VIII SAB/Wa 60/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 15 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia I. B. w B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy w B. do rozpoznania w pełnym zakresie wniosku z 1 czerwca 2023 r.; 2) stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w B. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy w B. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia I. B. w B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. R. Stowarzyszenie [...] (dalej: Skarżący) w dniu 1.06.2023 złożył poprzez platformę ePUAP wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: Na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wnoszę o podanie powodów, dla których petycja [...] z dnia 7 marca 2023 r. w sprawie zmiany godzin pracy jednostek samorządu terytorialnego w [...] [...] nie została rozpatrzona w trybie przewidzianym w ustawie o petycjach, czyli nie została przedłożona do rozpatrzenia komisji Skarg Wniosków i Petycji Rady Miasta i Gminy w [...] – zgodnie z zapisami zawartymi w art. 9 ust. 2 ustawy o petycjach w związku z art. 6 ust. 1 ustawy o petycjach jak i § 55 ust. 5 pkt 2 c Uchwały nr [...] Rady Miasta i Gminy [...] z 15 listopada 2018 r. w sprawie zmiany Statutu Miasta i Gminy [...]; w tym podanie sposobu w jaki przeprowadzono konsultacje społeczne o które wnosiło Stowarzyszenie [...] w w/w petycji i jaki był ich wynik; podanie podstawy prawnej procedowania w/w petycji przez organy Gminy [...] oraz podstawy prawnej udzielenia odpowiedzi przez Sekretarza Miasta i Gminy [...] z up. Burmistrza pismem z dnia 23 maja 2023 r. znak sprawy [...]na w/w petycję, co stoi w sprzeczności z art. 30 ustawy o samorządzie gminnym; Przedłożenie skanu treści wniosku, na który powołuje się sekretarz Miasta i Gminy [...] w piśmie znak: [...] z 23 maja 2023r. wraz z datą jego wpływu do Urzędu Miasta i Gminy w [...], oraz podaniem listy poparcia dla w/w wniosku zawierającej tylko i wyłącznie nazwiska osób pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji - o czym i mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie Skarżący poinformował, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, co do zasady nie później niż w ciągu 14 dni od złożenia wniosku. W dniu 14.06.2023 roku Skarżącemu udostępniono informację publiczną w następującym zakresie: W nawiązaniu do wniosku z dnia 1 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej (data wpływu do tut. Urzędu - 11 kwietnia 2023 r.) poinformowano o treści art. 2 ust. 3, art. 6, art. 9 ust. 2 ustawy o petycjach, przytaczając brzmienie cyt. przepisów. Wskazano, że uregulowanie szczególne określone w art. 9 ust. 2 u.o.p. w myśl którego petycja złożona do organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego jest rozpatrywana przez ten organ. O właściwości organu stanowiącego lub wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego przesądza zatem związek treści żądania petycji z zakresem zadań lub kompetencji danego organu. W konsekwencji, jeżeli petycja kierowana jest do organu wykonawczego gminy (burmistrza) i nie dotyczy zagadnień pozostających w zakresie innych podmiotów lub organu stanowiącego tej jednostki samorządu terytorialnego (rada gminy) burmistrz (ewentualnie osoba działająca z jego upoważnienia – w tym przypadku sekretarz Miasta i Gminy [...]) powinien ustosunkować się do treści petycji. Zgodnie z art.33 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym burmistrz może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu sekretarzowi gminy. Wskazano, że petycja Stowarzyszenia [...] została złożona do Burmistrza Miasta i Gminy [...], tj. organu właściwego do jej rozpatrzenia. Zgodnie z art. 33 u.o.s.g., burmistrz jest kierownikiem urzędu przy pomocy którego wykonuje swoje zadania. Organizacja i zasady funkcjonowania urzędu to wyłączna kompetencja burmistrza. W ustawie o petycjach nie został przewidziany tryb, na podstawie którego wszystkie petycje powinny zostać rozpatrzone przez Komisję Skarg Wniosków i Petycji. Komisja Skarg, Wniosków i Petycji rozpatruje petycje, których właściwym organem do rozpatrzenia jest organ stanowiący, tj. Rada Gminy. W załączeniu przesłano skan wniosku złożonego w imieniu 324 mieszkanców Miasta i Gminy [...] z prośbą o nie zmienianie godzin pracy urzędów w mieście (załącznik nr 1). Ponadto poinformowano, że nie jest rolą organu ustalanie miejsca pracy mieszkańców podpisanych na wniosku. Skarżący w piśmie z 11 lipca 2023 r. wniósł o uzupełnienie braków jakim było nie załączenie wnioskowanej listy osób podpisanych pod petycją. Podniósł, że przesłany załącznik nie stanowi całości złożonej petycji i nie odpowiada w całości na złożony wniosek o informację publiczną. W odpowiedzi organ wskazał (pismo z 18 lipca 2023 r.), że zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków warunkiem rozpoznania wniosku jest zawarcie we wniosku imienia, nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego, a wykonywany zawód lub pełniona funkcja (również publiczna) nie jest wymagana do podania podczas składania wniosku. Osoba pełniąca funkcje publiczne ma prawo występować podczas składania wniosku jako osoba fizyczna, wówczas jej dane osobowe są chronione prawnie. Organ odnosząc się do powołania się Skarżącego na art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w części mówiącej, że ograniczenie prawa do informacji publicznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji wskazał, że ze względu na występowanie jako osoba fizyczna podczas składania wniosku zasadny jest drugi fragment cyt. art. mówiący: " [...] oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa". Wskazał też, że brak zgody składających wniosek mieszkańców na upublicznienie swoich danych osobowych powoduje, że nie ma podstaw prawnych udzielenia informacji.. Organ podniósł też, że z treści art. 225 § 1 kpa wynika, iż nikt nie może być narażony na jakikolwiek uszczerbek lub zarzut z powodu złożenia skargi lub wniosku albo z powodu dostarczenia materiału do publikacji o znamionach skargi lub wniosku, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych. Jednocześnie organ wskazał, że odpowiedź z dnia 14 czerwca 2023 r. za wyczerpującą. W piśmie z 20 lipca 2023 r. Skarżący wskazał m.in., że wnioskowali o udostępnienie danych osób publicznych, które podpisały się pod tzw. kontr petycją w sprawie czasu pracy urzędów. Powołując się na orzecznictwo administracyjne podniósł, że bez ograniczenia ze względu na prywatność osoby fizycznej można złożyć wniosek dot. pracowników którzy wykonują zadania mające wpływ ma podejmowanie decyzji o charakterze władczym, czyli osób wydających decyzje jak i przygotowujących do niej dokumentację. Petycja odnosi się do sfery publicznej i stanowi istotne powiązanie z pełniona funkcją publiczną urzędników Podniósł, że nie poddziela interpretacji organu, zatem w razie nie udzielenia odpowiedzi w tym zakresie sprawa będzie rozstrzygnięta przez sąd administracyjny. Dodatkowo podniósł, że według stanu na 20 lipca 2023 r. tzw. kontr petycja z 30.03.2023 r. nie znalazła się w BIP i nie opublikowano odpowiedzi urzędu co stanowi istotne naruszenie ustawy o petycjach. W odpowiedzi organ wskazał, że udzielone dotychczas odpowiedzi z dnia 14 czerwca 2023 r. i z 18 lipca 2023 r. uważa za wyczerpujące (pismo z 28 lipca 2023 r.) W skardze na bezczynność Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: ,,UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. 3) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 UDIP w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej. Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku 01.06.2023 roku w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych tj. podaniem listy poparcia dla w/w wniosku zawierającej tylko i wyłącznie nazwiska osób pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji -o czym mowa w art.5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz braku spełnienia zapisów wynikających wprost z ustawy o petycjach 2) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że w piśmie z 1.06.2023 r. złożył wniosek o udostepnienie informacji publicznej o treści jak wyżej. Podniósł, że w odpowiedzi z dnia 14 czerwca 2023 r. nie przedstawiono podstawy prawnej i tym samym nie wskazano prawidłowości procesu rozpatrzenia petycji, a w części dotyczącej skanu wniosku wraz z nazwiskami osób pełniących funkcje publiczne informacja publiczna nie została udostępniona. Doszło więc, w ocenie Skarżącego, do częściowego udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że prosił o podanie nazwisk tylko osób pełniących funkcje publiczne. Podniósł, że petycja stanowiła tzw. kontr petycję do petycji Stowarzyszenia [...] załączonej do skargi, a jest znamiennym, że treść petycji 324 mieszkańców jest tożsama do treści odpowiedzi Urzędu na petycję Stowarzyszenia, co pozwala na przypuszczenie o urzędniczym powiązaniu autorów tzw. kontr petycji. Podniósł też, że pomimo dwóch wniosków o uzupełnienie braków podmiot zobowiązany do którego skierowano wniosek udzielił jedynie częściowej odpowiedzi. W związku z tym, w ocenie Skarżącego, w odniesieniu do części wniosku która nie została zrealizowana organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dodatkowo podniósł, że wybiórcze stosowanie procesu rozpatrywania petycji pozostaje w sprzeczności z zapisami ustawy o petycjach. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Organ przedstawił treść wniosku Skarżącego, swoją odpowiedz na wniosek z 14 czerwca 2023 r. z przesłanym skanem wniosku złożonego w imieniu 324 mieszkańców Miasta i Gminy [...] z prośbą o niezmienianie godzin pracy urzędów w mieście oraz wymienianą między stronami korespondencję w tym odpowiedź Burmistrza na wniosek złożony w imieniu mieszkańców. Konkludując wyjaśnił, iż wszystkie informacje stanowiące przedmiot informacji publicznej zostały wnioskodawcy udostępnione, tj. skan wniosku złożonego w imieniu 324 mieszkańców Miasta i Gminy [...] z prośbą o nie zmienianie godzin pracy urzędów w mieście. Lista mieszkańców, w imieniu których został złożony wniosek nie stanowi przedmiotu informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Na liście podpisów mieszkańcy nie wpisywali miejsca swojego zatrudnienia, wobec powyższego, nie można stwierdzić, którzy z nich są funkcjonariuszami publicznymi. Ponadto wskazał, iż nie jest rolą organu ustalanie miejsca pracy mieszkańców. Powtórzył, że zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 8 stycznia 2002 r. warunkiem rozpoznania wniosku jest zawarcie we wniosku imienia. nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego. Nadmienił, iż wykonywany zawód lub pełniona funkcja, również publiczna nie ma wpływu oraz nie jest wymagana do podania podczas składania wniosku. Osoba pełniąca funkcje publiczne ma prawo występować podczas składania wniosku jako osoba fizyczna, wówczas jej dane osobowe są chronione prawnie. Ponadto zwrócił uwagę, iż Stowarzyszenie [...] na swoim profilu na portalu społecznościowym Facebook umieściło skany odpowiedzi Burmistrza na wnioski o udostępnienie informacji publicznej, w tym wniosek złożony w imieniu 324 mieszkańców - załaczony do udzielonej przez Burmistrza odpowiedzi na wniosek w sprawie udostępnienia informacji publicznej i dlatego też należy wziąć, pod uwagę art. 225 kpa. Podniósł, że mieszkańcy podpisujący się pod wnioskiem nie wyrazili zgody na upublicznienie swoich danych osobowych. Mieszkańcy złożyli wniosek o nie zmienianie godzin pracy urzędów w mieście, a nie petycję, czy kontrpetycję. Wniosek złożony w imieniu mieszkańców był rozpatrywany w trybie kpa, a nie ustawy o petycjach. Podmiot rozpatrujący wniosek nie ma obowiązku umieszczania na stronie internetowej informacji zwierającej odwzorowanie cyfrowe (skan) wniosku, tak jak jest to w przypadku złożonej petycji. Wobec powyższego, w ocenie organu, wszystkie dane stanowiące informację publiczną zostały wnioskodawcy udostępnione. Wnioskodawca nie otrzymał odmowy udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji, ponieważ dane osobowe mieszkańców miasta i gminy [...] nie stanowią przedmiotu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2022 r. poz. 2492 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1– 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast okoliczność wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi powoduje, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, ale uwzględnienie skargi może wówczas polegać na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo naruszenie prawa nie było rażące (wyrok NSA z 2 lutego 2018 roku, sygn. akt II OSK 2966/17). Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa oraz rozważając, czy zachodzą podstawy do wymierzenia grzywny. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p, nie umorzył postępowania bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 1429 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Nie ulega wątpliwości, że informacje żądane przez stronę skarżącą mają charakter informacji publicznej (dotyczą realizacji zadania publicznego), a Burmistrz Miasta i Gminy [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż burmistrz/prezydent miasta jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jasno wynika, że adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p. W szczególności są nimi "organy władzy publicznej" (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), do których niewątpliwie zaliczają się także organy jednostek samorządu terytorialnego ("j.s.t."), w tym ich organy wykonawcze, jakimi w szczególności są właśnie burmistrzowie / prezydenci/ miast. Kwestie te nie są zresztą przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Z kolei rozważając aspekt przedmiotowy, tj. czy żądane przez Skarżącą informacje mają charakter informacji publicznej, należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej wprowadziła swoistą definicję legalną "informacji publicznej", przez którą – zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. – należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu zawiera przepis art. 6 ust. 1 pkt 1–5 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in.: informacje o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p.); informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, f u.d.i.p.), a także o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.); informacje o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, oraz treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, c u.d.i.p.); informacje o majątku publicznym, w tym o majątku j.s.t. (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Na tym tle normatywnym należy wskazać, że Skarżąca w swym wielopunktowym wniosku zwróciła się o udostępnienie informacji odnoszących się, najogólniej rzecz ujmując, do kwestii o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, c, d u.d.i.p.). Wobec tego, należy uznać, że informacje objęte wnioskiem Skarżącej stanowią informację publiczną (za wyjątkiem żądania dotyczącego listy poparcia, o czym Sąd nie przesądza). W przedmiotowej sprawie Skarżąca uzyskała odpowiedz na pytania dotyczące podstawy prawnej udzielenia odpowiedzi przez Sekretarza Miasta i Gminy [...], braku przedłożenia petycji Komisji Skarg, Wniosków i Petycji. Nie uzyskała natomiast odpowiedzi na pozostałe pytania tj. dotyczące podstawy prawnej procedowania w sprawie petycji Stowarzyszenia, podania sposobu w jakim przeprowadzono konsultacje społeczne o które wnosiło Stowarzyszenie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl ust. 2 art. 13 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie, wniosek (złożony w formie elektronicznej) wpłynął do organu 1 czerwca 2023 r., Organ udzielił częściowej odpowiedzi w dniu 14 czerwca r., natomiast na pozostałe w/w pytania nie udzielił odpowiedzi, a zatem pozostawał w bezczynności, albowiem termin ustawowy do udzielenia odpowiedzi został przekroczony, co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia jak w pkt 1 wyroku. Odnośnie żądania podania listy poparcia dla wniosku zawierającej tylko i wyłącznie nazwiska osób pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji organ zmieniał stanowisko wskazując, że nie jest jego rolą ustalanie miejsca pracy mieszkańców podpisanych na wniosku (pismo z 14.06.2023 r.), występowanie mieszkańców jako osoby fizyczne podczas składania wniosku (pismo z 18.07.2023 r.) oraz okoliczność, że dane osobowe mieszkańców miasta i gminy [...] nie stanowią informacji publicznej (odpowiedź na skargę). Podkreślenia wymaga, że organ jest obowiązany do udostępnienia tylko takiej informacji, którą posiada. Jeśli zaś żądanych informacji nie posiada, winien w terminie 14 dni poinformować o tym wnioskodawcę. Natomiast ewentualne zastosowanie ograniczenia dostępu do informacji publicznej, wynikającego z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zobowiązuje organ do wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zasadność zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. będzie więc podlegała weryfikacji na etapie potencjalnej sądowoadministracyjnej kontroli takiej decyzji. W tej kwestii, nie można stwierdzić, że organ zajął stanowisko w zakresie wnioskowanej informacji. Z tego też względu w pkt 1 wyroku zobowiązano do rozpoznania wniosku skarżącego. Przechodząc do oceny charakteru bezczynności, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości, oczywistość stwierdzonego naruszenia. Ocena ta powinna być dokonywana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy, w tym długotrwałości bezczynności, jak i jej powodów. Przy czym nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, lecz musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. Sąd wziął pod uwagę, że w niniejszej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącej, lecz udzielił częściowej odpowiedzi. Działanie to nie świadczy zatem o złej woli organu, gdyż nie było zamierzone i ukierunkowane na naruszenie praw procesowych strony. Z tego względu Sąd uznał, jak pkt. 2 wyroku, że organ pozostaje w bezczynności, to jednak nie miała ona charakteru rażącego. O kosztach orzeczono w pkt. 3 wyroku – art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się poniesiony przez Skarżącą wpis od skargi – 100 zł