulaminem wyboru projektów, a ponadto w sposób zrozumiały i czytelny, niewywołujący potrzeby zwracania się o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia. Wszelkie niejasności, nieprecyzyjne sformułowania, czy sprzeczności w treści wniosku o dofinansowanie będą przemawiały na niekorzyść wnioskodawcy w trakcie oceny jego projektu. W związku z powyższym, w ocenie Sądu należy za prawidłowe uznać stanowisko organu, że ocena Projektu dokonana przez PARP została przeprowadzona zgodnie z prawem. PARP wbrew zarzutowi skargi przeprowadziła wybór projektów do dofinansowania zgodnie z art. 45 ustawy wdrożeniowej, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniła wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. Projekt skarżącej oceniono zgodnie z Regulaminem wyboru projektów dla Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, Priorytet I. Wsparcie dla przedsiębiorców, Działanie Ścieżka SMART, Nabór [...] (dalej zwany: "Regulaminem"), w tym zgodnie z § 6 ust. 1 Regulaminu, który stanowi, że ocena projektu prowadzona jest w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów, stanowiących załącznik nr 3 do RWP. Ocena jest jednoetapowa. Ocena dokonywana jest przez ekspertów, którzy wchodzą w skład KOP. Ocena dokonywana jest na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 7 i ust. 11 (jeśli wnioskodawca był wezwany do ich złożenia), a także informacji udzielanych przez wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu KOP. Zgodnie z § 6 ust. 14 pkt 1 Regulaminu, w wyniku oceny projekt mógł zostać wybrany do dofinansowania - gdy spełnił on wszystkie kryteria obligatoryjne wspólne dla projektu oraz wszystkie kryteria obligatoryjne dla wszystkich modułów wchodzących w skład projektu. Należy wskazać, że zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu Projekt mógł zostać wybrany do dofinansowania, jeśli w każdym z kryteriów obligatoryjnych, wspólnych dla projektu oraz w każdym z kryteriów obligatoryjnych dla każdego z modułów wchodzących w skład projektu otrzymał ocenę "TAK" lub "1" lub "spełnia". Nie spełnienie więc nawet jednego kryterium obligatoryjnego skutkowało oceną negatywną projektu. Ocena Projektu przeprowadzona była przez członków Komisji Oceny Projektów, posiadających stosowną wiedzę i doświadczenie z dziedziny objętej oceną. Członkami oceniającymi KOP dla przedmiotowego Projektu byli eksperci, o których mowa w Rozdziale 17 ustawy wdrożeniowej. W ocenę było zaangażowanych dwóch ekspertów branżowych oraz jeden finansowy, razem 3 ekspertów zewnętrznych. Uwagi oceniających były jednoznaczne, logiczne, uzasadniają wyrażone stanowisko oraz uwzględniają postanowienia kryteriów wyboru projektów. Zgodzić się należy z organem, że podstawą oceny Projektu są informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie. Skarżąca była odpowiedzialna za prawidłowe sporządzenie wniosku o dofinansowanie oraz przedstawienie informacji i dokumentów, które pozwolą na stwierdzenie spełnienia danego kryterium. To bowiem na skarżącej ciążył obowiązek przygotowania wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Nie ma więc podstaw prawnych do żądania od PARP, aby interpretowała wątpliwości na korzyść skarżącej. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok WSA w Warszawie z 28 lutego 2018 r., sygn. V SA/Wa 159/18, wyrok WSA w Krakowie z 28 lutego 2018 r., sygn. I SA/Kr 1243/17, wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. II GSK 60/17, wyrok NSA z 19 maja 2022 r., sygn. I GSK 622/22, wyrok WSA w Warszawie z 25 października 2016 r., sygn. V SA/Wa 2585/16). Tym samym, brak pełnej informacji bądź podanie jej w sposób niejednoznaczny niosło dla skarżącej ryzyko negatywnej oceny kryterium. Sąd podziela stanowisko organu, że skarżąca nie może przerzucać odpowiedzialności za swoje działania (niekompletne informacje we wniosku o dofinansowanie, w tym w jego załącznikach, brak przekazania istotnych informacji na etapie oceny Projektu) na ekspertów oceniających i PARP a następnie wskazywać na określone nieprawidłowości oceny. Skoro bowiem skarżąca nie przedstawiła informacji lub przedstawiła te informacje w sposób niepełny czy niewiarygodny, to KOP, a następnie PARP na etapie rozpatrzenia protestu uznała dane kryterium za niespełnione. PARP nie może domyślać się treści wniosku o dofinansowanie, czy ustalać jego zakresu. Brak w dokumentacji aplikacyjnej istotnej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny, powinno zostać ocenione negatywnie. Odnosząc się do zarzutów, które zostały wskazane w skardze, Sąd w całości podziela stanowisko PARP zawarte w odpowiedzi na skargę i przyjmuje je za własne. Skarżąca zarzuca naruszenie art. 45 ust. 1 i 2 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3, 4 i 8 ustawy wdrożeniowej przez dokonanie wadliwej oceny wniosku, tj. sprzecznej z wiążącymi opisami kryteriów, brak właściwego przedstawienia niezbędnych informacji statuujących niespełnienie poszczególnych kryteriów, a także wadliwą ocenę elementów czy danych zawartych we wniosku. W ocenie Sądu są to zarzuty bezzasadne. Treść skargi stanowi w większości polemikę z oceną ekspercką przedmiotowych kryteriów. Natomiast treść merytoryczna oceny ekspertów nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, to oceniający jest bowiem ekspertem w danej dziedzinie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2022 r., sygn. I GSK 1324/22). PARP przeprowadziła wybór projektów do dofinansowania zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniła wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. Za trafne należy uznać stanowisko PARP przedstawione w pierwotnej ocenie KOP oraz w rozstrzygnięciu protestu, że Projekt nie spełniał 9 kryteriów obligatoryjnych. KOP dokonała oceny Projektu na podstawie treści wniosku o dofinansowanie nr [...], a także wyjaśnień udzielonych podczas panelu ekspertów. KOP zawarła szereg zastrzeżeń w ramach poszczególnych kryteriów oceny, które skutkowały negatywną oceną projektu. Ocena Projektu została dokonana w sposób prawidłowy i opierała się na całości dokumentacji przedstawionej przez skarżącą. Na ocenę przedstawioną w uzasadnieniu oceny składały się informacje wskazane w treści wniosku o dofinansowanie, informacje przedstawione podczas panelu ekspertów. Eksperci w ramach oceny KOP nie dokonali na żadnym etapie nadinterpretacji wymogów kryteriów ani nie sformułowali zarzutów wykraczających poza zakres oceny w przedmiotowych kryteriach. W ocenę było zaangażowanych dwóch ekspertów branżowych oraz jeden finansowy, razem 3 ekspertów zewnętrznych. Uwagi oceniających były jednoznaczne, logiczne, uzasadniają wyrażone stanowisko oraz uwzględniają postanowienia kryteriów wyboru projektów. Analiza uzasadnienia negatywnej oceny KOP oraz rozstrzygnięcia protestu nie daje więc podstaw do kwestionowania prawidłowości wyniku oceny Projektu skarżącej. Zarzut skarżącej, że arkusz oceny Projektu oraz rozstrzygnięcie protestu nie spełniają ustawowych przesłanek prawidłowego postępowania, o których mowa w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jest bezzasadny. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja, o której mowa w art. 66, informuje wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 73. W rozstrzygnięciu protestu w odniesieniu do każdego negatywnie ocenionego kryterium, wskazano zakres jego oceny wynikający z dokumentacji konkursowej, następnie wskazano obszary, w stosunku do których stwierdzono uchybienia przekładające się na negatywną ocenę danego kryterium. Podczas rozpatrywania protestu zapoznano się też z argumentami skarżącej, które nie dawały podstaw do zmiany oceny. PARP na etapie rozpatrywania protestu słusznie nie dopatrzyła się żadnych naruszeń na etapie pierwotnej oceny i w konsekwencji podtrzymała pierwotną ocenę Projektu. Dodatkowo, należy wskazać, że PARP w rozpatrzeniu protestu ustosunkowała się do zarzutów skarżącej o charakterze proceduralnym, co świadczy o tym, że weryfikacja prawidłowości oceny została przeprowadzona w zakresie, o którym mowa w art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Zdaniem Sądu, PARP w rozstrzygnięciu w przedmiocie nieuwzględnienia protestu z 29 października 2024 r. podtrzymując pierwotną ocenę KOP wskazała przyczyny negatywnej oceny Projektu. Zarówno uzasadnienie arkusza oceny jak i rozpatrzenia protestu było zrozumiałe dla skarżącej, wyraźnie wskazywało przyczyny negatywnej oceny Projektu. Tym samym, należy uznać je za odpowiadające prawu. W wyniku rozpatrzenia protestu potwierdzono również prawidłowość oceny dokonanej przez KOP, o czym świadczy spójność argumentacji przytoczonej w piśmie z rozstrzygnięciem protestu z treścią arkusza oceny Projektu. Ponadto fakt braku zmiany oceny kryteriów nie stanowi o tym, że argumenty wskazane w proteście nie zostały wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu protestu, a jedynie o tym (co wskazano w piśmie z rozstrzygnięciem protestu), że nie mają one zasadniczego wpływu na ocenę Projektu i przez to nie mogą stanowić podstawy do zmiany oceny. Sąd podziela też stanowisko organu, że argumenty przedstawione zarówno w proteście, jak i w złożonej skardze stanowią subiektywne odczucia skarżącej, co nie zawsze przekładać się będzie na możliwość przyznania dofinansowania dla Projektu. Skarżąca wskazuje na rzekome ustalenia KOP i PARP na etapie rozpatrywania protestu w zakresie stwierdzonych błędów krytycznych w ramach kryterium "Potencjał do realizacji modułu" dla modułu B+R. Skarżąca podnosi na wadliwe ustalenia w procesie oceny Projektu skutkujące uznaniem, że współpraca skarżącej z IMP PAN ma charakter podwykonawstwa. Skarżąca nie zgadza się również z oceną ekspertów, że badania akustyczne mają charakter krytycznego podwykonawstwa. Również w zakresie ww. zarzutów Sąd podziela stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów działanie "Ścieżka SMART" w ramach 1 Priorytetu "Wsparcie dla przedsiębiorców" (dalej zwany: "Kryteriami wyboru projektów") w ramach kryterium Potencjał do realizacji modułu dla Modułu B+R wnioskodawca może powierzyć realizację części prac B+R w module podwykonawcy. Organ zauważył, że w takim przypadku ocenie podlega, czy wnioskodawca wykazał potencjał techniczny podwykonawcy albo wymagania co do tego potencjału - jeżeli podwykonawcy jeszcze nie wybrano. Jeśli prace B+R powierzone podwykonawcy są krytyczne dla osiągnięcia celu modułu B+R, wybór podwykonawcy musi zakończyć się przed złożeniem wniosku. Wnioskodawca musi posiadać umowę warunkową z podwykonawcą. Zgodnie z zasadami oceny: Kryterium otrzyma ocenę "TAK", jeśli zostaną spełnione wymagania wskazane w jego opisie. Informacje, które weryfikujemy w kryterium "Potencjał do realizacji modułu" będzie można poprawić we wniosku, za wyjątkiem: • dodawania członków zespołu projektowego niewskazanych z imienia i nazwiska we wniosku przed poprawą oraz • dodawania/zmiany podwykonawcy prac B+R krytycznych dla osiągnięcia celu modułu, jeżeli nie został wybrany przed złożeniem wniosku. Zgodnie więc z Kryteriami wyboru projektów, w zadaniach krytycznych modułu B+R wnioskodawca był zobligowany podpisać umowę z podwykonawcami przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Skarżąca w dokumentacji wniosku nie zadeklarowała podwykonawstwa Instytutu Maszyn Przepływowych PAN, natomiast w ramach oceny KOP eksperci uznali, że zakres merytoryczny zapisanej współpracy z Instytutem jest kluczowy do prawidłowej realizacji Projektu (str. 5 arkusza oceny). Także zakres usług zewnętrznych polegających na badaniach akustycznych zdaniem ekspertów oceniających Projekt zawiera kluczowy i niezbędny dla Projektu kontent merytoryczny. Ten aspekt usługi zewnętrznej zdaniem ekspertów powinien być zaklasyfikowany jako podwykonawstwo kluczowe. Bez zrealizowanego zakresu zleconego Sieci Badawczej Ł. Instytutu Lotnictwa nie będzie możliwe zrealizowanie modułu B+R i zweryfikowanie przyjętych parametrów końcowych produktu finalnego (str. 5 arkusza oceny). Eksperci na etapie oceny KOP, a także PARP na etapie rozpatrzenia protestu wskazali, że zadania dla Instytutu Maszyn Przepływowych PAN oraz Sieci Badawczej Ł. Instytutu Lotnictwa mają zaś charakter krytyczny. We wniosku o dofinasowanie skarżąca błędnie wskazała, że nie są to prace krytyczne. Jest to błąd, który zgodnie z dokumentacją konkursową nie może być poprawiony po złożeniu wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z dokumentacją konkursową rolą KOP nie jest przyjmowanie w sposób deklaratywny zapisów wniosku w zakresie braku podwykonawstwa tylko samodzielne badanie tego elementu i jego ocena. W związku ze stwierdzeniem przez KOP kluczowego podwykonawstwa w Projekcie stwierdzono jednocześnie, że wybór podwykonawców kluczowych nie został zakończony i sfinalizowany umową warunkową przed dniem złożenia wniosku konkursowego. Zauważyć należy, że rolą ekspertów oceniających wniosek jest zapoznanie się z zapisami wniosku i dokonanie ich analizy na podstawie posiadanej wiedzy eksperckiej, w przeciwnym wypadku ocena wniosku polegałaby wyłącznie na bezkrytycznym przyjmowaniu przez ekspertów zapisów zawartych przez wnioskodawców w dokumentacjach projektowych, co byłoby sprzeczne z samą ideą oceny eksperckiej. Oceny charakteru i znaczenia prac dla Projektu eksperci dokonali zaś w oparciu o swoją wiedzę i doświadczenie w dziedzinie, dlatego też brak jest podstaw do kwestionowania tego stanowiska. Skarżąca podniosła również zarzuty dotyczące kryterium Zdolność wnioskodawcy do finansowej realizacji projektu. Kryterium uznano za niespełnione z uwagi na brak uwzględnienia w modelu finansowym danych dotyczących drugiego złożonego projektu, co uniemożliwia potwierdzenie, że skarżąca posiada zdolność do sfinansowania przedmiotowego Projektu. Skarżąca podnosi, że oczekiwała, że zostanie wezwana do poprawy wniosku. Taka argumentacja skarżącej, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę jest błędna. W tym miejscu należy podkreślić, że ocena projektu zgodnie z zapisami Regulaminu wyboru projektów dokonywana jest przede wszystkim na podstawie informacji zawartych we wniosku. Postanowienia Regulaminu przewidują możliwość (a nie obowiązek) wezwania wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. Tak więc, to obowiązkiem wnioskodawcy jest dostarczenie precyzyjnych i rzetelnych informacji opisujących i w pełni uzasadniających przyjęte założenia zawarte we wniosku o dofinansowanie. Należy przy tym zaznaczyć, że treść oceny wniosku jest zawsze na tyle precyzyjna na ile pozwala na to sam wniosek, jego precyzja i dokładny opis zawartych w nim informacji i to rolą wnioskodawcy jest przekonać odpowiednio jasnymi i precyzyjnymi zapisami w treści wniosku, że stawiane przez niego tezy są prawdziwe. Zgodnie z § 6 ust. 7 Regulaminu wnioskodawca może zostać wezwany przez IP do uzupełnienia lub poprawienia wniosku. Wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia wniosku zawiera wstępną opinię w zakresie kryteriów wymagających uzupełnienia lub poprawy. Wezwanie jest wysyłane do wnioskodawcy po posiedzeniu Panelu KOP. Wezwanie do uzupełnienia/poprawienia wniosku ma charakter fakultatywny (a nie obligatoryjny) i zależy od uznania członków KOP (podobnie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 sierpnia 2024 r., sygn. akt I GSK 736/24). KOP wskazała, że w kontekście niespełnienia innych kryteriów, w tym krytycznych, nie wezwano skarżącej do poprawy modelu, a tym samym z uwagi na ww. brak możliwości pełnej oceny zdolności Spółki, kryterium uznaje się za niespełnione. W przedmiotowej sprawie w związku ze stwierdzonymi we wniosku o dofinansowanie licznymi nieprawidłowościami, w tym nieprawidłowościami krytycznymi (brak podpisanych umów z podwykonawcami przed złożeniem wniosku o do finansowanie), które to nieprawidłowości nie mogły zostać poprawione zgodnie z Kryteriami wyboru projektów, prawidłowo więc odstąpiono od wezwania skarżącej na podstawie § 6 ust. 7 Regulaminu. Skarżąca w swojej skardze podnosi, że została pozbawiona możliwości uzupełnienia czy poprawienia wniosku, tymczasem szereg z kryteriów, które zostały ocenione jako niespełniające wymogów, możliwe były do uzupełnienia czy poprawienia na wezwanie PARP. Organ słusznie uznał to za błędną argumentację. To bowiem na skarżącej ciążył obowiązek przygotowania wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. W wyniku stwierdzonych licznych nieprawidłowości, w tym krytycznych, prawidłowo więc odstąpiono od wezwania do poprawienia/uzupełnienia wniosku. Jednocześnie zauważyć przy tym należy, że uzupełnienia nie mogą ingerować w merytoryczną treść wniosku, a w przedmiotowym Projekcie uzupełnienia/poprawy wymagały aż 9 kryteriów obligatoryjnych. Projekt otrzymał ponadto tylko 2 punkty na 25 możliwych w kryteriach rankingujących. Właściwa instytucja nie jest zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania, gdyż byłoby to nie do pogodzenia ze specyfiką przedmiotowego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przez niego projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (wyrok WSA w Gdańsku z 15 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 981/17). W ocenie Sądu uzasadnienie oceny dokonane przez KOP oraz ponowne uzasadnienie oceny na etapie rozpatrywania protestu było wyczerpujące i zgodne z Regulaminem Wyboru Projektów. Eksperci nie dokonali na żadnym etapie oceny nadinterpretacji wymogów kryteriów ani nie sformułowali zarzutów wykraczających poza zakres oceny w przedmiotowych kryteriach. Ocena projektu została dokonana w sposób prawidłowy i opierała się na całości dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę. Proces oceny został przeprowadzony zgodnie z zapisami ustawy wdrożeniowej. Ocena została przeprowadzona zgodnie z procedurą wyboru wniosków o dofinansowanie. W myśl art. 68 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresach, o których mowa w art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. W ramach rozstrzygnięcia protestu ponownej ocenie podlegają negatywnie ocenione kryteria, z których oceną nie zgadza się wnioskodawca. Argumentacja przedstawiona w rozstrzygnięciu protestu stanowi uzupełnienie argumentacji zawartej w pierwszej ocenie. Jeżeli w wyniku rozpatrywania protestu PARP stwierdziła, że dane kryterium pozostaje niespełnione, rozstrzygnięcie mogło polegać jedynie na nieuwzględnieniu protestu (nawet jeśli w rozstrzygnięciu protestu przedstawione zostały też inne przyczyny niż wskazane w pierwotnej ocenie). Rozwiązanie przeciwne (tj. uwzględnienie protestu) prowadziłoby do uzyskania dofinansowania przez projekt, który nie spełnia kryteriów wyboru projektów. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zgodzić się należy z organem, że analiza zarzutów, podstaw prawnych oraz uzasadnienia skargi sprowadza się w zasadzie do polemiki z uzyskaną negatywną oceną. Tymczasem podstawą kwestionowania dokonanej oceny nie może być odmienna opinia czy argumentacja skarżącej. Podstawą zarzutu nie może być okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z oceną wniosku. Reasumując przypomnieć wypada, że korzystanie z dotacji unijnych (środków publicznych) nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien, po pierwsze, dostosować się do zasad udzielania pomocy, a po drugie, bezwzględnie wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej każdy wnioskodawca wyraża zgodę składając stosowne oświadczenie. Oznacza to, że to po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców dofinasowania wymogów. Z dokumentacją konkursową należy się wnikliwie zapoznać, a ewentualne wątpliwości wyjaśnić, bowiem istnieje do tego przewidziany tryb. Przewidziano mianowicie w toku postępowania instytucjonalne możliwości skonsultowania się i uzyskania wyjaśnień w celu należytego dostosowania się do obowiązków nałożonych na wnioskodawców w postępowaniach konkursowych. Jednakże tego rodzaju obowiązkom skarżąca w rozpoznawanej sprawie nie podołała, co skutkowało uzasadnionym okolicznościami faktycznymi sprawy rozstrzygnięciem organu o nieuwzględnieniu jej protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Z omówionych przyczyn Sąd obowiązany był uznać, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a przeprowadzona przez organ ocena projektu prawa nie narusza. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.