VIII SAB/Wa 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie dostępu do informacji publicznej postanawia : 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz P. K. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 27 stycznia 2013 r., P. K. (dalej: "skarżący"), wystąpił do Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt Gminy" lub "organ") z wnioskiem o udostępnienie w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), informacji publicznej dotyczącej wykazu kwot wydatkowanych przez urząd gminy na wszystkie materiały sponsorowane i promocyjne w prasie lokalnej, regionalnej i ogólnopolskiej oraz w stacjach radiowych oraz wykazu poszczególnych wydawnictw, czasopism, gazet, periodyków i stacji radiowych, w których dokonano emisji w/w materiałów wraz z kwotami (okres emisji) za okres 1 stycznia 2012 r. – 31 grudnia 2012 r. Jednocześnie w odrębnym wniosku w trybie powołanej ustawy wniósł o udostępnienie wykazu kosztów poniesionych przez urząd gminy związanych z redagowaniem, składaniem, drukiem i dystrybucją trzeciego numeru "Gazety [...]" oraz dołączonego do niej kalendarza. Wnioski wpłynęły do organu 29 stycznia 2013 r. Z powodu braku odpowiedzi, pismem z 18 lutego 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w załatwieniu wniosków z 27 stycznia 2013 r. Wójtowi Gminy zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1 – 2 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Wniósł o zobowiązanie tegoż organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty zwrotu akt oraz ukaranie dyscyplinarne pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Zdaniem organu skarga jest niedopuszczalna, gdyż skarżący, stosownie do treści art. 52 § 3 u.p.p.s.a., nie wyczerpał trybu do jej wniesienia, tj. nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z ostrożności organ dodał nadto, że 19 lutego 2013 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek. Stąd w jego ocenie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadnił, że kilkudniowa zwłoka w odpowiedzi na wniosek spowodowana była nieobecnością pracowników gminy. W terminie do udzielenia odpowiedzi nie byli bowiem obecni pracownicy na kierowniczych stanowiskach. W tym samym czasie inni pracownicy, z uwagi na okres sprawozdawczy, sporządzali sprawozdania oraz przygotowywali materiały na wyznaczoną 11 lutego 2011 r. sesję Rady Gminy. Wójt Gminy w załączeniu przedstawił kopię dowodu doręczenia skarżącemu odpowiedzi na jego wnioski, które otrzymał 21 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "u.p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 – 2 tego przepisu tj. cofnięcie skargi, śmierć strony w sprawie dotyczącej praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego) stało się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do treści art. 54 § 3 u.p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność, lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W sprawie ze skargi na bezczynność uwzględnienie skargi będzie zatem co do zasady zawsze polegało na wydaniu aktu lub podjęciu czynności w ramach ciążącego na organie obowiązku wynikającego z powszechnie obowiązujących przepisów prawa i to niezależnie od tego, czy obowiązek ten powstaje w postępowaniu wszczętym z urzędu, czy też na wniosek strony. Powołane wyżej natomiast przepisy u.d.i.p. nakładają na organy administracji obowiązek rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w sposób przewidziany w tych przepisach. Czyli organ obowiązany jest do udzielenia żądanej informacji, odmowy jej udzielenia w drodze decyzji administracyjnej bądź poinformowania wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji lub o innym trybie dostępu do żądanej informacji. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "c" i pkt 4 lit. "a" u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, a udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o organach władzy publicznej, ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz o danych publicznych, tzn. o treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć i dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających. Natomiast w art. 4 ust. 1 tejże ustawy ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał, że obowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne – organy władzy publicznej, a organami takimi są bezspornie organy samorządu terytorialnego, w tym wójt gminy. Tak stanowi bowiem art. 16 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 i art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Dodać należy, że przepisy powołanej ustawy stanowią lex specialis w stosunku do u.p.p.s.a. Stąd tryb przewidziany art. 52 § 1 tej ostatniej ustawy nie znajduje w nich zastosowania. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej stronie nie przysługuje na drodze administracyjnej żaden środek zaskarżenia (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 1/06; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z tej przyczyny skarga w rozpoznawanej sprawie jest dopuszczalna. Przechodząc zatem do jej oceny, zdaniem Sądu ustalenia na wstępie wymaga, czy w realiach ropoznawanej sprawy, organ władzy publicznej skargę uwzględnił, tj. rozpatrzył wniosek o udzielenie informacji publicznej. Czyli w tej sytuacji Sąd dokonał zestawienia treści wniosku skarżącego z treścią udzielonej przez organ odpowiedzi. Z akt sprawy wynika, że pismami z 19 lutego 2013 r., doręczonymi 21 lutego 2013 r., organ rozpatrzył wnioski skarżącego z 27 stycznia 2013 r. Odnośnie pierwszego wniosku w formie tabelarycznej przedstawił dane objęte jego zakresem. W pozostałej części udzielił stosownych wyjaśnień. W ocenie Sądu oznacza to, że organ uwzględnił skargę w sposób określony w art. 54 § 3 u.p.p.s.a. Skoro zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego a przed wydaniem wyroku, organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w powołanym powyżej przepisie i rozpatrzył wniosek, co do którego pozostawał w bezczynności, to postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. stało się bezprzedmiotowe. Na marginesie wskazać należy, że Sąd dostrzegł, że organ rozpatrując wniosek skarżącego dopuścił się zwłoki, gdyż przekroczył termin, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jednak wobec wyżej wskazanych okoliczności, Sąd uznał, że pozostaje to bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Z tych względów, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 201 § 1 u.p.p.s.a. Do zwróconych kosztów postępowania Sąd zaliczył [...] zł tytułem uiszczonego wpisu stałego od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia).