VIII SAB/Wa 9/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza W. do rozpoznania wniosku K. J. z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Burmistrz W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza W. na rzecz K. J. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Syg. akt VIII SAB/Wa 9/22 Uzasadnienie K. J. pismem z dnia 30 lipca 2020 r. wniósł do Burmistrza W. o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm., dalej: u.d.i.p.), informacji publicznej, w zakresie informacji o obowiązującym obecnie regulaminie utrzymania czystości i porządku w Gminie W.: - którą uchwałą Rady Miejskiej został on wprowadzony (numer porządkowy sesji, numer porządkowy uchwały, rok, miesiąc i dzień podjęcia uchwały) - ponieważ regulamin utrzymania czystości to przepisy porządkowe, zatem w którym dzienniku urzędowym (nazwa, rocznik i pozycja) została opublikowana ta uchwała; - przesłania treści takiego regulaminu lub uchwały w formie pliku PDF. Burmistrz W. przesłał wnioskodawcy w dniu 11 sierpnia 2020 r. na wskazaną przez niego skrytkę ePuap informację, że Regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie jest aktualnie w opracowaniu. W odpowiedzi na powyższe pismo wnioskodawca podniósł, że otrzymana odpowiedź nie odpowiada w pełni na jego wniosek. Pytania dotyczyły bowiem regulaminu obecnie obowiązującego, a nie obecnie opracowywanego regulaminu. Doszło więc do udostępnienia informacji publicznej innej niż objętej zakresem wniosku. W związku z tym, wniósł o udostępnienie informacji, o którą się zwrócił wskazując, że jeżeli obecnie w Gminie W. nie obowiązuje żaden regulamin utrzymania czystości i porządku, to wnosi o precyzyjną informację w tym zakresie. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 25 sierpnia 2020 r. Burmistrz wyjaśnił, że od 1 stycznia 2014 r. gmina należała do Związku Międzygminnego pod nazwą N. w G., który zajmował się gospodarką odpadami na terenie gmin wchodzących w skład związku. Z dniem 1 stycznia 2020 r. gmina skutecznie wystąpiła ze związku i prowadzi gospodarkę odpadami indywidualnie. Związek ten posiadał Regulamin obowiązujący na terenie działalności związku. Występując ze związku Rada Miejska w W. podjęła wymagane uchwały w oparciu o poprzedni stan prawny. Zmiana ustawy dopuściła możliwość korzystania z uchwał przez maksymalnie 12 miesięcy od momentu wejścia w życie zmiany ustawy o utrzymaniu czystości i porządki w gminach. W tej sytuacji, po 1 stycznia 2020 r. nie było możliwym uchwalenie Regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie w oparciu o aktualne przepisy prawa, uwzględniając obowiązujące uchwały Rady Miejskiej podjęte na podstawie przepisów sprzed zmiany ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Uchwały zostały dostosowane do obowiązujących aktualnie przepisów prawa, a w najbliższym czasie podjęty zostanie również Regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie. W tych okolicznościach skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Argumentował, iż nie sposób się zgodzić z argumentami skargi iż sprawa nie została załatwiona w terminie. Organ nie odmówił udostępnienia informacji publicznej lecz poinformował skarżącego w sposób jasny i czytelny, że dokumentu żądanego nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), w sprawie o syg. akt VIII SAB/Wa 37/20 skargę odrzucił. WSA w Warszawie wyjaśnił, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 30 lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w sytuacji gdy Burmistrz udzielił skarżącemu odpowiedzi zarówno na pismo z dnia 30 lipca 2020 r., jak i na pismo z dnia 25 sierpnia 2020 r. Odpowiedź na drugie pismo skarżącego szczegółowo doprecyzowywała zakres żądanej informacji. W tej sytuacji, skarga wniesiona przez skarżącego po ustaniu stanu bezczynności Burmistrza nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożył skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: 1. art. 140 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 173 § 1 P.p.s.a. – przez błędne pouczenie skarżącego o służącym mu środku zaskarżenia, w sytuacji gdy WSA w Warszawie postanowił o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej z innych przyczyn; 2. art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., przez odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z innych przyczyn, to jest wobec jej wniesienia po rzekomym rozpoznaniu wniosku skarżącego, chociaż wniosek ten nie został skutecznie rozpoznany; 3. art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przez bezpodstawne ustalenie, iż organ udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację w terminie ustawowym, chociaż pierwotne pismo z dnia 11 sierpnia 2020 r. stanowiące odpowiedź na wniosek było wymijające i nie zawierało wnioskowanej informacji, zaś wtórne pismo z dnia 25 sierpnia 2020 r. nie zawierało żadnej treści. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2021 roku, syg. akt III OSK 7332/21 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że z bezczynnością organu w dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej nie podejmuje tej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, bądź umorzeniu postępowania. Jedynie gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Organ pozostaje w zwłoce gdy udziela informacji innej, niż ta której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku. Z tych względów zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można było uznać, że skarga posiadała cechy czyniące ją niedopuszczalną. NSA nadto zauważył, iż udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji dopiero w odpowiedzi na skargę nie stanowi o prawidłowym rozpoznaniu wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 52 p.p.s.a., ponieważ skarżąca 9 sierpnia 2021 r. wniosła ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ administracji oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. 4) W myśl § 1a cytowanego przepisu jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 13 ust.1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust.2 i art. 15 ust.2. Należy zauważyć, iż wniosek K. J. z 30 lipca 2020 roku dotyczył informacji o obowiązującym obecnie regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie W., którą uchwałą Rady Miejskiej został on wprowadzony( numer porządkowy sesji, numer porządkowy uchwały, rok, miesiąc i dzień podjęcia uchwały), w którym dzienniku urzędowym( nazwa, rocznik i pozycja) została opublikowana uchwała oraz o przesłanie treści takiego regulaminu lub uchwały w formie pliku PDF. W dniu 7 sierpnia 2020 roku w odpowiedzi na przedmiotowy wniosek organ poinformował, że regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie jest aktualnie w opracowaniu. Skarżący pismem z dnia 11 sierpnia 2020 roku podniósł, że otrzymana informacja nie była przedmiotem wniosku i skarżącemu nie chodziło o regulamin obecnie opracowywany, a regulamin obecnie obowiązujący i w tym zakresie jego wniosek nie został rozpoznany. Kolejnym pismem z 25 sierpnia 2020 roku organ wyjaśniał, że od 1 stycznia 2014 roku gmina W. należała do Związku Międzygminnego N. z siedziba w G., który zajmował się gospodarką odpadami na terenie gmin wchodzących w skład związku. Z dniem 1 stycznia 2020 roku gmina W. skutecznie wystąpiła ze związku i prowadzi gospodarkę odpadami indywidualnie. W tej sytuacji po 1 stycznia 2020 roku nie było możliwym uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie W.. Należy zauważyć, iż wniosek skarżącego K. J. dotyczył informacji publicznej. Uchwała w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminach stanowi informacje publiczną w rozumieniu art. 1 w związku z art. 6 ust.3 pkt 4 u.d.i.p. Uchwała w przedmiocie ustalenia warunków utrzymania czystości i porządku dotyczy spraw publicznych w zakresie działalności organów samorządu terytorialnego. Jak już wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 grudnia 2021 roku, iż właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielania informacji na temat kwestii w nim zawartych. Nie chodzi o udzielnie jakiejkolwiek informacji, ale o precyzyjne przedstawienie odpowiedzi w zakresie odpowiadającym wnioskowi o udzielenie informacji. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż organ nie udzielił odpowiedzi adekwatnej do treści wniosku, co tym samym należało uznać, iż organ pozostawał w bezczynności. Skarżący wskazywał, iż chodzi mu o poznanie treści obowiązującego regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie W. na datę złożenia wniosku. Takiej informacji co do możliwości realizacji wniosku pisma wystosowane do skarżącego nie zawierają. Informacja o pracach nad uchwałą w tym zakresie nie może stanowić adekwatnej do wniosku odpowiedzi. Informacja, iż organ takiej informacji nie może udzielić bo jej nie posiada zawarta została dopiero w odpowiedzi na skargę nie może zostać uznana za wykonanie obowiązku w zakresie odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Przystępując do oceny, czy bezczynność organu miała charakter rażący wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, za rażące naruszenie prawa uznaje się stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r., II OSK 468/13 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/14 i w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 69/13). W niniejszym postępowaniu opóźnienie w udzieleniu informacji publicznej w związku z jej nieprawidłowym wykonaniem organ od 20 lipca 2020 roku pozostawał w zwłoce. Skarga została wniesiona w dniu 21 września 2020 roku. Należy zauważyć, iż okres opóźnienia w realizacji wniosku nie był znaczący oraz fakt, iż organ w żadnym stopniu nie zlekceważył wniosku i opóźnienie nie wynikało z braku reakcji organu na przedmiotowy wniosek, ale z uwagi na brak staranności w udzielnej odpowiedzi. Taka sytuacja w sprawie nie może być zakwalifikowana jako rażące naruszenie prawa. Z tego względu Sąd ocenił iż opóźnienie w realizacji wniosku nie miało znamion rażącego naruszenia prawa. Organ realizując wniosek o udzielenie informacji publicznej musi być precyzyjny i stanowisko musi być adekwatne do treści żądanych informacji zawartych we wniosku. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz §1a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.